Көңілсіз ғаламнан шығу

Кіріспе

1938 жылы жазылған К.С.Льюис романы. «Тыныш планетадан тыс» – британдық автор К.С.Льюисдің 1938 жылы Джон Лейн және Бодли Хед баспаларында алғаш жарияланған ғылыми-фантастикалық романы. Роман, қатаң ғылымдарға басымдық береді. Дик Девайн – Уэстонның серігі, ол «Уэстонның қадірлі ғылыми идеализміне күліп қарсы алуға дайын болды. Ол түрдің болашағына немесе екі әлемнің кездесуіне қызығушылық танытпады», – деді. Хёи – Рэнсомтың алғашқы хроспен байланысы. Хнохра – Рэнсомға тіл үйретуші, көне хрос. Аугрей – тауларда мекендейтін сорн. Қанакаберака – Мельдилорндағы тасқа Рэнсомның портретін қашап жасайтын пфилтригг. Оярса – Малакандраның рух билеушісі, ол өз планетасын одан әрі зерттеуге рұқсат беру алдында адаммен кездесуді талап етеді, бұл Рэнсомтың ұрлануына себеп болады.

Хросса, серони және пфильтригги

Малакандрада ақыл-ойы бар хнаудың үш түрі бар. Хросса (бірлік хрос) екі аяқты суыржан немесе теңізқотанға ұқсайды, олар адамнан сәл ұзын және жіңішке. Рэнсом оларды әдемі деп санайды: "беті де қосып, қалың қара жануарлар түктерімен жабылған, мысықтай мұртты, жылтыр жамылғылы, сұйық көзді, тәтті демді және ақ тісті". Олар төменгі өзен аңғарларында (элдила тілінде хандрамит) өмір сүреді, қайықпен саяхаттайды және ауыл шаруашылығымен, балық аулаумен, би мен поэзия сияқты өнер түрлерімен айналысады. Олардың техникалық деңгейі төмен, тек қалталы белбеу киеді. Олардың сөйлеу ерекшелігі – планетаның жалпы сөздігіндегі сөздердің басына /h/ дыбысын қосу. Олардың юморы "әсем әрі фантастикалық". Серони (бірлік сорн, көпше түрі кейде сорн деп беріледі) – жұқа, он бес фут биіктіктегі, ақшыл қауырсынмен жабылған және жеті саусақты қолы бар гуманоидтар. Олар биік тау үңгірлерінде (элдила тілінде харандра) тұрады, бірақ жиі хандрамитке түсіп, жираф сияқты мал өсіреді. Олар Малакандраның ғалымдары мен ойшылдары, ғылым мен абстрактілі біліммен айналысады. Олардың техникалық деңгейі жоғары, машиналар жобалайды, оларды пфильтриггилер салады. Жазуға қабілетті болғамен, тарих немесе көркем әдебиет жазбайды, себебі олар хросса осы істе өте шебер деп санайды. Олардың юморы "сирек ирониядан асып түспейді". Пфильтриггилердің (бірлік пфильтригг) басы тапирге, ал денесі бақаға ұқсайды; олар демалып тұрғанда немесе қолдарымен жұмыс істегенде шынтақтарын жерге тірейді. Олардың қимылдары жылдам және жәндіктерге ұқсас. Олар Малакандраның құрылысшылары мен техниктері. Серонилер ойлап тапқан үйлер мен құрылғыларды салады. Олар кеншілер, әсіресе "күннің қаны" (алтын) және басқа да пайдалы әрі әдемі минералдарды қазып алуды жақсы көреді. Олардың юморы "қатал және тіл тиеккенге шебер". Үш тайпаның мүшелері ешқайсысының екіншісінен артық екеніне сенбейді, керісінше, бір тайпаның ғана барлығын жасай алмайтынын мойындайды.

On Malacandra there are three native species of reasoning hnau. The hrossa (singular hross) resemble bipedal otters or seals, and they are somewhat taller and thinner than humans. Ransom finds them beautiful: "covered, face and all, with thick black animal hair, and whiskered like a cat glossy coat, liquid eye, sweet breath and whitest teeth". They live in the low river valleys (handramit in the speech of the eldila), which they travel by boat, and specialise in farming, fishing, and such performing arts as dancing and poetry. Their technical level is low, and they wear only pocketed loincloths. Their speech is characterised by adding an initial /h/ sound to the words in the planet's common vocabulary. Their sense of humor is "extravagant and fantastic". The séroni (singular sorn; the plural is sometimes given as sorns) are thin, fifteen foot high humanoids having coats of pale feathers and seven fingered hands. They live in mountain caves of the high country (harandra in the speech of the eldila), though they often descend into the handramit where they raise giraffe like livestock. They are the scholars and thinkers of Malacandra, specializing in science and abstract learning. Their technical level is high, and they design machinery, which is built by the pfifltriggi. Although they can write, they do not compose written works of history or fiction as they feel the hrossa are superior at it. Their sense of humor "seldom got beyond irony". The pfifltriggi (singular pfifltrigg) have tapir like heads and frog like bodies; they lean their elbows on the ground when at rest, and sometimes when working with their hands. Their movements are quick and insectlike. They are the builders and technicians of Malacandra. They build houses and gadgets thought up by the séroni. They are miners who especially like to dig up "sun's blood" (gold) and other useful and beautiful minerals. Their sense of humor is "sharp and excelled in abuse". Members of the three races do not believe any one of the races to be superior to the others; they acknowledge, rather, that no single race can do everything.

Өмірбаян

Льюис 1937 жылы Дж. Р. Р. Толкинмен әңгімелескеннен кейін «Сайлент планетадан тыс» атты роман жазды. Олар Льюис ғарыш саяхаты туралы, ал Толкин уақыт саяхаты туралы әңгіме жазады деп келісті. Шын мәнінде, Толкин өзінің әңгімесін ешқашан аяқтаған жоқ, ал Льюис Ұлыбританиядағы соғыс жылдарында тағы екі әңгіме жазды. Бұл үш кітап қазір Космикалық немесе Ғарыш трилогиясы деп аталады, кейде негізгі кейіпкер Элвин Рэнсомның атымен «The Ransom» трилогиясы деп аталады. Льюис Г. Г. Уэллстің ерте оқырманы болды және оған 1908 жылы Рождестволық сыйлық ретінде «Айдағы алғашқы адамдар» кітабы берілген болатын. Рэнсом роман барысында Уэллстің тұжырымдамаларына сын айтады, бірақ Льюис романның алғашқы басылымдарына «Кейбір төмендегідей сынды пікірлер келесі беттерде кездесетін осы түрдегі бұрынғы әңгімелерге тек драмалық мақсаттар үшін қойылған. Автор егер оқырман оның Г. Г. Уэллстің қиялдарын ұнатуға тым ақымақ немесе оларға өз борышын мойындауға тым алғысыз екенін ойласа, өкінішті болар еді» деген ескертуді қосты. Кейіннен ол таныған ғарыш фантастикасының тағы бір ерте жұмысы Дэвид Линдсейдің «Арктурға саяхат» (1920) болды. Бірақ оған жауап ретінде жазылған басқа да болжамды жұмыстар болды, соның нәтижесінде «Сайлент планетадан тыс» романы дүниеге келді. Олаф Степлдонның «Соңғы және алғашқы адамдар» (1930) және Дж. Б. С. Холдейннің «Мүмкін әлемдер» (1927) еңбегінде Льюис эволюционизм деп атаған аморальдық сенімді анықтады, яғни адамзат өзінен бүкіл ғаламға таралатын үлкен нәсілді жетілдіре алады. Вестон Оярсамен пікірсайыста осындай идеологияны жақтады, бірақ Рэнсом оны Малакандран тіліне аударғаннан кейін оны бұрмалады. Алайда, Уэллстің «Әлемдер соғысы» сценарийінен өзгеше, онда Марстың тұрғындары Жерге басқыншы ретінде келеді, Льюис әртүрлі түрлердің үйлесімді өмір сүретін әлемін бейнелейді, ал оның бұзылған түрлерінің мүшелері зорлық-зомбылық пен қанау әкелушілер ретінде қуылды. Романның ғаламды эфирлік періштелер мекендейтін «Жаратылыс өрісі» ретінде бейнелеуімен, сағат ортағасырлық Ренессанстан кейінгі дүниетанымынан 12-ғасырдағы Ренессансқа қайта оралды. Льюистің «Махаббат аллегориясы» (1936) атты зерттеуінің мақсаты сол кезден бастап дамыған ортағасырлық әдебиеттің көзқарасын қайта бекіту болды, ал оның негізгі авторларының біріне сілтеме жасау Льюис үшін Рэнсомпен байланысудың себебі болды. Льюис зерттеуінде Шартрдің Платон мектебінің авторлары «ортағасырлық аллегориялық поэзияның ізашарлары» ретінде таныстырылады. Олар үшін Табиғат Рахметке қарсы емес, керісінше, Рахметтің Табиғатқа қарсы құралы болды, бұл романның оқырмандары танысуға тиіс трансформациялық идеялардың бірі. Бернардус Сильвестристің жаратылысты зерттеуі романда Оярсаның Рэнсомпен талқылауына негіз болды.

Lewis wrote Out of the Silent Planet during 1937 after a conversation with J. R. R. Tolkien in which both men lamented the state of contemporary fiction. They agreed that Lewis would write a space travel story and Tolkien would write a time travel story. In fact, Tolkien never completed his story, while Lewis went on to compose two others over the war years in Britain. These three books are now referred to as the Cosmic or Space Trilogy, or occasionally as The Ransom trilogy after the main character, Elwin Ransom. Lewis was an early reader of H. G. Wells and had been given a copy of The First Men in the Moon as a Christmas present in 1908. Ransom makes dismissive references to Wells's conceptions in the course of the novel, but Lewis himself prefaced early editions of the novel with the disclaimer that "Certain slighting references to earlier stories of this type which will be found in the following pages have been put there for purely dramatic purposes. The author would be sorry if any reader supposed he was too stupid to have enjoyed Mr. H. G. Wells's fantasies or too ungrateful to acknowledge his debt to them." Another early work of space fiction which he later acknowledged was David Lindsay's A Voyage to Arcturus (1920). But there were other speculative works in answer to which Out of the Silent Planet was written as a decided reaction. In both Olaf Stapledon's Last and First Men (1930) and an essay in J. B. S. Haldane's Possible Worlds (1927), Lewis detected what he termed Evolutionism, an amoral belief that humanity could perfect from itself a master race that would spread through the universe. Such was the ideology that Weston championed in his debate with Oyarsa, only to have it travestied by Ransom's translation of it into Malacandran. However, in place of Wells's scenario in The War of the Worlds, in which the inhabitants of Mars come to Earth as invaders, Lewis portrays a world of different species living in harmony from which members of his own corrupted species are expelled as bringers of violence and exploitation. Again, the clock is turned back from the world view of the post mediaeval Renaissance to that of the Renaissance of the 12th century with the novel's vision of the universe as "the field of Heaven" peopled by aetheric angels. It had been the aim of Lewis's scholastic study The Allegory of Love (1936) to revalidate the standpoint of the mediaeval literature flowing from that time and a reference to one of its key authors is introduced as the reason for Lewis to contact Ransom in the first place. In Lewis's study, the authors of the Platonic School of Chartres are presented as "pioneers of medieval allegorical poetry For them, Nature was not opposed to Grace but, rather, an instrument of Grace in opposing the Unnatural", which is one of the transformative ideas with which the novel's readers are to be familiarized. Bernardus Silvestris's study of the creation underpins Oyarsa's discussion with Ransom in the novel.

Уэстонның сөйлеген сөзі және оның аудармасы

Уэстонның кітаптың шешімінде сөйлейтін сөзі (20-тарауда) және Рэнсомтың оны Малакандра тіліне аударуға жасаған тыраны, планеталық саналар арасындағы мәдени және моральдық түсініктердегі айырмашылықты көрсетеді және бір түрлі әлеуметтік сын деп санауға болады. Егер сізге мен қарапайым қарақшы болып көрінсем де, мен адамзаттың тағдырын иығымда көтередімін. Сіздің тас ғасырындағы қару-жарақтарыңыз бен ара ұялары, қарапайым салдарыңыз және қарапайым әлеуметтік құрылымыңыз біздің өркениетімізбен – ғылымымыз, медицинамыз, заңымыз, әскеріміз, сәулетіміз, саудамыз және кеңістік пен уақытты жылдам жоятын көлік жүйемізбен салыстыруға келмейді. Сіздерді басып алуға біздің құқығымыз – жоғарының төменнен басымдығының құқығы. Біздің арамызда, Ойарса, басқа ханұлардың тағамын, олар көріп тұрмағанда алып жүретін ханұлар бар. Ол өзінің осындай қарапайым емес екенін айтады. Ол қазір не істесе, әлі туылмаған халқымыздың тағдыры өте басқаша болады дейді. Ол сіздердің араларыңда бір рудың ханұларының барлығы бірге өмір сүретінін, хросстардың біз өте ертеде қолданған найзалары бар екенін, үйлеріңнің кішкентай және дөңгелек, қайықтарыңның да біздің ескілеріміздей кішкентай және жеңіл екенін, ал сіздердің бір ғана билеушіңіз бар екенін айтады. Оның айтуынша, бізбен жағдай басқаша. Ол біздің көп білетінімізді айтады. Біздің әлемде тірі жандаған нәрсе ауырсынып, әлсірегенде, біз кейде оны қалай тоқтатуға болатынын білеміз. Ол бізде көптеген кемістігі бар адамдар бар екенін және біз оларды өлтіреміз немесе үйлерге қамап қоямыз дейді, сондай-ақ бізде кемістігі бар ханұлар арасындағы дауларды олардың үйлері мен жұбайлары және басқалары туралы шешетін адамдар бар дейді. Оның айтуынша, бір елдің ханұлары басқа елдің ханұларын өлтірудің көптеген жолдары бар, ал біз тас және басқа заттардан үлкен, мықты үйлер саламыз. Ол біз көптеген заттарды өзара алмастыра алатынымызды және ауыр жүктерді өте жылдам және алысқа таси алатынымызды айтады. Осының барлығына байланысты, ол біздің адамдарымыз сіздердің адамдарыңызды өлтірсе, бұл кемістігі бар ханның ісі болмас еді дейді. Өмір – кез келген моральдық жүйеден артық; оның талаптары абсолютті. Ол өзінің амебадан адамға, адамнан өркениетке дейін аяусыз жолын тайпалық тыйымдар мен кітаптардағы нақыл сөздерге сүйенбей жалғастырды. Ол тірі жандар бір іс-әрекеттің кемістігі немесе жақсылығы туралы сұрақтан күшті дейді. Жоқ, бұл дұрыс бола алмайды. Ол өліден гөрі тірі және кемістігі бар болу жақсы дейді. Бірақ ол былай деп жалғастырды: "Жақсы нәрсе – тірі жандардың көп болуы". Ол алғашқы адамдардан бұрын көптеген жануарлар болған және кейінгілері бұрынғыларынан жақсы болды дейді; бірақ ол жануарлар өздерінің үлкендерінен бұрылу және жақсы іс-әрекет туралы жас адамдарға айтқандары үшін туылмаған дейді. Оның айтуынша, бұл жануарлар ешқандай аяушылық сезінбеді. Ол барлық кедергілерді аяусыз жойып, барлық сәтсіздіктерді жойды, және бүгінгі күні өзінің ең жоғары формасында – өркениетті адам – менде оның өкілі ретінде, ол планетааралық секіруді алға жылжытады, бұл, мүмкін, оны мәңгілікке өлімнен тыс етеді. Ол бұл жануарлар көптеген қиын нәрселерді үйренді, бірақ олар істей алмағандардан басқа; және олар өліп, басқа жануарлар оларды аямады. Ол ең жақсы жануар қазір үлкен үйлер жасайтын және ауыр салмақтарды таситын және мен сізге айтқан барлық нәрселерді істейтін адам түрі дейді; және ол осылардың бірі және ол басқаларының барлығы оның не істеп жатыр екенін білсе, олар қуанышқа бөленер еді дейді. Ол егер сіздерді өлтіріп, біздің адамдарымызды Малакандраға әкелсе, онда біздің әлемде бірдеңе дұрыс болмаған жағдайда, олар осында өмір сүруді жалғастыра алады дейді. Егер Малакандрамен бірдеңе дұрыс болмаса, олар басқа әлемдегі барлық ханұларды өлтіруі мүмкін. Содан кейін тағы бір – және олар ешқашан өлімнен құри алмайды. Бұл оның құқығы, құқығы, немесе егер сіз өмірдің өзі болсаңыз, мен Малакандраның топырағына адамның туын отырғызуға дайынмын: қадам сайын, қадам сайын, қажет болған жағдайда, төменгі өмір түрлерін алмастырып, планетадан кейін планетаны, жүйеден кейін жүйені иеленеміз, біздің ұрпағымыз – қандай да бір таңғажайып нысанда және әлі де тұрақсыз санада – ғаламда, ғаламның мекендейтін жерінде өмір сүреді. Ол осыған байланысты бұл әрекет кемістігі бар іс болмас еді, әйтпесе, ол сіздерді өлтіріп, бізді осында әкелу мүмкін іс болар еді дейді. Ол ешкімді аямайтынын айтады. Ол тағы да бір әлемнен екінші әлемге көшіп-қонып, қай жерге барса да, бәрін өлтіретінін айтады. Менің ойымша, ол қазір басқа күннің айналасында айналатын әлемдер туралы сөйлеп тұр. Ол бізден туған жандардың мүмкіндігінше көп жерде болуын қалайды. Ол олардың қандай жандар болатынын білмейтінін айтады. Мен құлайын, бірақ тірі болғанда, мен осындай кілт қолымда бола тұра, менің ұрпағымның болашағының есіктерін жабуға келіспеймін. Сол болашақта не жатыр, біздің қазіргі түсінігімізден тыс, көз алдымызға елестете алмаймыз: мен үшін одан әрі бар екендігі жеткілікті. Ол осының барлығын істеуді тоқтамайтынын, егер сіздер оны өлтірмесеңіз дейді. Ол бізден туған жандардың болашағы қандай болатынын білмейтінін, бірақ оның осылай болуын қатты қалайтынын айтады.

The speech which Weston delivers at the book's climax (in Chapter 20), and Ransom's effort to render it into the language of Malacandra, demonstrates the gulf in cultural and moral perceptions between the planetary mind sets and may be said to make a sort of social criticism. Weston's speech in English Ransom's rendering into Malacandran, "which he felt to be rather unsatisfactory" To you I may seem a vulgar robber, but I bear on my shoulders the destiny of the human race. Your tribal life with its stone age weapons and bee hive huts, its primitive coracles and elementary social structure, has nothing to compare with our civilization – with our science, medicine and law, our armies, our architecture, our commerce, and our transport system which is rapidly annihilating space and time. Our right to supersede you is the right of the higher over the lower. Among us, Oyarsa, there is a kind of hnau who will take other hnau’s food – and things, when they are not looking. He says he is not an ordinary one of that kind. He says what he does now will make very different things happen to those of our people who are not yet born. He says that, among you, hnau of one kindred all live together and the hrossa have spears like those we used a very long time ago and your huts are small and round and your boats small and light like our old ones, and you only have one ruler. He says it is different with us. He says we know much. There is a thing happens in our world when the body of a living creature feels pains and becomes weak, and we sometimes know how to stop it. He says we have many bent people and we kill them or shut them in huts and that we have people for settling quarrels between the bent hnau about their huts and mates and things. He says we have many ways for the hnau of one land to kill those of another and some are trained to do it. He says we build very big and strong huts of stones and other things – like the pfifltriggi. And he says we can exchange many things among ourselves and can carry heavy weights very quickly a long way. Because of all this, he says it would not be the act of a bent hnau if our people killed all your people. Life is greater than any system of morality; her claims are absolute. It is not by tribal taboos and copy book maxims that she has pursued her relentless march from the amoeba to man and from man to civilization. He says that living creatures are stronger than the question whether an act is bent or good – no, that cannot be right – he says it is better to be alive and bent than to be dead – no – he says, he says – I cannot say what he says, Oyarsa, in your language. But he goes on to say that the only good thing is that there should be very many creatures alive. He says there were many other animals before the first men and the later ones were better than the earlier ones; but he says the animals were not born because of what is said to the young about bent and good action by their elders. And he says these animals did not feel any pity. She has ruthlessly broken down all obstacles and liquidated all failures and to day in her highest form – civilised man – and in me as his representative, she presses forward to that interplanetary leap which will, perhaps, place her for ever beyond the reach of death. He says that these animals learned to do many difficult things, except those who could not; and those ones died and the other animals did not pity them. And he says the best animal now is the kind of man who makes the big huts and carries the heavy weights and does all the other things I told you about; and he is one of these and he says that if the others all knew what he was doing they would be pleased. He says that if he could kill you all and bring our people to live in Malacandra, then they might be able to go on living here after something had gone wrong with our world. And then if something went wrong with Malacandra they might go and kill all the hnau in another world. And then another – and so they would never die out. It is in her right, the right, or, if you will, the might of Life herself, that I am prepared without flinching to plant the flag of man on the soil of Malacandra: to march on, step by step, superseding, where necessary, the lower forms of life that we find, claiming planet after planet, system after system, till our posterity – whatever strange form and yet unguessed mentality they might have assumed – dwell in the universe wherever the universe is habitable. He says that because of this it would not be a bent action – or else, he says, it would be a possible action – for him to kill you all and bring us here. He says he would feel no pity. He is saying again that perhaps they would be able to keep moving from one world to another and wherever they came they would kill everyone. I think he is now talking about worlds that go round other suns. He wants the creatures born from us to be in as many places as they can. He says does not know what kind of creatures they will be. I may fall, but while I live I will not, with such a key in my hand, consent to close the gates of the future on my race. What lies in that future, beyond our present ken, passes imagination to conceive: it is enough for me that there is a Beyond. He is saying that he will not stop trying to do all this unless you kill him. And he says that though he doesn’t know what will happen to the creatures sprung from us, he wants it to happen very much.

Жариялану тарихы

(Мағлұмат Конгресс кітапханасынан, Ғарыштық фантастика деректер базасынан және WorldCat-тен алынды.) Жыл Ел Баспасөз ISBN (кейде қолжетімді) Байланысты жазбалар 1938 Ұлыбритания John Lane, The Bodley Head Қатты мұқаба 1-ші басылым. Алғаш рет 1938 жылдың 1 сәуірінде жарияланды. Джон Лейн көптеген қайта басылымдар шығарды. 1943 Ұлыбритания The Macmillan Company Қатты мұқаба 1946 АҚШ Macmillan 1948 Австрия Amandus Ed. Қатты мұқаба. Атауы: "Үнсіз планета" (Der verstummte Planet) – роман, Else von Juhàsz аударған. 1949 АҚШ Avon Paperback Avon Reprint Edition. Мұқабасында: "Толық және қысқартылмаған". Мұқабасында: "Мерритт пен Берроуздың ең жақсы туындылары сияқты – Д. А. Вуллхайм". Энн Кантор салған түрлі-түсті суретте Рэнсом қайықта, Хёи және жағалаудағы екі серонімен бірге бейнеленген. 1949 Испания José Janés Editor Атауы: Fuga a los Espacio ("Ғарышқа қашқындау"), Мануэль Бош Барретт аударған. Серия: Космикалық трилогия #1. 1952 Ұлыбритания Pan Books Paperback Pan кітапханасының алғашқы басылымы. Екінші Pan папербек басылымы 1955 жылы жарық көрді. Мұқаба суреті Джордж Вудманның. 1952 Франция Hachette Paperback Атауы: Le silence de la Terre ("Жердің үнсіздігі"), Маргарита Фагуер аударған. Серия: Le Rayon Fantastique #12. Мұқабадағы түрлі-түсті сурет, мүмкін Кристиан Браутин салған, орта қашықтықта адам, оның оң жағында судағы қайық, артында бұрылысқан таулар, сол жағында бұрылысқан ағаш және ақ бұлттармен көк аспан бейнеленген. 1955 Швеция FA Press Атауы: Utflykt från tyst planet ("Үнсіз планетадан саяхат"), Карин Хартман мен Эрик Эгберг аударған. Клифф Нильсен салған мұқабада граната тәрізді ғарыш кемесі, одан шығуға дайындалып жатқан адам және қызылдан гөрі жасыл түсті Марсқа қонған бейнеленген. 1956 АҚШ Avon Paperback Эверетт Кинстлер салған мұқабада зымыран және көктегі үлкен көзге қарап, қорқып тұрған Рэнсом бейнеленген, бәрі қызыл фонға қарсы. 1958 Германия Rowohlt Verlag Paperback Атауы: Jenseits des Schweigenden Sterns ("Үнсіз жұлдыздардың ар жағы"), Эрнст Сандер аударған. 1-ші неміс басылымы. Серия: rororo Taschenbuch, Ausg. 289. Мұқабада жасыл планета бейнеленген. 1960 АҚШ Avon Paperback 3-ші Avon басылымы. Мұқаба суретшісі, аты көрсетілмеген, Suss немесе Siess деп қол қойылған. 1960 Ұлыбритания Pan Books Paperback Great Pan "Жаңа басылым" 1960. Бұрынғы үш басылым 1952, 1955 және 1956 жылдары жарық көрді. Мұқабасында: "Адамның ғарышқа секірісі және онда табатындары туралы керемет оқиға". Ричард М. Пауэрстің туындыларын еске түсіретін мұқабада екі сероні болуы мүмкін, біреуі Рэнсомты арқасында алып жүрген; немесе мүмкін eldil. 1960 Нидерланды Ten Have Paperback Атауы: Ver van de zwijgende planeet ("Үнсіз планетадан алыс"), H. C. Weiland аударған. 1965 АҚШ Macmillan Paperback 1-ші папербек басылымы. Жастар аудиториясына арналған. Баспагердің қорытындысы: Рэнсом ұрланып, ғарыш кемесімен құпия қызыл планета Маландраға әкелінеді. Ол қашып, қашып кетеді, Жерге қайту мүмкіндігін де, өмірін де қауіпке тігеді. Льюис Рэнсомты жақын досы Дж. Р. Р. Толкиеннің бейнесімен үлгілендірген. 1965 АҚШ Macmillan Paperback 160 бет. Бернард Симансик салған мұқаба. 1966 Oxford Paperback 1966 Ұлыбритания Longmans Paperback. Кіріспе және жазбалар Дэвид Эллоуэйдің. Серия: Әдебиет мұрасы сериясы, Б бөлімі, № 87. 1967 Франция OPTA Қатты мұқабалы омнибус. Трилогияның атауы: Le silence de la Terre / Voyage à Vénus / Cette hideuse puissance ("Жердің үнсіздігі / Венераға саяхат / Бұл қорқынышты күш"). Маргарита Фагуер және Франк Страшиц аударған. 4000+150 данада нөмірленген және шектеулі басылым. Алтын түстегі ғарыш кемесінің (немесе метеордың) суреті бар қызғылт түсті мата жапқышы. 1971 Ұлыбритания The Bodley Head және Қатты мұқаба 11-ші әсерді жариялады. 1977 АҚШ Macmillan; және Paperback (WorldCat бойынша Ғарыш трилогиясы ретінде жарияланды.) 1984 Португалия Publicações Europa America Атауы: Para Além do Planeta Silencioso ("Үнсіз планетадан әрі"), Мария Луиза Гонсалвес дос Сантос аударған. Серия: Livros de Bolso, série Ficção Científica #80. 1984 АҚШ Macmillan Қатты мұқаба. 1988 АҚШ Megaforce Worldwide/Atlantic Дыбыс жазбасы (аналогты, 33 1/3 айналым, стерео). 1990 АҚШ Macmillan Қатты мұқаба. Баспагердің сипаттамасы: Филолог ұрланып, Англиядан Малакандраға ғарыш кемесімен әкелінеді, ол қашып кетеді және қашып кетеді. 1996 Scribner Paperback Fiction және Paperback Scribner Paperback Fiction басылымы. Кевин Моленкамп салған мұқаба дизайны. 1996 АҚШ Scribner Classics және 978 0 684 83364 4 Қатты мұқаба. Кинуко Ю. Крофт салған мұқаба. Көп рет басылып шықты. 1998 АҚШ G. K. Hall & Company және Қатты мұқаба. 1998 жылдың желтоқсан айында жарық көрді. Ірі шрифт басылымы. 2000 Ұлыбритания Voyager / HarperCollins және 978 0 00 628165 8 Саудалық кітапша. 2000 жылдың маусым айында жарық көрді. Кинуко Крафт салған түрлі-түсті мұқабада қызғылт жапырақтары және көк жасыл өзені бар Марс бейнеленген. 2002 Нидерланды Kok Paperback Атауы: Malacandra, қосымша атауы: Ver van de zwijgende planeet ("Үнсіз планетадан алыс"), А. Л. Смильде аударған. 2003 АҚШ Simon & Schuster Папербек. 2003 жылдың 17 наурызында жарық көрді. 2005 Түркия Kabalcı Yayınevi Папербек. 2005 жылдың шілдесінде жарық көрді. "Sessiz Gezegenin Dışında" деп аталды. 2005 Ұлыбритания Voyager және 978 0 00 715715 0 Саудалық кітапша. 2005 жылдың желтоқсан айында жарық көрді. Клифф Нильсен салған мұқаба 1955 жылғы басылыммен бірдей. 2008 Франция Éditions Gallimard Атауы: Au delà de la planète silencieuse ("Үнсіз планетадан әрі"), Морис Ле Пешу аударған. Эммануэль Малин салған мұқаба суреті. 2010 Украина Видавництво Свічадо (Vydavnyctvo Svichado) Қатты мұқаба. Атауы: За межі мовчазної планети. Переландра ("Үнсіз планетадан әрі. Переландра"), А. Маслюх аударған. 2012 АҚШ HarperCollins Электрондық кітап EPub басылымы.

(Information has been gleaned from the Library of Congress, the Internet Speculative Fiction Database, and WorldCat.) Year Country Publisher ISBN (available occasionally) Binding Notes 1938 UK John Lane, The Bodley Head Hardcover 1st edition. First published 1 April 1938. John Lane issued many reprints. 1943 UK The Macmillan Company Hardcover 1946 USA Macmillan 1948 Austria Amandus Ed. Hardcover Title: Der verstummte Planet: Roman, trans. by Else von Juhàsz. 1949 USA Avon Paperback Avon Reprint Edition. On cover: "Complete and unabridged. "On cover: "Reads like the best of Merritt and Burroughs – D. A. Wollheim"Colorful cover art, by Ann Cantor, shows Ransom in a boat with Hyoi and two séroni on the shore. 1949 Spain José Janés Editor Title: Fuga a los Espacio ("Space Flight"), trans. by Manuel Bosch Barrett. Series: Cosmic Trilogy #1. 1952 UK Pan Books Paperback First Pan paperback printing. Second Pan paperback printing appeared in 1955. Cover art by George Woodman. 1952 France Hachette Paperback Title: Le silence de la Terre ("The Silence of Earth"); trans. by Marguerite Faguer. Series: Le Rayon Fantastique #12. Colorful cover illustration, possibly by Christian Broutin, shows a man in middle distance, a boat on water to his right, twisting mountains in the background, a twisted tree to the left, and a green sky with wispy white clouds. 1955 Sweden FA Press Title: Utflykt från tyst planet ("Flight Out of Silent Planet"); trans. by Karin Hartman and Erik Egberg. Cover art by Cliff Nielsen shows a grenade like spaceship, with a man preparing to exit from it, landing on a Mars that is more greenish than red. 1956 USA Avon Paperback Cover art by Everett Kinstler shows a rocket and Ransom, distraught, looking over his shoulder at an enormous eye in the sky, all against a red background. 1958 Germany Rowohlt Verlag Paperback Title: Jenseits des Schweigenden Sterns; trans. by Ernst Sander.1st German ed. Series: rororo Taschenbuch, Ausg. 289. Cover illustration shows a green planet. 1960 USA Avon Paperback 3rd Avon printing. Cover artist, uncredited, appears signed as Suss or Siess. 1960 UK Pan Books Paperback Great Pan "New Edition" 1960. The three previous printings in Pan were 1952, 1955 and 1956. On cover: "A strikingly original story of man's leap into space – and what he finds there. "Cover art, reminiscent of the work of Richard M. Powers, shows what might be two séroni, one with Ransom on his back; or possibly eldil. 1960 Netherlands Ten Have Paperback Title: Ver van de zwijgende planeet, trans. H. C. Weiland. 1965 USA Macmillan Paperback 1st pbk. ed. Issued for a juvenile audience. Publisher's summary: Dr. Ransom is kidnapped and spirited by spaceship to the mysterious red planet of Malandra [sic]. He escapes and goes on the run, jeopardizing both his chances of ever returning to Earth and his very life Lewis modeled Dr. Ransom after his dear friend J. R. R. Tolkien 1965 USA Macmillan Paperback 160 pp. Cover art by Bernard Symancyk. 1966 Oxford Paperback 1966 UK Longmans Paperback. Introduction and notes by David Elloway. Series: Heritage of literature series, Section B, no. 87. 1967 France OPTA Hardcover omnibus. Trilogy title: Le silence de la Terre / Voyage à Vénus / Cette hideuse puissance. Translated by Marguerite Faguer and Frank Straschitz. Numbered and limited printing of 4000+150 copies. Cloth cover in magenta with illustration of spaceship (or meteor) in goldenrod color. 1971 UK The Bodley Head and Hardcover Stated Eleventh Impression. 1977 USA Macmillan ; and Paperback (Published as Space trilogy, according to WorldCat.) 1984 Portugal Publicações Europa America Title: Para Além do Planeta Silencioso; trans. by Maria Luísa Gonçalves dos Santos. Series: Livros de Bolso, série Ficção Científica #80 1984 USA Macmillan Hardcover 1988 USA Megaforce Worldwide/Atlantic Sound recording (analog, 33 1/3 rpm, stereo.) 1990 USA Macmillan Hardcover Publisher's description: A philologist is kidnapped and taken via space ship from England to Malacandra where he escapes and goes on the run. 1996 Scribner Paperback Fiction and Paperback First Scribner Paperback Fiction edition. Cover design by Kevin Mohlenkamp. 1996 USA Scribner Classics and 978 0 684 83364 4 Hardcover Cover art by Kinuko Y. Craft. Reprinted often. 1998 USA G. K. Hall & Company and Hardcover Published December, 1998. Large print edition. 2000 UK Voyager / HarperCollins and 978 0 00 628165 8 Trade paperback Published June, 2000. Colorful cover art by Kinuko Craft shows Mars with pink foliage and teal river.2002 Netherlands Kok Paperback Title: Malacandra, subtitle: Ver van de zwijgende planeet. trans. by A. L. Smilde. 2003 USA Simon & Schuster Paperback Issued 17 March 2003.2005TurkeyKabalcı YayıneviPaperbackPublished July 2005. Named "Sessiz Gezegenin Dışında" 2005 UK Voyager and 978 0 00 715715 0 Trade paperback Published December 2005. Cover art by Cliff Nielsen same as 1955 edition above. 2008 France Éditions Gallimard Title: Au delà de la planète silencieuse, trans. by Maurice Le Péchoux. Cover illustration by Emmanuel Malin. 2010 Ukraine Видавництво Свічадо (Vydavnyctvo Svichado) Hardcover Title: За межі мовчазної планети. Переландра (Za mezhi movchaznoyi planety. Perelandra), trans. by A. Maslyukh. 2012 USA HarperCollins Electronic Book EPub Edition