Кіріспе

Американдық революциялық соғыс жауынгері, жер спекулянты және құл саудагері (1752–1831)
компьютер ғалымы
Натаниел Рочестер (21 ақпан 1752 – 17 мамыр 1831) – американдық революциялық соғыс жауынгері және жер спекулянты, ең белгілісі – кейіннен Нью-Йорк штатының Рочестер қаласына айналған елді мекенді іргесін қалаушы.

Ерте өмір

Натаниел Рочестер 1752 жылдың 21 ақпанында Вирджиния штатының Вестморленд округінде Джон мен Хестер Трифт Рочестердің алты баласының бесіншісі болып дүниеге келді. Рочестер үйінің иесі болған әкесі 1756 жылы қайтыс болды. Бес жыл өткен соң Хестер Томас Кричерге үйленді. 1763 жылы Кричер отбасын Солтүстік Каролина штатының Гранвилл округіне көшірді, онда Натаниел пастор Генри Паттильоның мектебінде білім алды. Оның әкесінің әкесі Уильям Рочестер Англиядан Америкаға эмиграциялаған. 16 жасқа келгенде Рочестер жергілікті Хиллсборо саудагерінің бірінде жұмысқа орналасып, жылына 5 фунт стерлинг жалақымен екі жылдық келісімшартқа қол қойды, ал алты айдан кейін жалақысы жылына 20 фунт стерлингке өсті. Рочестер бес жыл ішінде аталған бизнестің серіктесіне айналды. Жұмыстың алғашқы жылдарында ол Сент-Мэтьюс приходтық кеңесінің хатшысы, азаматтық ұйым комитетінің мүшесі және, ең бастысы, Солтүстік Каролинаның бірінші провинциялық конгресінің делегаты болып қызмет етті.

Әскери, саяси және іскерлік сала

1775 жылы Революция жақындаған кезде Рочестер Оранж округі үшін қауіпсіздік комитетіне тағайындалды. Рочестердің өзінің айтуынша, оның міндеттері халық арасында революциялық рухты қозғауға, қару-жарақ және оқ-дәрімен қамтамасыз етуге, Бостон халқы үшін ақша жинауға және Шығыс Үндістан шайын сатуды болдырмауға бағытталған. Сол жылдың 20 тамызында ол Хиллсборо округының өкілі ретінде үшінші провинциялық конгреске қатысты. Рочестер Солтүстік Каролина жасағының майоры болып тағайындалды және Хиллсборо округының минуттік жасақтың бейбіт судьясы және жалақы төлеушісі болып қызмет етті. Келесі жылы оған екі жаяу әскер және бір атты әскер бөліміне басшылық ету тапсырылды. Ол Вилмингтондағы британдықтарға қосылуға бет алған торилерді қуу үшін полковник Джеймс Такстонды ілесіп жүруге міндеттелді. Жолда оның жасағы Мурскрик көпірі шайқасынан қайтып келе жатқан бес жүз ториді тұтқынға алды. 1776 жылы Рочестер Оранж округын төртінші провинциялық конгресте өкілдік етті және Солтүстік Каролина жасағында полковник шеніне көтерілді. Алайда, денсаулығына байланысты Рочестер әскери қызметке жарамсыз деп танылды және өз командасынан кетуге мәжбүр болды. Бұл оның саяси мансабына әсер етпеді, 1777 жылы ол Солтүстік Каролинаның Бас Ассамблеясына сайланды, онда округ хатшысы болып қызмет етті. Сонымен қатар, Рочестер Солтүстік Каролина жасағының полковнигі болып тағайындалды. Рочестер қару-жарақ фабрикасы мен сот үйін салуға және басқаруға жауапты комиссар болып тағайындалды, сондай-ақ Хиллсборо аймағында академия құруға көмектесті. 1778 жылы Рочестер отставкаға келіп, полковник Томас Харт, белгілі және бай саудагер және жер спекулянты және Джеймс Браунмен сауда-саттық кәсібіне кірісті. Рочестер өзінің табысын жылжымайтын мүлікке инвестициялауды бастады, ол өмірі бойы жалғастырды. Британ армиясының Хиллсбороны басып алуының алдында Рочестер Филадельфияға көшіп барды, онда ол дереу шешекке шалдықты. Ұзақ уақыт емделгеннен кейін ол Хартпен бірге Мэриленд штатының Хагерстаун қаласына қосылды, онда олар бірге ұн тартатын фабрика, шеге және арқан фабрикасы, банк және фермада серіктес болды. Рочестер Мэрилендте отыз жыл тұрды, онда ол Мэриленд штатының Бас Ассамблеясында бір мерзім және екі жыл пошта бастығы болып қызмет етті. 1797 жылы судья болып сайланды, бірақ заңгерлік білімі жеткіліксіз екенін мойындап, қызметтен бас тартты. Рочестер 1804 жылдан 1806 жылға дейін Вашингтон округының шерифі, президенттік сайлаушы және Сент-Джон шіркеуінің кеңесшісі болды. 1807 жылы Рочестер Хагерстаун банкін құруға көмектесті және оның бірінші президенті болды.

Жерге қатысты спекуляциялар

Хэгерстаун банкі директорларының екеуі, полковник Уильям Фитцхуг пен майор Чарльз Кэрролл, Рочестер сияқты, АҚШ-тың жаңа "шекарасында" жер алуға қызығушылық танытқан бай жер иелері болды. 1800 жылы Фитцхуг пен Кэрролл Рочестерді Нью-Йорк штатының шекаралық жерлеріне, әсіресе Геннеси өзені бойындағы жерлерге сапарға шығуға көндірді. Олардың алғашқы саяхаты оларды Дэнсвиллге жеткізді, онда Рочестер 520 акр жер сатып алды, ал Фитцхуг пен Кэрролл акр бағасы 2 доллардан есептеліп, тағы 12 000 акр сатып алды. 1803 жылдың қараша айында үш адам Женеваға төлемдерді жасау үшін оралды. Жер агенті оларды одан әрі солтүстікке орналасқан Дженеси шарлауына баруға ынталандырды, онда олар 1789 жылы ашылған, бұрын Ебенизер “Индиан” Алленге тиесіл болған, тастап кетілген астық және жұқа тақтай шабу диірменін көрді. Адамдар өзенмен жоғары, Онтарио көліне қарай тасымалданатын тауарларды диірменде түсіруге және тасымалдау үшін ақы алуға болатын мүмкіндікті байқады. 1803 жылдың 8 қарашасында үш адам өзеннің Үстіңгі шарлауына жақын жердегі жерді сатып алу туралы келісімге қол қойды. Соңғы төлем, 1750 доллар, 1808 жылдың 22 маусымында төленді.

Генсесидегі өмір

Рочестердің Геннеси бойындағы жеріне деген қызығушылығы оны 1810 жылы мамыр айында отбасын өзен аңғарына көшіруге әкелді. Сол жылдың 10 маусымында отбасы Дэнсвиллге жетіп, қоныс тапты. Рочестер келгеннен кейін тез арада Дэнсвиллдің белгілі азаматына айналды, көптеген кәсіпорындар мен диірмендер ашып, қаланың алғашқы саясатына белсенді қатысты. Ол Үстіңгі Фолс учаскесіндегі үлесін майор Кэрроллға сатуға дайын болды, бірақ Кэрролл оны үлесін сақтауға көндірді. 1814 жылдың қаңтар айында Рочестер Дэнсвиллдегі мүлкін және иелігін – астық диірменін, ағаш диірменін, 700 акр жерді, жүн иру шеберханасындағы үлесін және Батыс Нью-Йорктегі алғашқы қағаз фабрикасын 24 000 долларға (~ $ in) сатып, Онтарио округінің Шығыс Блумфилдке көшіп кетті.

Рочестервилл

1811 жылы Рочестер Үстіңгі сарқырама аймағында қала құруға кірісті. Ол көшелерді торлы жүйемен жоспарлады және муниципалитет, шіркеу және бизнес қажеттері үшін жер учаскелерін белгіледі. Сол жылы ол шығыстан батысқа қарай, өзен арқылы өтетін көпірге алып кететін екі негізгі жол – Буффало көшесіндегі төрттен бір акр жерді сатуға ұсынды. Жер учаскелері 50 долларға сатылды, ал Төрт бұрыштағы солтүстік-батыс учаскесі 200 долларға сатылды; іргелес көшелердегі учаскелер 30 долларға сатылды, ал сатып алушылар 5 доллар көлемінде аванс төлеп, бір жыл ішінде жиырма екі метрге он алты метр болатын үй немесе бизнес салуға міндетті болды. Рочестер Буффало көшесіндегі үлкен учаскені қоғамдық ғимараттар үшін сақтап қалды. Бұл жерлесім бұрын «Фолс» немесе «Фолс Таун» деп аталған, бірақ үш серіктес «Рочестервилл» деген атқа келісті. Кейінірек Рочестер өз атымен мақтанғанын айыптағанда, ол: «Егер мен [ауылды] Фитцхуг немесе Кэрролл деп атасам, олар екіншісіне ренжігенін сезінер еді; бірақ мен оны өз атыммен атасам, олар маған ашуланып қалар; сондықтан оны Рочестер деп атап, екеуіне де бірдей қызмет етуім дұрыс» деді. Содан кейін 1 қыркүйекте Жехиел Барнард келді және елді мекеннің алғашқы тігінші шеберханасын ашты, ол сонымен қатар алғашқы жиналыстар үйі мен шіркеуіне айналды. Басқа алғашқы қоныстанушылардың арасында Абелард Рейнольдс, ол пионерлік жеке ат жабдықтарын жасау шеберханасын және ауылдың алғашқы почта бөлімін құрды, Силас О. Смит; Елиша және Герви Или; және Жосия Биссель кіші болды. 1814 жылы Рейнольдстың ұлы Мортимер Рочестерде туған алғашқы ақ нәресте деп есептеледі.

1812 жылғы соғыс Рочестервиллдің өсуіне көмектесті, өйткені Шарлотта және Онтарио көлінің жағалауындағы басқа да елді мекендерде тұратын адамдар ішкі аймаққа көшуге тырысты. Сонымен қатар, Нью-Йорк штатының батысында көптеген шайқастар мен соғыс әрекеттері болды, ал Рочестервилл әскери жабдықтар үшін торап және транзиттік пункт ретінде қызмет етті. Бұл елді мекен үшін тиімді болды, өйткені ауылдан өткен көптеген адамдар ауылдың ішінде немесе жанында жер учаскелерін немесе тракттарды сатып алды. 1811 жылы 200 долларға сатылған бір учаске 1817 жылдың қаңтарында 11 200 долларға сатылды. 1817 жылы Рочестер штатқа петиция жасау үшін комиссия жұмысына қатысты, ол Рочестервиллдегі Женеси өзенінен өтетін солтүстік бағытты қамтитын Эри каналын салуға бағытталған. Үкімет ақырында бұл бағытты қабылдады, болашақ қаланың өсуіне үлес қосты. 1817 жылдың соңында Рочестер штатқа Рочестервиллді қосу туралы петиция жасауға көмектесті. Бірінші петиция көршілес юрисдикциялардың қарсылығына байланысты сәтсіз аяқталды, бірақ екінші петиция қабылданды және 21 сәуірде Рочестер қаласы құрылды. «Виль» жұрнағы 1822 жылы алынып тасталды. Сондай-ақ 1817 жылы Рочестер Геннеси сарқырамасында Санкт-Люка епископтық шіркеуін ұйымдастырған топқа қатысты, Рочестер оның алғашқы аға күзетшісі болды. Ақырында Рочестер Фитцхуг көшесіндегі шіркеу құрылысына жер берді. 1821 жылы Рочестер Монро округін құруда маңызды рөл атқарды, Рочестер оны президент Джеймс Монроның құрметіне атады. Округ ресми түрде құрылған кезде Рочестер оның алғашқы округ хатшысы болды және Нью-Йорк штатының Ассамблеясына оның алғашқы өкілі болып сайланды.

Кейінгі жылдар

Рочестер өзі құрған қала мен округтің өсуіне белсенді қатысуын жалғастырды, оның экономикасы мен беделін дамытуда көптеген рөлдер атқарды. Ол саясатта белсенділік танытып, шіркеулер мен банктер құруға көмектесті және кейін Рочестер технология институтына айналған Рочестер Афинанумының алғашқы президенті болды. Өмірінің соңғы екі жылында Рочестер көпшілік алдына сирек шықты, бірақ уақытының басым бөлігін қазір үлкен болған отбасымен, оның ішінде 28 немересімен бірге өткізді. Рочестер 1831 жылдың 17 мамырында ұзақ және қиын аурудан кейін дүние салды. Ол Рочестердегі Маунт Хоуп зиратына қойылды.

Жеке өмір

1788 жылы Рочестер Мэриленд штатының Хагерстаун қаласында София Биттиге (1768–1845) үйленді. Олардың он екі баласы болды, соның ішінде судья және конгрессмен Уильям Б. Рочестер, сондай-ақ мэр Томас Х. Рочестер.

Мұра

Рочестер технология институтында Натаниел Рочестер атындағы жатақхана болды, ол кампустың төрт жатақхана мұнарасының арасында үшінші биік ғимарат еді. Кейіннен бұл жатақхана Фредерика Дуглас Спраг Перри атындағы жатақхана деп аталды. Бұл өзгеріс Натаниел Рочестердің құл саудасына қатысқандығына байланысты жасалды. Оңтүстік даңғылы мен Александр көшесінің қиылысында орналасқан Натаниел алаңында Пәпси Кеттавонг мүсіншігі жасаған, ойынға отырған Натаниел Рочестердің мүсіні орнатылған. Сонымен қатар, Рочестер қаласында Натаниел Рочестер атындағы қоғамдық мектеп (No. 3) бар.

Құлдық

Рочестер университетінің Раш-Риес кітапханасы Рочестердің ұрпақтарынан сатып алынған 1790 жылғы есеп кітабы арқылы Натаниел Рочестердің құл саудасына қатысқандығын анықтады. Кітапта Рочестер мен оның серіктестерінің сол жылы адамдарды сатып алуы және сатуы көрсетілген, бірақ ол басқа жылдары құл саудасына қаншалықты қатысқандығы белгісіз. Рочестер, Фитцхуг және Кэрролл 1800 жылдың қыркүйек айында Геннеси аймағына алғашқы сапарында кем дегенде бір құлмен бірге болды. Рочестер 1810 жылы Хагерстауннан Дэнсвиллге көшіп келгенде, өзімен бірге шамамен алты құл алып келді. 1811 жылғы құжатқа сәйкес, Рочестер екі құлын босатты. Босату қағазында былай делінген: "Осы жердегілер менің он алты жасар Бенжамин есімді қара құлымды және он төрт жасар Касандра есімді қара құлымды құлдықтан босатып, еркін жіберсін". Тағы бір құжатта сол күні тағы бір құл, Касандра, жазу мен оқуды үйренетін және "осы шәкірт тоғыз жасқа толғанға дейін аспаздық өнер мен құпиясын" үйренетін келісімшарт бойынша қызметші болып бекітілгені көрсетілген. 1810 жылдардың соңында Рочестер Нью-Йорктің құлдықты біртіндеп жою заңдарына байланысты Миссуриге көшуді ойлады. Рочестердің сөзіне қарағанда, "Егер Нью-Йоркте құлдыққа төзімділік болғанда, мен жақсы топырақ іздеуге ешқашан бармас едім; оңтүстік мінезі бар адам үшін бұл қажетті жамандық елге еңсерілмейтін кедергі болар еді. Мен климатқа шыдай алар едім; егер менің негрлерім маған жұмыс істесе". Ақырында, Рочестер Нью-Йоркте қалды, өйткені Миссуриге көшу оның қарттығында тым қиындыққа толы көрінді.