Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
1984 жылғы бейнежазбалар туралы заң (c. 39) – 1984 жылы қабылданған Ұлыбритания Парламентінің заңы. Онда Ұлыбританияда сатуға немесе жалға беруге ұсынылатын коммерциялық бейнежазбалар Ішкі істер министрлігі белгілеген органмен келісілген классификациямен жабдықталуы керек делінген. 1912 жылдан бері кинофильмдерді сертификаттауда маңызды рөл атқарған Ұлыбританиялық кинофильмдерді классификациялау кеңесі (BBFC) 1985 жылы классификациялау органы ретінде тағайындалды. BBFC туындыларды жас санатына қарай жіктейді (фильмдер рейтингі жүйелеріне қараңыз); Заң бойынша, классификацияланған жасқа толмаған (немесе осылай көрінетін) адамдарға бейнежазбаларды ұсыну қылмыс болып есептеледі. Классификациядан бас тартылған туындыларды, егер олар білім беру, спорт, дін немесе музыка саласына қатысты болмаса және зорлық-зомбылық, сексуалдық мазмұн көрсетпесе немесе қылмыстық құқық бұзушылыққа ұлтас болмаса, Заң бойынша кез келген жастағы адамға заңды түрде сатуға немесе ұсынуға болмайды. BBFC сондай-ақ, белгілі бір жас санатын алу үшін немесе классификацияға рұқсат алу үшін өзгерістер енгізуді талап етуі мүмкін.
The Video Recordings Act 1984 (c. 39) is an act of the Parliament of the United Kingdom that was passed in 1984. It states that commercial video recordings offered for sale or for hire within the UK must carry a classification that has been agreed upon by an authority designated by the Home Office. The British Board of Film Classification (BBFC), which had been instrumental in the certification of motion pictures since 1912, was designated as the classifying authority in 1985. Works are classified by the BBFC under an age rated system (see motion picture rating systems); it is an offence under the Act to supply video works to individuals who are (or appear to be) under the age of the classification designated. Works that are refused classification cannot, under the Act, be legally sold or supplied to anyone of any age unless it is educational, or to do with a sport, religion or music and does not depict violence, sex or incite a criminal offence. The BBFC may also require cuts to be made, either to receive a certain age rating, or to be allowed a classification at all.
Бастысы
Бұл заң 1982 және 1983 жылдары Ұлыбританиядағы таблоид газеттері қозғаған "видео-жамандықтар" бойынша туындаған моральдық паникаға жауап ретінде қабылданған заңнамалық шара болды.
The act was a legislative reaction to a moral panic concerning "video nasties" that was sparked by tabloid newspapers in Britain during 1982 and 1983.
Алғашқы кезеңдері және одан кейінгі іс-шаралар
Спорттық, музыкалық, діни және білім беру туындылары Заң бойынша жіктелуден босатылады. Егер туындыда адамның шамадан тыс жыныстық белсенділігі немесе мұндай белсенділікпен байланысты күш қолдану немесе шектеу әрекеттері, адамдардың немесе жануарлардың мүшелерін қию немесе азаптау, адамның жыныс мүшелері немесе зәр шығару немесе экскреция функциялары, немесе қылмыстық әрекеттерді немесе заңсыз қызметті жасау үшін пайдалы болуы мүмкін техникалар бейнеленсе, босату күшінен шығуы мүмкін. Заң 1985 жылғы «Видеожазбалар (таңбалау) туралы» заңмен бірге келді, ол BBFC берген сертификаттарды жарияланған жазбаларда көрсету қағидаларын белгіледі. Заң 1993 жылғы «Видеожазбалар туралы» заңға түзетулер енгізілді, бірақ маңызды өзгерістерге ұшырамады. 1994 жылғы «Қылмыстық әділет және қоғамдық тәртіп» заңына «видео зорлық-зомбылық» мәселесін шешу үшін тағы да түзету енгізілді. Бұған қоса, түзетуде видеожазбаның анықтамасы электрондық деректерді сақтауға қабілетті кез келген құрылғыға дейін кеңейтілді, бұл DVD, CD және CD-ROM-да қол жетімді туындыларды қамтиды, бірақ түзетуде бейне ойындар (егер олар қылмыстық әрекетті бейнелемесе және олардың әрекеттері қылмыс жасауға елеулі дәрежеде ынталандыруы немесе көтермелеуі мүмкін болса) босатылды. Қазіргі таңбалау қағидалары 2012 жылғы «Видеожазбалар (таңбалау) ережелері» болып табылады.
Sport, music, religious, and educational works are exempt from classification under the Act. Exemption may be forfeited if the work depicts excessive human sexual activity or acts of force or restraint associated with such activity, mutilation or torture of humans or animals, human genital organs or urinary or excretory functions, or techniques likely to be useful in the perpetration of criminal acts or illicit activity. The Act was accompanied by the Video Recordings (Labelling) Act 1985, which set out regulations governing the display of certificates awarded by the BBFC on published recordings. The act was amended in the Video Recordings Act 1993 but underwent no significant changes. It was amended again in the Criminal Justice and Public Order Act 1994 to deal with the growing issue of "video violence". In addition, the amendment extended the definition of a video recording to any device capable of storing electronic data, which invariably includes works available on DVD as well as CD and CD ROM, although the amendment exempts video games (except if they depict criminal activity which is likely to any significant extent to stimulate or encourage the commission of offences). The current labelling regulations are The Video Recordings (Labelling) Regulations 2012.
Кедергілерді анықтау және ауыстыру
2009 жылдың тамызында Заңның күші жоқ екені анықталды, себебі 83/189 (қазіргі 98/34 қараңыз) Директивасы талап еткендей, Еуропалық Комиссияға оның туралы хабарлама берілмеген. 83/189 Директивасын 1984 жылдың 31 наурызына дейін (мүше мемлекеттерге хабарланғаннан кейін 12 ай ішінде) іске асыру қажет болды. Бұл жағдай түзетілгенге дейін рейтингсіз бейне және компьютерлік ойындарды сату және тарату заңды болды, бірақ көптеген саудагерлер ережелерді өз еркімен сақтауға келісті. Содан кейін осы Заң бойынша қозғалған қылмыстық істер тоқтатылды, бірақ үкімет бұрынғы сотталғандарды қайта қарау мүмкін емес екенін мәлімдеді. 2010 жылы үкіметтің пікірі расталды, екі шағым бойынша сот апелляциялық шағымдар қабылданбады. 2009 жылдың желтоқсанында үкімет жаңа заң енгізді – 2010 жылғы Бейнежазбалар туралы заң, ол 1984 жылғы Бейнежазбалар туралы заңды күштен жойып, 2009 жылдың қазан айында Еуропалық Комиссияға қажетті хабарлама берілгеннен кейін дереу қайта жаңғыртты. Бұл заң, «жеделдетілген» тәртіппен қабылданғандықтан (демек, Парламент арқылы жылдам өткізілді), 1984 жылғы Заңның күшіне енуін қайта қамтамасыз етті, сондай-ақ оны 2010 жылғы Цифрлық экономика туралы заңмен өзгертуге мүмкіндік берді. 2014 жылдың желтоқсанында ағынмен және сұраныс бойынша көрсетілетін қызметтер 2014 жылғы Audiovisual Media Services Regulations арқылы осы заңның қарауына енгізілді.
In August 2009 it was discovered that the Act was unenforceable as the European Commission was not notified about it, as required by Directive 83/189 (see now Directive 98/34). Directive 83/189 had to be implemented by 31 March 1984 (12 months after its notification to the member states). Until this situation was rectified, it was legal to sell and supply unclassified videos and computer games, although many retailers had agreed to observe the regulations voluntarily. Then pending prosecutions under the Act were abandoned, but the government claimed that past convictions could not be challenged. The government's view was upheld in 2010 when two appeals against earlier convictions were dismissed. In December 2009 the government introduced new legislation, the Video Recordings Act 2010, which repealed and immediately revived the Video Recordings Act 1984, after the required notification was provided to the European Commission in October 2009. This legislation, which was enacted under the "fast track" procedure (and therefore was expedited through Parliament), made the 1984 Act enforceable once again, as well as allowing it to be amended by the Digital Economy Act 2010. In December 2014 streaming and on demand services were brought under the remit of this act via the Audiovisual Media Services Regulations 2014.