Кіріспе
Сакакавеа көлі – 1953 жылы Солтүстік Дакота штатының орталық бөлігінде, Миссури өзенінің алабындағы АҚШ Әскери инженерлік корпусының Гаррисон бөгетімен құрылған, АҚШ-тың солтүстік-орталық бөлігіндегі ірі су қоймасы. Льюис және Кларк экспедициясына қатысқан шошон-хидаца әйелі Сакакавеяның құрметіне аталған бұл көл, Солтүстік Дакота штатында толығымен орналасқан ең үлкен жасанды көл. Жер ауданы бойынша АҚШ-та Оахе көлінен кейін екінші, ал көлемі бойынша Мид және Пауэлл көлдерінен кейін үшінші орында тұрады. Көл, штаттың астанасы Бисмарктен шамамен 80 шақырым (50 миль) қашықтықта, ал Миссури өзені арқылы – шамамен 121 шақырым (75 миль) қашықтықта орналасқан. Көлдің ені орташа есеппен 14 шақырымға (23 миль) жетеді, Ван Хук шығанағында ең кең жері осы шамада. Сакакавеа көлі мұз дәуіріндегі мұздың оңтүстік-батысқа қарай ең көп жеткен жерін көрсетеді. Көл Дунн, Маккензи, Маклин, Мерсер, Маунтрейл және Уильямс округтерінің аумағында жатыр.
Artificial reservoir in North Dakota, United States
Lake Sakakawea is a large reservoir in the north central United States, impounded in 1953 by Garrison Dam, a U. S. Army Corps of Engineers dam located in the Missouri River basin in central North Dakota. Named for the Shoshone Hidatsa woman Sakakawea (who accompanied the Lewis and Clark Expedition), it is the largest man made lake located entirely within North Dakota, the second largest in the United States by area after Lake Oahe, and the third largest in the United States by volume, after Lake Mead and Lake Powell. The lake is located about 50 mile (80 km) from the state capital of Bismarck; the distance by the Missouri River is about 75 mile (121 km). The lake's width averages between , with a maximum of 14 mile (23 km) at Van Hook Arm. Lake Sakakawea marks the maximum southwest extent of glaciation during the ice age. The lake is located within the counties of: Dunn, McKenzie, McLean, Mercer, Mountrail, and Williams.
Тарих
Су қоймасы Миссури өзені бойындағы Пик–Слоан жобасы деп аталатын су тасқынын бақылау және гидроэлектр энергиясын өндіру жобасының бөлігі – Гаррисон бөгетінің құрылысы арқылы пайда болды. Гаррисон бөгеті 1956 жылы аяқталды. Бұл Миссури өзеніндегі су тасқынын бақылау, гидроэлектр энергиясын өндіру, кеме жүру және суару мақсатында АҚШ Армиясының инженерлік корпусы салған және басқаратын алты негізгі бөгеттің екіншісі (және ең ірісі). Көлдің құрылысы Форт-Бертольд үнді резервациясының Ван-Хук және (Ескі) Саниш ауылдарындағы тұрғындарын қоныстандырып, олардың үйлерін суға батырды. Олар көшіп, Жаңа қала, Ақ қалқан және Мандари ауылдарын құрды. Элбовудс та суға батты, сондай-ақ Жаңа қаланың солтүстік-батысындағы Саништің бастапқы орны да су астында қалды. Бірақ Ван-Хук ауылының тек шағын бөлігі ғана су астында қалды – ол ескі теміржол және элеваторлар жанындағы, алғашқы қаланың оңтүстік жиегіндегі аймақ еді. Ван-Хук ауылының қалған бөлігі, оның ішіндегі бастапқы Бас көше және солтүстікке қарай орналасқан тұрғын үйлер су астында қалған жоқ. Соңғы екі онжылдықта Ван-Хук гүлденген демалыс орнына айналды, онда Сакакавеа көлі толғанға дейін болғаннан гөрі көп тұрғын бар. Дегенмен, АҚШ Армиясының инженерлік корпусы нашар жоспарлау салдарынан 1950 жылдары алғашқы қала аумағында тұрған адамдарды эвакуациялауға мәжбүр етті. Қазір Ван-Хук жыл бойы және жазғы демалысқа арналған үйлермен толыққан жанды демалыс аймағы. Жаңа қалаға «Ваниш» (екі бұрынғы қаланың аттарының қосындысы) деген ат беру ұсынылған еді. Элбовудс, үшінші резервациялық қала, онда агенттіктің кеңсесі, интернат, аурухана және түрме орналасқан, сондай-ақ көлге батты. Осы үш қала Гаррисон бөгетіне жақын орналасқан Сакакавеа көлі мемлекеттік саябағындағы үш кемпинг аймағының аттарымен мәңгі есте қалды. 1969 жылдың қысында оқу-жаттығу барысында АҚШ Әуе күштерінің истребитель ұшағы 10 наурызда көлдің батыс бөлігіне құлады. «Convair F 106 Delta Dart» Минот әуе базасынан ұшқан, ол бөгеттен солтүстікке қарай 60 миль (97 км) қашықтықта орналасқан. Ұшқыш қауіпсіз жерге түсіп алды, ал ұшақ мұз басқан көлдің түбіне батты. Оны 35 жылдан кейін, 2004 жылдың қыркүйегінде жергілікті зерттеушілер тобы ұзақ іздеуден кейін тапты.
Демалыс
Көл балық аулау, кемпинг, қайықпен саяхаттау, жаяу жүру және басқа да сыртқы су спорты түрлері үшін танымал аймақтық демалыс орны болып табылады. Көлді қоғамдық демалыс аймақтары, саябақтар және жабайы табиғатты қорғау аймақтары қоршап тұрады, олар инженерлер корпусы, Солтүстік Дакота штатының саябақтар және демалыс департаменті, Солтүстік Дакота штатының аң аулау және балық шаруашылығы департаменті, сондай-ақ Форт Бертольд үнді резерваты сияқты бірнеше мекемелер мен ұйымдар басқарады. Сакакавеа көлі мемлекеттік паркі Солтүстік елдегі ұлттық көркем жолдың батыс соңғы нүктесі болып табылады, бұл Вермонтқа дейінгі 4800 мильдік жаяу жол.