Қамаудан кейін түсірілетін суреттер (mugshot) – қылмыскерлерді анықтау үшін құқық қорғау органдарының тіркеудегі фотосуреті. Тарихы, мақсаты мен коммерциялық пайдалануы туралы.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Тұтқындалғаннан кейін түсірілген адамның фотосуреті.
Photographic portrait of a person taken after being arrested
"Айыппұл суреті" немесе "адамның суреті" (полиция фотосуреті немесе тіркеу фотосуретінің бейресми атауы) – әдетте адам тұтқындалғаннан кейін түсірілетін, иықтан жоғарыға қарай түсірілген фотосурет. Мұндай суреттің басты мақсаты – құқық қорғау органдарына ұсталған адамның фотосуретін сақтап, оны құрбандардың, жұртшылықтың және тергеушілердің анықтауына мүмкіндік беру. Алайда, АҚШ-та кәсіпкерлер жақында осы ашық деректерді пайдаланып табыс табуды бастады. Қылмыскерлерді фотоға түсіру фотосурет өнертабысынан кейін, 1840 жылдары басталды, бірақ француз полиция қызметкері Альфонс Бертильон бұл процесті 1888 жылы ғана реттеді.
A mug shot or mugshot (an informal term for police photograph or booking photograph) is a photographic portrait of a person from the shoulders up, typically taken after a person is arrested. The primary purpose of the mug shot is to allow law enforcement to have a photographic record of an arrested individual to allow for identification by victims, the public and investigators. However, in the United States, entrepreneurs have recently begun to monetize these public records via the mug shot publishing industry. Photographing of criminals began in the 1840s only a few years after the invention of photography, but it was not until 1888 that French police officer Alphonse Bertillon standardized the process.
Этимология
"Мүгі" – 18 ғасырдан бері қолданылып келе жатқан "бет" деген ағылшын тіліндегі сленг сөз. "Мүгі суреті" – кез келген мақсатта қолданылатын беттің кез келген кішкентай суретін білдіруі мүмкін.
"Mug" is an English slang term for "face", dating from the 18th century. Mug shot can more loosely mean any small picture of a face used for any reason.
Сипаттама
Әдеттегі қылмыскердің суреті екі бөліктен тұрады: бір жағынан профильдік сурет, екінші жағынан - тікелей көрініс. Адамның бетіне назар аудару үшін фон әдетте қарапайым болады. Қылмыскердің жеке басын анықтау мақсатында оның суреттері қылмыстық істер жинағына жиналады. Көзге түсетін істерде қылмыскердің суреттері бұқаралық ақпарат құралдарында жариялануы мүмкін.
A typical mug shot is two part, with one side view photo, and one front view. The background is usually plain to avoid distraction from the head. Mug shots may be compiled into a mug book in order to determine the identity of a criminal. In high profile cases, mug shots may also be published in the mass media.
Тарих
Тұтқындардың ең алғашқы суреттері 1843 және 1844 жылдары Бельгияда түсірілген болуы мүмкін. Австралияда 1846 жылы Сидней полициясы қылмыскерлерді суретке түсірді. Ұлыбританияда Ливерпуль мен Бирмингем полициясы 1848 жылы осылай істеді. 1853 жылы Филадельфия полиция бөлімінде қылмыскерлердің дагеротипінен тұратын галерея ашылды, ал 1857 жылы Нью-Йорк полиция бөлімінде де осындай галерея болды. Бұл жұптық орналасу Линкольнге жасалған қастандық ісі бойынша айыпталғандардың 1865 жылы Александр Гарднер түсірген түрме портреттерінен шабыттанған болуы мүмкін, бірақ Гарднердің фотосуреттері тек бейнеге түсірілгенде бастары бұрылған толық дене портреттері болды. 1871 жылы Париж Коммунасының жеңілісінен кейін Париж полициясының префектурасы сотталған тұтқындардың портреттерін түсіру үшін Эжен Апперт атты фотографты жұмысқа алды. 1888 жылы Альфонс Бертильон жарықтандыру мен бұрыштарды стандарттау арқылы, толық бет және профильді көріністерді қамтитын қазіргі заманғы сурет салу әдісін ойлап тапты. Бұл жүйе көп ұзамай Еуропаның барлық аймақтарында, сондай-ақ АҚШ және Ресейде қабылданды. Кейде тұтқынға алынған адамнан аты-жөні, туған күні, тіркеу нөмірі, салмағы және басқа да қатысты ақпарат жазылған плакат ұстау талап етіледі. Цифрлық фотосурет пайда болғаннан кейін, ол тұтқындау туралы мәліметтер тіркелген дерекқормен байланыстырылады. Кейбір юрисдикцияларда, әсіресе бұқаралық жұртшылыққа жақсы таныс жоғары лауазымды тұлғалардың ісінде, сурет салу заң жүзінде міндетті емес.
The earliest photos of prisoners taken for use by law enforcement may have been taken in Belgium in 1843 and 1844. In Australia, police in Sydney were photographing criminals by 1846. In the United Kingdom, police in Liverpool and Birmingham were doing so by 1848. By 1853, the Philadelphia Police Department had a gallery where daguerreotypes of criminals were displayed. and the New York Police Department had the same by 1857. The paired arrangement may have been inspired by the 1865 prison portraits taken by Alexander Gardner of accused conspirators in the Lincoln assassination trial, though Gardner's photographs were full body portraits with only the heads turned for the profile shots. After the defeat of the Paris Commune in 1871, the Prefecture of Police of Paris hired a photographer, Eugène Appert, to take portraits of convicted prisoners. In 1888, Alphonse Bertillon invented the modern mug shot featuring full face and profile views, standardizing the lighting and angles. This system was soon adopted throughout Europe, and in the United States and Russia. The arrested person is sometimes required to hold a placard with name, date of birth, booking ID, weight, and other relevant information on it. With digital photography, the digital photograph is linked to a database record concerning the arrest. In some jurisdictions, mug shots are not legally required to be taken, mostly in the cases of high profile individuals already known to a wider public.
Іздеу плакаттарында қолдану
Күдіктілердің фотосуреттері жиі іздеу плакаттарына, оның ішінде ФБР-дің ең ізделіп отырған 10 қашқынның тізіміне қосылған.
Mug shots have often been incorporated into wanted posters, including those for the FBI Ten Most Wanted Fugitives list.
Онлайн-тасымалдау
АҚШ-та XXI ғасырдың басында интернет сайттарынан іздеу суреттерін (немесе ұсталғандардың суреттерін) жариялау және жою секторларының онлайн индустриясы дамыды.
In the US in the early 21st century an online industry developed around the publication and removal of mug shots from internet websites.
Алдын ала қарау сипаты
АҚШ-тың заң жүйесі көптен бері күдіктінің суреті қазылар алқасына теріс әсер ете алатынын қабылдап келген. АҚШ-тың Колумбия округінің апелляциялық соты былай деп мәлімдеді: "Алдыңғы және профильді суреттері бірге түсірілген қос кадрлы сурет поштадағы, кинодағы және теледидардағы «ізделген» жарнамаларынан соншалықты таныс, сондықтан суреттегі адамның қылмыстық өтілі бар немесе кем дегенде полициямен мәселесі болған деген ой табиғи, тіпті автоматты болып келуі мүмкін." Массачусетс штатының дәлелдемелер жөніндегі нұсқаулығында: "Күдіктінің «тұтқынға түскен» суреті сияқты суреттерді ұсынудан туындайтын айыпталушыға зиян келтіру қаупі болғандықтан, судьялар мен прокурорлар сот алқасының назарын осындай суреттердің қандай көзден алынғанына бұрудан сақтану үшін барлық мүмкіндіктерді пайдалануға тиіс" делінген (617 бет). Сондай-ақ, ол Commonwealth v. Martin ісіндегі шешімді келтіреді, онда күдіктінің тұтқынға түскен суретін қабылдау "айыпталушыны қылмыстық мансапты ұстанған адам ретінде сипаттауға бағытталған" делінген. Басқа штаттарда да ұқсас ережелер бар. Мысалы, Иллинойс штатында барлық күдіктінің суреттері мен тіркеу туралы ақпараттар өңделіп, жасырылуы керек деп белгіленген.
The US legal system has long held that mug shots can have a negative effect on juries. The United States Court of Appeals for the District of Columbia Circuit held, "The double shot picture, with front and profile shots alongside each other, is so familiar, from 'wanted' posters in the post office, motion pictures and television, that the inference that the person involved has a criminal record, or has at least been in trouble with the police, is natural, perhaps automatic." According to the Handbook of Massachusetts Evidence, "Because of the risk of prejudice to the defendant inherent in the admission of photographs of the 'mug shot' variety, judges and prosecutors are required to 'use reasonable means to avoid calling the jury's attention to the source of such photographs used to identify the defendant.'" (p. 617) Elsewhere, it cites a ruling in Commonwealth v. Martin that "admission of a defendant's mug shot is 'laden for characterizing the defendant as a careerist in crime. Other states have similar rules. For example, Illinois specifies that all mugshots and booking information should be redacted.
Кекпе кітабы
Қылмыскерлер альбомы – қылмыскерлердің суреттерінен тұратын жинақ, көбінесе қамау кезінде түсірілген паспорттық суреттер. Қылмыстың куәгері қылмыскерді анықтау үшін, құқық қорғау органдарының көмегімен осы альбомды пайдаланады. Зерттеулер көрсеткендей, топтап көрсетілген суреттер жеке-жеке көрсетілген суреттерге қарағанда қате анықтаулардың азаюына себеп болады. «Қылмыскерлер альбомы» термині генеалогия және тарих салаларында да қолданылады, ол 19-шы ғасырдың соңында АҚШ-та жарық көрген жергілікті өмірбаяндық тарихтарды білдіреді.
A mug book is a collection of photographs of criminals, typically in mug shots taken at the time of an arrest. A mug book is used by an eyewitness to a crime, with the assistance of law enforcement, in an effort to identify the perpetrator. Research has shown that grouped photos result in fewer false positives than individually displaying each photo. Mug book also has a meaning in genealogy and history, referring to local biographical histories published in the US in the late 19th century.