Кіріспе

Аустин Аллегро - 1973 жылдан 1982 жылға дейін Британдық Лейленд (БЛ) компаниясының Аустин Моррис бөлімшесінде өндірілген шағын отбасылық автомобиль. Осы көлік 1974-1975 жылдары Италияда Innocenti компаниясы құрастырып, Innocenti Regent деп сатқан. Аллегро Austin 1100 және 1300 модельдерін алмастыру мақсатымен жасалған. 10 жылдық өндіріс кезеңінде барлығы 642 350 Austin Allegro көлігі жасалды, олардың көп бөлігі ішкі нарықта сатылды, бұл алдыңғы 11 жылда сатылған 2,1 миллион 1100 және 1300 көлігінің үштен бірінен де аз. Ол British Leyland компаниясымен бірге, 1969 жылы шығарылған Austin Maxi хетчбек және 1971 жылғы артқы жетектес Morris Marina көліктерімен бірге өндіріліп сатылды. Үшеуі де 1983 жылы Austin Maestro көлігімен алмастырылды.

Дизайн

Британдық «Лейланд» компаниясы хэтчбек емес, седан дизайнын қолданды, себебі компания «Остин Макси» хэтчбек болып қалуы керек деп шешті. «Алегро» алдыңғы дөңгелекті жетекпен, таныс А сериялы қозғалтқышпен және сопақшалы беріліспен жабдықталған. Жоғары деңгейдегі модельдер «Макси»-ден алынған SOHC E сериялы қозғалтқышты 1500 см³ және 1750 см³ көлемде пайдаланды. Екі бөліктен тұратын седан кузовы жаңа Hydragas жүйесімен (бұрынғы 1100/1300 модельдерінде қолданылған Hydrolastic жүйесінен дамытылған) серпілтілді. Стильдік тұрғыдан алғанда, ол итальяндық дизайнер Джорджетто Джуджаро бастаған, сәнге айналған өткір сызықты стильге қарсы болды және дөңгелек панельдерді ұсынды. Харрис Маннның бастапқы дизайны «Принцесса» сияқты әсем, үшкір пішінге ие болды, бірақ «Британдық Лейланд» басшылығы, шығындарды бақылауға ұмтылып, қазіргі E сериялы қозғалтқышты және «Марина» модельдерінен алынған үлкен жылыту жүйесін орнатуды қалағандықтан, төменгі капот сызығын енгізу мүмкін болмады: кузов көбірек ісіп, дөңгелекленіп көріне бастады. Бұл «BL» үшін қабылданатын болды, себебі Джефф Дэниелстің 1980 жылы жарық көрген «Британдық Лейланд, Автокөліктер туралы шындық» кітабында айтылғандай, компания ұзақ жылдарға сақталатын «уақытсыз» модельдерді жасау үшін алдыңғы қатарлы технологияны стильмен үйлестіруде «Ситроен» тәсілін ұстанғысы келді. Сондықтан оның сәнсіз пішіні компания үшін мәселе болмады. Соңғы автомобиль Маннның бастапқы тұжырымдамасына, ол бастапқыда 1100/1300 модельдерінің жаңа дизайны ретінде жоспарланған, ешқандай ұқсастығы жоқ. «Алегромен» «BL» өзінің алдыңғы модельдерінің сату стратегиясын сипаттаған, белгілік инженерияның толық көлемін болдырмады, ол көбінесе «Остин» ретінде сатылды, бірақ «BMC/BL» компанияларына тиесілі барлық брендтермен таңбаланды. Дегенмен, 1974 жылдың қыркүйегінде компания жоғары деңгейдегі «Ванден Плас 1500/автоматты» моделін ұсынды. Ол алдыңғы бөлігінде ерекше тормен және дәстүрлі талғамға ие клиенттерді тартуға арналған бірқатар өзгерістермен жабдықталған ішкі кеңістігімен ерекшеленді, соның ішінде: нағыз былғарыдан жасалған, арқасы бұрылатын арнайы орындықтар; қалың кілемдер; қосымша дыбыс оқшаулағышы; жаңғақтан жасалған жаңа приборлар панелі; артқы орындықтарға арналған жаңғақтан жасалған бүгілетін үстелдер; нейлоннан жасалған төбелік қаптама; және багаж бөлімінде толықтай қапталған багажник. 1974 жылы, Ұлыбританияда «Остин Алегро» бағасы 1159 фунт стерлинг (2018 жылы 11 731,77 фунт стерлинг) болған кезде, «BL» компаниясы «Ванден Плас 1500» моделінің тізімдік бағасын 1951 фунт стерлинг (2018 жылы 19 748,65 фунт стерлинг) деп көрсетті. Бірақ компания «Алегро» моделінің төртбұрышты рульдік дөңгелегінің тоқтатылуын 1975 жылдың маусым айының басына дейін жарияламады, бұл ескі көліктердің сату және тарату желісінен шығуына уақыт беру үшін жасалды. Екі есікті седан сияқты, «Алегро Эстейт» моделінде де коуч-лайн және артқы жуу-сүрткіш болды. Қосалқы дөңгелек артқы жүк көтергіш алаңының астында орналастырылды. «Алегро Эстейт» I сериясы 2-сериялы модельдің шығуына дейін шамамен 100 күн ғана өндірісте болды, бұл оны модельдер қатарындағы ең сирек кездесетін модельдердің біріне айналдырды. Жаңа Зеландияда да осындай жағдай болды, онда сол кезде Ньюмаркетте және Оклендтегі Панмуреде, сондай-ақ Веллингтондағы Петонде CKD жиынтығын құрастыру зауыттары болған «Жаңа Зеландия мотор корпорациясы» 1975 жылы дөңгелекті рульдік дөңгелекпен «Алегро» құрастыруды бастады. «Mark One» таңбалы жүзден астам көлік, алғашқы жергілікті құрастырылған модельдердің бірі, заводта орнатылған жылытылатын артқы терезімен жабдықталған, «Mark Two» моделінің шығарылуына дейін өндірілді. Жаңа Зеландияда сатылатын «Алегро» модельдерінің көпшілігі 1300 см³ А сериялы OHV қозғалтқышымен және төрт жылдамдықты қолмен басқарылатын беріліс қорабымен жабдықталған. Кейін 1,5 литрлік OHC қозғалтқышы төрт жылдамдықты автоматты беріліс қорабымен ұсынылды, бірақ ол кейіннен тоқтатылды. «NZMC» компаниясы Ұлыбританиядан әкелінетін автомобильдерден «Honda» франшизасының модельдеріне (1976 жылы «Civic» құрастыруды бастады, ал 1978 жылы «Accord» моделі шықты) көшкендіктен, «Алегро» өнімдерін металл қоңыр немесе қатты қара көк түсімен, кремді винил төбесімен және қоңыр ішкі жиһазымен ұсынды. 1980 жылы «NZMC» компаниясы «Алегро» модельдерін тоқтатуға шешім қабылдағаннан кейін Англиядан 48 «Mark Three» CKD жиынтығы жіберілді, олар қоңыр немесе қаймақ түсте құрастырылып сатылды. Бұл сирек автомобильдерде екі шаршы шамның орнына төрт дөңгелек фарасы, әртүрлі артқы шамдары және қайта жасалған приборлар панелі болды.

Аллегро 2 (197579)

1975 жылдың қазан айында Лондон автосалонында таныстырылған Allegro 2 сол кузовтарды сақтап, жаңа радиатор торы, көптеген модельдерде артқа бағытталған шамдар және артқы орынды кеңейту үшін ішкі жағында бірнеше өзгерістерге ие болды. Универсал нұсқасы қанаттың үстіңгі жиегі мен терезе шеттерінде жаңа өрнекпен әшекейленді. Сонымен қатар, серпімділік, тежегіш жүйе, қозғалтқышты бекіту және жетек біліктері де жаңартылды. Алғашқы Allegro екі жылдан астам бұрын шығарылғандықтан, BL компаниясының Еуропадағы бірнеше негізгі бәсекелестері жаңа үлгілер ұсынды – олардың ішінде MK2 Ford Escort және инновациялық, жоғары бағаланған Volkswagen Golf бар еді. Танымал жапондық бәсекелес – Datsun Sunny-дің 120Y ұрпағы да Allegro-дан кейін көп ұзамай Еуропа нарығына шықты. General Motors сондай-ақ Vauxhall Chevette-ті ұсынды, ол сәл кішірек болғанымен, хэтчбек кузовының ыңғайлылығының арқасында ірі көліктермен бәсекелесті. 1976 жылдың соңында British Leyland кәсіби одақтармен Allegro өндірісін Лонгбриджден Бельгиядағы Seneffe зауытына көшіру мүмкіндігін талқылауға қатысқанын растады. Бельгия зауыты Ұлыбританиядан келіп түскен CKD жиынтықтарын пайдаланып, Еуропа континенті үшін автомобильдерді құрастырып жатқан еді. Equipe үлгісі Golf GT және Escort RS-пен бәсекелесу үшін жасалған, бірақ ол кезде ескірген Allegro, хэтчбек болмауы және көне стильдес дизайнының салдарынан осы үлгілермен бәсекелесе алмады, нәтижесінде сатылым көрсеткіштері нашар болды.

Аллегро 3 (1979-82)

1979 жылдың соңында ұсынылған Allegro 3, алдағы жаңа Metro үшін әзірленген 1.0 литрлік A сериялы қозғалтқыштың "A Plus" нұсқасын пайдаланды және қарқынды сақтап қалу үшін кейбір сыртқы өзгерістер енгізілді. Бірақ сол кезде Allegro көнеріп қалған еді және енді Ford Escort III және Vauxhall Astra Mk.1/Opel Kadett D сияқты жоғары технологиялық бәсекелестерге қарсы тұрды. Сыртқы өзгерістер тым көп болған жоқ: Allegro 3 жаңа радиатор торына ие болды, онда қайта қарастырылған Leyland логотипі болды, Allegro 3 деген атау сақталды, үлкен бампер және қосымша жақ көрсеткіштері қосылды. Ішкі жағы жаңа компоненттермен, соның ішінде жаңа дөңгелек пішіндес төрт спицалы рульмен жаңартылды. Алайда, British Leyland бұл кезде 1980-ші жылдардың басында Allegro мен Maxi-ді алмастыру үшін жаңа үлгідегі машинаны – LC10-ды жасау жұмыстарын жүргізіп жатқан болатын, ол кейіннен Austin Maestro болып шықты. British Leyland 1970-ші жылдары Renault 5 және Volkswagen Polo сияқты көліктердің бастамасымен шағын хэтчбек нарығына 1980 жылдың қазан айында ұсынылған Metro арқылы енді. Metro жаңа үлгіні өндіруге жеткілікті қуаттылықты қамтамасыз ету үшін жаңадан кеңейтілген Лонгбридж зауытында құрастырылды. Бірақ BL жылына Ұлыбританияда 100 000-нан астам Metro сатуға үміттенеді, сондықтан өндіріс қуатын арттыру қажет болды, нәтижесінде Allegro мен Mini өндірісі қысқартылды. 1981 жылы ұсынылған BL-дың Honda-мен серіктестігінің алғашқы өнімі – Triumph Acclaim-нің базалық үлгілері де Maestro шығарылғанға дейін Allegro-ның орнына қолданылды. 1980 жылдан кейін Allegro Ұлыбританиядағы ең көп сатылған жаңа 10 автомобильдің тізіміне енбеді, ал оның алдыңғы үлгісі Ұлыбританиядағы ең танымал жаңа көлік болғаннан кейін он жылдай уақыт өткен соң, сатылымның төмендеуі кішкентай Metro-ның жоғары сатылым көрсеткіштерімен толықты, сондай-ақ сәл үлкен Triumph Acclaim 1982 жылға қарай Ұлыбританиядағы ең көп сатылған 10 автомобильдің қатарына енді. Vanden Plas үлгілері 1.5 және 1.7 деп қайта аталды, 1.5 үлгісі 1500 куб.см екі карбюраторлы қозғалтқышпен және қолмен басқарылатын қоробкамен, ал 1.7 үлгісі 1750 куб.см бір карбюраторлы қозғалтқышпен және автоматты қоробкамен жабдықталды. Allegro 3-тің кейбір үлгілері (алғашқы HL және кейінгі HLS үлгілері) әдеттегі екі тікбұрышты емес, төрт дөңгелек фарамен жабдықталды. Allegro өндірісі, шамамен он жылға созылғаннан кейін, 1982 жылдың наурыз айында аяқталды. Оның ізбасары – Austin Maestro 1982 жылдың қараша айында өндіріске түсті және 1983 жылдың 1 наурызында ресми түрде ұсынылды. Сатылмаған Allegro 3 үлгілерінің қоры дилерлік орталықтарда 1983 жылға дейін жеткілікті болды, тіпті Maestro ұсынылғаннан кейін де.

Беделі

Аллегро шығарылған кезде сыншылар оны аса жаман қабылдамады, бірақ жылдамдықтарды ауыстыру сынға ұшырады және «квартикалық» руль – «төрт қисықтан және төрт түзу сызықтан тұратын, теледидар экранына ұқсас» пішіндес, жүргізуші мен төмен орналасқан руль бағанасы арасындағы тарлықты өтеу мақсатымен орнатылған, автожурналистерді қынжырлатты, әсіресе өндірушінің осы ерекше руль дизайны «авангардты және жоғары технологиялық» екенін қатысты түрде талап еткен кезде. Басқа жағынан, автомобиль толыққанды дамымаған еді, және ерте модельдердегі бірқатар конструкциялық ақаулар оған «All Aggro» деген лақап есім беруге себеп болды, ол келесі бірнеше жылда оның сапасы мен сенімділігі туралы кеңінен таралған хабарлар пайда болғаннан кейін күшейді. Осы мәселелердің көпшілігі 1975 жылы шыққан Allegro 2 нұсқасында шешілді, онда «квартикалық» түпнұсқаның орнына сәл кішірек дөңгелек руль орнатылды. Дегенмен, автомобиль бастапқы беделінен толыққанды құтыла алмады. Осы жағымсыз пікірлерге қарамастан, Allegro әлі де танымал көлік болды. 1979 жылы, шығарылғаннан кейін алты жыл өткен соң, ол Ұлыбританияда ең көп сатылған бесінші жаңа автомобиль болды. Соңғы жылдары сатылымы көңіл көншітпейтін болды, және 1981 жылы ол алдыңғы ондықтан шығып қалды, себебі көптеген сатып алушылар екі жаңа BL өнімін таңдады: ұқсас өлшемді және сенімді Triumph Acclaim және кішкентай Austin Metro. Ричард Портер өзінің «Crap Cars» кітабында Allegro-ны тізімінде екінші орынға қойды, одан тек VW Beetle нашар болды. Портердің айтуынша, «Алегродан тотқа қарсы жабынды ғана жақсы жасаған». Осыған қарамастан, Allegro өмір бойы тот басу мәселелеріне байланысты жаман аты бар. Бұл сол кездегі көптеген басқа автомобильдермен (BL және басқа өндірушілерден) байланысты болды, олардың тотқа қарсы жабыны нашар болды. «What Car?» журналының ерте санында жаңа Allegro туралы мақала жарияланды, онда BL дилерлік кеңсесінің қызметкерлерімен сұхбат алынды, оларға автомобиль пайдалану кезінде қандай да бір мәселелер туындады ма деп сұрады. Олар автомобильдің артқы подрамниктерінде тот басу мәселесі бар екенін айтты. Алайда, қызметкерлер олардан бес жыл бұрын шығарылған 1100/1300 моделі туралы сұрап отыр деп ойлады. Дегенмен, журнал Allegro-ның тот баспайтындығы туралы хабарлап, имидж проблемасын тудырды. Автомобильдің нашар беделі және British Leyland-тің сол кездегі тиімсіз өндіріс және басқару әдістері Austin Allegro-ның ысырапшылық, тиімсіздік және нашар сапамен байланысты болуына әкелді. Кларксонның автомобиль жылдарында Жермеи Кларксон Allegro-ны Morris Marina-мен салыстырып, Marina Allegro-дан нашаррақ екенін, себебі оның техникалық амбициясы мен инновациясы жеткіліксіз болғанын айтты. Кларксон Allegro бастапқыда Citroën GS сияқты техникалық жағынан дамыған еуропалық автомобильдермен бәсекелесу үшін болашаққа бағытталған дизайн ретінде жоспарланғанына қарамастан, оның даму бюджеті қарапайым Marina-ның жартысына ғана тең болғанын атап өтті. 2007 жылы сэр Дигби Джонс Білім және дағдылар кеңесінің тиімсіздігін сынап: «Бұл мен «Британдық Лейланд моделі» деп атаймын – сіз жоғарыда көп ақша салып, төменде Austin Allegro шығады» деді. Allegro-ға қатысты сапа мәселелері British Leyland-ті «The Quality Connection» атты оқу видеосын жасауға итермеледі, онда қамқорлық пен назардың жетіспеушілігінен туындайтын көкжиекті және қауіпті мәселелер көрсетілді. Allegro, Morris Marina-дан ұзақ өмір сүрді; көптеген автомобильдер MGB, Mini және Morris Minor сияқты басқа British Leyland машиналарымен алмастырылатын бөлшектер үшін бөлшектелді. Алайда, 2016 жылдың ақпанына дейін бұл көрсеткіш 195 автомобильге дейін төмендеді (SORN деп жарияланған автомобильдерді есептемегенде), ал 2023 жылға қарай бұл көрсеткіш Ұлыбританиядағы жолда жүретін автомобильдер саны 36-ға дейін төмендеді. Бұл Allegro-ның (A Series қозғалтқыш форматында) Mini қалпына келтіру үшін қозғалтқыш беруге жарамдылығына байланысты, сондықтан көптеген Allegro автомобильдері тек қуат блогы үшін бұзылды.

Жарнама

1973 жылы Allegro-ның таныстырылу ұраны "Остиннің жаңа күші" болды. 1979 жылы Equipe және Allegro 3 "vroom" сөзіне негіделген ұрандармен сатылды.