Кіріспе
Неміс-француз өнер саудагері Сэмюэль Зигфрид Бинг (26 ақпан 1838 – 6 қыркүйек 1905), көбінесе өзін С. Бинг деп таныстырған (1850–1905 жылдары туған ағасы Сэмюэль Отто Бингпен шатастырмау керек), ересек болғаннан кейін Паризде тұрған, Жапон өнері мен өнер туындыларын Батысқа таныстыруға үлкен үлес қосып, 19 ғасырдың соңында модерн стилінің қалыптасуына ықпал еткен.
Samuel Siegfried Bing (26 February 1838 – 6 September 1905), who usually gave his name as S. Bing (not to be confused with his brother, Samuel Otto Bing, 1850–1905), was a German French art dealer who lived in Paris as an adult, and who helped introduce Japanese art and artworks to the West and was a factor in the development of the Art Nouveau style during the late nineteenth century.
Ерте өмір
Бинг Гамбургте дүниеге келді, көптеген коммерциялық мүдделері бар үлкен отбасының мүшесі еді. 1854 жылы Францияға көшіп, Бингтің туыстарының керамика өндірісімен айналысатын бизнесін басқаруға көмектесті және қалған өмірін Францияда өткізді. 1876 жылы француз азаматына натурализацияланды. Бинг 1868 жылдың шілде айында екінші туысы Йоханна Бэрге үйленді. Олардың ұлы Марсель Бинг әкесімен бизнес серіктес болды, сонымен қатар модерн стилінде әшекейлер жасаушы ретінде танылды.
Мансап
1873 жылы ағасы Майкл қайтыс болғаннан кейін Зигфрид Бинг Франциядағы Бинг отбасының кәсіпорындарының басшысы болды. Бинг 1870 жылдардан бастап, әртүрлі серіктестермен және отбасы мүшелерімен бірнеше коммерциялық мекемелер арқылы жұмыс істеп, дамыған импорт-экспорт бизнесін құрды; ол жапон және басқа да азиялық өнер туындыларын импорттауға және сатуға баса назар аударды, бірақ оның бизнесі француз тауарларын Жапонияға экспорттады, бұл жұмыс кіші інісі Август басқаратын Йокогама кеңсесі арқылы жүзеге асырылды. 1895 жылдың желтоқсан айында ол әйгілі «Maison de l'Art Nouveau» галереясын ашты, онда болашақта модерн стилі деп танылатын суретшілердің туындылары қойылды. Галереяның интерьерін Генри ван де Вельде жобалады, ал Луи Комфорт Тиффани витраждармен қамтамасыз етті. Бингтің галереясында оның штатты дизайнерлері жасаған модерн стиліндегі толыққанды бөлмелер болды. Галереяның ең табысты кезеңінде, 1896–1902 жылдары, Бинг Уильям Моррис жасаған маталар, Луи Комфорт Тиффанидің шыны бұйымдары, әшекейлер, суреттер, керамика, боялған шыны және модерн стиліндегі жиһазды қоса алғанда, сан алуан көркем туындыларды сатты. Бинг жеке коллекционерлерден бастап ірі мұражайларға дейін әртүрлі клиенттермен жұмыс істеді және жаһандық өнер нарығын дамытуға көмектесті. Оның 1900 жылғы Париж әлемдік көрмесіндегі павильоны ерекше көзге түсті. Осы кезде Бинг Цинциннатидегі «Rookwood Pottery Co.» және Бостондағы «Grueby Faience Company» компанияларының, сондай-ақ Тиффани тауарларының Еуропадағы негізгі дилері болды. Бинг «Les Nabis» деп аталатын жаңа стиль қозғалысымен байланысты Пьер Боннар, Эдуард Вуйяр, Морис Дени, Пол Серузье, Пол Рансон және Феликс Валлотон сияқты суретшілерді насихаттауда да маңызды рөл атқарды.
Ықпал
Бинг Луи Бонье, Франк Брангвин және Эдуард Вуйлард сияқты көптеген суретшілердің, сондай-ақ Евгений Гейлард, Эдвард Колонна, Уильям Бенсон және Жорж де Фёре сияқты дизайнерлердің, және Константин Мюнье сынды мүсіншінің мансабын дамытуға көмектесті. Бинг 1904 жылы, өлімінен бір жыл бұрын галереясын жапты, осы кезде модерн стилінің танымалдылығы төмендеп бастады. Бингтің қызметі жапондық мәдениеттің модерн стиліне тигізген әсері үшін өте маңызды, тіпті шешуші болды. Ол 1888 жылы жариялана бастаған және 1891 жылы үш томдық жинақ ретінде шыққан "Le Japon Artistique" атты ай сайынғы журналды шығарды. Бұл журнал Густав Климт сияқты суретшілерге әсер етті.