Кіріспе
Солтүстік мойын – Вирджиния штатындағы Чесапик шығанағының батыс жағалауындағы үш жарым аралдың (Вирджинияда дәстүрлі түрде "мойын" деп аталады) ең солтүстігі, Орта жарым арал және Вирджиния жарым аралымен бірге орналасқан. Потомак өзені жарым аралдың солтүстік шекарасын құрайды, ал Раппаханнок өзені оңтүстік шекарасын белгілейді. Бұл өзендер арасындағы жер 1648 жылы Уэстморленд және Ланкастер округтері құрылмас бұрын Нортумберленд округі болып құрылды. Солтүстік мойын Вирджиния штатының Ланкастер, Нортумберленд, Ричмонд, Кинг Джордж және Вестморленд округтерін қамтиды; 2020 жылғы халық санауы бойынша оның жалпы халқы 50 158 адамды құрады. Сарапшылар Кинг Джордж округін Солтүстік мойынға қосу туралы әртүрлі пікірде. Тарихи тұрғыдан алғанда, II Чарльздың Солтүстік мойынға берген құқығы Раппаханнок және Потомак өзендері арасындағы барлық жерді, Кинг Джордж округінің жоғары ағысын да қамтыды, бұл шамамен бес миллион акрды құрады. Кинг Джордж және Вестморленд округтерінің шекаралары олар құрылғаннан бері аумақ алмасулармен бірге күрт өзгерді. Кинг Джордж округінің ертедегі маңызды бөліктері қазіргі Вестморленд округінің құрамына кіреді.
17 ғасыр
1607-08 жылдың қысында капитан Джон Смит Поухатан тайпасының тұтқыны ретінде Раппаханнок өзенімен жоғары қарай сапарлады. Ол Солтүстік Шеңгеге келген еуропалықтың біріншісі болды. 1621 жылы Генри Флит жас бала ретінде жаңа губернатор Фрэнсис Уайтты Вирджинияға алып бара жатқан кемедегі жолаушылардың қатарында болды. Ол келгеннен кейін көп ұзамай капитан Генри Спилманмен бірге Потомак өзеніне сауда сапарына шықты, оның ішінде кейін Вашингтон, округ Колумбияға енген Джорджтаун сауда бекетін құру да болды. Алайда, 1622 жылдың 22 наурызында Спилман мен 19 экипаж мүшесі сол күні болған кең ауқымды қырғын кезінде жергілікті ауылда қаза болды, бірақ Флитті бес жылдан кейін құтқарылғанға дейін тұтқын ретінде қалдыруға рұқсат етілді. Ол көп ұзамай Англияға қайтып, Вирджиниядан Жаңа Англияға сауда сапарын қаржылаған Уильям Клоберримен бизнес қарым-қатынасын орнатты. 1628 жылға қарай Флит Вирджинияның Шығыс жағалауындағы Аккомак округінде плантация сатып алуға жеткілікті ақша жинады және отбасын сауда жасау арқылы, сондай-ақ Мэрилендте тұрған кезінде Мэриленд губернаторы Леонард Калверт үшін жергілікті тайпалармен аудармашы ретінде жұмыс істеу арқылы қамтамасыз етуді жалғастырды, онда ол жер сатып алды. Флит 1646 жылдан 1648 жылға дейін Англияға қайта оралды, онда ол өзінен әлдеқайда жас әйелге үйленді, содан кейін оны Вирджинияға алып келді, онда ол көп ұзамай ресми түрде Ланкастер округіне айналған 1750 акр жерді патенттеді. Флит 1652 жылы округтің алғашқы төрт бургесінің бірі болды, бірақ 1660 немесе 1661 жылы қайтыс болды. Осы арада 1634 жылы Король Раппаханнок пен Потомак өзендері арасындағы жерді америкалықтар үшін "Чикако үнділік ауданы" деп резервациялады. Дегенмен, алғашқы ағылшын қоныстанушыларының көпшілігі Кент аралына қоныс аударған, бірақ Вирджиния саудагері (және бургер) Уильям Клейборн мен Лорд Балтимор арасындағы аралдың меншігін анықтау бойынша ұзаққа созылған дауға ұшыраған Мэриленд тұрғындары болды. Клейборн Англияның Азамат соғысы кезінде Парламенттік партиямен келісімге келді, ал Лорд Балтимор 1632 жылы қайтыс болғанға дейін король Чарльздың мемлекеттік хатшысы болды, содан кейін король Чарльз Калверттің талабын жоғарырақ деп ресми түрде растады. 1637 жылдың соңында немесе 1638 жылдың басында Лорд Балтимордың ұлы және мұрагері Сесил Кальверт ағасы Леонардты Кент аралын күшпен басып алуға жіберді, сондықтан Вирджиния жағалауына көшті. 1639 жылы Бермуда аралының иелері Раппаханнок пен Потомак өзендері арасындағы жерді қоныстанушыларға иеленуге рұқсат сұрады. Бұл өтініш жоғалып кеткенімен және мүмкін берілмегенімен, 1641 жылы Вирджинияның Бас Ассамблеясы "онда отыратын адамдардың саны екі жүзден кем болмауы және онда тұратын әр отбасында алтыдан кем болмауы керек" деген құқықты берді және келесі жылы Раппанок өзенінің солтүстігіне болашақ қоныстануға рұқсат берді, сонымен қатар "түрлі себептермен" жерді иелену құқығын жоққа шығарды. Джон Картер ағасы 15 тамызда 1642 жылы Раппаханнок өзенінің солтүстігінде Коссотомен сағасында (Картерс сағасы) 1300 акр жер үшін алғашқы нақты жер грантын алды. Картер бірнеше жылдан кейін жерге қоныстанды, құлдарды жұмыс күші ретінде пайдаланды және оны өзінің үйі етіп, Коротоман плантациясын құрды. Картер сонымен қатар Ланкастер округін өкілдік ететін көп мерзімге қызмет етті, сондай-ақ жергілікті азаматтық және әскери лауазымдарды атқарды. 1642-43 жылдары тағы үш адам болашақта Ланкастер округіне айналатын жерге жер грантын алды; содан кейін алты жыл өткен соң Епафродитус Лоусон 700 акр жер грантын алды, ол Slaughter's Creek сағасының шығыс жағында және Джон Картердің жеріне жақын орналасқан. Вирджинияның Бас Ассамблеясы 1648 жылдың 12 қазанында сол өзендер арасындағы жердің мойны ретінде сол кездегі үлкен Нортумберленд округін құру арқылы Солтүстік мойынды қоныстануға ресми түрде рұқсат берді. Нортумберленд округінің соты алғаш рет 1650 жылдың 24 тамызында өткізілді және үкімет құрды, бірақ келесі Бас Ассамблея сессиясында бөлінді, осылайша қырқаның батыс бөлігі сол кездегі үлкен Раппаханнок округіне айналды. 1661 жылғы Солтүстік мойын жер гранты алғаш рет 1649 жылы Англия королі Карл II берген жер гранты болды. Ол Потомак және Раппаханнок өзендерімен шектелген барлық қоныстанбаған жерлерді қамтыды, кейіннен олардың бастауларын байланыстыратын тура сызық ("Фейрфакс сызығы") арқылы. Бұл грант қазіргі уақытта "Солтүстік мойын" деп аталатын аумақтан әлдеқайда үлкен болды. Джон Картердің ұрпағы король Картер деген лақап ат алды және Англияда орналасқан меншік иесінің жергілікті Вирджиния агенті ғана емес, сонымен қатар өзінің күшті саясаткері және жер иесі болды. Меншікті жерлер мен меншік емес жерлер арасындағы қарым-қатынас Америка революциясына дейін отаршылдық үкіметке қатысты айтарлықтай шатасу мен жартылай автономияның белгілі бір дәрежесін тудырды. Дамудың көп бөлігі жартыаралдың шығыс жағында болды, өйткені Потомак және Раппаханнок өзендері екі навигациялық су болды, ал жолдар шектеулі болды және/немесе жағдайы нашар болды. Автономия және табиғи ресурстардың молдығы бай плантаторлардың пайда болуына мүмкіндік берді, олар Солтүстік мойында темекі плантацияларын құрды. Отарлық кезеңде кейбіреулер Солтүстік мойынды "Жаңа әлемнің Афинасы" деп санады, өйткені онда білімге берілген, джентльмендік қоғам мен азаматтық міндетке адал көптеген бай жер иелері болды. Алайда, бұл элиталық қоғам мен экономика құлдарға салынған және африкалық американдықтардың еңбекқорлығына негізделген. Солтүстік мойынның аристократиялық қоғамы мен автономиясы Солтүстік мойын мен Вирджинияның басқа аймақтары арасында күшті қарсылықтар тудырды. Кейінірек темекі өсіру және топырақ эрозиясы топырақты тоздырғанда және Атлант мұхитының қалған бөлігі дамығанда Солтүстік мойынның маңызы төмендеді. Ол негізгі сауда жолдары мен қалалардан салыстырмалы түрде оқшауланған. Бұл оқшаулану мойын мен оңтүстіктегі аймандардағы қоғамның айырмашылықтарына байланысты ертерек қарсылықтардың салдары болуы мүмкін. 1687 жылы Солтүстік мойында кең таралған құлдардың қастандығы жоққа шығарылды. Жаппай жерлеу кезінде аймақтағы құлдар барлық ақ адамдарды өлтіріп, қашуды жоспарлады. Қастандық ашылды және оның көшбасшылары атқыланды. Билік органдары олар құлдардың жерлеуіне жиналатын жерде көтеріліс жоспарлағанын білгеннен кейін, мұндай шараларды тыйым салды. Келесі жылы, 1688 жылы, Солтүстік мойын тағы бір көтеріліс әрекетіне ұшырады, оның жетекшісі "Сэм, Ричард Меткалфтың негр қызметшісі" болды. Бұл маркалық актқа қарсы бірінші тіркелген қарсылық болды. Лидстаун қазір Уэстморленд округінде орналасқан. Кейінірек отарлық кезеңде аралас көкөніс және астық шаруашылығы қабылданды. Кейінірек аймақ күшті теңіз өнімдері индустриясын дамытты. Ридвилль бір кезде менхаден балық аулау индустриясының арқасында АҚШ-тың ең бай қаласы болды. Заманауи тас жолдар дәуірінен бұрын көптеген жол жүргіншілер мен жүк кемелері Чесапик шығанағы аймағын байланыстырды және 1830 жылдан кейін дамыған теміржолдармен байланысты. Джордж Вашингтон (Уэстморленд), Джеймс Мэдисон (Порт Конвей, Кинг Джордж) және Джеймс Монро (Уэстморленд), сондай-ақ Тәуелсіздік декларациясына қол қойған Франсис Лайтфут Ли және Ричард Генри Ли, сондай-ақ Конфедерация Азамат соғысының генералы Роберт Э. Ли сияқты көптеген маңызды тарихи тұлғалар Солтүстік мойында туды. Ричард Генри Ли Конфедерацияның Статьялары бойынша алтыншы президент болып сайланды. Сонымен қатар Уэстморлендте Бургерлер үйінің мүшесі, губернатор кеңесінің хатшысы және президенті, сондай-ақ оның туысы Томас Колпепер, 2-ші барон Колпепер (Лорд Калпепер) кеткеннен кейін әрекет етуші губернатор болған полковник Николас Спенсер тұрды. Томас Фэрфакстың 6-шы Лорды Фэрфакс Камеронның агенті Роберт Картер I Коротоман плантациясында туды, Вирджиния колониясының губернатор кеңесінің президенті болды және губернатор Хью Драйсдейлдің кеңседе қайтыс болғаннан кейін Вирджинияның әрекет етуші губернаторы болды (1726-1727). Оның ұлдары Джон Картер Элизабет Хиллге үйленді, Ширли плантациясынан, ал Лэндон Картер Мари...
Америка Азаматтық соғысы
Америка Азамат соғысы кезінде Солтүстік мойын және әсіресе Король Джордж округі Одақ және Конфедерация армияларының арасындағы шекаралық аймақта орналасқан еді. Сондықтан, Король Джордж екі тараптың тыңшылары үшін операциялық база болып табылды. Соғыстың көп бөлігінде Одақ әскерлері Потомак өзенін және Раппаханнок өзенінің солтүстік жағалауын бақылап тұрды. 1865 жылдың 21 сәуірінде, Одақ атты әскерінен жасыруға тырысып, Президент Авраам Линкольнды өлтіргеннен кейін Джон Уилкс Бут және Дэвид Херольд Мэриленд штатынан Кинг Джордж округінің Солтүстік мойнына қайықпен өтіп келді. Бут пен Херольд Гамбо сағасының аузына қонды, содан кейін оларды Порт-Конвейге дейін жетелеген Конфедерация агенттерімен кездесті. Одан олар Раппаханнок өзенінен өтіп, Каролин округінің Порт-Рояль қаласына жетті. Бут жақын маңдағы Гаррет фермасында қаза тапты, ал Херольд тұтқындалды.
Колониалдық жағажай
Колониялық жағажай, Уэстморленд округінің Потомак өзенінің жағалауында орналасқан шағын қала, 19-шы және 20-шы ғасырларда Вашингтон, округінің тұрғындары үшін танымал туристік орынға айналды. Мұнда жағажай, жүзу және құмар ойындарға мүмкіндік болды. Құмар ойындар ойнату орындары Потомак өзеніне қарай созылған пирстерде салынды, осылайша олар Мэриленд штатының аумағында болды, себебі штат шекарасы Потомак өзенінің оңтүстік төмен су тару сызығы бойынша өтеді. Дамерон батпақты табиғи аймағы, Вестморленд және Белл-Айл мемлекеттік парктері бар. Джордж Вашингтонның туған жері ұлттық монументі Ұлттық парктік қызметке қарасты. Ұлттық мұра аймағы бес округтегі тарихи және мәдени ескерткіштерді сақтауға көмектеседі.