Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Канадалық импровизациялық мыс операсы
Canadian improvised soap opera
Train 48 – 2003 жылдан 2005 жылға дейін Global Television Network және CH телеарналарында көрсетілген канадалық импровизациялық мыс операсы. Сериал австралиялық «Going Home» телебағдарламасының форматы негізінде жасалған.
Train 48 was a Canadian improvised soap opera, broadcast on Global Television Network and CH from 2003 until 2005. The series was based on the format of an Australian television program called Going Home.
Өндіріс және телерадио хабарларын тарату
Шоу күн сайын көрсетіліп, сол күні жазылды. Оқиға Торонтодан Берлингтон (Онтарио) маңындағы қалашыққа қайтып келе жатқан Лейкшор Вест желісіндегі GO пойызының вагонында өрілді және 12 күнделікті жолаушының өмірін олардың өзара әрекеттесуі арқылы бақылады. Негізгі сюжет желілері алдын ала жазылған болса да, диалогтың көп бөлігі актерлермен импровизацияланды. Бүкіл сериал GO Train Bombardier BiLevel Coach-тің 64 футтық көшірмесінде түсірілді, бұл өндіріс шығындарын ең төмен деңгейде ұстауға мүмкіндік берді. Пойыз ортасы кейіпкерлер өз пікірлері мен көзқарастарын бөлісіп, оларға сәйкес әрекет ететін қарапайым құрылым жасады. Сол күні түсірілгендіктен, күнделікті жаңалықтарға қатысты пікірлер енгізілуі мүмкін болды. Түсірілім жұмыстары сағат 13:30-да аяқталып, сағат 17:00-де монтаждалды, содан кейін Канаданың әртүрлі аймақтарында күн бойы белгілі бір уақыттарда көрсетілді (Торонтодағы Global телеарнасында апта ішінде сағат 19:00-де). Әр 30 минуттық бөлімнің құны шамамен 40 000 канад долларын құрады және әдетте бір түндік аудиториясы 200 000-нан 300 000-ға дейін жететін. Импровизациялық формат пен жылдам өндіріс процесі өте өзекті оқиғаларға сілтеме жасауға мүмкіндік берді, бұл реализм мен уақтылылық сезімін күшейтті. Мысалы, 2003 жылғы Солтүстік Америкадағы қараңғылық туралы келесі күні айтылды. Шоуда көбінесе ойдан шығарылған қарым-қатынастар мен юмор орын алды, ал шын оқиғаларға қатысты Скотт Петерсон, Карла Хомолька, SARS індеті және АҚШ президенті Джордж Буш туралы әртүрлі пікірлер талқыланды. CanWest Global компаниясы Global телеарнасымен бірлесіп, National Post және басқа CanWest News газеттерінде мақалалар мен бағаналар арқылы сериалды насихаттады.
The show was broadcast daily, and recorded the same day. It took place in a railway car of a GO Train on Lakeshore West line returning from Toronto to the suburb of Burlington, Ontario, and followed the lives of 12 daily commuters through their interactions. Although major plot lines were written in advance, much of the dialogue was improvised by the actors. The entire series was shot on a 64 foot replica of a GO Train Bombardier BiLevel Coach, which kept production costs to a minimum. The train setting allowed a basic construct where characters would share and act upon their opinions and views. The same day recording allowed for comments on topical news stories to be introduced. The filming production was completed by 1:30 p. m. and edited by 5:00 p. m., later broadcast into regular time slots in different regions of Canada throughout the day (7:00 p. m. weeknights on Global in Toronto). It is estimated that each 30 minute episode cost $40,000 (Canadian) and had a typical audience of 200,000 to 300,000 viewers a night. The improvised format and quick turnaround enabled the inclusion of references to extremely current events, giving a heightened sense of realism and currency. For example, the 2003 North America blackout was mentioned the next day. The show typically dealt with fictional relationships, humour and the non fictional topics mentioned were the cases of Scott Peterson, Karla Homolka, the SARS outbreak and different views about US President George W. Bush. CanWest Global in partnership with Global had promoted the series with stories and columns in the National Post and other CanWest News newspapers.
Әннің тақырыбы
Сериалдың тақырыптық әні Адам Кросли мен 9 Point Landing тобының "Train goes" әні болды.
The series theme song was titled "Train goes" by Adam Crossley and 9 Point Landing.
Күшін жою
Шоудың тоқтатылуы туралы 2005 жылдың 2 маусымында сериал продюсері Синди Вронг ресми түрде хабарлады. Ол соңғы бөлімінің 1 шілдеде көрсетілетінін мәлімдеді. Финалдан кейін соңғы бірнеше бөлімдер қайта көрсетілді, ал финал 2 қыркүйекте тағы бір рет көрсетілді. Шоу Entertainment Tonight Canada бағдарламасын іске қосу үшін тоқтатылды.
The cancellation of the show was announced publicly on June 2, 2005, by series producer Cindy Wrong. She stated that the final episode would be shown on July 1. After the finale, re runs of the last few episodes aired until the finale was shown again on September 2. The show was cancelled in order to make way for the launch of Entertainment Tonight Canada.
Үй медиасы
"Поезд 48" сериалының өндірушілері бүкіл сериалды канадстандық көрермендер үшін YouTube-қа жүктеді. Америка Құрама Штаттары мен Канадада эпизодтарды Amazon Prime Video-ның сұраныс бойынша көрсету платформасында тамашалауға болады.
The producers of Train 48 have uploaded the entire series to YouTube for Canadian viewers. In the United States and Canada, episodes can be viewed on Amazon Prime Video's on demand platform.
Дилеммалар мен сын
Train 48 дебюті кезінде Global Television Network үшін өнімдерді жарнамалау шоудың маңызды аспектісі болды. Кейіпкерлер Fido ұялы телефондарын қолданды, ал егер біреу газет оқып отырған жағдайда, ол Global Television-дің бас компаниясы CanWest-ке тиесілі National Post газеті болатын. Шоу продюсерлері өнімдерді жарнамалаудың мақсаты – шоуды шынайырақ көрсету екенін айтты. Кейіннен, сериалда өнімдерді жарнамалау азайды, ал шоудағы оқу материалдары мен өнімдердің таңдауы көбірек болды. 2003 және 2004 жылдар аралығында сериал өндірісі кезінде апта ішінде Global Television Network телеарнасында төрт эпизод көрсетілді. Бірақ 2005 жылы бұл көрсеткіш үш эпизодқа дейін төмендеді. Сериал гомосексуалды жұптардың бала асырауы, экстракорпоралды ұрықтандыру, жалғыз ата-ана отбасылары және эвтаназия сияқты қырқылыс тудыратын мәселелерді қамтыды. Пойыздың жуынатын бөлмесінде болған жолаушының қазасы, ұрып-соғу, атыс, қашып кеткен жылан, кеш және жыныстық қатынас сияқты нақты пойызбен байланысты емес бірқатар оқиғалар орын алды. Продюсерлер шоудың тоқтатылуы туралы алдын ала хабар алды, бұл оларға оқиғаларды аяқтауға мүмкіндік берді. Сериал бойына көрермендер пойыздың ешқайда бармайтын секілді екенін жиі айтты. Осы сынға жауап ретінде соңғы эпизодта пойыз тоқтаған күйде көрсетілді, ал терезелер арқылы кейіпкерлердің Берлингтон станциясының платформасына шығып келе жатқаны бейнеленді. Бұл сериалда кейіпкерлердің пойыздан тыс жерде көрінуінің жалғыз жағдайы болды.
When Train 48 debuted, product placement was an important aspect of the show for the Global Television Network. Characters were seen using Fido cell phones, and if someone was seen reading the newspaper, it was the National Post, a newspaper owned by CanWest, the parent company of Global Television. The show's producers argued that product placement was there to make the show seem more real. Later in the series, the use of product placement diminished, and the range of reading materials and products on the show became more diverse. During the production of the series between 2003 and 2004, four episodes were aired on Global Television Network during the week. However, in 2005, this was reduced to three. The series dealt with such controversial issues as the adoption of babies by gay couples, in vitro fertilization, single parent families, and euthanasia. A number of events occurred which would be unusual on a real commuter train, including the death of a passenger, a beating, a shooting, an escaped snake, a party, and sex in the train washroom. The producers received word of the show's cancellation ahead of time, allowing them to bring the stories to a conclusion. Throughout the series, viewers had frequently commented that the train seemed to be on a journey to nowhere. In response to this criticism, the final episode showed the train stopped, and showed, through the windows, the characters emerging from the train onto the platform at Burlington. This was the only time in the series that characters were ever seen outside the train.