Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америка Тәуелсіздік соғысы кезінде 1775 жылдың 10 мамырында болған шайқас
Battle during the American Revolutionary War on May 10, 1775
Лексингтон мен Конкорд шайқастарынан кейін, қоршаудағы Бостон қаласынан хат жазған Гейдж, Квебек губернаторы генерал Гай Карлтонға Тикондерога мен Крон-Пойнттағы бекіністерді қайта жабдықтау және нығайтуды бұйырды. Карлтон бұл хатты қамал басылып алынғаннан кейін, 19 мамырда ғана алды. Бенедикт Арнольд қамал маңындағы аймақты жиі аралап, оның жағдайымен, гарнизонымен және қару-жарағымен жақсы таныс болған. 19 сәуірдегі оқиғалар туралы хабарды естіп, Бостонға жолға шыққанда, ол Силас Диннің жасағының мүшелеріне қамалдың жай-күйін айтты. Коннектикут штатының хат алмасу комитеті осы ақпаратқа сәйкес әрекет етті; провинциялық қазынадан ақша "қарызға" алынды, және штаттың солтүстік-батысындағы Коннектикут, Массачусетс штатының батысы және Нью-Гэмпшир гранттарына (қазіргі Вермонт штаты) фортқа шабуыл үшін еріктілерді жинауға жіберілді. Питтсфилд, Массачусетс қаласынан келген американдық тыңшы Джон Браун, Бостон аймағындағы революциялық комитеттер мен Монреальдегі патриоттар арасында хат алмасуды жүргізіп, қамалдың стратегиялық маңызын жақсы білген. Коннектикут колониясының жұмылдыру шараларына дейін ол қандай да бір әрекет жасады ма, әлде бастама көтерді ме, әзірге белгісіз. Браун наурыз айында Массачусетс қауіпсіздік комитетіне Тикондероганы "Король әскерлері соғыс ашса, мүмкіндігінше тезірек басып алу керек" деген пікірін білдірген. Арнольд Бостонға келгенде, Массачусетс қауіпсіздік комитетіне нашар қорғалған қамалдағы оқ-дәрілер мен басқа да әскери жабдықтар туралы хабарлады. 3 мамырда Комитет Арнольдқа полковник шені берді және оған "құпия тапсырманы" басқаруға уәкілеттік берді, ол – қамалды басып алу. Оған 100 фунт стерлинг, оқ-дәрі, қару-жарақ және жылқылар берілді, сондай-ақ 400-ге дейін адам жинап, қамалға шабуыл жасап, Массачусетке пайдалы деп санаған нәрсені қайтарып әкелуге бұйрық берілді.
Gage, writing from the besieged city of Boston following Lexington and Concord, instructed Quebec's governor, General Guy Carleton, to rehabilitate and refortify the forts at Ticonderoga and Crown Point. Carleton did not receive this letter until May 19, well after the fort had been captured. Benedict Arnold had frequently traveled through the area around the fort, and was familiar with its condition, manning, and armaments. En route to Boston following news of the events of April 19, he mentioned the fort and its condition to members of Silas Deane's militia. The Connecticut Committee of Correspondence acted on this information; money was "borrowed" from the provincial coffers and recruiters were sent into northwestern Connecticut, western Massachusetts, and the New Hampshire Grants (now Vermont) to raise volunteers for an attack on the fort. John Brown, an American spy from Pittsfield, Massachusetts who had carried correspondence between revolutionary committees in the Boston area and Patriot supporters in Montreal, was well aware of the fort and its strategic value. Whether either took or instigated action prior to the Connecticut Colony's recruitment efforts is unclear. Brown had notified the Massachusetts Committee of Safety in March of his opinion that Ticonderoga "must be seized as soon as possible should hostilities be committed by the King's Troops." When Arnold arrived outside Boston, he told the Massachusetts Committee of Safety about the cannons and other military equipment at the lightly defended fort. On May 3, the Committee gave Arnold a colonel's commission and authorized him to command a "secret mission", which was to capture the fort. He was issued £100, some gunpowder, ammunition, and horses, and instructed to recruit up to 400 men, march on the fort, and ship back to Massachusetts anything he thought useful.
Колониялық күштер жиналды
Арнольд нұсқау алғаннан кейін дереу жолға шықты. Оған екі капитан, Элезер Освальд және Джонатан Браун еріп, қажетті адамдарды жинауға міндеттелді. Арнольд 6 мамырда Массачусетс пен Грант арасындағы шекараға жетті, онда Коннектикут комитетінің адамдар жинап жатқанын және Итан Аллен мен Грин Маунтин Бойз солтүстікке қарай бет алғанын білді. Жылдамдықпен солтүстікке (кейіннен аты өлтірілді) аттанған ол келесі күні Бенингтондағы Алленнің штабына жетті. Келген соң, Алленнің солтүстікке қарай 80 шақырым жердегі Кастелтон қаласында азық-түлік пен қосымша күш күтіп тұрғанын естіді. Сондай-ақ, Алленнің әрекетіне ресми рұқсат болмаса да, оның адамдары ешкімге бағынбайтыны туралы ескертілді. Ертесіне шығып, Арнольд Кастелтонға соғыс кеңесіне қатысу үшін келді, онда Массачусетс комитетінен алған ресми өкілеттігіне сүйене отырып, экспедицияны басқаруды ұсынды. Аллен Кастелтонда 100-ге жуық Грин Маунтин Бойлары, Питтсфилдте Джеймс Истон мен Джон Браун жинаған 40 шақты адам және Коннектикуттан келген тағы 20 адамды жинаған еді. Аллен полковник болып сайланды, ал Истон мен Сет Уорнер лейтенанттар болды. Ол бұл ақпаратты Алленге жеткізді, содан кейін таңертеңгі шабуылды жоспарлады. Грин Маунтин Бойларының 83 адамы Б. Арнольд пен Э. Алленмен бірге алғашқы өткелді жасады, ал майор Аса Дуглас қалғандарын әкелу үшін кері қайтты. Уақытты кешіктіру үшін Фельтем фортқа кіруге қандай құқықпен кіріп жатқанын сұрады. Аллен кейіннен бұл сөзді капитан Делапласқа айтқанын мәлімдеді, ол: "Ұлы Жохаваның және Континенталдық Конгрестің атынан!" деп жауап берді. Делаплас соңында өз бөлмесінен шықты (Аллен кейіннен айтқандай, "шалбары қолында емес", толық киінген күйінде) және қылышын тапсырды. Ол күзетшінің штығынан жеңіл жарақат алды. Ақырында, фортқа 400-ге жуық адам келді және оны арақ-шарап және басқа да азық-түлік үшін тонады. Арнольдтың билігін Грин Маунтин Бойлары мойындамады, сондықтан ол тонауды тоқтатуға тырыспады. Көңілі қалған Арнольд капитанның бөлмесіне барып, өзі жинаған күштерді күтіп отырды және Массачусетс провинциялық конгресіне Аллен мен оның адамдары фортта "ерік-қалауынша билік жүргізіп жатқанын" және фортты тонау және Бостонға қару-жарақ жіберу жоспары қауіпті екенін хабарлады. Делаплас жеке арақ қоймаларын тәркілеуге наразылық білдірген кезде, Аллен оған қоймаларға қолхат берді, оны кейін Коннектикутқа төлем үшін жіберді. Арнольдтың Алленмен және оның тәртіпсіз адамымен араздасуы соншалықты күшті болды, кейде Алленнің адамдары қаруын көтерді. Арнольд келесі бірнеше күн бойы Тикондерога мен Краун Пойнттағы әскери жабдықтарды тізімдеумен айналысты, бірақ кейбір қару-жарақтардың қабырғалары құлағандықтан бұл жұмыс қиын болды.
Arnold departed immediately after receiving his instructions. He was accompanied by two captains, Eleazer Oswald and Jonathan Brown, who were charged with recruiting the necessary men. Arnold reached the border between Massachusetts and the Grants on May 6, where he learned of the recruitment efforts of the Connecticut Committee, and that Ethan Allen and the Green Mountain Boys were already on their way north. Riding furiously northward (his horse was subsequently killed), he reached Allen's headquarters in Bennington the next day. Upon arrival, Arnold was told that Allen was in Castleton, 50 mile (80 km) to the north, awaiting supplies and more men. He was also warned that, although Allen's effort had no official sanction, his men were unlikely to serve under anyone else. Leaving early the next day, Arnold arrived in Castleton in time to join a war council, where he made a case to lead the expedition based on his formal authorization to act from the Massachusetts Committee. The force that Allen had assembled in Castleton included about 100 Green Mountain Boys, about 40 men raised by James Easton and John Brown at Pittsfield, and an additional 20 men from Connecticut. Allen was elected colonel, with Easton and Seth Warner as his lieutenants. He reported this intelligence to Allen, following which they planned a dawn raid. Eighty three of the Green Mountain Boys made the first crossing with B. Arnold and E. Allen, with Major Asa Douglas going back for the rest. Stalling for time, Feltham demanded to know by what authority the fort was being entered. Allen, who later claimed that he said it to Captain Delaplace, replied, "In the name of the Great Jehovah and the Continental Congress!" Delaplace finally emerged from his chambers (fully clothed, not with "his breeches in his hand", as Allen would later say) and surrendered his sword. who was slightly injured by a sentry with a bayonet. Eventually, as many as 400 men arrived at the fort, which they plundered for liquor and other provisions. Arnold, whose authority was not recognized by the Green Mountain Boys, was unable to stop the plunder. Frustrated, he retired to the captain's quarters to await forces that he had recruited, reporting to the Massachusetts Provincial Congress that Allen and his men were "governing by whim and caprice" at the fort, and that the plan to strip the fort and send armaments to Boston was in peril. When Delaplace protested the seizure of his private liquor stores, Allen issued him a receipt for the stores, which he later submitted to Connecticut for payment. Arnold's disputes with Allen and his unruly men were severe enough that there were times when some of Allen's men drew weapons. Arnold busied himself over the next few days with cataloging the military equipment at Ticonderoga and Crown Point, a task made difficult by the fact that walls had collapsed on some of the armaments.
Крон Пойнт және Сен-Жан фортына шабуыл
Сет Уорнер көлді бойлап жасақ жіберіп, жанындағы Король Пойнт бекінісін басып алды, онда бар болғаны тоғыз сарбаз қызмет ететін. Бұл шабуыл 10 мамырда болғаны көпке белгілі, себебі Арнольд 11 мамырда Массачусетс қауіпсіздік комитетіне жазған хатында, Краун Пойнтқа қарай жүзуге тырысқанда қарсы желдің кедергісінен мүлт кеткенін мәлімдеген. Дегенмен, Уорнер 12 мамыр күні "Краун Пойнт штабынан" жазған хатында, ол "осы гарнизонды иеленгенін" күні бұрын жасағанын айтқан. Кішкентай күш Джордж көліндегі Форт-Джорджты басып алуға да жіберілді, онда тек екі сарбаз болды. Арнольдтың капитандығымен жиналған әскерлер келіп, кейбіреулері Филип Скиннің "Кэтрин" шхунасын және Скенсбородан бірнеше қайықтарды басып алғаннан кейін келді. Арнольд шхунаны "Либерти" деп атады. Тұтқындар Шамплейн көліндегі жалғыз британдық соғыс кемесінің Ришелье өзенінің солтүстігіндегі Форт-Сен-Жанда екенін хабарлады. Арнольд Тикондероганың басып алынғаны туралы хабар Сен-Жанға жеткен-жетпегенін білмеді, сондықтан кемеге шабуыл жасауға шешім қабылдады. Ол "Либертиді" қару-жарақпен жабдықтады және 14 мамырда 50 адамымен солтүстікке қарай жүзіп кетті. Аллен Арнольдтың осы шабуыл үшін толық даңқ алуын қаламады, сондықтан ол өзінің бір бөлігімен қайықпен одан кейін ілесіп келді, бірақ Арнольдтың кішкентай флотының желкендерінің арқасында, Алленнің қайықтарынан оқшауланып кетті. 17 мамырға қарай Арнольдтың кішкентай флоты көлдің солтүстік жағына жетті. Ақпарат алу үшін Арнольд Форт-Сен-Жандағы жағдайды барлауға бір адамды жіберді. Барлаушы сол күні қайтып келіп, британдықтардың Тикондерога мен Краун Пойнттың құлауын білгенін және әскерлер Сен-Жанға қарай жылжып бара жатқанын хабарлады. Арнольд дереу әрекет етуге шешім қабылдады. Арнольд пен оның 35 адамы түн бойы қайықпен қамалға жақындады. Ұзақ соқпай, олар форттағы шағын гарнизонды тосып алып, ондағы 70 тонналық соғыс шлюпымен бірге азық-түлік пен жабдықтарды қолға түсірді. Тұтқындардан Шемблиден бірнеше рота келе жатқаны туралы ескертіліп, олар ең құнды заттар мен зеңбіректерді "Джорджқа" тиеді, оны Арнольд "Энтерпрайз" деп атады. Ала алмаған қайықтарды суға батырып, кеңейтілген флот Шамплейн көліне қайтып келді. 15 шақырымдай қашықтықта Арнольдтың флоты солтүстікке қарай бет алған Алленнің флотымен кездесті. Арнольд өзінің қоймаларын ашып, Алленнің жасағын тамақпен қамтамасыз етті, олар ашық суда 161 километрдей (100 миль) қайықпен ешқандай азықсыз жүрген еді. Аллен Сен-Жан бекінісін басып алып, ұстап тұра алатынына сеніп, солтүстікке қарай жалғастырды, ал Арнольд оңтүстікке қайтып кетті. Аллен 19 мамырда Сен-Жанға келді, онда британдық әскерлердің жақындап келе жатқаны туралы Монреальдің жанашыр саудагері ескертті, ол сол әскерлердің алдында жылқымен шапқан. Аллен Монреаль тұрғындарына жеткізу үшін саудагерге хабар жазып бергеннен кейін, 21 мамырда Тикондерогаға оралды, Сен-Жанды британдық әскерлер келгенде тастап кетті. Алленнің келген әскерлерден қашуға асыққан үш адамы артта қалды; біреуі тұтқынға алынды, ал қалған екеуі құрлық арқылы оңтүстікке қайтып келді.
Seth Warner sailed a detachment up the lake and captured nearby Fort Crown Point, garrisoned by only nine men. It is widely recorded that this capture occurred on May 10; this is attributed to a letter Arnold wrote to the Massachusetts Committee of Safety on May 11, claiming that an attempt to sail up to Crown Point was frustrated by headwinds. However, Warner claimed, in a letter dated May 12 from "Head Quarters, Crown Point", that he "took possession of this garrison" the day before. A small force was also sent to capture Fort George on Lake George, which was held by only two soldiers. Troops recruited by Arnold's captains began to arrive, some after seizing Philip Skene's schooner Katherine and several bateaux at Skenesboro. Arnold rechristened the schooner Liberty. The prisoners had reported that the lone British warship on Lake Champlain was at Fort Saint Jean, on the Richelieu River north of the lake. Arnold, uncertain whether word of Ticonderoga's capture had reached Saint Jean, decided to attempt a raid to capture the ship. He had Liberty outfitted with guns, and sailed north with 50 of his men on May 14. Allen, not wanting Arnold to get the full glory for that capture, followed with some of his men in bateaux, but Arnold's small fleet had the advantage of sail, and pulled away from Allen's boats. By May 17, Arnold's small fleet was at the northern end of the lake. Seeking intelligence, Arnold sent a man to reconnoiter the situation at Fort Saint Jean. The scout returned later that day, reporting that the British were aware of the fall of Ticonderoga and Crown Point, and that troops were apparently on the move toward Saint Jean. Arnold decided to act immediately. Rowing all night, Arnold and 35 of his men brought their bateaux near the fort. After a brief scouting excursion, they surprised the small garrison at the fort, and seized supplies there, along with , a seventy ton sloop of war. Warned by their captives that several companies were on their way from Chambly, they loaded the more valuable supplies and cannons on the George, which Arnold renamed the Enterprise. Boats that they could not take were sunk, and the enlarged fleet returned to Lake Champlain. Fifteen miles out on the lake, Arnold's fleet met Allen's, which was still heading north. After an exchange of celebratory gunfire, Arnold opened his stores to feed Allen's men, who had rowed 100 mile (161 km) in open boats without provisions. Allen, believing he could seize and hold Fort Saint Jean, continued north, while Arnold sailed south. Allen arrived at Saint Jean on May 19, where he was warned that British troops were approaching by a sympathetic Montreal merchant who had raced ahead of those troops on horseback. Allen, after penning a message for the merchant to deliver to the citizens of Montreal, returned to Ticonderoga on May 21, leaving Saint Jean just as the British forces arrived. In Allen's haste to escape the arriving troops, three men were left behind; one was captured, but the other two eventually returned south by land.
Салдары
Итан Аллен мен оның адамдары ақырында Тикондерогадан алыстады, әсіресе алкоголь біте бастаған соң, ал Арнольд істі негізінен Краун-Пойнттағы базадан басқарды. Ол екі үлкен кеменің жабдықталуын қадағалап, тәжірибелі теңізшілердің жетіспеуіне байланысты «Энтерпрайз» кемесінің командасын өз мойнына алды. Оның әскері Тикондероганың казармаларын қайта жаңартуға кірісіп, екі бекіністің қираған қалдықтарынан қару-жарақтарды шығарып, оларға шанақтар жасады. Массачусетс комитеті ақырында Тикондерогаға өкілдер делегациясын жіберді. 22 маусымда олар Арнольдқа Хинманның басшылығында қызмет ететінін жеткізді. Арнольд екі күн ойланып, қолбасшылығын таратып, лауазымынан қанағаттанды, үйіне қайтты, ал бұл бекіністі басып алуға кеткен шығыны 1000 фунттан асты. Конгресс оқиға туралы хабар алғаннан кейін, Квебек тұрғындарына екінші хат жазды, ол маусым айында Джеймс Прайспен бірге солтүстікке жіберілді, ол Монреальдің тағы бір жанашыр саудагері еді. Бұл хат және Нью-Йорк Конгресінің басқа да хабарламалары, сондай-ақ белсенді американдық жақтастардың әрекеттері 1775 жылдың жазында Квебек халқын қоздырды. Тикондероганың құлауы туралы жаңалық Англияға жеткенде, лорд Дартмут бұл «өте қайғылы, шынымен де өте қайғылы» деп жазды.
Ethan Allen and his men eventually drifted away from Ticonderoga, especially once the alcohol began to run out, and Arnold largely controlled affairs from a base at Crown Point. He oversaw the fitting of the two large ships, eventually taking command of Enterprise because of a lack of knowledgeable seamen. His men began rebuilding Ticonderoga's barracks, and worked to extract armaments from the rubble of the two forts and build gun carriages for them. The Massachusetts committee eventually sent a delegation to Ticonderoga. When they arrived on June 22 they made it clear to Arnold that he was to serve under Hinman. Arnold, after considering for two days, disbanded his command, resigned his commission, and went home, having spent more than £1,000 of his own money in the effort to capture the fort. When Congress received news of the events, it drafted a second letter to the inhabitants of Quebec, which was sent north in June with James Price, another sympathetic Montreal merchant. This letter, and other communications from the New York Congress, combined with the activities of vocal American supporters, stirred up the Quebec population in the summer of 1775. When news of the fall of Ticonderoga reached England, Lord Dartmouth wrote that it was "very unfortunate; very unfortunate indeed".
Квебектегі әсері
Тикондерога және Крон-Пойнт қалаларының алынуы, әсіресе Форт-Сен-Жанға жасалған шабуылдар Квебек халқын дүрліктірді. Монреаль гарнизонының командирі полковник Дадли Темплер 19 мамырда қаланы қорғау үшін жасақ құруға шақырды және жақын жерде тұратын үндістерден де қару алып, қатысуды өтінді. Монреаль және оның төңірегінде негізінен француз тілінде сөйлейтін, жер иелері мен кішігірім ақсүйектерден құралған 50 шақты адам жиналды, олар Сент-Жанға жіберілді; бірақ ешбір үнді есімдері көмекке келмеді. Темплер сондай-ақ, Алленнің хатына жауап ретінде американдықтарға көңіл білдіретін саудагерлердің оңтүстікке жабдық жіберуіне бөгет қойды. Генерал Карлтон 20 мамырда Хазеннен оқиғалар туралы хабар алған соң, Монреаль және Трой-Ривьер гарнизондарына Сен-Жанды нығайтуға дереу бұйрық берді. Кейбір әскерлер Квебекке де жіберілді. Қалған Квебек әскерлерінің көп бөлігі Сент-Лоуренс өзені бойындағы әртүрлі бекеттерге, батысқа қарай Освегатчиге дейін, ықтимал шапқыншылықтан қорғану үшін жіберілді. Карлтон провинцияның қорғанысын қадағалау үшін Монреальге сапарлап, Квебек қаласын вице-губернатор Гектор Крамахеге тапсырды. Кету алдында Карлтон Квебек епископы Жан Оливье Брианды провинциялық қорғанысты қолдау үшін қаруға шақыру жариялауға көндірді, ол негізінен Монреаль және Трой-Ривьер аймақтарында таралды.
News of the capture of Ticonderoga and Crown Point, and especially the raids on Fort Saint Jean, electrified the Quebec population. Colonel Dudley Templer, in charge of the garrison at Montreal, issued a call on May 19 to raise a militia for defense of the city, and requested Indians living nearby to also take up arms. Only 50 men, mostly French speaking landowning seigneurs and petty nobility, were raised in and around Montreal, and they were sent to Saint Jean; no Indians came to their aid. Templer also prevented merchants sympathetic to the American cause from sending supplies south in response to Allen's letter. General Carleton, notified by Hazen of the events on May 20, immediately ordered the garrisons of Montreal and Trois Rivières to fortify Saint Jean. Some troops garrisoned at Quebec were also sent to Saint Jean. Most of the remaining Quebec troops were dispatched to a variety of other points along the Saint Lawrence, as far west as Oswegatchie, to guard against potential invasion threats. Carleton then traveled to Montreal to oversee the defense of the province from there, leaving the city of Quebec in the hands of Lieutenant Governor Hector Cramahé. Before leaving, Carleton prevailed on Monsignor Jean Olivier Briand, the Bishop of Quebec, to issue his own call to arms in support of the provincial defense, which was circulated primarily in the areas around Montreal and Trois Rivières.
Тикондерога маңындағы кейінгі әрекеттер
1775 жылдың шілдесінде генерал Филипп Шкайлер фортты Квебекке шабуыл жасауға дайындық үшін, тамыз айының соңында басталған операцияның бастапқы орны ретінде пайдалана бастады. 1775–1776 жылдардың қысында Генри Нокс Тикондерогадан Бостонға қару-жарақтарды тасымалдауды ұйымдастырды. Ол қарулар қоршалған қала мен порттағы британдық кемелерге бағытталған Дорчестер биіктігіне орналастырылды, бұл 1776 жылғы наурыз айында британдықтарды әскерлерін және олардың жақтастарын қаладан шығаруға мәжбүр етті. Бенедикт Арнольд Валькур аралы шайқасында кемелер флотын қайтадан басқарды және 1776 жылы фортты қайтарып алуға жасалған британдықтардың тырысып-ақ талқандауға бағытталған маңызды шаралар қабылдады. Британдықтар 1777 жылдың шілдесінде Саратога науқаны барысында фортты қайта басып алды, бірақ Саратогада Бургойнның жеңіліске ұшырағаннан кейін қараша айына дейін оны тастап кетті.
In July 1775, General Philip Schuyler began using the fort as the staging ground for the invasion of Quebec that was launched in late August. In the winter of 1775–1776, Henry Knox directed the transportation of the guns of Ticonderoga to Boston. The guns were placed upon Dorchester Heights overlooking the besieged city and the British ships in the harbor, prompting the British to evacuate their troops and Loyalist supporters from the city in March 1776. Benedict Arnold again led a fleet of ships at the Battle of Valcour Island, and played other key roles in thwarting Britain's attempt to recapture the fort in 1776. The British did recapture the fort in July 1777 during the Saratoga campaign, but had abandoned it by November after Burgoyne's surrender at Saratoga.
Байланыс бұзылды
Тикондерога форты сол кезде маңызды әскери бекет болмаса да, оны басып алу бірнеше маңызды нәтижелерге әкелді. Көтерілісшілердің аймақты бақылауы Квебектегі британдық әскерлер мен Бостон және кейін Нью-Йорктегілер арасындағы құрлықтағы байланыс және жабдықтау жолдарын үзіп, британдық әскери басшылығының командалық құрылымын өзгертуіне себеп болды. Солтүстік Америкадағы британдық күштердің бұрын бір қолбасшыға бағынышты болған басқаруы екіге бөлінді. Генерал Карлтонға Квебек және солтүстік шекарадағы күштердің тәуелсіз басқаруы берілді, ал генерал Уильям Хоу Атлантикалық жағалаудағы күштердің Бас қолбасшысы болып тағайындалды – бұл тәртіп француз және үнді соғысында генералдар Вулф пен Амхерст арасында тиімді жұмыс істеген еді. Бірақ осы соғыста екі күштің арасындағы ынтымақтастық қиындықтар туғызды және 1777 жылғы Саратога науқанының сәтсіздігіне ықпал етті, себебі генерал Хоу келісілген солтүстік стратегиясынан бас тартып, генерал Джон Бургойнды сол науқанда оңтүстік қолдаусыз қалдырды.
Although Fort Ticonderoga was not at the time an important military post, its capture had several important results. Rebel control of the area meant that overland communications and supply lines between British forces in Quebec and those in Boston and later New York were severed, so the British military command made an adjustment to their command structure. Command of British forces in North America, previously under a single commander, was divided into two commands. General Carleton was given independent command of forces in Quebec and the northern frontier, while General William Howe was appointed Commander in Chief of forces along the Atlantic coast, an arrangement that had worked well between Generals Wolfe and Amherst in the French and Indian War. In this war, however, cooperation between the two forces would prove to be problematic and would play a role in the failure of the Saratoga campaign in 1777, as General Howe apparently abandoned an agreed upon northern strategy, leaving General John Burgoyne without southern support in that campaign.
Аллен мен Арнольд арасындағы сөз соғысы
Фортты басып алған күннен бастап Аллен мен Арнольд сөз соғысын бастады, әрқайсысы операцияның ең көп мақтауын алуға тырысты. Арнольд Аллен мен оның адамдарына ешқандай билік ете алмады, сол себепті оқиғалар мен іс-әрекеттердің күнделігін жүргізе бастады, онда Алленді қатты сынға алып, оны жеңілтексіз қарады. Смит (1907) Истонның Арнольдтың басқаруын өзіне иемденуге ниеттенген болуы мүмкін екенін көрсетеді. Истон мен Арнольдтың арасында ешқандай жақсылық болмағаны анық. Аллен мен Истон 10 маусымда Краун-Пойнтқа оралып, Арнольд көлдегі флотта болғанда соғыс кеңесін шақырды, бұл әскери тәртіптің айқын бұзушылығы еді. Арнольд өзінің билігін бекіткен кезде, Истон Арнольдты қорлады, ол Истонды дуэльге шақырды. Арнольд кейінірек былай деп хабарлады: "Ол джентльменше қаруын суырудан бас тартып, жанында [қылышы] және қалтасында зарядталған пистолеттері болғандықтан, мен оны қатты тепкілеп, Пойнттан кетуге бұйрық бердім".
Beginning on the day of the fort's capture, Allen and Arnold began a war of words, each attempting to garner for himself as much credit for the operation as possible. Arnold, unable to exert any authority over Allen and his men, began to keep a diary of events and actions, which was highly critical and dismissive of Allen. Smith (1907) indicates that it was highly likely that Easton was interested in claiming Arnold's command for himself. There was clearly no love lost between Easton and Arnold. Allen and Easton returned to Crown Point on June 10 and called a council of war while Arnold was with the fleet on the lake, a clear breach of military protocol. When Arnold, whose men now dominated the garrison, asserted his authority, Easton insulted Arnold, who responded by challenging Easton to a duel. Arnold later reported, "On refusing to draw like a gentleman, he having a [sword] by his side and cases of loaded pistols in his pockets, I kicked him very heartily and ordered him from the Point."