Кіріспе
Солтүстік-шығыс дәлізі (NEC) – Америка Құрама Штаттарының солтүстік-шығыс мегаполисіндегі электрленген темір жол желісі. Көбінесе Amtrak компаниясына тиесілі, Бостон қаласынан солтүстікте Вашингтон қаласына дейін оңтүстікте дейін созылады, маңызды аялдамалары Провиденс, Нью-Хейвен, Стэмфорд, Нью-Йорк, Ньюарк, Трентон, Филадельфия, Уилмингтон және Балтимор қалаларында орналасқан. NEC көбінесе Interstate 95 тас жолымен қатар жүреді. Күніне 2200-ден астам пойыз тасымалдайтындықтан, (2005 жылы) жолаушылар саны және қызмет ету жиілігі бойынша АҚШ-тағы ең қызылған темір жол желісі болып табылады. Бұл дәлізді көптеген Amtrak пойыздары пайдаланады, оның ішінде жоғары жылдамдықты Acela (бұрынғы Acela Express), қалааралық және алыс қашықтыққа бағытталған пойыздар бар. Дәліздің көп бөлігінде MBTA, CT Rail, Metro North Railroad, Long Island Rail Road, New Jersey Transit, SEPTA және MARC компаниялары басқаратын жиі жолаушылар пойыздары іске қосылған. 1980-ші жылдардың басынан бері NEC-те ірі жүк пойыздары жүрмесе де, кейбір учаскелерде CSX, Norfolk Southern, CSAO, Providence and Worcester, New York and Atlantic және Canadian Pacific компанияларының шағын жергілікті жүк пойыздары әлі де жүріп тұр. CSX және NS өздерінің маршруттарының бір бөлігіне иелік етеді. Солтүстік-шығыс дәлізін пайдаланатын Amtrak қызметтеріне Cardinal, Carolinian, Crescent, Keystone Service, Northeast Regional, Palmetto, Pennsylvanian, Silver Meteor, Silver Star және Vermonter пойыздары кіреді. Сондай-ақ, MARC компаниясының басқаратын кейбір экспресс пойыздары да бар. Acela пойыздары Массачусетс, Род-Айленд және Нью-Джерси штаттарындағы кейбір учаскелерде Нью-Йорк пен Вашингтон арасындағы 225 мильді (362 км) үш сағаттан кем уақытта, ал Нью-Йорк пен Бостон арасындағы 229 мильді (369 км) 3,5 сағаттан кем уақытта жүріп өтеді. Amtrak ұсынған, дәлізді "нағыз" жоғары жылдамдықты темір жолға айналдыруға бағытталған жаңартулардың құны шамамен 151 миллиард долларды құрайды, бұл жол жүру уақытын шамамен екі есеге қысқартуға мүмкіндік береді.
the Amtrak main line
The Northeast Corridor (NEC) is an electrified railroad line in the Northeast megalopolis of the United States. Owned primarily by Amtrak, it runs from Boston in the north to Washington, D. C. in the south, with major stops in Providence, New Haven, Stamford, New York City, Newark, Trenton, Philadelphia, Wilmington, and Baltimore. The NEC closely parallels Interstate 95 for most of its length. Carrying more than 2,200 trains a day, it is (as of 2005) the busiest passenger rail line in the United States by ridership and by service frequency. The corridor is used by many Amtrak trains, including the high speed Acela (formerly Acela Express), intercity trains, and several long distance trains. Most of the corridor also has frequent commuter rail service, operated by the MBTA, CT Rail, Metro North Railroad, Long Island Rail Road, New Jersey Transit, SEPTA, and MARC. While large through freights have not run on the NEC since the early 1980s, some sections still carry smaller local freights operated by CSX, Norfolk Southern, CSAO, Providence and Worcester, New York and Atlantic, and Canadian Pacific. CSX and NS partly own their routes. Amtrak services that use the Northeast Corridor include the Cardinal, Carolinian, Crescent, Keystone Service, Northeast Regional, Palmetto, Pennsylvanian, Silver Meteor, Silver Star, and Vermonter trains, which reach ; and its Acela trains, which reach on a few sections in Massachusetts, Rhode Island, and New Jersey. They also include some express trains operated by MARC that reach Acela covers the 225 mile (362 km) between New York and Washington, D. C., in under three hours, and the 229 mile (369 km) between New York and Boston in under 3.5 hours. Amtrak's proposals for improvements to enable "true" high speed rail on the corridor would roughly halve travel times at an estimated cost of $151 billion.
Шығу тегі
Қазіргі Солтүстік-Шығыс дәлізінің көп бөлігі 1830 жылдардан бастап бірнеше темір жол компанияларымен кезең-кезеңімен салынды. 1900 жылға дейін олардың бағыттары екі ұзын, бірақ байланысы жоқ учаске ретінде біріктірілді, олардың әрқайсысы ірі темір жолдың бөлігі болды. Вашингтон, округ Колумбияға тікелей байланысқан Пенсильвания темір жолының учаскесі оңтүстіктен Нью-Йорк қаласына жақындады; Бостонға тікелей байланысқан Нью-Хейвен темір жолының учаскесі Коннектикут штатынан Нью-Йорк штатына кірді. Біріншісі Манхэттен аралынан Хадсон өзені арқылы Нью-Джерсидегі паромдық терминалдарда аяқталды. Екіншісі Бронкске дейін созылып, одан Нью-Йорк және Харлем темір жолындағы трасса құқығы арқылы Манхэттенге жалғасты. Сондай-ақ, ол Гарлем өзені және Порт-Честер темір жолы арқылы Бронкске жетті, ол Нью-Рошельдегі Нью-Хейвеннен Бронкске дейін созылды. 1903 жылдан 1917 жылға дейін екі темір жол желілерін байланыстыратын және, тиімді түрде, Солтүстік-Шығыс дәлізін аяқтаған бірқатар жобалар жүзеге асырылды. Оларға Нью-Йорк туннелінің кеңейтілуі кірді, ол Нью-Джерсиден Лонг-Айлендке дейін созылды (және Манхэттен трансфер стансасы, Солтүстік өзен туннельдері, жаңа Пенсильвания стансасы және Шығыс өзен туннельдерінен тұрды); Нью-Йорк байланыс темір жолы; және Hell Gate көпірі. Біріктірілген бұл құрылыстар Ньюарк, Нью-Джерсиден жоғарыдағы Пенсильвания темір жолының бойынан басталып, Нью-Хейвен жағында Гарлем өзені және Порт-Честер темір жолымен (осылайша Нью-Рошельмен) байланысты. 1917 жылы Hell Gate көпірінің ашылуымен осы байланыс учаскесі және, демек, Солтүстік-Шығыс дәлізінің өзі аяқталды. 1968 жылы Penn Central құрылғаннан кейін, бұл екі темір жол мен Нью-Йорк орталық темір жолының бірігуі болды, бүкіл дәліз алғаш рет бір ұйымның бақылауында болды. Penn Central-дың 1970 жылғы банкроттығынан кейін, дәліз 1971 жылдың 1 мамырында құрылған Amtrak компаниясымен толығымен біріктірілді.
Бостон-Бронкс (Нью-Хейвен темір жолы)
Бостон–Провиденс: Бостон және Провиденс темір жолы 1835 жылы ашылды, 1847 және 1899 жылдары ішінара қайта құрылды. 1888 жылы «Ескі отар темір жолының» бөлігіне айналды. Провиденс–Стонингтон: Нью-Йорк, Провиденс және Бостон темір жолы 1837 жылы ашылды; 1848 жылы ішінара қайта құрылды. Стонингтон–Нью-Хейвен: Нью-Хейвен, Нью-Лондон және Стонингтон темір жолы 1852–1889 жылдары ашылды, 1894 жылы Нью-Хейвенде қайта құрылды. Нью-Хейвен–Нью-Рошель: Нью-Йорк және Нью-Хейвен темір жолы 1849 жылы ашылды. Нью-Рошель–Порт Моррис (Бронкс): Харлем өзені және Порт-Честер темір жолы 1873 жылы ашылды.
Ньюарк-Вашингтон, округ (Пенсильвания темір жолы)
Ньюарк–Трентон: Нью-Джерсидің Біріккен темір жолы және канал компаниясы 1834–1839, 1841 жылдары ашылды; 1863 және 1870 жылдары ішінара қайта құрылды. Трентон–Франкфорд тоғысуы: Филадельфия және Трентон темір жолы 1834 жылы ашылды; 1911 жылы ішінара қайта құрылды. Франкфорд тоғысуы–Зоо мұнарасы: 1867 жылы ашылған қосылатын темір жол. Зоо мұнарасы–Грейс Ферри көпірі: 1863–1866 жылдары ашылған Junction темір жолы. Грейс Ферри–Бейвью: Филадельфия, Уилмингтон және Балтимор темір жолы 1837–1838, 1866, 1906 жылдары ашылды. Бейвью Ярд–Балтимор Юнион станциясы: Юнион темір жолы 1873 жылы ашылды. Балтимор Юнион станциясы–Ландовер: Балтимор және Потомак темір жолы 1872 жылы ашылды. Ландовер–Вашингтон, округ Колумбия: 1907 жылы ашылған Магрудер тармағы.
Қайта сигнал беру
1930 жылдары PRR Нью-Йорк – Вашингтон бағытын Pulse кодты кабиналық сигнализация жүйесімен жабдықтады. 1998 және 2003 жылдар аралығында бұл жүйе Alstom Advanced Civil Speed Enforcement System (ACSES) жүйесімен толықтырылды, ол қазіргі Еуропалық пойызды басқару жүйесінің балистеріне ұқсас, рельске орнатылған транспондерлерді пайдаланды. ACSES Amtrak компаниясына 2008 жылғы Темір жол қауіпсіздігін жақсарту заңына сәйкес келетін оңтайлы пойызды бақылауды енгізуге мүмкіндік береді.
Қайта ұйымдастыру және банкроттық
1967 жылдың желтоқсанында UAC TurboTrain өндірістік пойыз үшін жылдамдық рекордын орнатты: Нью-Брансуик пен Трентон, Нью-Джерси арасында. 1968 жылдың ақпан айында PRR өзінің бәсекелесі Нью-Йорк Орталық темір жолымен бірігіп, Пенн Орталық (PC) құрды. 1969 жылы Пенн Орталық, бірігу шартының бір бөлігі ретінде, Нью-Хейвенді өзіне қосуға міндетті болды. 1970 жылдың 21 қыркүйегінде Нью-Йорк пен Бостон арасындағы барлық пойыздар, Турбосервистен басқасы, Гранд-Сентралдан Пенн станциясына ауыстырылды; ал Турбосервис 1971 жылдың 1 ақпанында Метролайнерлерге платформа арқылы көшірілді. 1971 жылы Amtrak жұмысын бастады, сондай-ақ әртүрлі штаттар NEC-тің бөліктерін өздерінің қалалық көлік органдарының бақылауына алды. Қаңтар айында Массачусетс штаты Массачусетс штатындағы Атлборо/Стоугтон желісін сатып алды, кейіннен оны Массачусетс шығанағының көлік басқармасы басқарды. Сол айда Нью-Йорк штатының қалалық көлік басқармасы Пенн Орталықтан Нью-Хейвен желісінің Вудлоун (Нью-Йорк) мен Нью-Хейвен (Коннектикут) арасындағы бөліктерін сатып алды, ал Коннектикут штаты осы бөліктерді жалға алды. 1975 жылдың ақпан айында Conrail-дің алдын ала жоспары NEC-те Гроттон (Коннектикут) мен Хиллсгроув (Род-Айленд) арасында жүк пойыздарын тоқтатуды ұсынды, бірақ бұл шара келесі айда АҚШ теміржол қауымдастығынан қолдау таппады. 1976 жылдың сәуіріне қарай Amtrak NEC-тің барлық бөлігіне ие болды, Бостоннан Род-Айленд штатының шекарасына дейін – Массачусетс штатының меншігінде, ал Нью-Хейвеннен Нью-Рошельге дейін (Нью-Йорк) – Коннектикут және Нью-Йорк штаттарының меншігінде. Amtrak әлі де Массачусетс штатындағы бөлікті пайдаланады және күтіп ұстайды, бірақ Нью-Хейвеннен Нью-Рошельге дейінгі желіні Metro North Railroad басқарады, бұл жоғары жылдамдықтық қызметтің енгізілуіне кедергі келтіруде.
Солтүстік-шығыс дәлізін жақсарту жобасы
1976 жылы Конгресс Вашингтон мен Бостон арасындағы жүйені жаңғыртуға рұқсат берді. Рейган әкімшілігі мен Конгресс 1980 жылдары бөлген қаражаттың жеткіліксіздігіне байланысты бұл мақсаттарға қол жеткізілмеді. 1976 жылғы Темір жол жаңғырту және реттеу реформасы туралы заңға Нью-Хейвен мен Бостон арасындағы электрлендіруді қосу жоспарланған еді. Нью-Йорк пен Вашингтон арасындағы соңғы теміржол өткелдері шамамен 1985 жылы жабылды; Коннектикут штатында он бір өткел әлі де бар.
1990 жылдардағы жоғары жылдамдықты темір жолдың іске асырылуы
1990 жылдары Amtrak Нью-Хейвеннің солтүстігіндегі NEC желісін жоғары жылдамдықты Acela Express пойыздарына дайындау мақсатында жаңартты. 1996 жылы Amtrak Нью-Хейвен мен Бостон арасындағы 157 мильдік (253 км) учаскеде электрлендіру жабдығын орната бастады. Инфрақұрылымға Amtrak-тың талаптарына сәйкес жасалған және кейіннен Нью-Джерси штатының Элизабет қаласындағы Phelps Dodge Specialty Copper Products компаниясы патент алған, жоғары беріктік күміс қосылған мыстан жасалған жаңа катенерлік сым кірді.
2000 жылдан қазіргі уақытқа дейін
2000 жылдың 31 қаңтарында Нью-Хейвен мен Бостон арасында электрлі локомотивтермен қызмет көрсету басталды. Жоба төрт жылға созылып, шамамен 2,3 миллиард долларға бағаланды: инфрақұрылымды жақсартуға 1,3 миллиард доллар, ал жаңа Acela Express пойыз құрамы мен Bombardier–Alstom HHP 8 локомотивтеріне шамамен 1 миллиард доллар жұмсалды. 2000 жылдың 11 желтоқсанында Amtrak жоғары жылдамдықты Acela Express қызметін іске қосты. Acela пойзымен Бостон мен Нью-Йорк арасындағы ең жылдам сапар үш жарым сағат, ал Нью-Йорк пен Вашингтон арасындағы ең жылдам сапар екі сағат қырық бес минутты құрайды. 2005 жылы Конгресте Солтүстік-Шығыс дәлізін бөлу туралы пікірлер айтылды, бұл тұстағы Amtrak президенті Дэвид Ганн бұған қарсы шықты. Буш әкімшілігі қолдаған жоспар «Солтүстік-Шығыс дәлізін – Вашингтоннан Бостонға дейінгі теміржолдың негізгі физикалық активін – федералды-мемлекеттік консорциумға беруді» көздеген. 2008 жылғы «Жолаушылар теміржолына инвестициялар және жақсартулар» заңы қабылданысымен Конгресс АҚШ Көлік департаментінің құрамында Солтүстік-Шығыс дәліз комиссиясын (NEC комиссиясы) құрды. Комиссияның мақсаты – өзара ынтымақтастық пен жоспарлауды жеңілдету және дәліз теміржолы мен даму саясаты бойынша Конгресске кеңес беру. Комиссия құрамына USDOT, Amtrak және Солтүстік-Шығыс дәлізіндегі штаттар кіреді. 2011 жылдың тамызында АҚШ Көлік департаменті NEC-тің ең жүктемелі бөліктерінің бірінде – Нью-Брансуик пен Трентон арасындағы 24 мильдік (39 км) учаскеде, Принстон бұрылысы арқылы өтетін, қуаттылықты арттыруға бағытталған алты жылдық жобаға 450 миллион доллар бөлді. «Жаңа буын жоғары жылдамдықты» жобасы электр қуатын, сигналдау жүйелерін және жоғары кернеулі сымдарды жаңарту арқылы сенімділікті арттыруға және жылдамдықты жоғарылатуға арналған. 2012 жылдың қыркүйегінде Acela пойыздарымен жылдамдық сынақтары жүргізіліп, белгілі бір жылдамдыққа қол жеткізілді. Жақсарту жұмыстары 2016 жылы аяқталуға жоспарланған, бірақ кешігулерге байланысты жоба 2020 жылға дейін аяқталмады.
In 2005, there was talk in Congress of splitting the Northeast Corridor, which was opposed by then acting Amtrak president David Gunn. The plan, supported by the Bush administration, would "turn over the Northeast Corridor – the tracks from Washington to Boston that are the railroad's main physical asset – to a federal state consortium." With the passage of the Passenger Rail Investment and Improvement Act of 2008, the Congress established the Northeast Corridor Commission (NEC Commission) in the U. S. Department of Transportation to facilitate mutual cooperation and planning and to advise Congress on Corridor rail and development policy. The commission members include USDOT, Amtrak and the Northeast Corridor states. In August 2011 the United States Department of Transportation committed $450 million to a six year project to support capacity increases on one of the busiest segments on the NEC: a 24 mile (39 km) section between New Brunswick and Trenton, passing through Princeton Junction. The Next Generation High Speed project is designed to upgrade electrical power, signal systems and overhead catenary wires to improve reliability and increase speeds up to , and, after the purchase of new equipment, up to In September 2012, speed tests were conducted using Acela trainsets, achieving a speed of The improvements were scheduled to be completed in 2016, but, due to delays, the project had not been completed until 2020.
2015 жылғы жолдан шығу
Филадельфиядағы 30th Street станциясынан 2015 жылдың 12 мамырында шыққаннан кейін он бір минут өткен соң, бір жылдық ACS 64 локомотиві (#601) және Амтрактың солтүстікке қарай бағытталған Northeast Regional (TR#188) пойзының барлық жеті Amfleet I вагоны түнгі сағат 9:21-де қаланың Порт-Ричмонд ауданындағы Франкфорд торабында, жылдамдық шегі бар (бірақ сол кезде ATC қорғауы жоқ) 4° бұрылысқа кіргенде рельстен шығып кетті. Осы апаттан сегіз адам қаза тауып, 238 жолаушы мен бес экипаж мүшесінің арасында 200-ден астам адам жарақат алды (сегізі ауыр жарақат алды). Сонымен қатар, Филадельфия – Нью-Йорк NEC бағытындағы барлық қызметтер алты күнге тоқтатылды. Бұл Солтүстік-шығыс дәлізіндегі ең қасіретті апат болды, себебі 1987 жылдың 4 қаңтарында Амтрактың Вашингтон – Бостон Colonial (TR#94) пойзы Балтимор маңында үш тұрған Conrail локомотивіне соғылып, 16 адам қаза тапты. Франкфорд торабындағы бұл бұрылыста 1943 жылдың 6 қыркүйегінде тағы бір қайғылы оқиға болды, сол кезде PRR-дің Вашингтон – Нью-Йорк Congressional Limited пойзының қосымша бөлігі рельстен шығып, 541 жолаушының арасында 79 адам қаза тауып, 117 адам жарақат алды.
Инфрақұрылым
NEC – Amtrak және түрлі мемлекеттік органдардың бірлескен жобасы. Amtrak Вашингтон мен Нью-Йорк штатының Нью-Рошель қаласы арасындағы (Нью-Йорк қаласының солтүстік жаққа орналасқан маңы) теміржол учаскесіне ие. Нью-Рошельден Нью-Хейвенге дейінгі бөлігі Нью-Йорк және Коннектикут штаттарына тиесілі; сол жерде Metro North темір жолының қалалық пойыздары қатынайды. Amtrak Нью-Хейвеннің солтүстігінен Род-Айленд және Массачусетс штаттары арасындағы шекараға дейінгі теміржолдарға ие. Шекарадан Бостонға дейінгі соңғы учаске Массачусетс штатының меншігінде.
Электрмен жабдықтау
Солтүстік-шығыс дәлізінің ұзындығы 729 км-ден асады, ол АҚШ-тағы ең ұзақ электрлендірілген темір жол дәлізі. Елдегі электрлендірілген темір жолдардың көпшілігі жылдам транзит немесе қалалық (пригородтық) темір жолдар үшін қолданылады; Кейстоун дәлізі – басқа бір электрлендірілген қалааралық магистраль. Қазіргі уақытта дәліз үш желілік жүйе қолданады. Вашингтондан Саннисайд Ярдына дейін (Нью-Йорк Пенн станциясының шығысында) Амтрактың 25 Гц тягалық қуат жүйесі (алғаш Пенсильвания темір жолы салған) 12 кВ 25 Гц қуатын жеткізеді. Саннисайдтан Милл-Риверге дейін (Нью-Хейвен станциясының шығысында) бұрынғы Нью-Хейвен темір жолының жүйесі, кейін Metro North өзгерткен, 12,5 кВ 60 Гц қуатпен қамтамасыз етеді. Милл-Риверден Бостонға дейін әлдеқайда жаңа 60 Гц тягалық қуат жүйесі 60 Гц-те 25 кВ қуатты жеткізеді. Амтрактың барлық электр локомотивтері осы жүйелер арасында ауыса алады. Желілік жүйеден басқа, Шығыс өзенінің туннельдерінде Лонг-Айленд темір жолының пойыздары үшін 750 В тұрақты токпен үшінші рельс бар, ал Солтүстік өзенінің туннельдерінде тек төтенше жағдайларда пайдалану үшін үшінші рельс орнатылған. 2006 жылы бірнеше ірі электр қуатының ақаулары Солтүстік-шығыс дәлізіндегі Амтрак пен қалалық пойыздарды бес сағатқа дейін кешіктірді. Темір жол қызметкерлері Amtrak-тың қаржылық қиындықтарын темір жолдың және қуатпен жабдықтау жүйесінің тозуына балады, олардың кейбір бөліктері жүз жылға жуық. Соңғы жылдары жолдар мен қуат жүйелері жөнделіп, жақсартылғаннан кейін бұл мәселелер азайды. 2013 жылдың қыркүйегінде Нью-Хейвен желісіне қуат жеткізетін екі желінің бірі істен шықты, ал екіншісі қызметтен уақытша алынды. Электр қуатының жетіспеуі Нью-Йорк штатында ортақ болатын Амтрак және Metro North темір жолдарындағы пойыздардың қозғалысын бұзды.
Кесу жолдары
Бүкіл Солтүстік-Шығыс дәлізінде 11 теміржол өткелі бар, барлығы Коннектикут штатының Нью-Лондон округінің оңтүстік-шығысында орналасқан. Қалған өткелдер Лонг-Айленд бұғазының жағалауын бойлай өтетін жолдың бір бөлігінде жатыр. Осы өткелдердің кейбіреуі жағалаудағы қауымдастықтар мен кәсіпорындарға, басқаша жол желісінен үзіліп қалған жерлерге жетудің жалғыз мүмкіндігін ұсынады. Сондықтан, оларды жою үшін қолжетімділікті сақтау мақсатында жолдың өтуіне кедерессіз өтетін жағдай жасау қажет. Алты теміржол өткелінің төрт квадранттық шлагбаумдары және индукциялық сенсорлары бар, бұл сенсорлар жолға тоқтаған көліктерді қарсы келе жатқан пойыз тоқтауға үлгеретін уақытта анықтап береді. Қалған бесеуі, Нью-Лондон вокзалының жанындағы 3 және Стонингтон қаласындағы 2 өткелдер екі шлагбаумды. FRA ережелері дәліз бойындағы жол жылдамдығын, әдеттегі өткелдерде және төрт квадранттық шлагбаумдары бар, сондай-ақ сигнал жүйесімен байланысты көліктерді анықтайтын өткелдерде шектейді.
Тарих
Нью-Йорк пен Нью-Хейвен арасындағы желі ұзақ уақыттан бері толығымен деңгейден бөлінген, ал Вашингтон мен Нью-Йорк арасындағы соңғы деңгейлік қиылыстар 1980-ші жылдары жойылды. 1994 жылы Нью-Хейвен мен Бостон арасындағы электрлендіру және жоғары жылдамдықты Acela Express қызметін жоспарлау кезінде, USDOT-тан барлық қалған қиылыстарды (практикалық емес немесе қажеттілік болмаса) 1997 жылға дейін жоюды жоспарлауды талап ететін заң қабылданды. Кейбір аз пайдаланылатын қиылыстар жай ғана жабылды, ал көпшілігі көпірлерге немесе жер асты жолдарына айналдырылды. 1999 жылға қарай тек 13 қиылыс қалды, олардың ішінде Коннектикут штатының Олд Лайм және Род-Айленд штатының Эксетер қалаларындағы аз пайдаланылатын қиылыстар жақын арада жабылды. Алдыңғы он алты жылда алты қаза болмаған оқиғаға қарамастан, қалған 11 қиылысты жабуға жергілікті халық қарсылық көрсетті. Қиылысты толығымен жабу оларға қызмет көрсеткен бірнеше орындарға жалғыз кіру жолын жояды, ал деңгейлік бөлу қымбатқа түседі және жерді иеленуді қажет етеді. Көпір салуға 4 миллион доллар қажет болса, бұл 1 миллион долларға түсті. 1999 және 2000 жылдары тағы жеті қиылысқа ұқсас құрылғылар орнатылды; тек Нью-Лондондағы үш қиылыста (өткір бұрылыста және жылдамдық шектеуі бар жерде) мұндай құрылғылар орнатылмады. 2005 жылдың 28 қыркүйегінде, Коннектикут штатының Уотерфорд қаласындағы Майнер-Лейн қиылысында оңтүстікке бағытталған Acela Express пойзы бір көлікке соқтығысты. Бұл қосымша қорғау шаралары енгізілгеннен кейін болған алғашқы оқиға болды. Пойыз шамамен жылдамдықпен қиылысқа жақындағанда, көлік төмендетілген қақпаның астына тым кеш кірді, нәтижесінде сенсорлық жүйе пойызды толығымен тоқтатуға үлкермеді. Соқтығысу салдарынан жүргізуші мен бір жолаушы қаза тапты, ал екінші жолаушы апаттан алған жарақаттарынан тоғыз күннен кейін қайтыс болды. Кейін қақпалар тексерілді және оқиға кезінде дұрыс жұмыс істегені анықталды. Бұл оқиға көлік қозғалысы жоғары болатын желідегі қалған деңгейлік қиылыстарға қатысты көпшіліктің сынына ұшырады.
MARC пойызы
Пенн желісі: Вашингтон, Колумбия округі – Перривилл, Мэриленд, Балтимор Пенн бекеті арқылы.
Жүк тасымалы қызметтері
Жүк пойыздары жол жүрісі құқықтары арқылы NEC-тің кейбір бөліктерінде жүреді. 1970 жылдарға дейін, Amtrak барлық жолаушылар тасымалын өз мойнына алғанға дейін, NEC-те жиі ұзын жүкті пойыздар кездесетін, кейде олардың саны жүзден асып, дәліздің үлкен бөлігін кесіп өтетін. Барлық жүк тасымалы операцияларының бақылауы 1960 жылдардың соңында Penn Central-ға, ал 1976 жылы құрылғаннан кейін Conrail-ге көшті. Алайда, жолаушылар саны үнемі артып келе жатқан Amtrak, ұзын пойыздар үшін ауыр салық талап ете бастады. Нәтижесінде, Conrail жүк тасымалын тек қана шағын, жергілікті пойыздарға дейін қысқарта бастады, олар қажет болған кезде дәліздің белгілі бір бөліктерінде жұмыс істеді, себебі ұзын жүкті пойыздар жолаушылар тасымалында кептеліс пен үлкен кешігулерге себеп бола бастады. Қазіргі уақытта Norfolk Southern Railway Филадельфиядан оңтүстікке қарайғы желіде жұмыс істейді. CSX Transportation Нью-Йорктан Нью-Хейвенге, Массачусетс штатына, сондай-ақ Мэрилендтен Ландоверге дейін құқықтарға ие, онда оның Ландовер тармағы NEC-ке қосылады, ал Боуиге дейін оның Pope's Creek тармағы одан бөлінеді. Филадельфия мен Нью-Йорк арасында Conrail CSX және Norfolk Southern үшін жергілікті ауыстыру және терминалдық компания ретінде жұмыс істейді (Conrail Shared Assets Operations қараңыз). Providence and Worcester Railroad Нью-Хейвеннен Род-Айлендке дейін жергілікті жүк тасымалын жүзеге асырады және Нью-Хейвеннен Нью-Йоркқа дейін жол жүрісі құқығына ие (Нью-Йорк және Лонг-Айлендтегі теміржол жүк тасымалына қараңыз). Сонымен қатар, Canadian Pacific Kansas City және New York and Atlantic Railway екеуі де Нью-Йорк маңындағы өз бағыттарымен байланысу үшін Hell Gate көпірінен жол жүрісі құқығына ие.
Болашақ
2010 жылдары Федералды теміржол әкімшілігі түрлі агенттіктер мен қоғамдық ұйымдардың жобалары мен ұсыныстарын ескере отырып, 2040 жылға дейінгі дәлізді дамытудың бас жоспарын әзірледі. Аталған жоспар 2015 жылдың көктемінде аяқталды. Бұл ұсыныстардың көп бөлігіне қаржы қарастырылмаған.
NEC FUTURE
2010 жылдың қазан айында Amtrak «Солтүстік-шығыс дәлізінде жоғары жылдамдықты теміржолға арналған көрініс» атты Вашингтон (Колумбия округі) мен Бостон арасындағы арналған жоғары жылдамдықты теміржол участаларының жобасын ұсынды. Шамамен 117 миллиард долларға (2010 жылғы доллармен) бағаланған жоба, жылдамдықты арттыру арқылы Нью-Йорктан Вашингтонға дейінгі сапар уақытын 96 минутқа дейін (Филадельфияда тоқтаумен қоса) және Бостоннан Нью-Йоркқа дейінгі сапар уақытын 84 минутқа дейін қысқартуға мүмкіндік береді. Сапар Вашингтоннан Нью-Йоркқа дейін 2030 жылға, ал Нью-Йорктен Бостонға дейін 2040 жылға аяқталуы жоспарланған. 2012 жылы Amtrak жобаның құнын 151 миллиард долларға дейін қайта қарады. Ұсынылған бағыт Нью-Йорк қаласынан оңтүстікке қарай қазіргі NEC бағытын ұстанса, Нью-Йорк қаласынан солтүстікке қарай бірнеше мүмкін бағыттар зерттелді, оның ішінде жағалау бойындағы қазіргі бағыт, Коннектикут штатының Хартфорд қаласы арқылы өтетін бағыт және Лонг-Айленд арқылы Коннектикутке жаңа көпір немесе туннельмен өтетін бағыт қарастырылды. 2017 жылдың 12 шілдесінде Федералдық теміржол әкімшілігі жоба бойынша қабылданған шешімді жариялады. Ұсынылған жаңартулар әзірге қаржыландырылмаған.
Керезе бағдарламасы
2011 жылдың ақпан айында Амтрак Ньюарк Пенн станциясы мен Нью-Йорк Пенн станциясы арасындағы Gateway жобасының жоспарларын жариялады. Қолданылатын жоба Нью-Джерси далалық аймақтары арқылы және Гудзон өзенінің астынан жоғары жылдамдықты бағыт құруды көздейді, соның ішінде кедергі тудыратын Портал көпірін жаңарту да қарастырылған.
Ацела үшін жаңа пойыздар
2016 жылдың 26 тамызында вице-президент Джо Байден жаңа Acela құрамаларын, сондай-ақ NEC желісін жаңартуға арналған 2,45 миллиард долларлық федералды несие пакетін жариялады. Бұл несиелер қазіргі паркті алмастыратын 28 пойыз құрамын қаржыландыруға бағытталған. Пойыздар Alstom компаниясымен Нью-Йорк штатының Хорнелл және Рочестер қалаларында құрастырылуда. Жаңа пойызбен жолаушылар тасымалы 2024 жылы басталуы күтілуде, ал ағымдағы парк 2022 жылдың соңына дейін немесе барлық жаңа құрамалар жеткізілгеннен кейін қызметтен шығарылады деп жоспарлануда. Amtrak бұл несиелерді NEC бағытындағы жолаушылар табысының өсуі есебінен төлейді.
Солтүстік-шығыс магнит желісі
2013 жылы жапондық шенеуніктер АҚШ-тың аймақтық саясаткерлеріне әлемдегі ең жылдам магниттік тікұшақ пойыз технологиясын, Солтүстік-Шығыс дәлізі үшін ұсынды. Бұл пойыздар Нью-Йорк пен Вашингтон қалалары арасын бір сағаттың ішінде жүріп өте алады. Орталық Жапония теміржол компаниясы әзірлеген SCMaglev технологиясын пайдаланатын Солтүстік-Шығыс Магнит Желісі қазіргі уақытта FRA және MDOT-пен бірлесіп Экологиялық әсерді бағалау есебін дайындап жатыр. Жобаға FRA-дан 27,8 миллион доллар көлемінде грант бөлінді.
Солтүстік Атлантика темір жолы
2017 жылы қолға алынған Солтүстік Атлантика темір жолы жобасы, солтүстік-шығыста сағатына 225 миль (кейбір деректер бойынша 200 миль) жылдамдыққа жететін жаңа жоғары жылдамдықты темір жолдар салуды жақтады, себебі Жаңа Англияның тығыз қоныстанған орталық аймағы жол апаттары мен экологиялық жүктемемен күресіп жатыр. Алдағы ұзақ мерзімді жоспарларда, Солтүстік-Шығыс дәлізін айналып өтетін (сапар уақытын қысқартатын) бірнеше бағыттар салу да қарастырылып жатыр, олардың ең жоғары жылдамдығы әлі анықталған жоқ. АҚШ-тағы қазіргі ең жылдам темір жолға қарамастан, Нью-Йорк пен Бостон арасындағы кезеңді одан да жылдам желімен алмастыру жоспарлануда.
Гарольд Интеракция
2011 жылдың мамыр айында 294,7 миллион долларлық федералды грант АҚШ-тың Sunnyside Yard-тан кейінгі екінші ең жүктемелі теміржол түйіні Harold Interlocking-тегі кептелісті жоюға бөлінді. Жұмыс Нью-Йорк Connecting Railroad жолына рельстер төсеуді қамтиды, бұл Нью-Инглендке келіп тұратын немесе Нью-Инглендке бағытталған Amtrak пойыздарына NJ Transit және Long Island Rail Road пойыздарымен қақтығыстан сақтауға мүмкіндік береді. Жобаға қаржыландыру 2011 жылдың шілдесінде Өкілдер палатасының шешімімен қауіпке ұшырады, олар осы қаражатты басқа мақсаттарға жұмсауға дауыс берді. Кейіннен жоба FRA және MTA тарапынан қаржыландырылды. 2018 жылдан бері түйін LIRR-дің Шығыс жаққа қатынас жобасы аясында қайта құрылуда.
Нью-Брансуик-Трентон жоғары жылдамдықты жаңарту
2011 жылдың тамызында Конгресс Нью-Джерсидегі NEC-тің ең жүктемелі бөліктерінің бірінде қуаттылықты арттыруға арналған алты жылдық жобаға 450 миллион доллар бөлді. Жақсартулар 2016 жылы аяқталуға жоспарланған, бірақ олар бірнеше рет кешіктірілді. Бұл жол жұмысы NEC-тің "Нью-Джерси спидвейі" бөлігі үшін жоспарланған бірнеше жобаның бірі болып табылады, оларға Солтүстік Брансуиктегі жаңа станция, Mid Line Loop (поезддердің бағытын өзгертуге арналған эстакада) және NJ Transit-пен үйлестіріліп жүзеге асырылатын County Yard-ты қайта жаңарту кіреді. Аcela пойыздары 2022 жылдың маусым айында Принстон Джанкшн мен Нью-Брансуик арасында жоғары жылдамдықпен қозғала бастады. 2024 жылы Avelia Liberty енгізілгеннен кейін жылдамдық артады.
Хатчинсон өзеніндегі көпірдің орнын толтыру
Амтрак компаниясы Бронкстегі Хатчинсон өзенінің үстіндегі 100 жылдан астам уақыт бойы қолданылып келе жатқан, төменгі деңгейдегі жылжымалы теміржол Pelham Bay Bridge (Pelham Bridge-тен батысқа қарай) көпірін ауыстыру мүмкіндіктерін зерттеу үшін экологиялық салдарын бағалау және алдын ала инженерлік жобалауға 15 миллион доллар сұрады. Бұл көпір пойыздың жылдамдығы мен сыйымдылығын шектеуде. Жаңа көпірдің мақсаты – кеңейтілген қызмет көрсетуді және жылдамдықты арттыруды қамтамасыз ету.