Кіріспе

Италиялық жарыс жүргізушісі (1906–1966)
Италиялық автожарыс жүргізушісі

Эмилио Джузеппе "Нино" Фарина (30 қазан 1906 – 30 маусым 1966), көбінесе Джузеппе Антонио Фарина деген атпен танымал, – итальяндық жарыс жүргізушісі. Ол бар болғаны тоғыз жасында екі цилиндрлі "Темперино" көлігін айдай бастады. Фарина саяси ғылымдар докторы атанды (бірақ кейбір дереккөздер инженерлік мамандығын меңгергенін айтады); сонымен қатар шаңғы спорты, футбол және жеңіл атлетикада да өте жақсы жетістіктерге қол жеткізді. Фарина Италия армиясының атты әскер офицері қызметін қысқартты, өйткені оның басты арманы – автожарыстарға қатысу еді. Университетте оқып жүрген кезінде Фарина өзінің алғашқы көлігін, қолданылған Alfa Romeo-ны сатып алып, 1925 жылғы Aosta Gran San Bernardo төбешік жарысына қатыстырды. Әкесін озуға тырысқанда апатқа ұшырап, иығы сынды және бетіне жарақат алды, бұл оның жарыс мансабында жиі кездесетін жағдайдың бастауы болды. Әкесі төртінші орынды иеленді. 1933 және 1934 жылдары Фарина спортқа қайта оралып, Джино Ровере мен Scuderia Subalpina командалары үшін Maserati және Alfa Romeo көліктерін жарыстырды, сондай-ақ итальяндық жарыс шебері Тацио Нуволаримен достық қарым-қатынас орнатты. Нуволари Фаринаның мансабының алғашқы кезеңін белгілі бір дәрежеде бағыттап, көмектесті. Ол 1937 жылғы Неаполь Гран-присінде жеңіске жеткенде алғашқы Гран-при жеңімпазы атанды. 1938 жылы ресми Alfa Romeo командасы, Alfa Corse, автоспортқа оралды және Фарина оның құрамына енді. 1939 жылы жаңа Alfa Romeo 158 Voiturette көлігін айдап, Анверс Гран-присінде, Coppa Ciano және Берн сыйлығында жеңіске жетіп, үшінші жыл қатарынан Италия чемпионы атанды. Келесі жылы ол Триполи Гран-присінде жеңіске жетті және үшінші рет Миль Мильяда екінші орын алды. Олардың жоғары әлеуметтік ортадағы тойынан үш күн өткен соң, Фарина Аргентинаға ұшып барып, өзінің Maserati 8CL көлігімен Gran Premio Internacional del General San Martín жарысын жеңіп алды. Еуропаға оралғаннан кейін ол Grand Prix des Nations және 1948 жылғы Монако Гран-присінде жеңіске жетті. Ферраридің алғашқы Гран-при машинасы Ferrari 125-ті пайдалана отырып, ол Circuito di Garda жарысын жеңіп алды, содан кейін Temporada жарысына тағы бір рет қатысты. Бұл 1949 жылғы ақпанда Сан-Лоренцо кубогында жеңіске жеткізді. Жылдың қалған бөлігінде ол Scuderia Milano және Scuderia Ambrosiana командалары үшін Maserati көліктерін жарыстырды, ал кейде өзінің 4CLT/48 көлігінде де қатысты. Ол Лозанна Гран-присінде жеңіске жетті, содан кейін Alfa Corse командасымен қайтадан келісімшарт жасасты.

1950 жылғы әлем чемпионы

1950 жылы Фарина FIA Драйверлер әлем чемпионатының бастапқы жарысына қатысу үшін Alfa Romeo-ға оралды. Маусымның ашылу жарысы Сильверстоун трассасында 150 000 көрерменнің алдында өтті. Фарина командаластары Луиджи Фагиоли мен Рег Парнеллмен бірге Alfa Romeo үшін 1-2-3 нәтиже көрсетті. Бұл жеңіс Фаринаны әлем чемпионатындағы дебюттік жарысында жеңіске жеткен үш жүргізушінің біріншісі етті. Қалған екеуі – Джонни Парсонс, ол 17 күннен кейін AAA санкциялаған 1950 жылғы Индианаполис 500 жарысын жеңіп алды, және Джанкарло Багетти, ол 1961 жылғы Франция Гран-присінде жеңіске жетті. Сегіз күннен кейін Монакода өткен жарыста бірінші айналымдағы көптеген соқтығысу салдарынан Фарина Хуан Мануэль Фангио жеңіске жеткен жарыстан шығып қалды. 1950 жылғы Швейцария Гран-присінде Фарина командаласы Фагиолиді екінші орынға ысырып тастады. Келесі жарыста, Спар-Франкоршамп трассасында, Фангио Фагиолиді жеңіп, Фарина беріліс проблемаларына байланысты төртінші орынды иеленді. Осы кезеңде Фарина әлі де чемпионаттың ұпайлары бойынша көш бастады: Фарина 22 ұпай; Фагиоли 18 ұпай; Фангио 17 ұпай. 1950 жылғы Франция Гран-присінде Фангио жеңіске жеткенде, Фарина ұпайдан тыс жетінші орынды иеленді. Маусымның соңғы жарысы 3 қыркүйекте, 1950 жылғы Италия Гран-присінде Фарина командаласынан екі ұпайға қалып қойды. Alfa үшін Монца үй трассасы болғандықтан, олар Пьеро Таруффи мен Консалво Санеси үшін қосымша машина дайындады. Жарыстың басында Альберто Аскаридің Ferrari машинасы Alfa командасына қарсы күш көрсетіп, екінші орында тұрды, оның машинасына Alfa машиналарына қарағанда бір жанармай тоқталуы жеткілікті екенін білді, бірақ ол қозғалтқыш проблемаларына байланысты жарыстан шықты. Содан кейін Фангионың беріліс қорабы бұзылып, Таруффи машинасына көшті, бірақ клапан бұзылып, жарыстан шықты. Нәтижесінде, бірінші орынды және чемпионатты Фарина жеңіп алды. Ол 1951 жылғы маусымда Alfa Romeo командасында қала берді, бірақ Миландық брендтің титулын қорғаған Фангиодан жеңілді. Фарина маусымды төртінші орында аяқтады, оның әлем чемпионатындағы жалғыз жеңісі 1951 жылғы Бельгия Гран-присінде Спа-Франкоршамп трассасында болды. 1952 жылы Фарина Grand Prix жарыстары Formula 2 спецификациясына ауысқанда Ferrari командасына оралды, бірақ команда жетекшісі Аскариге екінші орынды алуға мәжбүр болды. Ол Гран-при ди Наполи және Монца Гран-при жарыстарын жеңіп алды. Аскаридің чемпионаттағы толық үстемдігі Фаринаның өзіне деген сеніміне ауыр соққы болды. Ол 1953 жылғы маусымда Ferrari командасында қалды. Маусымның алғашқы жарысында, Аргентина Гран-присінде үлкен апатқа ұшырады: президент Хуан Перон жарысқа еркін кіруге рұқсат берді, бұл жүргізушілер трассаның бойында тұрған көрермендердің арасынан өтуге мәжбүр болды, ал жас бала Фарина жылдам бұрылыста жүргенде трассадан өтіп кетті. Фарина көрермендерге қарай бұрылып, жеті адамды өлтіріп, көптеген адамдарды жарақаттады. Фаринаның маусымдағы ең жақсы нәтижесі 1953 жылғы Германия Гран-присінде жеңіске жетті. Ол Аскаридің машинасы дөңгелегін жоғалтқан кезде Фангио мен Майк Хоторнның Maserati машиналарына қарсы күресті. Формула 1 чемпионатынан басқа жеңістер Гран-при ди Наполи және Гран-при де Руан ле Эссарт жарыстарында болды. Ол Аскари мен Фангио өзінен жылдам жүргізушілер екенін мойындады. Ол 47 жасқа толғанмен, Аскари команданы тастап кеткенде Ferrari командасында үлкен мүмкіндік туды, бұл Фаринаны команданың көшбасшысы етті. Маусымның басындағы нәтижелер, оның ішінде жас итальяндық Умберто Маглиолидің жетекшілігімен 1000 км Буэнос-Айрес спорттық автокөлік жарысында және Сиракуза Гран-присінде жеңіске жеткеннен кейін, ол Ferrari 375 Plus машинасымен көш бастап келе жатқанда Mille Miglia жарысында ауыр апатқа ұшырады. Жеті аптадан кейін, оң қолы әлі де гипсте болғанда, Фарина 1954 жылғы Бельгия Гран-присіне қатысты. Ол бірінші айналымның соңына дейін жетекшілік етіп, Фангионың Maserati машинасымен шайқасты, бірақ Ferrari машинасының тұтандыру жүйесі істен шықты. Маусымның соңында Монцада өткен Supercortemaggiore Grand Prix спорттық автокөлік жарысында ауыр жарақат алды, нәтижесінде 20 күн ауруханада жатты. 1955 жылғы маусымды Аргентинада Ferrari командасымен бастады, ауырсынуды басу үшін морфин инъекцияларын жасады. Бірақ ыстық барлық жүргізушілерге қиындық туғызды. Фарина шаршаудан пит-стопқа кірді, оның Ferrari 625 машинасы команданың қосалқы жүргізушісі Маглиолиге берілді. Жозе Фройлан Гонсалес пит-стопқа кіргеннен кейін, қайта жаңарған Фарина оның орнына жіберілді. Жарыстың соңында Гонсалес машинасына оралды, апатқа ұшырады, бірақ қайтадан жарысқа қосылып, машинаны екінші орынға жеткізген Фаринаға қайтарды. 1955 жылғы Аргентина Гран-присінде үшінші орынды Маглиоли мен Морис Тринтаньян жүргізген Фаринаның бастапқы машинасы иеленді. Бельгияда үшінші орын алғаннан кейін, Фарина маусымның ортасында ауырсыну мен Аскаридің қазасынан кейін жарыстан шықты. Ол 1955 жылғы Италия Гран-присіне оралды, бірақ оның Scuderia Ferrari Lancia D50 машинасы Монцаның жаңа бұрылысында 170 миль/сағат жылдамдықпен жүргенде доңғалағы бұзылды. Машина айналып кетті, бірақ Фарина жарақатсыз шықты. Ferrari жарыстан машинасын шығарып алды, және Фарина өзінің соңғы Гран-присіне қатыспады.

Әлемдік жүргізушілер чемпионаты Индианаполис 500 мансабы

AAA/USAC санкциялаған Индианаполис 500 жарысы 1950 жылдан 1960 жылға дейін FIA Әлем жүргізушілер чемпионатының құрамына енді. Осы жылдары Индианаполисте сынға түскен жүргізушілер Әлем жүргізушілер чемпионатында қатысқан деп есептелді және AAA/USAC Ұлттық чемпионатында жинаған ұпайларынан өзге, Әлем чемпионатының ұпайларын жинауға құқылы болды. Фарина бір рет Индианаполисте Әлем жүргізушілер чемпионатының жарысына қатысуға тырысты, бірақ 1956 жылғы жарысқа ілікпеді.

Өлім

Зейнеткерлікке шыққаннан кейін Фарина Alfa Romeo және Jaguar дистрибьюторлықтарымен айналысып, соңынан Pininfarina зауытында жұмыс істеді.

Белгілі еңбек жетістіктері

Маусымдық сериялық орны Команда Автомобиль 1933 Coppa Principessa di Piemonte 3-орын Alfa Romeo 2300 1934 Masarykuv Okruh 1-орын Scuderia Subalpina Maserati 4CM Giro d'Italia 2-орын Lancia Astura V8 Gran Premio de Biella 21-орын Gino Rovere Maserati 6C 34 1936 Mille Miglia 2-орын Scuderia Ferrari Alfa Romeo 8C 2900 A Penya Rhin Grand Prix 14-орын Scuderia Ferrari Alfa Romeo 8C 35 1937 Итальяндық чемпионат 1-орын Scuderia Ferrari Alfa Romeo 12C 36 Mille Miglia 2-орын Scuderia Ferrari Alfa Romeo 12C 36 AIACR Еуропалық чемпионат 7-орын Scuderia Ferrari Alfa Romeo 8C 35 AAA Ұлттық чемпионат 7-орын Scuderia Ferrari Alfa Romeo 8C 35 1938 Итальяндық чемпионат 1-орын Alfa Corse Alfa Romeo 2900B MM Coppa Ciano 2-орын Alfa Corse Alfa Romeo Tipo 316 AIACR Еуропалық чемпионат 8-орын Alfa Corse Alfa Romeo Tipo 312Alfa Romeo Tipo 316 1939 Итальяндық чемпионат 1-орын Alfa Corse Alfa Romeo 8C 2900B/412S Coppa Ciano 1-орын Alfa Corse Alfa Romeo 158 Prix de Berne 1-орын Alfa Corse Alfa Romeo 158 Coppa Acerbo 3-орын Alfa Corse Alfa Romeo 158 AIACR Еуропалық чемпионат 13-орын Alfa Corse Alfa Romeo 158 1940 Gran Premio di Tripoli 1-орын Alfa Corse Alfa Romeo 158 Mille Miglia 2-орын Alfa Romeo 6C 2500 SS Spider Touring 1946 Grand Prix des Nations 1-орын Ferrari 125 1949 Copa Acción de San Lorenzo 1-орын Scuderia Ferrari Ferrari 125C Lausanne Grand Prix 1-орын Maserati 4CLT/48 Grande Prêmio da Cidade de Rio de Janeiro 2-орын Scuderia Ferrari Ferrari 125 1950 FIA Formula World Championship 1-орын Alfa Romeo SpA Alfa Romeo 158Alfa Romeo 159 RAC British Grand Prix 1-орын Alfa Romeo SpA Alfa Romeo 158 Großer Preis der Schweiz 1-орын Alfa Romeo SpA Alfa Romeo 158 Gran Premio di Bari 1-орын Alfa Romeo SpA Alfa Romeo 158 Daily Express BRDC International Trophy 1-орын Alfa Romeo SpA Alfa Romeo 158 Gran Premo d'Italia 1-орын Alfa Romeo SpA Alfa Romeo 159 Gran Premio Internacional del General San Martín 2-орын Dott G. Farina Maserati 4CLT Copa Acción de San Lorenzo 1-орын Scuderia Milano Maserati 4CLT Ulster Trophy 1-орын Alfa Romeo SpA Alfa Romeo 159A Woodcote Cup 1-орын Alfa Romeo SpA Alfa Romeo 159 Festival of Britain Trophy 3-орын Alfa Romeo SpA Alfa Romeo 159A Gran Premio d'Italia 3-орын Alfa Romeo SpA Alfa Romeo 159M Gran Premio de España 3-орын Alfa Romeo SpA Alfa Romeo 159M FIA Formula One World Championship 4-орын Alfa Romeo SpA Alfa Romeo 159AAlfa Romeo 159M 1952 Gran Premio di Napoli 2-орын Scuderia Ferrari Ferrari 500 Grands Prix de France 2-орын Scuderia Ferrari Ferrari 500 Grand Prix de Paris 2-орын Scuderia Ferrari Ferrari 500 Grote Prijs van Belgie 2-орын Scuderia Ferrari Ferrari 500 Grand Prix de la Marine 2-орын Scuderia Ferrari Ferrari 500 Grand Prix de l'ACF 2-орын Scuderia Ferrari Ferrari 500 Großer Preis von Deutschland 2-орын Scuderia Ferrari Ferrari 500 Grand Prix de la Comminges 2-орын Scuderia Ferrari Ferrari 500 Grote Prijs van Nederland 2-орын Scuderia Ferrari Ferrari 500 Woodcote Cup 2-орын G. A. Vandervell Ferrari 375 Thinwall Gran Premio di Siracusa 3-орын Scuderia Ferrari Ferrari 500 1953 Gran Premio Ciudad de Buenos Aires 1-орын Scuderia Ferrari Ferrari 500 Gran Premio di Napoli 1-орын Scuderia Ferrari Ferrari 500 Grand Prix de Rouen les Essarts 1-орын Scuderia Ferrari Ferrari 625 Daily Express Trophy 1-орын G. A. Vandervell Ferrari Thinwall 24 Heures de Spa Francorchamps 1-орын Scuderia Ferrari Ferrari 500 Internationales ADAC 1000 km Rennen Weltmeisterchaftslauf Nürburgring 1-орын Scuderia Ferrari Ferrari 375 MM Berlinetta Grote Prijs van Nederland 2-орын Scuderia Ferrari Ferrari 500 Großer Preis der Schweiz 2-орын Scuderia Ferrari Ferrari 500 Gran Premio d'Italia 2-орын Scuderia Ferrari Ferrari 500 FIA Formula One World Championship 3-орын Scuderia Ferrari Ferrari 500 RAC British Grand Prix 3-орын Scuderia Ferrari Ferrari 500 Gran Premio di Monza 3-орын Scuderia Ferrari Ferrari 250 MM Vignale Spyder 1954 1000 km Buenos Aires 1-орын Scuderia Ferrari Ferrari 625 Grand Prix d'Agadir 1-орын Scuderia Ferrari Ferrari 375 Plus Gran Premio de la Republic Argentina 2-орын Scuderia Ferrari Ferrari 625 Gran Premio Ciudad de Buenos Aires 3-орын Scuderia Ferrari Ferrari 625 FIA Formula One World Championship 8-орын Scuderia Ferrari Ferrari 625 1955 Gran Premio de la Republic Argentina 2-орын Scuderia Ferrari Ferrari 625 Grote Prijs van Belgie 3-орын Scuderia Ferrari Ferrari 625 FIA Formula One World Championship 5-орын Scuderia Ferrari Ferrari 625

Ле-Манның 24 сағаттық жарысының нәтижелері

Жыл Команда Ұжымдас жүргізушілер Автомобиль Сыныбы Айналымдар 1953 Scuderia Ferrari Майк Хоторн Ferrari 340 MM Pininfarina Berlinetta S5.0 12 DSQ DSQ

Spa 24 сағаттық сынағының нәтижелері

Жыл Командасы Пилоттар Көлік Сыныбы Айналым 1936 Scuderia Ferrari Эудженио Сиена Alfa Romeo 8C 2900A Compr. Аяқталмады Аяқталмады 1953 Scuderia Ferrari Майк Хоторн Ferrari 375 MM Pininfarina Berlinetta S 260 1-орын 1-орын

Mille Miglia нәтижелері

Жыл Командасы Команда жүргізушілер Көлік класы 1934 Scuderia Subalpina Luigi Della Chiesa Alfa Romeo 6C 1750 T2.0 Аяқталмады Аяқталмады 1936 Scuderia Ferrari Stefano Meazza Alfa Romeo 8C 2900A +2.0c 2-орын 2-орын 1937 Scuderia Ferrari Stefano Meazza Alfa Romeo 8C 2900A S+2.0 2-орын 2-орын 1938 Alfa Corse Stefano Meazza Alfa Romeo 8C 2900B S3s/4.5 Аяқталмады Аяқталмады 1940 Paride Mambelli Alfa Romeo 6C 2500 SS 3.0 2-орын 1-орын 1953 Ferrari Spa Luigi Parenti Ferrari 340 MM Touring Spyder S+2.0 Аяқталмады 1954 Scuderia Ferrari Luigi Parenti Ferrari 375 Plus S+2.0 Аяқталмады

"Касабланканың 12 сағаты" нәтижелері

Жыл Командасы Серіктес жүргізушілер Көлік Сыныбы 1953 Scuderia Ferrari Пиеро Скотти Ferrari 375 MM S+2.0 1-орын 1-орын