Кіріспе
1851-1866 жылдар аралығында Ганновердің соңғы патшасы V Георг (Георг Фридрих Александр Карл Эрнст Август; 27 мамыр 1819 – 12 маусым 1878) – 1851 жылдың 18 қарашасынан 1866 жылдың 20 қыркүйегіне дейін таққа отырған Ганновердің соңғы патшасы. Король Эрнест Август пен Королева Фредериканың жалғыз баласы болған ол 1851 жылы әкесінен кейін патшалыққа мұрагер болды. Георгтың билеуі Австрия-Пруссия соғысымен аяқталды, одан кейін Пруссия Ганноверді аннексиялады.
George V (Georg Friedrich Alexander Karl Ernst August; 27 May 1819 – 12 June 1878) was the last king of Hanover, reigning from 18 November 1851 to 20 September 1866. The only child of King Ernest Augustus and Queen Frederica, he succeeded his father in 1851. George's reign was ended by the Austro Prussian War, after which Prussia annexed Hanover.
Ерте өмір
Георг 1819 жылғы 27 мамырда Берлинде Камберленд және Тевиотдейл герцогы, принц Эрнест Августтың жалғыз ұлы ретінде дүниеге келді. Эрнест Август Ұлыбританияның Георг III және оның әйелі Шарлотта Мекленбург-Стрелицтің бесінші ұлы болды. Георг ханзаданың анасы – Карл II, Мекленбург-Стрелицтің Ұлы герцогы және Гессен-Дармштадттың Фредерикасының қызы, Фредерика ханзадасы. Георг туған кезде британ тағына мұрагерлік тізбесінде жетінші болып тұрды, кейіннен ол мұрагердің ұлы болды. Принц Георг 1819 жылғы 8 шілдеде ата-анасы тұрып жатқан Берлиндегі қонақ үйде, Генри Томас Остин (жазушы Джейн Остинның ағасы) арқылы крещение рәсімінен өтті. Оның тәрбиешілері – Принц-регент (Кумберленд герцогының өкілі), Пруссия королі, Ресей императоры, Пруссияның мұрагерлік принсі, Пруссияның принці Вильгельм, Пруссияның принці Фредерик, Пруссияның принці Генрих, Пруссияның принці мен принцессасы Вильгельм, Мекленбург-Стрелицтің Ұлы герцогы, Мекленбург герцогы Карл, Ресейдің жесір императорлығы, Нидерланд королевасы, Ұлыбританияның принцессасы Аугуста София, Гессен-Гомбургтың мұрагерлік принцессасы, Глостер және Эдинбург герцогинясы, Ұлыбританияның принцессасы София, Пруссияның принцессасы Александрина, Гессен-Кассельдің мұрагерлік принцессасы, Анхальт-Десау герцогинясы, Пруссияның принцессасы Фердинанд, Пруссияның принцессасы Луиза және Радзивилл болды. Георг балалық шағын Берлинде және Ұлыбританияда өткізді. 1828 жылы балалық шақтағы ауру салдарынан бір көзінің көру қабілетін жоғалтты, ал 1833 жылы болған оқиғадан кейін екінші көзі де көрмей қалды. Оның әкесі жас ханзаданың өзінің туысы, болашақ королева Викторияға үйленуіне үміттенген, ол үш күн үлкен болғандықтан, британдық және Ганноверлік тақтар біріктірілген болар еді. Бірақ бұл жоспар іске аспады.
Тақ мұрагері
Король Уильям IV қайтыс болғаннан кейін және королева Виктория британдық таққа отырғанда, британдық және Ганновер тақтарының 123 жылдық жеке одағы аяқталды, себебі Ганновердің жартылай салик заңы әйелдің таққа мұрагер болуына мүмкіндік бермеді. Камберленд герцогы Эрнест Август ретінде Ганновер тағына отырды, ал принц Георг Ганновердің мұрагерлік ханзадасы атанды. Джордж III-нің ер адам тарапынан заңды ұрпағы болғандықтан, ол британдық корольдік отбасының мүшесі болып қалды және 1840 жылы королева Викторияның тұңғыш баласы, Виктория ханшайымның дүниеге келуіне дейін британдық таққа екінші болып тұрды. Ол толық соқыр болғандықтан, мұрагерлік ханзаданың Ганновердің патшасы болып тағайындалуына күмән болды, бірақ оның әкесі оның солай істеуі керек деп шешті.
Неке
1843 жылдың 18 ақпанында Георг, Ганноверде Саксен-Альтенбург герцогы Жозефтің әйелі, Вюртемберг герцогинясы Амелияның үлкен қызы, Саксен-Альтенбург ханшайымы Марияға үйленді.
Ганновер патшасы
Мұрагер хан атасы 1851 жылдың 18 қарашасында Ханновер королі және Брансвик-Люнебург герцогы, сондай-ақ Ұлыбританияның Пирствосындағы Камберленд және Тевиотдейл герцогы, Ирландияның Пирствосындағы Армга графы болды, Георг V атағын алды. Әкесінен және анасының туысы, Пруссия сарайындағы ең ықпалды адамдардың бірі – Мекленбург-Штрелиц князі Карл Фридрихтен, Георг патшалық биліктің өте жоғары және авторитарлық көзқарасын қабылдады. Аустрия-Пруссия соғысы басталғанда, Пруссия үкіметі 1866 жылдың 15 маусымында Ганновердің олармен одаққа қосылуын және Ганновер әскерлерінің олардың билігіне бағынуын талап етіп, хабарлама жіберді, әйтпесе соғыс жарияланатынын ескертті. Бұрын Ганновер Пруссиямен қарулы қақтығыста жеңіске жете алмайды деген қорытындыға келгеніне қарамастан, Георг өзінің тағын қорғап, ультиматумды қабылдамады. Пруссияның екі Пруссия бөлігін байланыстыратын жерге деген қызығушылығы оған үмітсіздік сезімін ұқтырды. Королева Мария балаларымен бірге Мариенбург сарайында (Ганновер) бір жыл тұрды, бірақ кейін күйеуіне еріп кетті. Олар бастапқыда Венада тұрды, онда Георг қазіргі Чехия елшілігі орналасқан үйді сатып алды, бірақ 1868 жылы Австрияның Гмунден қаласында жазғы вилла сатып алып, оны тез арада тұрақты мекені ретінде пайдаланды. Шет елде жүргенде ол Еуропаның ірі державаларынан Ганновердің мүддесін қорғауға көмек сұрады, бірақ нәтижесіз болды. 1866 жылдан 1870 жылға дейін Георг V Гвельф легионын ішінара өзінің қаражатымен ұстады, Франко-Пруссия соғысы оның патшалығын қайтаруға мүмкіндік береді деп үміттенді. Парижде ол "Ситуация" журналын шығарды, ол күнделікті Германиядағы жаңа тәртіпке қарсы күшті сын айтып, Францияның Германияға деген жеккөрушілігін қоздырды. Бірақ оның үмітіне қарамастан, Наполеон III 1871 жылы Франко-Пруссия соғысында жеңіліске ұшырады. Бұл Пруссияның оған уәде етілген қаржылық өтемақыны тоқтатып, жеке мүлкін тәркілеуіне әкелді. Сүргінде жүргенде 1876 жылы ол британ армиясының құрметті генерал атағын алды. Оның денесі Англияға жеткізіліп, Виндзор сарайындағы Сент-Джордж шіркеуіне жерленді.
From his father and from his maternal uncle, Prince Charles Frederick of Mecklenburg Strelitz, one of the most influential men at the Prussian court, George had learned to take a very high and autocratic view of royal authority. As the Austro Prussian War started, the Prussian government sent a dispatch on 15 June 1866 demanding that Hanover enter into an alliance with them and Hanoverian troops submit to their authority or face war. Despite previously having concluded that Hanover could not win an armed confrontation with Prussia, George remained protective of his throne and refused the ultimatum. The Prussian interest in the land bridge between the two parts of Prussia seemed to leave him little hope. Queen Marie with their children stayed at Marienburg Castle (Hanover) for a year, but then followed her husband. They initially lived in Vienna, where George bought a house that is now the Czech Embassy, but in 1868 bought a summer villa in Gmunden, Austria, which they soon used as their main residence. From exile he appealed in vain for the European great powers to intervene on behalf of Hanover. From 1866 to 1870, George V maintained the Guelphic Legion partially at his own expense, hoping that a Franco Prussian war would lead to the reconquest of his kingdom. In Paris he had the magazine Situation published, which daily attacked the new order of things in Germany in the most violent terms and fueled France's hatred of a Germany that was becoming more and more Prussian. Much to his disappointment, Napoleon III lost the Franco Prussian War in 1871. All of this ultimately led to Prussia suspending financial compensation that had already been promised and confiscating his private assets. The Prussian Prime Minister Otto von Bismarck had the sequestered assets, the so called Guelph Fund, managed by a special Prussian commission in Hanover and used the proceeds "to combat Guelph activities". While in exile, he was appointed an honorary full general in the British army in 1876. his body was removed to England and buried in St George's Chapel at Windsor Castle.
Мұра
Патша өнеркәсіптік дамуды қолдады. 1856 жылы оның және оның әйелінің құрметіне "Георгс Мариен Бергверкс унд Хюттенферрайн" қоғамы құрылды. Компания темір және болат зауытын салды, ол қалаға Георгсмариенхутте деген ат берді.
Қарулар
1835 жылғы 15 тамыздағы жарлық бойынша, Георгтың Біріккен Корольдік атынан қолданған қаруы (гербі) әкесінің қаруы болды (яғни Біріккен Корольдіктің гербі, күміс үш ұшты белгімен ерекшеленді, оның ортаңғы ұшы көгілдір лилиямен, ал қалған екі ұшы қызыл крестпен белгіленді), бұл белгінің бәрі күміс аттың жүгіріп бара жатқан бейнесі салынған қызыл белгімен ерекшеленді. Ол 1851 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін белгіні алып тастады.