Эдвард Миддлтон Барри: 19 ғасырдың британ архитекторы

Кіріспе

Ағылшын сәулетшісі Эдвард Миддлтон Барри РА (7 маусым 1830 – 27 қаңтар 1880) – 19 ғасырдағы ағылшын сәулетшісі.

Өмірбаян

Эдвард Барри – сэр Чарльз Барридің үшінші ұлы, ол Лондонның 27 Фоули Плейс мекенжайындағы әкесінің үйінде дүниеге келді. Бала кезінде денсаулығы нашар болғандықтан, оны Блэкхитте сенімді қызметкердің қамқорлығына тапсырды. Ол жас кезінде сол маңайдағы мектепке, содан кейін Уолтемстоудағы жеке мектепке жіберілді, және Лондон Корольдік колледжінің студенті болғанға дейін онда оқыды. Біраз уақыт Томас Генри Уайаттың шәкірті болғаннан кейін, ол әкесінің практикасына қосылды. Әкесі 1860 жылы қайтыс болғанға дейін оған көмектесуді жалғастырды, бірақ ол өздігінен жұмыс істеуде де үлкен жетістіктерге жеткен еді. 1848 жылы ол Корольдік академияның студенті болды, тіпті әкесіне көмектесіп жүріп, өзінің жұмыстарына да уақыт бөлді. Оның алғашқы жұмысы – 1855–56 жылдары Хаверсток Хиллдегі Святой Спаситель шіркеуі. 1859–60 жылдары өзінің тікелей бақылауымен салынған Энделл Стриттегі Сент-Джайлз мектебінің жобалары оған танымал есім берді. Осы жұмыстардағы жаңашылдығының арқасында ол 1861 жылы Корольдік академияның мүшесі болып қабылданды. 1857 жылы сегіз айдың ішінде өрттен қираған Ковент-Гарден театрын қайта жаңғырту және келесі жылы оған іргелес Гүл залын салу – оның энергиясының, құрылыс шеберлігінің және көркемдік қабілетінің жарқын мысалдары. Бұл жұмыстар оның жеке клиенттері үшін орындалды, және ол әкесіне көрсеткен көмегін кемітпеді. 1860 жылы сэр Чарльз Барри кенеттен қайтыс болды, және Эдуардқа әкесі бастаған жұмыстарды аяқтау міндеті жүктелді. Олардың ішіндегі ең маңыздысы – жаңа Вестминстер сарайы, оны үкімет оған сеніп тапсырды; сондай-ақ Галифакс қалалық әкімшілік ғимараты. 1862 жылдың 29 наурызында Томас Кеттлвеллдің қызы Люсиге үйленді. Өмірінің қалған жылдарында ол көптеген маңызды ұлттық жобаларды жүзеге асырды. 1869 жылы ол академик болып сайланды, ал 1873 жылы сэр Джордж Гилберт Скотт зейнеткерлікке шыққаннан кейін, сондай-ақ 1878 жылы Корольдік академияның сәулет кафедрасының профессоры болып сайланды. 1874 жылы Сидней Смирктің отставкасынан кейін академияның қазынашысы болып тағайындалды.

Edward Barry was the third son of Sir Charles Barry, born in his father's house, 27 Foley Place, London. In infancy he was delicate, and was placed under the care of a confidential servant at Blackheath. At an early age he was sent to school in that neighbourhood, and then to a private school at Walthamstow, where he remained until he became a student at King's College London. He was apprenticed to Thomas Henry Wyatt for a short time, after which he joined his father's practice. He continued to assist his father until the latter's sudden death in 1860, but he had already made considerable progress in working on his own account. In 1848 he had become a student at the Royal Academy, and even while assisting his father found time to devote to works of his own. The first of these was St. Saviour's Church, Haverstock Hill, in 1855–56. His designs for St. Giles's schools, Endell Street, which were carried out under his own superintendence in 1859–60, gave him a recognised position. It was to the originality displayed in these works that he owed his admission, in 1861, as an associate to the Royal Academy. The reconstruction, in 1857, in the short space of eight months, of the theatre at Covent Garden, which had been destroyed by fire, and the erection in the following year of the Floral Hall adjoining, afford examples of his energy, constructive skill, and artistic ability. These works were executed for his own private clients, and without diminishing the assistance which he was then rendering to his father. In 1860 Sir Charles Barry died suddenly, and upon Edward devolved the duty of completing his father's works. Foremost of these was the new Palace of Westminster, which was at length entrusted to him by the government; and Halifax Town Hall. On 29 March 1862 he married Lucy, daughter of Thomas Kettlewell. The remaining years of his life record a long series of works designed by him, many of them of national magnitude and importance. In 1869 he was elected an academician, and in 1873, on the retirement of Sir George Gilbert Scott, and then again in 1878 he was elected professorship of architecture in the Royal Academy. In 1874, on the resignation of Sydney Smirke, he was appointed treasurer of the academy.

Елеулі үлестер

Лондонның сәулет өнеріне оның ең маңызды үлесі – Ковент-Гардендегі Корольдік опера театры. Бұрынғы театр (Роберт Смирке салған, 1809 жыл) 1857 жылы өрттен қирады. Эдвард Барриге сол кездегі аталымы "Royal Italian Opera" жаңа театрын жобалау тапсырылды, ол 15 мамырда 1858 жылы ресми ашылуға дайын болды. Ол сондай-ақ, 1851 жылғы Ұлы көрме үшін салынған Кристалл сарайдың үлкен ықпалымен құрылған, шыны мен құйма темірден жасалған Гүл залын да жобалады. Ковент-Гардендегі жұмысы Барридің Мальтадағы Валлетта қаласындағы Корольдік опера театрын жобалауына зор әсер етті (1866), ол Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Люфтваффе тарапынан бомбаланды. Барри көбінесе классикалық стилді ұстанды.

Соңғы жұмыстар

Өмірінің соңына қарай Барри ең үлкен ағасы Чарльз Барри кішімен бірге жұмыс істей бастады. Олардың бірлесіп жасаған жобаларының ішінде Лондонның Ішкі ғибадатханасындағы Храм бақшасының палаталары (1879 жылы аяқталған) және 1884 жылы Эдвард қайтыс болғаннан кейін аяқталған Лондонның Ливерпуль көшесіндегі "Грейт Истрен" қонақ үйінің дизайны бар.