Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ежелгі Рим отбасысы
Ancient Roman family
Аэмилия руы, бастапқыда Аимилия деп жазылған, ежелгі Римдегі ең беделді патрицийлердің бірі болды. Бұл ру өте көне және Римнің екінші патшасы Нума Помпилийден таратынын айтты. Оның мүшелері республиканың алғашқы онжылдықтарынан бастап империялық кезеңге дейін мемлекеттің жоғары лауазымдарын иеленді. Эмилилер, сөзсіз, gentes maiores, патрицийлердің ең маңызды руларының бірі еді. Олардың аты үш маңызды жолмен (Виа Эмилия, Виа Эмилия Скаури және одан басқасы), Италияның әкімшілік аймағымен және Римдегі Эмилия базиликасымен байланысты.
The gens Aemilia, originally written Aimilia, was one of the greatest patrician families at ancient Rome. The gens was of great antiquity, and claimed descent from Numa Pompilius, the second King of Rome. Its members held the highest offices of the state, from the early decades of the Republic to imperial times. The Aemilii were almost certainly one of the gentes maiores, the most important of the patrician families. Their name was associated with three major roads (the Via Aemilia, the Via Aemilia Scauri, and the it), an administrative region of Italy, and the Basilica Aemilia at Rome.
Шығу тегі
Эмилилердің құрылуы туралы бірнеше әңгімелер айтылды, олардың ең танымал – олардың ата-бабасы Мамерк Нума Помпилийдің ұлы болғандығы туралы. Республиканың соңғы кезеңінде бірнеше басқа рулар Нумадан тарағандарын мәлімдеді, соның ішінде Помпилийлер, Помпонийлер, Калпурнийлер және Пинарийлер. Бұл оқиғаның бір нұсқасында Мамерк Пифагордың ұлы екені айтылады. Алайда, Ливийдің айтуынша, бұл мүмкін емес, өйткені Пифагор Нума қайтыс болғаннан кейін бір ғасырдан астам уақыт өткен соң дүниеге келген және Республиканың алғашқы жылдарында өмір сүрген. Осы Мамерк тілінің (δι᾽ αἱμυλίαν λόγου) әсерлілігіне байланысты Эмилиус атымен аталыпты, бірақ мұндай түсіндіру, әрине, жалған этимология. Басқа бір аңыз бойынша, Эмилилер Асканийдің ұлы Эмилден тараған, ол Нума Помпилийдің заманына дейін төрт жүз жыл бұрын өмір сүрген. Тағы бір нұсқада бұл ру Ромул мен Ремустың зұлым ағасы Амулийден тараған, ол ағасы Нумиторды құлатып, Альба Лонганың патшасы болған. Қалай болғанда да, Эмилилер, Нума сияқты, сабин тайпасынан шыққан болуы мүмкін. Мамерк деген есім Мамерс құдайынан шыққан, оған Италияның орталық және оңтүстігіндегі сабеллилер табынып, оны әдетте Марстың сабеллик түрі деп есептеген. Римде бұл есім және оның кішіретілген түрі Мамерцин негізінен Эмилилер мен Пинарийлердің конгоминасы ретінде белгілі болды, бірақ Эмилилер оны преномен ретінде қолдануды жалғастырды. Кейінгі Эмилилердің фамилиясы Регилл, сабин қалашығы Региллден шыққан сияқты, ол Клавдий руының атамекені ретінде жақсы танымал және Эмилилердің сабин тегіне сілтеме жасайды. Эмилия руының тамыры Римнің негізіне де байланысты, олар Эней мен Лавинияның қызы Эмилиядан тараған деген талаппен.
Several stories were told of the foundation of the Aemilii, of which the most familiar was that their ancestor, Mamercus, was the son of Numa Pompilius. In the late Republic, several other gentes claimed descent from Numa, including the Pompilii, Pomponii, Calpurnii, and Pinarii. A variation of this account stated that Mamercus was the son of Pythagoras, who was sometimes said to have taught Numa. However, as Livy observed, this was not possible, as Pythagoras was not born until more than a century after Numa's death, and was still living in the early days of the Republic. This Mamercus is said to have received the name of Aemilius because of the persuasiveness of his language (δι᾽ αἱμυλίαν λόγου), although such a derivation is certainly false etymology. According to a different legend, the Aemilii were descended from Aemylos, a son of Ascanius, four hundred years before the time of Numa Pompilius. Still another version relates that the gens was descended from Amulius, the wicked uncle of Romulus and Remus, who deposed his brother Numitor to become king of Alba Longa. In any case, the Aemilii, like Numa, were almost certainly of Sabine origin. The praenomen Mamercus is derived from Mamers, a god worshipped by the Sabelli of central and southern Italy, and usually regarded as the Sabellic form of Mars. At Rome, this name, and its diminutive, Mamercinus, were known primarily as cognomina of the Aemilii and the Pinarii, although the Aemilii continued to use it as a praenomen. A surname of the later Aemilii, Regillus, seems to be derived from the Sabine town of Regillum, better known as the ancestral home of the Claudia gens, and perhaps alludes to the Sabine origin of the Aemilii. The roots of the Aemilia gens was also connected to the very founding of Rome through the claim that it descended from Aemilia, the daughter of Aeneas and Lavinia.
Преномина
Эмилилер Люций, Маний, Марк және Квинт есімдерін, кейде Мамерк есімін жиі қолданған. Эмили Мамерцини Тиберий мен Гай есімдерін де қолданған, ал ескі және ерекше есімдерді ұнататын Эмили Лепиди Паулус есімін қолданған, бұл, әлдебір ғасыр бұрын жойылған Эмили Паулли әулетіне сілтеме болуы мүмкін. Белгісіз мерзімде болған шағын әулет Каезо есімін қолданған сияқты. Эмили әулетінің қыздары Prima, Secunda және Tertia сандық прееноминаларын қолданғандығы мәлім, бірақ олар көбінесе когномен ретінде қарастырылып, есімнің соңына қойылған.
The Aemilii regularly used the praenomina Lucius, Manius, Marcus, and Quintus, and occasionally Mamercus. The Aemilii Mamercini also used Tiberius and Gaius, while the Aemilii Lepidi, who had a particular fondness for old and unusual names, used Paullus, presumably with reference to the family of the Aemilii Paulli, which had died out nearly a century earlier. An obscure family of uncertain date seems to have used Caeso. The daughters of the Aemilii are known to have used the numerical praenomina Prima, Secunda, and Tertia, although these were frequently treated as cognomina, and placed at the end of the name.
Салалар мен конгомина
Ең көне Эмили тайпалары Мамеркус тегін алып жүрді, сонымен қатар оның кішірек түрі – Мамерцин де болды; олар алғашқы буынларда біріншілікпен алмаса қолданылды. Бұл әулет өте ерте заманнан бастап Самнит соғыстарына дейін гүлденді. Папус, Барбула, Паулус және Лепид тегі бар бірнеше маңызды отбасы осы кезеңде пайда болды және, мүмкін, Мамерциниден тараған. Әулеттің ең көрнекті өкілі, әрине, б.з.д. V ғасырдың екінші жартысында үш рет диктатор болған Мамеркус Эмилиус Мамерцин болды. Эмили Папи тарихқа шамамен бір жарым ғасыр бойы, Самнит соғыстарынан бастап б.з.д. дейін енді. Олардың тегі Папус, Мамеркус сияқты, оск тілінен шыққан сияқты көрінеді. Эмилиус Папус есімі император Адриан тұсында қайтадан кездеседі, бірақ олардың Мессия руына жататындығы және әйел желісі арқылы одан да көрнекті Эмилилерден шыққандығы айтылады. Барбула, яки «кішкентай сақал», Эмилилердің бір тармағының тегі ретінде кездеседі, ол Самнит соғысы кезінен бастап шамамен бір ғасыр бойы тарихтағы оқиғаларда кездеседі және бірнеше консулдық лауазымдарға ие болды. Паулус, кейде Паулус деп те аталады, «кішкентай» деген мағына беретін ежелгі преномен еді. Преномен ретінде оның еркек түрі Римде қолданыстан шығып қалған, бірақ әртүрлі жазылымдарда әйел түрі Паулла өте кең таралған. Фамилия ретінде Паулус империяның соңғы кезеңіне дейін көптеген отбасыларда кездесті, бірақ олардың ешқайсысы Эмили Пауллиден танымал болған жоқ. Бұл әулет б.з.д. 302 жылы консул болған Марк Эмилий Паулустан тараған және б.з.д. 160 жылы Македонияны жеңген Люций Эмилий Паулустың қазасымен жойылған. Оның ұлдары, есейгенімен, Фабий Максим және Корнелий Сципион отбасыларына асырап алынды. Эмили Лепиди есімді әулет Республиканың соңына қарай қайта жаңғырды, ол кезде аристократиялық отбасылардың кіші тармақтары ескі, атақты тайпалардың тегін қайта жаңғыртуға тырысты. Лепид фамилиясы иесінің мінез-құлқынан туындаған фамилиялар класына жатады және ол, әрине, жағымды мінез-құлқы бар адамды білдіреді. Эмили Лепиди Эмили Пауллиден кейін бір буын пайда болды, б.з.д. 285 жылы консул болған Марк Эмилий Лепидтен басталып, бірінші ғасырға дейін көптеген көрнекті мемлекет қайраткерлерін өндірді. Республиканың соңғы онжылдықтарында олар Эмилиан руының ескі тегтерін, соның ішінде Мамеркус преноменін, Регилл когноменін және Паулусты екеуін де қайта жаңғыртты. Соңғы буын империялық отбасымен неке арқылы байланысты болды. Эмили Скаури б.з.д. II ғасырдың басынан б.з. дейін гүлденді. Олардың Скаурус фамилиясы аяқ-қолдың сыртқы түріне сілтеме жасайды; Чейс «ісінген аяқ-қол» дегенді ұсынады. Бука, мүмкін, Букка сияқты, беті дөңгелек адамды немесе, мүмкін, айқайлап немесе зарлағанымен танымал адамды білдіреді. Эмили Буци көбінесе монеталардан белгілі және Республиканың соңына қарай гүлденген сияқты. Мамеркус Эмилиус М.ф. Мамерцин, б.з.д. 438, 433 және 426 жылдары диктатор. Маниус Эмилиус Мам. ф. М.н. Мамерцин, б.з.д. 410 жылы консул, 405, 403 және 401 жылдары консулдық трибун. Гай Эмилиус Ти. ф. Ти.н. Мамерцин, б.з.д. 394 және 391 жылдары консулдық трибун. Люциус Эмилиус Мам. ф. М.н. Мамерцин, б.з.д. 391, 389, 387, 383, 382 және 380 жылдары консулдық трибун. Люциус Эмилиус Л. ф. Мам.н. Мамерцин, б.з.д. 377 жылы консулдық трибун, 368 жылы және 352 жылы магистер эквитум, 366 және 363 жылдары консул, 355 жылы интеррекс. Люциус Эмилиус Л. ф. Л.н. Мамерцин Привернас, б.з.д. 341 және 329 жылдары консул, 335 және 316 жылдары диктатор. Тиберий Эмилиус Ти. ф. Ти.н. Мамерцин, 341 жылы претор және 339 жылы консул.
The oldest stirps of the Aemilii bore the surname Mamercus, together with its diminutive, Mamercinus; these appear somewhat interchangeably in early generations. This family flourished from the earliest period to the time of the Samnite Wars. Several other important families, with the surnames Papus, Barbula, Paullus, and Lepidus, date from this period, and were probably descended from the Mamercini. The most illustrious of the family was undoubtedly Mamercus Aemilius Mamercinus, three times dictator in the second half of the fifth century BC. The Aemilii Papi occur in history for about a century and a half, from the time of the Samnite Wars down to the early second century BC. Their surname, Papus, like Mamercus, appears to be of Oscan origin. The name Aemilius Papus occurs again in the time of the emperor Hadrian, but properly speaking these appear to have belonged to the Messia gens, and probably claimed descent from the more illustrious Aemilii through a female line. Barbula, or "little beard", occurs as the surname of one branch of the Aemilii, which appears in history for about a century beginning in the time of the Samnite Wars, and accounting for several consulships. Paullus, occasionally found as Paulus, was an old praenomen, meaning "little". As a praenomen, its masculine form had fallen into disuse at Rome, although the feminine form, Paulla, in various orthographies, was very common. As a surname, Paullus appeared in many families down to the latest period of the Empire, but none were more famous than the Aemilii Paulli. This family was descended from Marcus Aemilius Paullus, consul in 302 BC, and vanished with the death of Lucius Aemilius Paullus, the conqueror of Macedonia, in 160 BC. His sons, though grown, were adopted into the families of the Fabii Maximi and the Cornelii Scipiones. The Aemilii Lepidi revived the name toward the end of the Republic, when it was fashionable for younger branches of aristocratic families to revive the surnames of older, more illustrious stirpes. The cognomen Lepidus belongs to a class of surnames derived from the habits of the habits of the bearer, and evidently referred to someone with a pleasant demeanor. The Aemilii Lepidi appear only a generation after the Aemilii Paulli, beginning with Marcus Aemilius Lepidus, consul in 285 BC, and produced many illustrious statesmen down to the first century AD. In the final decades of the Republic, they revived a number of names originally belonging to older stirpes of the Aemilian gens, including Mamercus as a praenomen, Regillus as a cognomen, and Paullus as both. The last generations were related by marriage to the imperial family. The Aemilii Scauri flourished from the beginning of the second century BC to the beginning of the first century AD. Their surname, Scaurus, referred to the appearance of the feet or ankles; Chase suggests "swollen ankles". Buca, probably the same as Bucca, referred to someone with prominent cheeks, or perhaps someone known for shouting or wailing. The Aemilii Buci are known chiefly from coins, and seem to have flourished toward the end of the Republic. Mamercus Aemilius M. f. Mamercinus, dictator in 438, 433, and 426 BC. Manius Aemilius Mam. f. M. n. Mamercinus, consul in 410 BC, and consular tribune in 405, 403, and 401. Gaius Aemilius Ti. f. Ti. n. Mamercinus, consular tribune in 394 and 391 BC. Lucius Aemilius Mam. f. M. n. Mamercinus, consular tribune in 391, 389, 387, 383, 382, and 380 BC. Lucius Aemilius L. f. Mam. n. Mamercinus, consular tribune in 377 BC, magister equitum in 368 and probably also in 352, consul in 366 and 363, and interrex in 355. Lucius Aemilius L. f. L. n. Mamercinus Privernas, consul in 341 and 329 BC, and dictator in 335 and 316 BC. Tiberius Aemilius Ti. f. Ti. n. Mamercinus, praetor in 341 and consul in 339 BC.
Аэмили Папи
Марк Эмилий Пап, б.з.б. 321 жылы диктатор болған. Квинт Эмилий (Кн. ф.) Пап, б.з.б. 282 және 278 жылдары консул. Люций Эмилий Q. ф. Кн. н. Пап, б.з.б. 225 жылы консул. Марк Эмилий Пап, curio maximus, б.з.б. 210 жылы қайтыс болды. Люций Эмилий Пап, б.з.б. 205 жылы претор, Сицилияны өз провинциясы ретінде алды. Марк Мессий Рустикус Эмилий Пап, 135 жылы консулдың әкесі және император Адрианның comes-і. Марк Кутий Приск Мессий М. ф. Рустикус Эмилий Пап Аррий Прокул Юлий Цельс, 135 жылы консул. Марк Мессий М. ф. Рустикус Эмилий Афер Кутий, 135 жылы консулдың інісі. Люций Эмилий Q. ф. Q. н. Барбула, б.з.б. 281 жылы консул және Тарантумды жаулап алған. Марк Эмилий Л. ф. Q. н. Барбула, б.з.б. 230 жылы консул.
Marcus Aemilius Papus, dictator in 321 BC. Quintus Aemilius (Cn. f.) Papus, consul in 282 and 278 BC. Lucius Aemilius Q. f. Cn. n. Papus, consul in 225 BC. Marcus Aemilius Papus, curio maximus, died in 210 BC. Lucius Aemilius Papus, praetor in 205 BC, received Sicily as his province. Marcus Messius Rusticus Aemilius Papus, father of the consul of AD 135, and a comes of the Emperor Hadrian. Marcus Cutius Priscus Messius M. f. Rusticus Aemilius Papus Arrius Proculus Julius Celsus, consul in AD 135. Marcus Messius M. f. Rusticus Aemilius Afer Cutius, brother of the consul of AD 135. Lucius Aemilius Q. f. Q. n. Barbula, consul in 281 BC, and conqueror of Tarentum. Marcus Aemilius L. f. Q. n. Barbula, consul in 230 BC.
Аэмили Паулли
Марк Эмилий Л. ф. Л. н. Паулус, б.з.д. 302 жылы консул, спарталық Клеонимді жеңді. Келесі жылы ол диктатор Фабий Руллианның magister equitum қызметіне тағайындалды, ол оны этрусқа қарсы жіберді, бірақ Эмилиус жеңілді. Марк Эмилий М. ф. Л. н. Паулус, б.з.д. 255 жылы Бірінші Пуникалық соғыс кезінде консул болған. Ол және оның әріптесі Сервий Фулвий Паэтин Нобильор Африкаға римдік флотты бастап келді, карфагендіктерге қарсы маңызды теңіз жеңісін жеңді, бірақ олардың флотының көп бөлігі оралғандағы дауылда қирады. 219 жылы консул болған Луций Эмилий М. ф. М. н. Паулус иллирийлерді жеңді. 216 жылы екінші рет консул болған, Екінші Пуникалық соғыстың басында, ол Каннада Ганнибалмен шайқасуға қарсы болды, бірақ батырлықпен соғысып, шайқаста қаза тапты. Луций Эмилий Л. ф. М. н. Паулус, кейіннен Македоник атанған, б.з.д. 182 және 168 жылдары консул болды. Ол отбасының ең көрнекті өкілі, ол б.з.д. 167 жылы Македонияның Персейін жеңді; бірақ оның екі үлкен ұлы басқа руға қабылданды, ал кіші ұлдары оның жеңісінен кейін бірнеше күн өткен соң қайтыс болды, оның есімін жалғастыратын ұлдары қалмады. Терция Эмилия Л. ф. М. н. Паулла, Македониктың қарындасы, Ганнибалдың жеңімпазы Сципион Африканға үйленді. Оның қызы Корнелия Гракхтардың анасы болды, ол қайтыс болған кезде оның мүлігі оның немересі Сципион Эмилианға өтті. Луций Эмилий Л. ф. Л. н. Паулус, кейін Квинт Фабий К. ф. К. н. Максим Эмилиан, Македониктың үлкен ұлы, ол Фабий руына қабылданды. Эмилий Л. ф. Л. н. Паулус, кейін Публий Корнелий Сципион Эмилиан, Македониктың екінші ұлы болды және оны оның туысы Публий Корнелий Сципион асырап алды, оның әкесі Ганнибалды жеңген еді. Эмилиан б.з.д. 147 және 134 жылдары консул болды. Прима Эмилия Л. ф. Л. н. Паулла, Персеймен соғыста әкесі Македониктың қол астында қызмет еткен Квинт Элий Тубероға үйленді. Секунда Эмилия Л. ф. Л. н. Паулла, Марк Порций Катон Лицинианға үйленді, ол Персеймен соғыста әкесінің күйеуімен бірге қызмет етті. Терция Эмилия Л. ф. Л. н. Паулла, кішкентай қыз кезінде, әкесіне жақсы белгі берді, ол б.з.д. 168 жылы Персеймен соғысу үшін консул болып сайланғаннан кейін, үйіне оралғанда, Эмилияның жылап жатқанын көрді, өйткені оның итінің аты Персей болды. Паулус, Македониктың екінші әйелінен туған екі ұлының үлкені, он төрт жасында, б.з.д. 167 жылдың қараша айында әкесінің жеңісінен үш күн өткен соң қайтыс болды. Паулус, Македониктың кенже ұлы, он екі жасында, әкесінің жеңісіне бес күн қалғанда қайтыс болды.
Marcus Aemilius L. f. L. n. Paullus, consul in 302 BC, defeated Cleonymus of Sparta. The following year he was appointed magister equitum by the dictator Fabius Rullianus, who sent him against the Etruscans, but Aemilius was defeated. Marcus Aemilius M. f. L. n. Paullus, consul in 255 BC, during the First Punic War. He and his colleague, Servius Fulvius Paetinus Nobilior, led a Roman fleet to Africa, and won an important naval victory over the Carthaginians, but much of their fleet was wrecked in a storm on their return. Lucius Aemilius M. f. M. n. Paullus, consul in 219, triumphed over the Illyrians. Consul for the second time in 216 BC, early in the Second Punic War, he opposed engaging Hannibal at the Cannae, but fought bravely and was slain in battle. Lucius Aemilius L. f. M. n. Paullus, afterward surnamed Macedonicus, consul in 182 and 168 BC. The most illustrious of his family, he triumphed over Perseus of Macedon in 167 BC; but his two elder sons were adopted into other gentes, and his younger sons died within days of his triumph, leaving no sons to carry on his name. Tertia Aemilia L. f. M. n. Paulla, the sister of Macedonicus, married Scipio Africanus, the conqueror of Hannibal. Her daughter, Cornelia, was the mother of the Gracchi, and when she died, her property passed to her adoptive grandson, who was also her nephew, Scipio Aemilianus. Lucius Aemilius L. f. L. n. Paullus, afterward Quintus Fabius Q. f. Q. n. Maximus Aemilianus, the eldest son of Macedonicus, he was adopted into the Fabia gens. Aemilius L. f. L. n. Paullus, afterward Publius Cornelius Scipio Aemilianus, was the second son of Macedonicus, and was adopted by his cousin, Publius Cornelius Scipio, whose father had defeated Hannibal. Aemilianus was consul in 147 and 134 BC. Prima Aemilia L. f. L. n. Paulla, married Quintus Aelius Tubero, who served under her father, Macedonicus, in the war with Perseus. Secunda Aemilia L. f. L. n. Paulla, married Marcus Porcius Cato Licinianus, who also served under his father in law in the war with Perseus. Tertia Aemilia L. f. L. n. Paulla, when a little girl, gave her father a favorable omen, when following his election as consul for 168 BC, in order to conduct the war with Perseus, he returned home to find Aemilia crying because her dog, also named Perseus, had died. Aemilius L. f. L. n. Paullus, the elder of two sons of Macedonicus by his second wife, died at the age of fourteen, three days after his father's triumph in November of 167 BC. Aemilius L. f. L. n. Paullus, the youngest son of Macedonicus, died at the age of twelve, five days before his father's triumph.
Аэмили Лепиди
Марк Эмилий Лепид, б.з.б. 285 жылы консул. Марк Эмилий М. ф. М. н. Лепид, б.з.б. 232 жылы консул, 222 жылы консул суффектус болуы мүмкін. Марк Эмилий М. ф. М. н. Лепид, б.з.б. 218 жылы претор. 216 жылы әкесі қайтыс болғаннан кейін, ол ағалары Люций мен Квинтпен бірге оның құрметіне жерлеу ойынын өткізді. Люций Эмилий М. ф. М. н. Лепид б.з.б. 216 жылы ағалары Маркус пен Квинтпен бірге б.з.б. 232 жылы консул болған әкелерінің құрметіне жерлеу ойынын өткізді. Марк Эмилий М. ф. М. н. Лепид, б.з.б. 190 жылы Антиох III-ге қарсы шайқасқан әскери трибуналардың бірі. Марк Эмилий М. ф. М'. н. Лепид, б.з.б. 158 жылы консул. Марк Эмилий М. ф. М. н. Лепид Порцина, б.з.б. 137 жылы консул. Марк Эмилий М. ф. М. н. Лепид, б.з.б. 126 жылы консул. Квинт Эмилий М. ф. М. н. Лепид, б.з.б. 126 жылы консул болған Маркустың ағасы және б.з.б. 190 жылы әскери трибун болған Маркустың немересі болуы мүмкін. Мамеркус Эмилиус Мам. ф. М. н. Ливиан, б.з.б. 77 жылы консул. Маний Эмилий М. ф. Лепид, б.з.б. 66 жылы консул. Люций Эмилий М. ф. К. н. Паулус, б.з.б. 50 жылы консул. Марк Эмилий М. ф. К. н. Лепид, триумвир, б.з.б. 46 және 42 жылдары консул. Эмилиус (М. Лепиди ф. Q. n.) Regillus, Цицерон айтқандай. Публий Эмилий П. ф. Лепид, Друман бойынша Манийдің ұлы Маний Эмилий Лепид деп танылған; бұрын "Публий Лициний" деп оқылған. 43 және 42 жылдары Крит пен Киренаиканың прокваэсторы. Паулус Эмилиус Л. ф. М. н. Лепид, б.з.б. 34 жылы консул суффектус. Марк Эмилий М. ф. М. н. Лепид, триумвирдің ұлы, 30 жылы Октавианды өлтіруге сөз байласты. Квинт Эмилий М. ф. М'. н. Лепид, б.з.б. 21 жылы консул. Люций Эмилий Паулли ф. Л. н. Паулус, б.з.б. 1 жылы консул, Августқа қарсы сөз байластырды. Эмилия Паулли ф. Л. н. Лепида, Паулус Эмилиус Лепидтің қызы, б.з.б. 34 жылы консул. Алайда, Паули-Виссова бұл фантомдық консулдық екенін көрсетеді, ол Fasti Capitolini-нің орынсыз фрагментінен пайда болды, ол консулды Скаурусты анықтады, оны Marcus Aurelius Scaurus, консулдығымен сәйкестендіру керек. 109 жылы цензор және princeps senatus. Эмилия М. ф. М. н., princeps senatus қызы, оның әкесі, Сулла және анасы, ол жүкті болған бірінші күйеуі, Маний Ацилий Глабриодан ажырасып, Сулланың қолдаушысы Помпейге үйленуге мәжбүр болды. Ол Помпейдің үйінде бала туғанда қайтыс болды. Марк Эмилий М. ф. М. н. Скавр, б.з.б. 56 жылы претор. Эмилиус М. ф. М. н. Скавр, Лютаций Катулдың қол астында кимбрилерге қарсы шайқасты. Маркус Эмилиус М. ф. М. н. Скаурус, Маркус Антонийдің жақтасы. Мамеркус Эмилиус М. ф. М. н. Скаурус, оратор және ақын, екі рет majestas қылмысымен айыпталды.
Marcus Aemilius Lepidus, consul in 285 BC. Marcus Aemilius M. f. M. n. Lepidus, consul in 232 BC, and perhaps consul suffectus in 222. Marcus Aemilius M. f. M. n. Lepidus, praetor in 218 BC. After his father's death in 216, he and his brothers, Lucius and Quintus, celebrated funeral games in his honour. Lucius Aemilius M. f. M. n. Lepidus, in 216 BC, joined with his brothers, Marcus and Quintus, in celebrating funeral games in honour of their father, the consul of 232 BC. Marcus Aemilius M. f. M. n. Lepidus, one of the military tribunes who fought against Antiochus III in 190 BC. Marcus Aemilius M'. f. M'. n. Lepidus, consul in 158 BC. Marcus Aemilius M. f. M. n. Lepidus Porcina, consul in 137 BC. Marcus Aemilius M. f. M. n. Lepidus, consul in 126 BC. Quintus Aemilius M. f. M. n. Lepidus, brother of Marcus, the consul of 126 BC, and probably the grandson of Marcus, the military tribune of 190 BC. Mamercus Aemilius Mam. f. M. n. Livianus, consul in 77 BC. Manius Aemilius M'. f. Lepidus, consul in 66 BC. Lucius Aemilius M. f. Q. n. Paullus, consul in 50 BC. Marcus Aemilius M. f. Q. n. Lepidus, the triumvir, consul in 46 and 42 BC. Aemilius (M. Lepidi f. Q. n.) Regillus, mentioned by Cicero. Publius Aemilius P. f. Lepidus,Identified as Manius Aemilius Lepidus, the son of Manius, in Drumann; also formerly read as "Publius Licinius". proquaestor of Crete and Cyrenaica in 43 and 42 BC. Paullus Aemilius L. f. M. n. Lepidus, consul suffectus in 34 BC. Marcus Aemilius M. f. M. n. Lepidus, son of the triumvir, conspired to assassinate Octavian in 30 BC. Quintus Aemilius M'. f. M'. n. Lepidus, consul in 21 BC. Lucius Aemilius Paulli f. L. n. Paullus, consul in AD 1, conspired against Augustus. Aemilia Paulli f. L. n. Lepida, the daughter of Paullus Aemilius Lepidus, the consul of 34 BC. However, Pauly–Wissowa indicates that this is a phantom consulship, arising from a misplaced fragment of the Fasti Capitolini, identifying a consul Scaurus who should instead be identified with Marcus Aurelius Scaurus, consul suffectus in the preceding year. censor in 109, and princeps senatus. Aemilia M. f. M. n., daughter of the princeps senatus, was compelled by her stepfather, Sulla, and mother, to divorce her first husband, Manius Acilius Glabrio, from whom she was pregnant, to marry Sulla's supporter, Pompey. She died in childbirth at Pompey's house. Marcus Aemilius M. f. M. n. Scaurus, praetor in 56 BC. Aemilius M. f. M. n. Scaurus, fought against the Cimbri under Lutatius Catulus. Marcus Aemilius M. f. M. n. Scaurus, supporter of Marcus Antonius. Mamercus Aemilius M. f. M. n. Scaurus, orator and poet, twice accused of majestas.
Аэмили Бука
Люций Эмилиус Бука, Люций Корнелий Сулла заманында квестор. Люций Эмилиус Л. ф. Бука, б.з.б. 54 жылы монета сарайының триумвирі.
Lucius Aemilius Buca, quaestor in the time of Lucius Cornelius Sulla. Lucius Aemilius L. f. Buca, triumvir of the mint in 54 BC.
Басқалар
Аэмилия, киімінің бір бөлігімен қасиетті отты керемет түрде қайта жандырған Весталық қыз. Аэмилия, б.з.д. 114 жылы туысқандық қатынас жасады деген айыппен өлім жазасына кесілген Весталық. Марсия мен Лициния есімді тағы екеуі Аэмилияның осы қылмысты бастағаны себепті ақталды, бірақ оларды Луций Кассий Лонгин Равилла өлім жазасына кесті. Кезо Эмилиус К.ф. Варриус, белгісіз мерзімдегі әскери инженер. Марк Эмилиус Авиан, Цицеронның досы, Авиан Эвандер мен Авиан Хаммонийдің меценаты. Эмилиус Мацер, Империяның алғашқы онжылдықтарында өркендеген, құстар, жыландар және емдік шөптер туралы жазған ақын. Вероналық Эмилиус Мацер, Гомер тақырыбында жазған ақын. Ол Августтың билігінің соңында өркендеген. 15 жылы Египеттің губернаторы Эмилиус Ректус, қазынаға сұралғаннан артық ақша қайтарғаны үшін Тиберийден сөкпек алды; Тиберий губернаторлар қойларын қырқысын, жүзін қырқымасын қалады деді. Эмилиус Сура, жылнамашы, шамасы Марк Веллей Патеркулдың замандасы. Эмилиус Руф, Арменияда Гней Домиций Корбулоның жеңіл атты әскерінің префекті. Луций Эмилиус Ректус, б.з. 41-42 жылдары Египеттің губернаторы; мүмкін, үлкен Эмилиус Ректустың ұлы. Эмилиус Пакенций, б.з. 69 жылы Нерон қайтыс болғанда қалалық когорталарының трибуны; Аул Вителлиуспен шайқаста қаза тапты. Эмилиус Аспер, бірінші ғасырдың соңындағы грамматик және Теренций мен Вергилийге түсіндірме жазушы. Секст Эмилиус Экестер, б.з. 147-156 жылдары консул, содан кейін Далмацияның губернаторы. Эмилиус Аспер кіші, екінші ғасырда өркендеген грамматик және «Ars Grammatica» еңбегінің авторы. Квинт Эмилиус Лает, Коммодтың преториандық префекті. Квинт Эмилиус Сатурнин, б.з. 197-200 жылдары Египеттің губернаторы. Эмилиус Мацер, Марк Аврелий Север Александр тұсында өмір сүрген заңгер. Марк Эмилиус Эмилиан, б.з. 253 жылы Паннония мен Моэзияның губернаторы, император деп жарияланды, бірақ сарбаздары өлтірді. Эмилиус Папиниан, екінші ғасырдың соңы мен үшінші ғасырдың басында өмір сүрген заңгер. Эмилиус Рустициан, б.з. 298 жылдары шамамен Египеттің губернаторы. Эмилиус Магнус Арборий, төртінші ғасырдың ақыны, Константин I-нің бауырларының досы. Эмилиус Партениан, билікке таласқан әртүрлі адамдар туралы баяндаған тарихшы. Эмилиус Проб, төртінші ғасырдың соңындағы грамматик, Корнелий Непостың «Excellentium Imperatorum Vitae» еңбегіне қате атрибуцияланған. Блоссий Эмилиус Драконтий, бесінші ғасырдың христиан ақыны.
Aemilia, a Vestal Virgin, who miraculously rekindled the sacred flame with a piece of her garment. Aemilia, a Vestal put to death on the charge of incest in 114 BC. Two others, Marcia and Licinia, were acquitted, on the grounds that Aemilia had instigated the crime, but they were condemned to death by Lucius Cassius Longinus Ravilla. Caeso Aemilius K. f. Varrius, a military engineer of uncertain date. Marcus Aemilius Avianus, a friend of Cicero, and the patron of Avianus Evander and Avianus Hammonius. Aemilius Macer, a poet who flourished during the early decades of the Empire, and wrote upon the subjects of birds, snakes, and medicinal plants. Aemilius Macer of Verona, a poet who wrote upon Homeric subjects He flourished toward the end of the reign of Augustus. Aemilius Rectus, governor of Egypt in AD 15, was rebuked by Tiberius for returning more money to the treasury than had been requested; Tiberius replied that he wanted the governors to shear his sheep, not shave them. Aemilius Sura, annalist, probably a contemporary of Marcus Velleius Paterculus. Aemilius Rufus, prefect of the cavalry under Gnaeus Domitius Corbulo in Armenia. Lucius Aemilius Rectus, governor of Egypt from AD 41 to 42; possibly son of the elder Aemilius Rectus. Aemilius Pacensis, tribune of the city cohorts at the death of Nero in AD 69; perished fighting against Aulus Vitellius. Aemilius Asper a late first century grammarian, and commentator on Terence and Virgil. Sextus Aemilius Equester, consul suffectus at some point between 147 and 156, and afterwards governor of Dalmatia. Aemilius Asper Junior, a grammarian who flourished during the second century, and the author of Ars Grammatica. Quintus Aemilius Laetus, Praetorian Prefect under Commodus. Quintus Aemilius Saturninus, governor of Egypt from AD 197 to 200. Aemilius Macer, a jurist who lived in the time of Marcus Aurelius Severus Alexander. Marcus Aemilius Aemilianus, governor of Pannonia and Moesia, was proclaimed Emperor in 253, but slain by his soldiers. Aemilius Papinianus, a jurist of the late second and early third century. Aemilius Rusticianus, governor of Egypt around AD 298. Aemilius Magnus Arborius, a fourth century poet, and a friend of the brothers of Constantine I.
Aemilius Parthenianus, a historian who gave an account of the various persons who aspired to the tyranny. Aemilius Probus, grammarian of the late fourth century, to whom the Excellentium Imperatorum Vitae of Cornelius Nepos was erroneously attributed. Blossius Aemilius Dracontius a fifth century Christian poet.