Кіріспе

Құс түрі
Солтүстік Африка түрі
Түрлер қорабы
| аты = Houbara bustard
| сурет = Houbara035. JPG
| статусы = VU
| статустық жүйе = IUCN3.1
| статустық сілтеме =
| статусы2 = CITES A1
| статусы2 жүйесі = CITES
| статусы2 сілтемесі =

Оның түсі көңілді қоңыр, қанаттарында қара дақтар бар, мойны сұрғылт, ал мойнының бүйірінде қара реңі бар. Аталықтары аналықтарынан ірілеу және салмақтырақ.

Сипаттама

Хубара – кіші және орташа мөлшердегі бауырсақ. Оның ұзындығы және қанаттарының ені – . Жоғары жағы қоңыр, ал төменгі жағы ақ түсті, мойнының екі жағында қара жолақтары бар. Ұшқанда ұзын қанаттарындағы қауырсындарында үлкен қара және қоңыр дақтар көрінеді. Еркек және ұрғашы арасында айырмашылықтар шамалы, бірақ ұрғашысы, шамамен - см биіктікте, еркегінен кішірек және жоғары жағы сұр түсті. Джон Эдвард Грей 1832 жылы Томас Хардвик салған Үндістаннан келген бауырсақ үшін *Otis macqueenii* атауын ұсынды. 1839 жылы Рене Лессон африкалық хубараны *Chlamydotis* туысына жатқызды. Уолтер Ротшильд пен Эрнст Хартерт 1894 жылы Фуэртевентура аралынан келген хубара үшін *Houbara fuertaventurae* атауын ұсынды. Маккуин бауырсағы көп жылдар бойы африкалық хубараның түршесі саналды. 2003 жылы қауырсындағы, дауыстағы және құдалану мінез-құлқындағы айырмашылықтарға байланысты ол жеке түр ретінде қарастырыла бастады. Британдық орнитологтар одағының таксономиялық тізілімдер комитетінің осы айырмашылықты қабылдауына күмән туды, себебі еркектердің құдалану көрсетілісінің айырмашылықтары маңызды болмауы мүмкін және олардың араласуына кедерілмес еді, ал көбесу алдындағы мінез-құлқындағы айырмашылық екеуінің жеке түрлер екенін көрсетеді. Комитет бұл күмәнділікке жауап ретінде құдалану және көбесу алдындағы мінез-құлқында да айырмашылықтар бар екенін түсіндірді.

Филогения

73 Chlamydotis үлгісінің митохондриялық ДНК тізбектерін талдау нәтижелері хоубара және Маккуин бауыршақтарының шамамен 430,000 жыл бұрын ортақ атадан генетикалық тұрғыдан айырылғанын көрсетіп тұр. Африкалық және Канар аралындағы хоубаралардың арасындағы айырылу мерзімі 20,000-25,000 жылға бағаланған.

Таралуы және мекендейтін ортасы

Хубара бустардасы Солтүстік Африкада, Нилдің батысында, негізінен Мавритания, Марокко, Алжир, Тунис, Ливия, Пәкістан және Египеттегі Сахара шөлінің батыс бөлігінде таралған. Суданнан да бұрынғы жазбалар сақталған. Канар аралдарында шағын популяциясы кездеседі. Бұрын осы түрге жатқызылған Азиялық хубара немесе Маккуиннің бустардасы Синай түбегінің шығысында кездеседі. Солтүстік Африкалық түр көшпес, ал Маккуиннің бустардасының солтүстік популяциялары көшпенді. Канар аралдарындағы fuertaventurae қосалқы түрінің саны өте шектеулі және жойылу қаупі төніп тұр. 1997 жылғы сараптама бойынша, жалпы саны шамамен 500 құсқа жетеді.

Мінез-құлық және экология

Хубара құсы басын және мойнын тіктеп, ақ қауырсындарын көтеріп, сосын басын кері тартады. Аналықтары жерге 2-4 жұмыртқа салады. Ол көбінесе үнсіз болады, бірақ көбейтілу кезеңінде аталықтары 3-5 төмен, құбырлы дыбыс шығарады. Хубара бәсекелес, тұқымдар, жәндіктер және басқа да ұсақ жануарлармен қоректенеді.

Қауіптер

Солтүстік Африкада, губараны бүркітшілер де, қару қолданатын аңшылар да аулайды. 2004 жылға дейінгі жиырма жылдың ішінде олардың саны азайды, бірақ содан бері көбейіп келеді.