Кіріспе

Фредерик Вестер (23 қараша 1925 – 2 қараша 2003) – неміс биохимигі, экология саласындағы сарапшы.

Өмірбаян

Вестер Саарбрюкенде дүниеге келді және Майнц, Париж және Гамбург университеттерінде химияны оқыды. 1955-1957 жылдары Йель және Кембридж университеттерінде докторантурадан кейінгі зерттеуші болды. 1957-1966 жылдары ол Саарланд университетінде, Саарбрюкенде жұмыс істеді, ал 1969 жылдан бастап Мюнхенде, алдымен Макс Планк институтында қызмет етті. 1970 жылы Мюнхенде жеке Frederic Vester Studiengruppe für Biologie und Umwelt GmbH ("Фредерик Вестердің биология және қоршаған ортаны зерттеу тобы" ЖШС) компаниясын құрды, ол қайтыс болғаннан кейін Frederic Vester GmbH ("Фредерик Вестер" ЖШС) деп аталды. 1982 жылдан 1989 жылға дейін Мюнхендегі Бундесвер университетінде профессор, ал 1989 жылдан 1991 жылға дейін Швейцарияның Санкт-Галлендегі Хохшуледе қолданбалы экономикадан профессор болды. Вестердің идеялары Германиядағы экологиялық қозғалыстың және Жасыл партияның қалыптасуына ықпал етті. Ол Рим клубының мүшесі болды. Ол Энн Вестерге үйленген. Олардың үш баласы және алты немересі болды. Мюнхенде қайтыс болды.

Желідегі ойлау

Вестер желілік ойлаудың негізін қалаушы ретінде танымал болды, ол кибернетикалық және жүйелік идеялар мен күрделіліктің үйлесімі. Желілік ойлаудың басты қағидалары жүйені өзара байланысты әсерлер желісі ретінде қарастыруды қамтиды, бұл жүйенің тұтастай алғанда пайда болатын мінез-құлқына алып келеді. Мұндай желілерді протоколдар, математикалық модельдер, компьютерлік бағдарламалар арқылы сипаттауға болады, сондықтан желілер туралы ең қарапайым түсінігі бар адам да байланыстарды, соның ішінде оң және теріс кері байланыс тізбектерін көре алады. Жүйелік желілерді модельдеу жеке шараның ұзақ мерзімді салдарларын болжауға көмектеседі.

Сезімталдық моделі

Вестердің сезімталдық моделі осы идеяларды үйлестіреді және 1980-жылдардан бері Форд, ЮНЕСКО және басқа да ұйымдар жүргізген зерттеулерде пайдаланылып келеді.