Америка және Канададағы Ерақыт Бірінші Баптистерінің Ұлттық Ассоциациясының Тарихы
National Association of Free Will Baptists
АҚШ мен Канададағы Емін Еркіндік Баптистерінің Ұлттық Ассоциациясы (NAFWB) тарихы, негізі қаланған күні, екі тамыры және ең ірі баптист ұйымы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ұлттық еркін баптистер қауымдастығы (НАФБ) – 1935 жылдың 5 қарашасында Теннесси штатының Нэшвилл қаласында құрылған, АҚШ және Канададағы еркін баптистер шіркеулерінің ұлттық ұйымы. Қауымдастық АҚШ-тағы тарихын екі түрлі бағыт бойынша іздейді: біреуі 1727 жылы оңтүстікте ("Палмер желісі") және екіншісі 1780 жылы солтүстікте ("Рандал желісі") басталады. Дегенмен, "Палмер желісі" ешқашан ресми діни ағым ретінде қалыптаспаған. Ол Солтүстік Каролина штатындағы үш ғана шіркеуден тұрды. NAFWB – еркін баптистердің ең ірі діни ағымы.
The National Association of Free Will Baptists (NAFWB) is a national body of Free Will Baptist churches in the United States and Canada, organized on November 5, 1935 in Nashville, Tennessee. The Association traces its history in the United States through two different lines: one beginning in the South in 1727 (the "Palmer line") and another in the North in 1780 (the "Randall line"). The "Palmer line," however, never developed as a formal denomination. It consisted of only about three churches in North Carolina. The NAFWB is the largest of the Free Will Baptist denominations.
Тарих
1702 жылы Каролина провинциясына қоныс аударған ағылшын баптистері Англиядағы баптистерден көмек сұрады. Олар сұраған көмекті алмағанымен, жергілікті Пауль Палмер шамамен 25 жылдан кейін сол жерде қызмет етіп, 1727 жылы Солтүстік Каролина штатының Чован округінде алғашқы «Жалпы» немесе «Еркін ерік» баптистік шіркеуін құрды. (Көптеген баптистер жалпы кешірімділікке, бірақ «жеке тағдыр» немесе мәңгілік құтқарылуға сенді.) Палмер Солтүстік Каролинада кем дегенде үш шіркеу ұйымдастырды. 1727 жылы бір шіркеуден бастап, 1755 жылға қарай қауым 20-дан астам шіркеуге дейін өсті. 1755 жылдан кейін шіркеулердің саны азая бастады, көптеген шіркеулер мен мүшелер «Арнайы» баптистерге айналды. 1770 жылы жалпы баптистік сенімдегі төрт шіркеу мен төрт діни қызметкер ғана қалды. 18 ғасырдың соңында бұл шіркеулер «Еркін ерік баптистері» деп аталды. «Палмер» тармағындағы шіркеулер 19 ғасырда қайтадан баяу өсе бастады. Олар әр түрлі қауымдастықтар мен конференцияларды ұйымдастырып, 1921 жылы ақырында «Еркін ерік баптистерінің жалпы конференциясын» құрды. Алайда, Пол Палмер тарихындағы мәселе оның шыдамдылыққа қатысты нақты қандай көзқарас ұстанғаны белгісіздігінде. Шындығында, кейбір шіркеу тарихшылары оның көзқарасын кальвинистік деп санайды. Ол ашық түрде кальвинистік болған Уэльс трактаты шіркеуінен келген еді. Солтүстікте Бенджамин Рэндаллдың (1749–1808) жұмысы арқылы тағы бір «Еркін ерік» қозғалысы пайда болды. Рэндалл 1776 жылы «Тұрақты» баптистермен бірікті, бірақ 1779 жылы алдын ала белгілеу туралы либералды көзқарастарына байланысты олардан бөлінді. 1780 жылы Рэндалл Нью-Гэмпшир штатының Нью-Дурхам қаласында «Еркін» баптистік шіркеу құрды. Көптеген шіркеулер құрылды және 1792 жылы жылдық жиналыс ұйымдастырылды. Бұл солтүктік «Еркін ерік» баптистері тез өркендеді, бірақ шіркеулердің көпшілігі 1911 жылы Солтүстік баптистер конвенциясымен бірікті. Рэндалл шіркеулерінің қалдығы 1917 жылы «Еркін ерік баптистерінің ынтымақтастық қауымдастығы» ретінде ұйымдастырылды. «Палмер» (Жалпы конференция) және «Рэндалл» (Ынтымақтастық қауымдастық) «Еркін ерік» баптистерінің өкілдері 1935 жылы Теннесси штатының Нэшвилл қаласындағы Кофер шіркеуінде кездесіп, екі топты біріктіре отырып, «Еркін ерік баптистерінің ұлттық қауымдастығын» құрды. Жаңа қауымдастық «Еркін ерік баптистерінің иман және тәжірибе туралы трактатын» қабылдады, ол содан бері бірнеше рет қайта қарастырылды. 2005 жылдың тамызына қарай, Қауымдастық 42 штатта және 14 шетелде 2400-ден астам шіркеуге ие екенін мәлімдеді. NAFWB Америка Құрама Штаттарында және бүкіл әлемде миссионерлік жұмыстарға белсенді қатысады. Қауымдастық «Рэндалл Хаус» деп аталатын баспа бөлімін басқарады. Үш колледж, Нэшвиллдегі Уэлч колледжі (бұрынғы «Еркін ерік баптистік кітапхана колледжі»); Оклахома штатындағы Мурдегі Рэндалл университеті (бұрынғы «Хиллсдейл «Еркін ерік баптистік колледжі»») және Солтүстік Каролина штатындағы Венделдегі Оңтүстік-шығыс «Еркін ерік баптистік колледжі» Қауымдастыққа қатысты. NAFWB кеңселерi қазіргі уақытта Нэшвилльдің маңында, Теннесси штатының Антиохия қаласында орналасқан.
In 1702, English General Baptists who had settled in the Province of Carolina requested help from the General Baptists in England. Though they did not receive the requested assistance, native Paul Palmer labored there about 25 years later, and founded the first "General" or "Free Will" Baptist church in Chowan County, North Carolina, in 1727. (Many General Baptists held to general atonement but "personal predestination" or eternal security.) Palmer organized at least three churches in North Carolina. From one church in 1727, the fellowship grew to over 20 churches by 1755. After 1755, the churches began to decrease and many churches and members became Particular Baptists. By 1770, only four churches and four ministers remained of the General Baptist persuasion. By the end of the 18th century, these churches were being referred to as "Free Will Baptist." The churches in the "Palmer" line would again experience growth slowly in the 19th century. They organized various associations and conferences, and finally organized into the General Conference of Free Will Baptists in 1921. The problem with the history of Paul Palmer, however, stems from the fact that it is uncertain exactly what view of perseverance he actually held. In fact, some church historians think he was Calvinistic in his views. He had come from the Welsh Tract Church, which was openly Calvinistic. Another "Free Will" movement rose in the North through the work of Benjamin Randall (1749–1808). Randall united with the Regular Baptists in 1776, but broke with them in 1779 due to his more liberal views on predestination. In 1780, Randall formed a "Free" Baptist church in New Durham, New Hampshire. More churches were founded, and in 1792 a Yearly Meeting was organized. This northern line of Free Will Baptists expanded rapidly, but the majority of the churches merged with the Northern Baptist Convention in 1911. A remnant of the Randall churches organized in 1917 as the Cooperative General Association of Free Will Baptists. Representatives of the "Palmer" (General Conference) and "Randall" (Cooperative General Association) groups of Free Will Baptists met at Cofer's Chapel in Nashville, Tennessee, in 1935 and organized the National Association of Free Will Baptists as a merger of the two groups. The new association adopted the Treatise on the Faith and Practice of the Free Will Baptists, which has been revised several times since then. As of August 2005, the Association claims to have over 2,400 churches in 42 states and 14 foreign countries. The NAFWB is actively involved in missionary work in the United States and throughout the world. The Association operates a publishing arm called Randall House. Three colleges, Welch College (formerly the Free Will Baptist Bible College) in Nashville; Randall University (formerly known as Hillsdale Free Will Baptist College) in Moore, Oklahoma; and Southeastern Free Will Baptist College in Wendell, North Carolina are affiliated with the Association. The NAFWB offices are presently maintained in Antioch, Tennessee, a neighborhood of Nashville.
Теология
Ұлттық еркін баптистер қауымдастығының шіркеулері теологиялық тұрғыдан консервативті және құтқарылу туралы арминийлік көзқарас ұстанады, әсіресе шартты қауіпсіздікке сенуде және көптеген ірі баптист ұйымдары ұстанатын мәңгілік қауіпсіздікке қарсы тұруда, мысалы, оңтүстік баптистерінің көпшілігі және афроамерикандық баптист топтарының жақтастары. Арминий дәстүрі 17 ғасырда Нидерландта схоластикалық кальвинизмге және тағдыр туралы дәстүрлі христиандық ілімдердің детерминистік түсіндіруіне қарсы қалыптасты. Американдық христиандық ішінде методизм және жаңару қозғалысында (мысалы, Мәсіх шәкірттері, Мәсіх шіркеулері) еркін баптистерден өзгеше акценттермен ұқсас көзқарастарды табуға болады. Сонымен қатар, NAFWB қауымдары баптистердің көпшілігінен ерекшеленеді, олар протестантизмнің көпшілігі сақтайтын екі емес, үш қасиетті рәсімді шіркеу орындауы керек деп санайды; атап айтқанда, сенушілердің шомылуы (яғни, рәсімнің мағынасын түсіне алатын және өкінішпен жүрекпен келетін адамдарға) және басқа баптистер орындайтын Иеміздің соңғы тоқпанынан өзге, еркін баптистер аяқ жуу рәсімін де орындайды. Кейбір шіркеулерде жергілікті дәстүрге байланысты май құю рәсімі де орындалады.
The churches of the National Association of Free Will Baptists are theologically conservative and hold an Arminian view of salvation, notably in the belief of conditional security and rejection of the belief of eternal security held by many larger bodies of Baptists, such as most of Southern Baptists and adherents of African American Baptist groups. The Arminian tradition was fashioned in the Netherlands in the 17th century against scholastic Calvinism and its deterministic interpretation of historic Christian teachings about predestination. Similar views, albeit with different emphases from Free Will Baptists, may be found in American Christianity within Methodism and the Restoration movement (e. g., Disciples of Christ, Churches of Christ). In addition, NAFWB congregations differ from most Baptists in holding that three ordinances, rather than the two observed by most of Protestantism, must be practiced by the church; specifically, in addition to Believer's Baptism (that is, administered to persons able to understand the significance of the ordinance, with a repentant heart) and the Lord's supper practiced by other Baptists, Free Will Baptists also practice the ordinance of the washing of feet. In some churches, anointing with oil is also practiced, depending on local custom.
Мүшелік
ХХ ғасырдың ортасынан бері мүшелік саны 200 мыңға жуық сақталып келеді. 2007 жылы қауымдастық 2369 шіркеу және 185798 мүшесі бар екенін хабарлады. Мүшелер негізінен АҚШ-тың оңтүстігінде шоғырланған. Мүшелік саны ең жоғары штаттар – Арканзас, Оклахома, Батыс Вирджиния, Алабама және Кентукки. Солтүстік Америкадағы еркін ерік баптистері миссионерлік қызметі (2015 жылға дейін «Еркін ерік баптистері үй миссиялары» деп аталған) 26 штатта 89 белсенді миссионерлік жұмыс жүргізеді. Олардың басты міндеті – Солтүстік Америкаға миссионерлерді жіберіп, еркін ерік баптистері шіркеулерін құру. Ларри Пауэлл – үй миссияларының директоры. Олардың қатысында әдетте 50-ден 70-ке дейін миссионерлер қызмет етеді. 2011 жылғы мәліметтер бойынша, олардың миссионерлері Алабама, Мичиган, Оңтүстік Каролина, Аляска, Миннесота, Теннеси, Аризона, Миссисипи, Техас, Калифорния, Нью-Мексико, Юта, Канада, Нью-Йорк, Виргин аралдары, Колорадо, Огайо, Виржиния, Айдахо, Оклахома, Вашингтон, Иллинойс, Пенсильвания, Батыс Вирджиния, Кентукки, Пуэрто-Рико, Висконсин, Мексика және Род-Айленд штаттарында болды.
Since the middle of the 20th century, membership has remained near 200,000. In 2007, the Association reported having 2,369 churches and 185,798 members. Membership is concentrated in the Southern United States. The states with the highest membership rates are Arkansas, Oklahoma, West Virginia, Alabama, and Kentucky. Free Will Baptist North American Ministries (known as Free Will Baptist Home Missions until 2015) has 89 active mission works in 26 states. Their primary role is to send missionaries into North America to plant Free Will Baptist churches. Larry Powel is the Director of Home Missions. They generally have anywhere between 50 and 70 missionaries on the field at any given time. As of 2011 they have missionaries in Alabama, Michigan, South Carolina, Alaska, Minnesota, Tennessee, Arizona, Mississippi, Texas, California, New Mexico, Utah, Canada, New York, Virgin Islands, Colorado, Ohio, Virginia, Idaho, Oklahoma, Washington, Illinois, Pennsylvania, West Virginia, Kentucky, Puerto Rico, Wisconsin, Mexico, and Rhode Island.