Кіріспе
1971 жылдан 1973 жылға дейін Аргентинаның диктаторы Алехандро Агустин Лануссе Гелли (1918 жылдың 28 тамызы – 1996 жылдың 26 тамызы) – "Аргентина революциясы" деп аталған елдегі әскери диктатура кезінде Аргентина Республикасының 1971 жылдың 22 наурызынан 1973 жылдың 25 мамырына дейінгі де-факто президенті. 1971 жылдың 26 наурызында Лануссе өте қолайсыз саяси жағдайда президенттікке келді. Партизандық зорлық-зомбылық күшейді, халықтың наразылығы да артты, әскери үкіметтің сақталуы қиынға соқты. Лануссе көптеген дауларды шешудің жолы перонизмге қатысты тыйымды алып тастау және демократияға өтуге мүмкіндік беретін саяси ашылуға келу деп есептеді.
Alejandro Agustín Lanusse Gelly (28 August 1918 – 26 August 1996) was the de facto president of the Argentine Republic between March 22, 1971, and May 25, 1973, during the military dictatorship of the country called the "Argentine Revolution". On 26 March 1971, Lanusse assumed the presidency in a totally unfavorable political climate. Guerrilla violence grew, popular discontent also, the continuity of the military government became difficult to sustain. Lanusse evaluated that the solution to the multiple conflicts was to end the proscription of Peronism and to decree a political opening that allowed a transition towards democracy.
Ерте өмір
Ол 1918 жылғы 28 тамызда Буэнос-Айресте Луис Густаво Ланус Жюсто мен Альбертина Гелли Кантило отбасында дүниеге келді.
Мансап
Армия академиясының түлегі (Colegio Militar de la Nación, 1938 жылғы выпуск), ол президенттік сүйемелдеу бөлімшесі – Регименто де Гранадерос а Кабалло (Атты гренадерлер полкі) командирі болғанға дейін әртүрлі ат әскерлері бөлімдерінде қызмет етті. 1951 жылы Хуан Перонды құлатуға жасалған төңкеріске қатысқандығы үшін өмір бойына түрмеге кесілді. 1955 жылы генерал Перонды құлатып, 1955 жылдан 1958 жылға дейін билікте болған әскери диктатураны орнатуға бағытталған Революция Либертадора әскери көтерілісі кезінде босатылды. 1956 жылы Ватиканға елші болып тағайындалды. 1960 жылы Жоғарғы әскери мектептің оқу ісі жөніндегі орынбасары, кейіннен Бірінші бронекавалерия дивизиясының командирі болды. 1962 жылы президент Артуро Фрондизиді құлатуға қатысып, 1966 жылы президент Артуро Ильияны құлатуда генерал Хуан Карлос Онганияны қолдады. 1968 жылы Аргентина армиясының Бас қолбасшысы болды.
Төрағалық
1971 жылы Ланус Аргентина президенті болды. Өкіметтік кезеңінде ол Қытаймен дипломатиялық қарым-қатынас орнатты және партизандық қозғалыстың күшеюімен қатар, үнемі саяси тұрақсыздыққа тап болды. Көптеген саяси оппозиционерлер түрмеге қамалды, ал Ланус "Revolución Libertadora" қозғалысы жасырған Хуан Доминго Перонның екінші әйелі Эвитаның (Ева Дуарте де Перон) денесін қайтару мақсатымен Монтонерос (перонисттік партизан қозғалысы) өкілдерімен келіссөздер жүргізуге бейімделді. 1971 жылғы 22 тамызда Патагониядағы Роусон теңіз базасынан бірнеше тұтқынға алынған партизандар қашуға тырысып, Трелев қырғынында сотсыз жазаланды. 1973 жылғы наурыз айында президенттік сайлау өтті, оның жеңімпазы Гектор Кампора болды.
Кейінгі жылдар
1985 жылы Ланус өзінің өмірбаянын жариялап, "Лас соғыс" кезінде болған адам құқықтарының бұзылуын, соның ішінде өзінің туысы, дипломат Елена Холмбергті мемлекеттік түрде өлтіруін сынады. 1994 жылы ол президент Карлос Менемді журналдағы сұхбатында сынағандығы үшін үй қамауына алынды.