Кіріспе

Американдық саясаткер және бизнесмен (1946 жылы туған)

Дэвид Алан Стокман (1946 жылдың 10 қарашасында туған) – американдық саясаткер және бұрынғы бизнесмен, Мичиган штатынан АҚШ Конгресінің республикалық өкілі (1977–1981) және президент Рональд Рейганның басқару және бюджет жөніндегі кеңсесінің директоры (1981–1985) қызметін атқарған.

Ерте өмір және білім

Стокман Техас штатының Форт-Худ қаласында, жеміс фермері Аллен Стокман мен Кэролдың (құрметті әкесі Бартц) ұлы ретінде дүниеге келді. Ол неміс тегінен шыққан, оның отбасының тегі бастапқыда "Стокман" аталған. Ол Мичиган штатының Сент-Джозеф қаласында консервативті отбасында өсті; анасының әкесі Уильям Бартц 30 жыл бойы Мичиган штатының Берриен округінің республикалық қазынашысы қызметін атқарды. Стокман Мичиган штатының Стивенсвилл қаласындағы мемлекеттік мектептерде білім алды. 1964 жылы Лейкшор орта мектебін бітіріп, Мичиган мемлекеттік университетінен тарих мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алды. 1968 жылдан бастап 1969 жылдан кейін университеттен кеткенге дейін Гарвард университетінде теология бойынша аспирантурада оқыды.

Басқару және бюджет басқармасы

Стокман – тағайындалған OMB директорларының ең даулыларының бірі болды және "Рейганомиканың әкесі" ретінде танылды. 1985 жылғы тамыз айында ол қызметтен кетті. Ұсыныс тарапынан басқару экономикасының қағидаларына берілген Стокман "Рейган бюджеті" (Грамм-Латта бюджеті) қабылдануына көмектесті, оның арқасында "әлеуметтік мемлекетті" қысқартуға үміттенді. Осылайша ол Өкілдер палатасының спикері Тип О’Нилл басқаратын Демократиялық партиямен және Сенаттың көпшілік көшбасшысы Говард Бейкер басқаратын Республикалық партиямен қатал келіссөздер жүргізетін беделді саясаткер ретінде танылды. Осы кезеңде Стокман Америка қоғамындағы федералдық үкіметтің рөліне байланысты өткір саяси тартыстар кезінде көпшілікке кеңінен танылды. Atlantic Monthly журналы 1981 жылғы желтоқсанда жариялаған 18 246 сөздік "Дэвид Стокманның білімі" атты мақаласы, Стокманның тілші Уильям Грейдерге берген терең сұхбаттарына негізделген, Рейган әкімшілігіндегі Стокманның беделін әлсіретті. Мақалада Стокман Рейганның салық заңына қатысты былай деді: "Шындығында, Кемп-Рот [Рейганның 1981 жылғы салықты қысқартуы] әрқашан жоғары салық ставкаларынан құтылу үшін Трояндық жылқы болды. 'Тамшыру' эффектін сату қиын. Сондықтан ұсыныс тарапынан басқару формуласы – нағыз 'тамшыру' саясатын қалыптастырудың жалғыз жолы болды. Ұсыныс тарапынан басқару – 'тамшыру' теориясы". Грейдермен ашық сөйлескені үшін Стокман федералдық бюджет тапшылығының күшеюі және мемлекеттік қарыздың тез өсуі алаңдатып, 1985 жылғы 1 тамызда OMB-ден кетіп, кейін Рейган әкімшілігіндегі тәжірибесі туралы "Саясаттың жеңісі: Рейган революциясы неге сәтсіз болды" атты естелік жазды. Онда ол конгресс республикашыларының үлкен салықтық жеңілдіктерді өтеу үшін мемлекеттік шығындарды азайтуды қолдамауына сын көтерді, бұл үлкен тапшылықтар мен мемлекеттік қарыздың өсуіне әкеп соқты.

Салықтық мұра

Президент Джимми Картердің соңғы қаржы жылының бюджеті 79,0 миллиард долларлық бюджет тапшылығымен аяқталды (және 1980 жылдың 30 қыркүйегіне қарай мемлекеттік қарыз 907,7 миллиард долларды құрады). Жалпы федералды мемлекеттік қарыз 1981 жылдың қазан айында 1,0 триллион долларға жетті (1981 жылдың 30 қыркүйегінде 998 миллиард доллар, бұл Картер әкімшілігінің соңғы толық қаржы жылындағы 907,7 миллиард доллардан асып түседі). Стокманның 1981 жылдан 1985 жылдың тамызына дейінгі әкімдіктегі OMB жұмысы келесі қаржы жылының бюджеті бойынша Сенат пен Өкілдер палатасымен келіссөздер жүргізуге бағытталған, ол 1985 жылдың күзінде іске асырылды, нәтижесінде мемлекеттік қарыз 1986 жылдың 30 қыркүйегінде 2,1 триллион долларды құрады.

Іскерлік мансап

Үкіметтен кеткеннен кейін Стокман Уолл-Стрит инвестициялық банкі Salomon Brothers-ке қосылды, кейін Нью-Йорктегі Blackstone Group жеке меншік компаниясының серіктесі болды. Blackstone-дағы оның тәжірибесі әр түрлі болды, American Axle сияқты өте табысты инвестициялар болды, бірақ Haynes International және Republic Technologies сияқты сәтсіздіктер де болды. Blackstone компаниясындағы инвестициялық тәжірибесінің нәтижесінде Стокман және оның серіктестері институционалдық және басқа инвесторлардан 1,3 миллиард доллар көлемінде капитал тартты. Стокманның басшылығымен Heartland компаниясы қарама-қарсы инвестициялық стратегияны қолданды, АҚШ экономикасының ең аз капитал тартатын секторларындағы компаниялардың бақылау үлестерін сатып алды: автокөлік бөлшектері және тоқыма өнеркәсібі. Уолл-Стриттен алған шамамен 9 миллиард долларлық қарыздық қаржыландырудың көмегімен Heartland 2 жылдан кем уақыт ішінде 20-дан астам мәмілені жасап, төрт портфельдік компания құрды: Springs Industries, Metaldyne, Collins & Aikman және TriMas. Бірақ бірнеше ірі инвестициялар нашар нәтижелер көрсетті. Collins & Aikman 2005 жылы банкротқа өтініш берді, ал Heartland 2006 жылы Metaldyne-ді Asahi Tec Corp-ке сатқанда, бизнеске салған 340 миллион доллардың көп бөлігін жоғалтты.

Коллинз және Айкман корпорациясы

2003 жылдың тамызында Стокман Детройт қаласындағы автомобильдің ішкі бөліктерін шығаратын Collins & Aikman Corporation компаниясының бас директоры болды. 2005 жылдың 17 мамырында Collins & Aikman 11-тарау бойынша банкротқа өтініш бергенге дейін ол бұл қызметтен алынған.

Қылмыстық және азаматтық айыптаулар

2007 жылдың 26 наурызында Манхэттендегі федералды прокурорлар Стокманға "Collins & Aikman инвесторларын, банктерін және кредиторларын C&A компаниясының көрсетілген кірісі мен пайдасын манипуляциялау арқылы алдау схемасына қатысқандығы" бойынша айып тақты. АҚШ-тың Құнды қағаздар және биржалар комиссиясы да Стокманға қарсы, Collins & Aikman компаниясының бас директоры қызметін атқарган кезде жасаған әрекеттеріне байланысты азаматтық шаралар қолданды. Стокманның жеке қаржылық шығыны 13 миллион доллардан асты, сонымен қатар әлемнің түкпір-түкпіріндегі 15 000 Collins & Aikman қызметкерлері де шығынға ұшырады. Стокман өз заң фирмасының веб-сайтында жариялаған мәлімдемесінде компанияның банкротқа ұшырауының себебі – индустрияның төмендеуі екенін, ал әдейі алдауға байланысты емес екенін айтты. 2009 жылдың 9 қаңтарында АҚШ прокурорының кеңсесі Стокманға қатысты осы іс бойынша қудалауды тоқтату туралы хабарлады.

Украинаға Ресейдің басып кіруі туралы пікірлер

2022 жылдың наурызында Стокман Лью Роквеллдің веб-сайтында Ресейдің Украинаға басып кіруі туралы редакциялық мақала жариялады. Стокман "Украинаның Ресейді ашулануын өзіне тартып алғанын" айтты. Украина президенті Владимир Зеленскийге сілтеме жасай отырып, Стокман "осы Зеленский клоунынан көңілім толып, шаршадым" деп мәлімдеді және "Зеленский отставкаға кетіп, бейбіт келісімге ұмтылатын жаңа үкіметке орын беруі керек" деді.

Веб-сайт

2014 жылдың наурызында Стокман «Дэвид Стокманның контра бұрышы» атты веб-күнделікті басылымын іске қосты, онда өзінің және саясаттану, экономика мен қаржы тақырыптарында жазатын авторлардың мақалалары жарияланды.

Жеке өмір

Стокман Манхэттеннің Upper East Side-да тұрады және Соломон Р. Гуггенхайм қорының қамқорлар кеңесінің төрағасы. 2013 жылы Стокман Жоғарғы Сотқа бір жынысты некелерді қолдайтын амикус брифіне қол қойды. 2018 жылы Стокман АҚШ-тың араласушы шетелдік саясатын сынады. Ол "Жауапты федералдық бюджет" комитетінің директорлар кеңесі мүшесі болып табылады.

Дәйексөздер

[Әлеуметтік қамсыздандыру] мүліктік жағдайға қарай тексерілуі керек. Medicare да мүліктік жағдайға қарай тексерілуі керек. Буш салықты қысқарту мерзімін ұзартуды тоқтату керек. Капиталдық табыс салығын кәдімгі табыс салығымен бір деңгейге келтіру керек. "Республикалық партия демократиямыздағы өзінің басты міндетінен – қаржылық тәртіп пен жауапкершілікті сақтаудан толығымен бас тартты. Олар салыққа қарсы джихадқа түсіп кетті – бұл тек байларға пайда әкеледі". “[Р.] Джеффри Поллок – мен таныған ең мейірімді және ең білгір заңгер”. "Бернанкі бұзбас нәрселерге инвестиция жасаймын, соның ішінде алтынға, консервіленген бұршақтарға, бөтелкедегі суға және фонарь батареяларына". "Байлықтың 92 пайызы халықтың 5 пайызына тиесілі" (Bloomberg TV, 2013). "Республикалық партия Рейган кезеңінде заманауи империалистердің ықпалына түсті. Осының салдарынан консервативтік партия мемлекеттік қаржыны бақылаудағы өзінің табиғи функциясын орындай алмайды, себебі ол үнемі басып алу және оккупация үшін үлкен соғыс машинасына қаражат табуға бағытталған заңдарды іздеп жүреді". "Жаңа салық саясатының ең қиын бөлігі – жоғары салық мөлшерлемесін 70 пайыздан 50 пайызға дейін төмендету. Бастапқыда жоғары мөлшерлеме тым жоғары екендігі айтылды, бұл экономикаға ең ауыр соққы тигізді. Кейін, бұл саяси тұрғыдан қабылдау үшін барлық салық диапазондарын төмендету қажет болды. Бірақ, менің ойымша, Кемп-Рот әрқашан жоғары мөлшерлемені төмендету үшін Трояндық жылқы болды" (1982, Рейганның 1981 жылғы салықты қысқарту туралы айтқан сөзі).