Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Англияның географиялық бөлімдері
Geographic divisions of England
Англияның округтері – Англияның әкімшілік бөлімдері. Англияда графтықтар әкімшілік аймақтар ретінде англосаксон дәуірінен бері қолданылып келеді. Қазіргі қолданыста округтердің екі негізгі құқықтық анықтамасы бар: жергілікті басқару мақсатындағы 84 округ және лейтенанттық қызметтер үшін 48 округ, олар сонымен қатар рәсімдік округтер деп те аталады. Англияның тарихи округтері көбінесе 10 ғасырда Англияға біріккен ертерек патшалықтардың графтықтары немесе бөлімдері ретінде қалыптасқан. Округтер бастапқыда негізінен шерифтің қадағалауымен әділеттілік жүргізу үшін пайдаланылды. Кейіннен олар сайлау округтері ретінде және Лорд-лейтенанттың жауапкершілігіндегі жасақты ұйымдастыру үшін де маңызды рөл атқарды. Аудандық судьялар да біртіндеп әкімшілік функциялардың бір бөлігін өздеріне алды. 1889 жылы округтік кеңестер құрылып, әкімшілік функцияларды өздеріне қабылдады. Округтердің функциялары мен аумақтары содан бері бірнеше рет, әсіресе 1889, 1965 және 1974 жылдары өзгерістерге ұшырады. 1974 жылғы реформалардан кейін Англияда (Ұлы Лондон мен Силли аралдарынан басқа) жоғары деңгейдегі округтік кеңестер мен төменгі деңгейдегі аудандық кеңестерден тұратын екі деңгейлі құрылым құрылды, әр округ метрополиялық округ немесе метрополиялық емес округ ретінде белгіленді. 1995 жылдан бастап метрополиялық емес округтерде көптеген бірыңғай билік органдары құрылды, әдетте бір округті құрайтын бір ауданды құру арқылы және бір кеңестің округтік және аудандық функцияларды орындауы арқылы. 1996 жылдан бері округтің екі заңды анықтамасы бар: жергілікті басқару заңнамасында анықталған округтер және лейтенанттық қызметтер үшін округтер (соңғысы бұрынғысынан гөрі рәсімдік округтер деп белгілі). Жергілікті басқару округтері бүгінде Ұлы Лондон мен Силли аралдарынан басқа Англияның барлық аумағын қамтиды. Алты метрополиялық округ және 78 метрополиялық емес округ бар. Метрополиялық емес округтердің 21-і жоғары деңгейдегі округтік кеңес пен бірнеше төменгі деңгейдегі аудандық кеңестермен екі деңгейлі жүйеде басқарылады, 56-сы округтік және аудандық функцияларды орындайтын бірыңғай билік органымен басқарылады, ал біреуі (Беркшир) заңды түрде бір округ болып қала отырып, алты бірыңғай билік органымен басқарылады. Лейтенанттық қызметтер үшін Англия (Ұлы Лондон мен Силли аралдары да бар) 48 округке бөлінеді, олар бір немесе бірнеше жергілікті басқару округтерінің тобы ретінде анықталады. Округтер сондай-ақ мәдениет, туризм және спорт сияқты әкімшілік емес мақсаттарда жиі қолданылады, көптеген ұйымдар, клубтар мен лигалар округтік принцип бойынша ұйымдастырылады. Поштаны сұрыптау және жеткізу үшін Англия 1996 жылға дейін пошта округтеріне бөлінді; содан кейін Royal Mail оларды пошта кодтарына алмастырды.
The counties of England are divisions of England. Counties have been used as administrative areas in England since Anglo Saxon times. There are two main legal definitions of the counties in modern usage: the 84 counties for the purposes of local government, and the 48 counties for the purposes of lieutenancy, also termed the ceremonial counties. The historic counties of England were mostly formed as shires or divisions of the earlier kingdoms which gradually united by the 10th century to become England. The counties were initially used primarily for the administration of justice, overseen by a sheriff. They subsequently gained other roles, notably serving as constituencies and as areas for organising the militia, which was the responsibility of the lord lieutenant. The county magistrates also gradually took on some administrative functions. Elected county councils were created in 1889, taking over the administrative functions of the magistrates. The functions and territories of the counties have evolved since then, with significant amendments on several occasions, notably in 1889, 1965 and 1974. Following the 1974 reforms, England (outside Greater London and the Isles of Scilly) had a two tier structure of upper tier county councils and lower tier district councils, with each county being designated as either a metropolitan county or a non metropolitan county. From 1995 onwards numerous unitary authorities have been established in the non metropolitan counties, usually by creating a non metropolitan county containing a single district and having one council perform both county and district functions. Since 1996 there have been two legal definitions of county: the counties as defined in local government legislation, and the counties for the purposes of lieutenancy (the latter being informally known as ceremonial counties). The local government counties today cover England except for Greater London and the Isles of Scilly. There are six metropolitan counties and 78 non metropolitan counties. Of the non metropolitan counties, 21 are governed in a two tier arrangement with an upper tier county council and a number of lower tier district councils, 56 are governed by a unitary authority performing both county and district functions, and one (Berkshire) is governed by six unitary authorities whilst remaining legally one county. For the purposes of lieutenancy England (including Greater London and the Isles of Scilly) is divided into 48 counties, which are defined as groups of one or more local government counties. Counties are also frequently used for non administrative purposes, including culture, tourism and sport, with many organisations, clubs and leagues being organised on a county basis. For the purpose of sorting and delivering mail, England was divided into postal counties until 1996; they were then abandoned by Royal Mail in favour of postcodes.
Шығу тегі
Тарихи ағылшын графтықтарының көпшілігі 7-11 ғасырлар аралығында құрылған. Графтықтар бастапқыда әділеттің орындалуы мен жасақ ұйымдастыру үшін пайдаланылды, олардың барлығын шериф қадағалап отырды. Шерифті әдетте монарх тағайындайтын, бірақ кейбір жағдайларда, графтықтар палатині деп аталатын, шерифтерді тағайындау құқығы басқа біреуде болды; мысалы, Дарем графтығы үшін Дарем епископы және Чешир графтығы үшін Честер графы. Графтық әкімдер жылына төрт рет кезекті сессияларды өткізеді. Ауыррақ істер бойынша судьялар жыл сайын екі рет әр графтыққа барып сот отырысын өткізеді. Кейбір ірі графтықтарда тоқсандық сессияларды графтықтың бөлімшелері үшін бөлек өткізу практикасы қалыптасты, соның ішінде Йоркширдің Ридингтері, Линкольнширдің бөліктері және Суссекстің шығыс және батыс бөлімдері. Тоқсандық сессияларға біртіндеп түрлі азаматтық функциялар берілді, мысалы, паналық үйлер ұйымдастыру, негізгі жолдар мен көпірлерді күтіп-ұстау және сыраханаларды реттеу. 13 ғасырдан бастап парламенттер шақырыла бастағанда, графтықтар парламент мүшелерін сайлау жүйесінің бір бөлігін құрады. Кейбір қалалар мен қалалар парламенттік округтер болып, өз өкілдерін жіберді, ал әр графтықтың қалған бөлігі графтық сайлау округі ретінде жұмыс істеді, мұндай округтердің депутаттары графтық рыцарьдары деп аталды. Тюдор дәуірінен бастап лорд-лейтенант жасақты қадағалауға тағайындалды, ол бұрын шериф атқаратын кейбір функцияларды иеленді. Кейбір ірі қалалар мен қалалар 1132 жылы Лондоннан бастап өздерінің соттарын өткізу және өздерінің шерифтерін тағайындау құқығымен өздігінен басқарушы графтық корпорациясына айналды. Графтық корпорациясы лейтенанттық мақсаттар үшін кеңірек графтықтың бөлігі болып саналды, Лондонды қоспағанда, оның өз лейтенанттары болды. Йоркширдің Ридингтері 1660 жылдан бастап өз лейтенанттарына ие болды. Кейде кіші графтықтар шериф немесе лейтенантты бөлісіп отырды; бір адам әдетте 1876 жылға дейін Камберленд пен Вестморлендтің лейтенанты болып тағайындалды, ал Кембриджшир мен Хантингдоншир 1965 жылға дейін шерифті бөлісті. Графтықтардың сайлау округтері ретіндегі рөлі 1832 жылғы реформа туралы заңнан кейін және оған байланысты 1832 жылғы Парламент шекаралары туралы заңнан кейін тоқтатылды. Көптеген графтықтар кішігірім сайлау округтеріне бөлінді, әр графтықтың ішіндегі сайлау округтері «парламенттік графтық» деп аталды. Графтық шекаралары кейде өзгертілді, мысалы, 18-19 ғасырлардағы кейбір жабылу актілері арқылы. Графтық және басқа да шекаралар 19 ғасырға дейін орталықтандырылған түрде нақты жазылмаған, бірақ жергілікті білім мен әдет-ғұрыппен белгілі болған. Ординарлық зерттеулер үлкен масштабтағы карталарды шығара бастағанда, олар шекаралардың нақты қайда екенін анықтау үшін жергілікті тұрғындармен кеңінен зерттеулер жүргізуі керек болды. Шекаралар 1841 жылы басталған және 1888 жылға дейін толық аяқталмаған процесте Ординарлық зерттеулермен біртіндеп тіркелді. Көптеген графтықтарда графтықтың негізгі бөлігінен алыс орналасқан бөлініп тұрған эксклавтар болды. Көптеген эксклавтар 1844 жылғы Графтықтар (жекеленген бөліктер) туралы заңға сәйкес шекараларды түзету арқылы жойылды. 1834 жылғы Кедейлер заңына түзетулер енгізу арқылы кедейлер заңына сәйкес бірлестіктер құрылды, олар қауымдар тобы ретінде анықталды және жиі графтық шекарасынан өтті. Қауымдар әдетте жақын маңдағы қалаға негізделген одаққа тағайындалды, бұл қала сол графтықта бола ма, жоқ па. Одақтарды басқаруды сайланған қорғаншылар кеңесі жүзеге асырды және 1837 жылы құрылған тіркеу округтерінің негізін құрады. Әрбір одақ тұтастай алғанда тіркеу графтығына тағайындалды, сондықтан олар заңды графтықтардан жерлер бойынша ерекшеленді. Тіркеу графтықтары 1851 жылдан 1911 жылға дейін халық санағы бойынша есеп беру үшін пайдаланылды. Одақтар 1872 жылы құрылған санитарлық округтердің негізін құрды, олар жергілікті басқарудың түрлі функцияларын атқарды. Вестморленд графтығы 1227 жылы құрылған. Сол кезден бастап 1889 жылға дейін Англияда 39 графтық бар екендігіне келісілді, дегенмен кейбір бостандықтар болды, мысалы, Рипон бостандықтары, олар сот мақсаттары үшін өздерінің қоныс аударушы графтықтарынан тәуелсіз болды. Уэльстегі заңдар 1535 және 1542 жылдары Уэльсті Англия корольдігіне ресми түрде қосып, оның ағылшын үлгісі бойынша 13 графтыққа бөлінуін аяқтады. Кейде осы уақыттан кейінгі қазіргі тізімдерде Монмутшир 40-шы ағылшын графтығы ретінде қамтылған, себебі оның ассиздері Уэльстің бірінен гөрі Оксфорд схемасына енгізілген. 39 тарихи графтықтар:
Most of the historic English counties were established between the 7th and 11th centuries. Counties were initially used for the administration of justice and organisation of the militia, all overseen by a sheriff. The sheriff was usually appointed by the monarch but in some cases, known as the counties palatine, the right to appoint sheriffs rested elsewhere; for example with the Bishop of Durham for County Durham, and with the Earl of Chester for Cheshire. A county's magistrates sat four times a year as the quarter sessions. For more serious cases judges visited each county twice a year for the assizes. In some larger counties the practice arose of holding the quarter sessions separately for subdivisions of the county, including the Ridings of Yorkshire, the Parts of Lincolnshire and the Eastern and Western divisions of Sussex. The quarter sessions were also gradually given various civil functions, such as providing asylums, maintaining main roads and bridges, and the regulation of alehouses. When parliaments began to be called from the 13th century onwards, the counties formed part of the system for electing members of parliament. Certain towns and cities were parliamentary boroughs sending their own representatives, and the remainder of each county served as a county constituency, with the MPs for such constituencies being known as knights of the shire. From Tudor times onwards a lord lieutenant was appointed to oversee the militia, taking some of the functions previously held by the sheriff. Some larger towns and cities were made self governing counties corporate, starting with London in c. 1132, with the right to hold their own courts and appoint their own sheriffs. The counties corporate continued to be deemed part of the wider county for the purposes of lieutenancy, with the exception of London which had its own lieutenants. The Ridings of Yorkshire had their own lieutenants from 1660 onwards. Sometimes smaller counties shared either a sheriff or lieutenant; the same person was usually appointed to be lieutenant of both Cumberland and Westmorland until 1876, whilst Cambridgeshire and Huntingdonshire shared a sheriff until 1965. The counties' role as constituencies effectively ceased following the Reform Act 1832 and the associated Parliamentary Boundaries Act 1832. Most counties were divided into smaller constituencies, with the group of constituencies within each county being termed the 'parliamentary county'. County boundaries were sometimes adjusted, for example by some of the Inclosure Acts of the 18th and 19th centuries. County and other boundaries were not centrally recorded with any accuracy before the 19th century, but were instead known by local knowledge and custom. When the Ordnance Survey started producing large scale maps, they had to undertake extensive research with locals to establish where exactly the boundaries were. Boundaries were recorded by the Ordnance Survey gradually in a process which started in 1841 and was not fully completed until 1888. Many counties had detached exclaves, away from the main body of the county. Most exclaves were eliminated by boundary adjustments under the Counties (Detached Parts) Act 1844. The Poor Law Amendment Act 1834 created poor law unions, which were defined as groups of parishes and frequently crossed county boundaries. Parishes were typically assigned to a union centred on a nearby town, whether or not that town was in the same county. The unions were administered by elected boards of guardians, and formed the basis for the registration districts created in 1837. Each union as a whole was assigned to a registration county, which therefore differed in places from the legal counties. The registration counties were used for census reporting from 1851 to 1911. The unions also formed the basis for the sanitary districts created in 1872, which took on various local government functions. The county of Westmorland was formed in 1227. From then until 1889 there were generally agreed to be 39 counties in England, although there were some liberties such as the Liberty of Ripon which were independent from their host counties for judicial purposes. The Laws in Wales Acts 1535 and 1542 formally absorbed Wales into the kingdom of England and completed its division into 13 counties on the English model. Contemporary lists after that sometimes included Monmouthshire as a 40th English county, on account of its assizes being included in the Oxford circuit rather than one of the Welsh circuits. The 39 historic counties were:
Кейбір қалалар мен қалалар өздерінің графтық деңгейіндегі қызметтерін атқаруға жеткілікті үлкен деп есептелді, сондықтан жаңа графтық кеңестерінен тәуелсіз графтық борондықтарына айналдырылды, Лондон 1132 жылдан бастап. Қалалық санитарлық округтер графтық шекараларын кесіп өткен жағдайда, олар толығымен бір графтыққа орналастырылды. Жаңа Лондон графтығы 1856 жылдан бері Метрополитен кеңесі басқарған аумақты қамтыды, ол Лондон қаласының және Мидлсекс, Суррей және Кенттің бөліктерін қамтыды. Әр графтықтың бөліктері үшін тоқсандық сессиялар бөлек өткізілген графтықтарда әр бөлік үшін жеке графтық кеңестер құрылды. Графтық кеңес бақылаған аумақ әкімшілік графтық деп аталды. 1888 жылғы заң сонымен қатар сот функциялары, шерифтер және лейтенанттарды қоса алған барлық басқа мақсаттар үшін графтық шекараларын түзетуге көмектесті, бұл әкімшілік графтықтар мен графтық борондықтарының топтарына сәйкес келді. Осылайша, Кембриджшир, Линкольншир, Нортгемптоншир, Саффолк және Сассекс әрқайсысы бір шериф пен лейтенантты сақтап қалды, тіпті олар бірнеше әкімшілік графтықтарға бөлінгеніне қарамастан. Йоркшир бір шерифті сақтап қалды, ал оның әр ридингі жеке лейтенантты сақтап, өз әкімшілік графтықтарын құрды. 1890 жылы Уайт аралы әкімшілік графтығына айналдырылды, бірақ басқа мақсаттар үшін Хэмпширдің бір бөлігі болып қала берді. Сайлау округтері 1888 жылғы заңмен өзгертілмеді, сондықтан парламенттік графтықтар сайлау округтері соңғы рет 1885 жылы қарастырылған кезде болғандай, графтықтарға қатысты анықталды. Бұл кейбір аймақтарда парламенттік графтықтар мен графтықтардың басқа мақсаттар үшін түзетілген арасындағы айырмашылыққа әкелді. Бұл 1918 жылы сайлау округтері келесі рет қарастырылғанға дейін сақталды, олар жаңа графтықтардың ішіне орналастырылды. 1888 жылғы заң графтықтың кеңейтілген нұсқасын, кез келген қатысты графтық борондықтарын немесе әкімшілік графтықтарға айналдырылған бөліктерін қамтитын «толық графтық» терминін пайдаланды. Ординарлық зерттеулер карталарында кеңейтілген графтықтың нұсқасын әкімшілік графтықтардан ажырату үшін «географиялық графтық» деген бейресми термин де қолданылды. 1889 жылдан кейін графтық шекараларына түрлі түзетулер енгізілді. 1894 жылғы Жергілікті басқару заңынан кейін көптеген өзгерістер болды, ол ауылдық санитарлық округтерді ауылдық округтерге айналдырды және қауымдық кеңестерді құрды, бірақ округтер мен қауымдар графтық шекараларын кесіп өтуге рұқсат етілмейді деді. Графтық борондықтарының саны біртіндеп артты және шекаралар графтық шекараларын кесіп өтіп жатқан қалалық аймақтарды қамту үшін кейде түзетілді. 1931 жылы Глостершир, Уорвикшир және Вустершир арасындағы шекаралар 26 қауымды үш графтыққа беру үшін түзетілді, бұл негізінен 1844 жылы қарастырылмаған қалдық эксклавтарды жою үшін жасалды. Графтық кеңестердің функциялары біртіндеп өсті. Олардың жауапкершілігінің айтарлықтай кеңеюіне 1902 жылы таратылған мектеп кеңестерінен білімді қабылдау және 1930 жылы таратылған қорғаншылар кеңестерінен кедейлерге көмектесу кірді.
Some towns and cities were considered large enough to run their own county level services and so were made county boroughs, independent from the new county councils. Urban sanitary districts which straddled county boundaries were placed entirely in one county. A new County of London was created covering the area which had been administered by the Metropolitan Board of Works since 1856, which covered the City of London and parts of Middlesex, Surrey and Kent. In those counties where the quarter sessions had been held separately for different parts of the county, separate county councils were created for each part. The area controlled by a county council was termed an administrative county. The 1888 Act also adjusted the county boundaries for all other purposes, including judicial functions, sheriffs and lieutenants, to match groups of the administrative counties and county boroughs. As such, Cambridgeshire, Lincolnshire, Northamptonshire, Suffolk and Sussex retained a single sheriff and lieutenant each, despite being split between multiple administrative counties. Yorkshire kept a single sheriff, whilst each of its ridings retained a separate lieutenant and formed their own administrative counties. In 1890 the Isle of Wight was made an administrative county whilst remaining part of Hampshire for other purposes. Constituencies were not changed by the 1888 Act and so the parliamentary counties continued to be defined as they had been when the constituencies were last reviewed in 1885, by reference to the counties as they had then existed. This led to a mismatch in some areas between the parliamentary counties and the counties as had been adjusted for all other purposes. This lasted until the constituencies were next reviewed in 1918, when they were realigned to nest within the newer versions of the counties. The 1888 Act used the term 'entire county' to refer to the wider version of the county, including any associated county boroughs or parts which had been made administrative counties. The informal term 'geographical county' was also used on Ordnance Survey maps to distinguish the wider version of the county from the administrative counties. There were various adjustments to county boundaries after 1889. There were numerous changes following the Local Government Act 1894, which converted rural sanitary districts into rural districts and established parish councils, but said that districts and parishes were no longer allowed to straddle county boundaries. The number of county boroughs gradually increased, and boundaries were occasionally adjusted to accommodate urban areas which were developing across county boundaries. In 1931 the boundaries between Gloucestershire, Warwickshire, and Worcestershire were adjusted to transfer 26 parishes between the three counties, largely to eliminate the remaining exclaves not addressed in 1844. The functions of county councils gradually grew. Notable expansions in their responsibilities included taking over education from the abolished school boards in 1902, and taking over the assistance of the poor from the abolished boards of guardians in 1930.
Қосымша өзгерістер
1986 жылы 12 жыл қызмет еткеннен кейін метрополитендік округтік кеңестер таратылды. Ұлы Лондон кеңесі де сол кезде таратылды. Метрополитендік округтер мен Ұлы Лондон заң жүзінде географиялық аймақтар ретінде сақталып, жоғары деңгейлі кеңестерін жоғалтса да, жоғары шерифтері мен лейтенанттарын ұстап қалды. Төменгі деңгейдегі метрополитендік округтер мен Лондон округтері таратылған кеңестердің функцияларын өз мойнына алды, ал кейбір функциялар (мысалы, жедел жәрдем қызметтері, азаматтық қорғаныс және қоғамдық көлік) бірлескен комитеттер арқылы іске асырылды. 1990 жылдардағы реформалар бір округ құрайтын және округтік және аудандық функцияларды атқаратын метрополитендік емес округтер құруға мүмкіндік берді. Бұл органдар бірыңғай билік органдары деп белгіленді. Алғашқысы Уайт аралы болды, онда екі округ таратылып, 1995 жылы округтік кеңес олардың функцияларын өз мойнына алды. 1996 жылы Авон, Кливленд және Хамберсайд 22 жылдық өмірден кейін таратылды. Бұл үш округтің ешқайсысы көпшіліктің адалдығын қозғамады және оларды тарату жөнінде науқандар жүргізілді, әсіресе Хамберсайд үшін. Бұл үш округ бірыңғай билік органдарына бөлінді, олардың әрқайсысы заң жүзінде жаңа метрополитендік емес округ және сол аумақты қамтитын аудан болды, ал аудандық кеңес округтік функцияларды да атқарды. 1996 жылы құрылған жаңа округтерге лейтенанттар мен жоғары шерифтер тағайындаудың орнына, 1974 жылға дейінгі лейтенанттық және шерифтік мақсаттар үшін округтерді жергілікті басқару округтерінен бөлек анықтау тәжірибасын қайта жаңарту туралы шешім қабылданды. 1996-1998 жылдар аралығында бірнеше бірыңғай билік органдары құрылды. Олардың көпшілігі ірі қалалар мен қалаларға негізделген аудандар болды, соның ішінде 1974 жылға дейін округтік мәртебесі болған бірнеше жерлер. Сондықтан, бірыңғай билік органдарына айналу осындай жағдайларда 1974 жылға дейінгі өкілеттіктерді тиімді түрде қалпына келтірді. Бұл бірыңғай билік органдары заң жүзінде барлық метрополитендік емес округтер болғанымен, жергілікті басқару заңнамасы аясында ғана округтер деп сирек аталады. 1974 жылға дейінгі Ратланд, Херефордшир және Ворчестершир округтері де тәуелсіздіктерін қайта алды. 1997 жылы Ратленд бірыңғай билік органы болды, ал 1998 жылы Херефордшир бірыңғай билік органы болды және Ворчестершир екі деңгейлі округ ретінде қайта құрылды. Беркшир округі кеңесі 1998 жылы таратылды және округтің алты ауданы бірыңғай билік органдары болды, бірақ ерекше жағдайларда Беркширдің метрополитендік емес округі таратылмады. Беркширдің алты бірыңғай билік органы – метрополитендік емес округтер емес жалғыз органдар. 2009 жылы және 2019-2023 жылдар аралығындағы реформалар нәтижесінде метрополитендік емес округтерде тағы да бірыңғай билік органдары құрылды. 2023 жылғы соңғы өзгерістерден бастап Ұлы Лондон мен Сцилли аралдарынан басқа Англия жергілікті басқару мақсатында 84 метрополитендік және метрополитендік емес округке бөлінді. 1998 жылдан бері лейтенанттық мақсаты үшін қолданылатын 48 салтанатты округ өзгеріссіз қалды.
The metropolitan county councils were abolished in 1986 after just 12 years in operation. The Greater London Council was abolished at the same time. The metropolitan counties and Greater London continued to legally exist as geographic areas and retained their high sheriffs and lieutenants despite the loss of their upper tier councils. The lower tier metropolitan boroughs and London boroughs took on the functions of the abolished councils, with some functions (such as emergency services, civil defence and public transport) being delivered through joint committees. Further reform in the 1990s allowed the creation of non metropolitan counties containing a single district, where one council performed both county and district functions. These became informally known as unitary authorities. The first was the Isle of Wight, where the two districts were abolished and the county council took over their functions in 1995. In 1996, Avon, Cleveland and Humberside were abolished after just 22 years in existence. None of those three had attracted much public loyalty, and there had been campaigns to abolish them, especially in the case of Humberside. Those three counties were split into unitary authorities, each of which was legally a new non metropolitan county and a district covering the same area, with the district council also performing county functions. Rather than appoint lieutenants and high sheriffs for these new counties created in 1996, it was decided to resurrect the pre 1974 practice of defining counties for the purposes of lieutenancy and shrievalty separately from the local government counties. Several other unitary authorities were created between 1996 and 1998. Many of these were districts based on larger towns and cities, including several places that had been county boroughs prior to 1974. Being made unitary authorities therefore effectively restored the pre 1974 powers in such cases. Whilst these unitary authorities are legally all non metropolitan counties, they are rarely referred to as counties other than in the context of local government law. The pre 1974 counties of Rutland, Herefordshire and Worcestershire also regained their independence. Rutland was made a unitary authority in 1997, and in 1998 Herefordshire was made a unitary authority and Worcestershire was re established as a two tier county. Berkshire County Council was abolished in 1998 and the county's six districts became unitary authorities, but unusually the non metropolitan county of Berkshire was not abolished. The six Berkshire unitary authorities are the only ones not to also be non metropolitan counties. Further reforms in 2009 and between 2019 and 2023 saw more unitary authorities created within the non metropolitan counties. Since the most recent changes in 2023, England outside Greater London and the Isles of Scilly has been divided into 84 metropolitan and non metropolitan counties for local government purposes. The 48 ceremonial counties used for the purposes of lieutenancy have been unchanged since 1998.
Жергілікті билік
2023 жылғы соңғы өзгерістерден бері жергілікті басқару үшін 84 округ бар, олар метрополиялық немесе метрополиялық емес округтерге бөлінеді. Метрополиялық емес округтар бір немесе екі деңгейлі кеңестермен басқарылуы мүмкін. Бір деңгейлі басқарумен (біртұтас билік органдары) округтар, аудандық кеңес ретінде округтік кеңестің функцияларын атқаруы немесе округтік кеңес ретінде аудандық кеңестің функцияларын атқаруы мүмкін. Нәтиже бірдей, терминологияда шамалы айырмашылықтар ғана бар; аудандық кеңестер округтер бойынша, ал округтік кеңестер сайлау бөлімшелері бойынша сайланады. Жергілікті басқару округтары төменде тізімделген, олардың нөмірлері жанындағы картаға сәйкес келеді.
Since the latest changes in 2023 there have been 84 counties for local government purposes, which are categorised as metropolitan or non metropolitan counties. The non metropolitan counties may governed by one or two tiers of councils. Those which are governed by one tier (unitary authorities) may either be governed by a county council which also performs the functions of a district, or a district council which also performs the functions of a county. The effect is the same, with only marginal differences in terminology; district councils are elected by wards, county councils by electoral divisions. The local government counties are listed below, with the numbers corresponding to the adjoining map.
Пошталық округтер
Royal Mail әрқашан пошта мекенжайларына белгілі бір қалалардың атауларын қосуды талап етіп келді, бұл поштаны тиімді бағыттауға көмектеседі. Тарихи тұрғыдан алғанда, олар сондай-ақ мекенжайдың бір бөлігі ретінде сол пошталық қала орналасқан округтің атын қосуды талап етті. Пошталық қолданысқа ресми округ атауларының аббревиатуралары да бекітілген. Көптеген ауылдық жерлер мен ауылдар үшін оларға тағайындалған пошталық қала басқа округте орналасқан, сондықтан көптеген жерлерде дұрыс пошта мекенжайы нақты мекенжай орналасқан округтен басқа округтің атын қамтыды. Мысалы, Нортгемптонширдегі Истон-он-Хилл ауылының мекенжайына Линкольнширдің Стэмфорд қаласы кіруі керек болды. Осылайша, пошталық округтерге географиялық округтердегідей бірдей қалалар кірді, бірақ олардың шекаралары мүлдем басқаша болды. Royal Mail 1965 және 1974 жылдарғы округ шекараларының өзгеруін шығын шектеулеріне және бірнеше жаңа округтердің атаулары пошталық қалаларға тым ұқсас болғандықтан қадағалай алмады. Басты айырмашылықтар мынада: Херефорд пен Вустершир, Үлкен Манчестер және Үлкен Лондон пошталық округтер ретінде қабылдана алмады, ал Хамберсайд Солтүстік Хамберсайд пен Оңтүстік Хамберсайдқа бөлінді. Royal Mail 1996 жылы пошталық индекстер жеткілікті деңгейде орнықтырғаннан кейін пошталық округтерді пайдалануды тоқтатты.
The Royal Mail has always required postal addresses to include the name of certain towns, known as post towns, to assist with efficiently directing the mail. Historically they also required the name of the name of the county in which that post town lay to be included as part of the address. There was also a series of official county name abbreviations sanctioned for postal use. For many rural areas and villages the post town to which they were assigned lay in a different county, and so in many places a correct postal address included the name of a county where the specific address was not located. For example the village of Easton on the Hill in Northamptonshire had to include Stamford, Lincolnshire in its address. The postal counties therefore included the same set of towns as the geographical counties, but had quite different boundaries. The Royal Mail was unable to follow the changes to county boundaries in 1965 and 1974 due to cost constraints and because several new counties had names that were too similar to post towns. The main differences were that Hereford and Worcester, Greater Manchester and Greater London could not be adopted as postal counties and that Humberside had to be split into North Humberside and South Humberside. The use of postal counties was abandoned by the Royal Mail in 1996 after postcodes had become sufficiently well established.