Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Бермондси метрополитендік округі – 1900 жылы Лондон үкіметі туралы 1899 жылғы заңмен құрылған Лондон графтығының метрополитендік округі. 1965 жылы ол таратылып, оның аумағы Лондонның Саутварк ауданының құрамына енді.
The Metropolitan Borough of Bermondsey was a Metropolitan borough in the County of London, created in 1900 by the London Government Act 1899. It was abolished and its area became part of the London Borough of Southwark in 1965.
Құрылысы мен шекаралары
Қалалық округ төрт азаматтық приходтан құрылды: Сент-Мэри-Магдален Бермондси, Сент-Мэри Ротерхит, Саутварк Сент-Джон Хорслидаун және Саутварк Сент-Олав пен Сент-Томас. 1904 жылы бұл төрт приход Бермондси деп аталған бір азаматтық приходқа біріктірілді, ол метрополитендік округпен шектес болды. Округ құрылғанға дейін оны үш жекелеген жергілікті орган басқарған: Сент-Олав аудандық жұмыс кеңесі, Бермондси кеңесі және Ротерхит кеңесі.
The borough was formed from four civil parishes: St Mary Magdalen Bermondsey, St Mary Rotherhithe, Southwark St John Horsleydown and Southwark St Olave and St Thomas. In 1904 these four were combined into a single civil parish called Bermondsey, which was conterminous with the metropolitan borough. Previous to the borough's formation it had been administered by three separate local bodies: St Olave District Board of Works, Bermondsey Vestry and Rotherhithe Vestry.
Тарих
Spa Road, SE16-дағы Викториялық кеңес залы Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде бомбаға ұшырады. Соғыстан кейін көршілес муниципалдық кеңселер (1928, H Tansley жобалаған) оның қызметін жалғастырды. Бермондси қалалық әкімдігі 2012 жылы сатылғанға дейін азаматтық кеңселерге иелік етіп келді, соңғы кезде Саутварк кеңесі үшін пайдаланылды. Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін халық саны күрт азайды, 1931 жылдан 1951 жылға дейін шамамен жартысына дейін төмендеді.
The Victorian vestry hall on Spa Road, SE16, was bombed during the Second World War. After the war the neighbouring Municipal Offices (1928, designed by H Tansley) took over the role. Bermondsey Town Hall continued to house civic offices, latterly for Southwark Council, until being sold off in 2012. The population declined sharply after the Second World War, being cut by about half from 1931 to 1951.
Саясат
Аудан сайлау үшін он екі бөлімге бөлінді: № 1 Бермондсей, № 2 Бермондсей, № 3 Бермондсей, № 4 Бермондсей, № 5 Бермондсей, № 6 Бермондсей, № 1 Роттерхит, № 2 Роттерхит, № 3 Роттерхит, Сент-Джон, Сент-Олаве және Сент-Томас.
The borough was divided into twelve wards for elections: No. 1 Bermondsey, No. 2 Bermondsey, No. 3 Bermondsey, No. 4 Bermondsey, No. 5 Bermondsey, No. 6 Bermondsey, No. 1 Rotherhithe, No. 2 Rotherhithe, No. 3 Rotherhithe, St John, St Olave and St Thomas.
Аудандық кеңес
1900 жылы 1 қарашада өткен қалалық кеңестің алғашқы сайлауында Модераттар (консервативтік партия қолдауымен) көпшілік орындарды жеңіп алды. Оппозициялық топты Прогрессивтік партия құрды. 1903 жылғы сайлауда Модераттар көпшілігін сақтап қалды. 1906 жылы Модераттар тобы "Муниципалды реформа" деп қайта аталды. 1909 жылы Прогрессивтер 27 орынды, ал Тәуелсіз Еңбек партиясы 1 орынды жеңіп алды, ал Муниципалды реформа 26 орынға ие болды, бірақ соңғы партия әкімдік сайлаулары арқылы билікті сақтап қалды. Олар 1912 жылғы сайлауда кеңесшілердің жалпы көпшілігін қайта жеңіп алды. Бірінші дүниежүзілік соғыс кезінде жергілікті сайлаулар кейінге жылдырылды, келесі сайлау 1919 жылы өтті. Нәтижелер Муниципалды реформа партиясы үшін үлкен соққы болды, бар болғаны екі кеңесші сайланды. Прогрессивтер 27 орынмен ең ірі партия болды, одан кейін Еңбек партиясы 24 орынды жеңіп алды. Бір тәуелсіз кеңесші болды. 1922 жылғы сайлауда Еңбек партиясы 38 орын алып, көпшілікке ие болды. Оппозицияны 14 кеңесшіден тұратын "Салық төлеушілер қауымдастығы" құрды. Еңбек партиясы келесі сайлауларда кеңеске ие болды, 1934 жылдан 1945 жылға дейін және 1949 жылдан округ таратылғанға дейін барлық орындарды сақтап қалды.
In the first election to the borough council, held on 1 November 1900 the Moderates (supported by the Conservative party) gained a majority. The opposition group was formed by the Progressive Party. The Moderates retained their majority at the 1903 elections. In 1906 the Moderate group was renamed Municipal Reform. In 1909 The Progressives won 27 seats and the Independent Labour Party 1 to the Municipal Reform's 26 seats, but the latter party retained power through the aldermanic elections. They regained an overall majority of councillors at the 1912 elections. Local elections were postponed during the First World War, with the next poll held in 1919. The results were a major reverse for the Municipal Reform party with just two councillors elected. The Progressives formed the largest party with 27 seats, followed by the Labour Party with 24. There was one independent councillor. At the 1922 elections Labour gained a majority with 38 seats. The opposition was formed by a Ratepayers Association with 14 councillors. Labour held the council at the subsequent elections, holding all the seats from 1934 to 1945 and from 1949 until the borough's abolition.