Кіріспе

2002 жылы Абдиэль Кольбергтің режиссерлік жұмысы.

«Лоc Диас де Дорис» – 2002 жылы түсірілген Пуэрто-Рико фильмі.

Қысқаша мазмұны

Los Diaz de Doris ("Дористің күндері") – Сан-Хуандағы ғимараттағы басшы қызметкер, екі баланың ажырасқан анасы "Дорис Диаз" туралы құрастырылған әңгіме. "Дорис" – орта жастағы әйел, оның балалары одан жасырып, құпия өмір сүреді: ұлы есірткіге құмар болады, ал қызы мектепке барамын деп жалған айтады, бірақ іс жүзінде сабақтан қашып, жігітімен кездеседі. Дорис жақын досымен бірге шыққан түні бұрын таныс емеген жас компания басшысымен танысады. Олар қайтадан кездесіп, содан кейін қарым-қатынас бастайды. Біраз уақыттан соң Дорис жас әйелдің мазалауына ұшырайды және жігітінің үйленгенінің күшін сезінеді. Жас әйел екі тілді, өнер сатушы болып шығады, және ол жоғары қоғамда барлығына ие екенін көрсету үшін некені сақтап қалуға мүдделі психопатиялық тұлға. Дористің қызы жігітімен бірге дүкенге азық-түлік алуға барады, сол кезде тонау оқиғасына тап болады. Ол қарулы тонаушылар тарапынан кепілге алынып, сыйақы талап етіледі. Осы жағдай кезінде Дористің өміріне енген жаңа адам Дористің бұрынғы күйеуінің көмегін шақырып, қиын сәтте отбасын біріктіруге көмектеседі. Дористің ұлына оның достары кісі өлтіруді тапсырады, бірақ құрбандықтар оның әпкесін ұрлағандар болып шығады, сондықтан ол кісі өлтіру бұйрығын орындаудың орнына әпкесін құтқарады. Ол оған зорлық көрсетілгенін білу үшін тырысқанда, оған зиян келтірілгенін айтады. Ал осы уақытта Дористің жігітінің әйелі оған жалған айтып, оның бала табуға қабілетсіз екенін жеткізеді, Дорис жүкті болғаннан кейін. Шындығында, оның күйеуі емес, өзінің бала табуға қабілетсіз екені анықталды, бірақ ол Дорис пен күйеуін бөліп тастау үшін жалған айтты. Жалғандықтың салдарынан Дорис жүкті екенін айтады, ал ол балаға жауапкершілікті қабылдамайды, өйткені оған өзінің бала табуға қабілетсіз екенін айтқан. Бірақ бір күні кешке ол үй дәрігерімен кездеседі, ол оған ешқандай мәселесі жоқ екенін айтады. Әйелінің жалғандығы ашылғаннан кейін, ол Дористің жүкті баланың өзіне тиесілі екенін түсінеді. Фильм Дористің отырған қоғамдық автобустың артынан жүгіріп бара жатқан көрініспен аяқталады. Ол автобусқа жетеді, бәрін түсіндіреді, Дористен кешірім сұрайды, ол оны кешіреді, ал автобустағы жолаушылар оларды құшақтап, сүйіседі.