Кіріспе

Италияның фракциясы

Монте Болка – Верона қаласына жақын орналасқан, Италиядағы лагерштейт. Бұл еуропалықтарға белгілі болған, өте жақсы сақталған алғашқы қазба орындарының бірі және эоцен дәуірінен сақталған қазбалардың маңызды көзі болып табылады.

Өсімдіктердің қалдықтары

Ихнотоксинологиядағы ең қызықты мәселелердің бірі – Монте Болкадан табылған, бастапқыда Zoophycos caput medusae деп аталған, бұрын із қалдырған организмдер деп есептелген, бірақ шындығында өсімдіктер екені анықталған және 1866 жылы француз зоологы Анри Мильн Эдвардс оларға Algarum деген ат берген. Италиялық палеоботаник Абрамо Бартоломмео Массалонго 1855 жылға дейін жинаған типтік үлгі Верона табиғат тарихы мұражайында сақталады және литографиялық жоғары және төменгі әктас плитасында жазылған. Италиялық ботаник Ахилл Форти (28 қараша 1878, Верона – 11 ақпан 1937, Верона) 1926 жылы осы үлгілермен жұмыс істегенде, оларды теңіз пальмасының жақын туыстары деп қайта қарастырды, қазір бұл қоңыр балдырлар екені белгілі, олар Эоцен теңізінің жағалау суларында өмір сүрген. Ол түрді Postelsia caput medusae деп атады, бұл оны Postelsia туысына жақындастырады, қазір оның тек бір ғана тірі түрі бар, ол 1852 жылы оны тапқан Франц Йозеф Рупрехт Postelsia palmaeformis деп сипаттаған. Оның типтік үлгісі Калифорниядағы Бодега шығанағынан алынған, бірақ бұл түр Тынық мұхитының жағалауында кездеседі. Өсімдіктің пішіні – төменгі жағында бекініп тұратын тамырлар, одан жоғары сабақша тәрізді тірек және жапырақшалар. Өмір сүрген кезде жапырақшалар толқын кезінде тік тұрады, ал жабық толқын кезінде тірекке иеліп түседі. Қызығы, Массалонго 1855 жылы осы кен орнынан жинаған және сипаттаған басқа үлгілер шындығында із қалдырған организмдердің іздері болған, ал бұл – өсімдік.