Кіріспе

1119-1127 жылдар аралығында Фландрия графы болған, Жақсы Карл (1084-1127 жылдың наурызы) 1119-1127 жылдар аралығында Фландрия графы лауазымын атқарды. Оның қазасы және одан кейінгі оқиғалар Брюггелік Гальберт тарапынан баяндалған. 1882 жылы Рим папасы XIII Лео оны қасиетті деп жариялады.

Ерте өмір

Карл Данияда, король Кнут IV (Ағылшын Кнуты) мен Фландриялық Аделаның үш баласының жалғыз ұлы болып дүниеге келді. Оның әкесі 1086 жылы Оденсе соборында қаза болды, ал Адела өте жас Карлді өзімен бірге Фландрияға қашып кетті, бірақ екі қызметтес қызы Ингеборг пен Сесилияны Данияда қалдырды. Карл Фландрияның графы Роберт I және оның інісі Роберт II сарайында өсті. 1092 жылы Адела Апулия герцогы Роджер Борсаға үйлену үшін Италияның оңтүстігіне кетіп, Карлді Фландрияда қалдырды. Карл 1107 немесе 1108 жылы ағылшын, даниялық және фламандтық кемелерден құралған флотпен Киелі жерге сапар шекті. Бұл, мүмкін, Булоньдік Гюйнемердің флоты, оны да осылай сипаттаған. Оған Иерусалим Корольдігінің тәжін ұсынды, бірақ ол себептерін білмейтін себептермен бас тартты.

Фландрия графлығы

1111 жылы Роберт II қайтыс болды, ал Карлдың туысы Балдуин VII Фландрия графы болды. Карл жаңа графтың (бірнеше жас кіші) жақын кеңесшісі болды, ол шамамен 1118 жылы Карлдың Амиен графының мұрагері Маргарет Клермонға, Рено II Клермон графының қызына үйленуін ұйымдастырды. Баласыз граф Балдуин VII 1118 жылдың қыркүйегінде Бюрес-ан-Брай шайқасында жарақаттанды және 1119 жылдың 17 шілдесінде қайтыс болғанға дейін Карлді өзінің мұрагері етіп тағайындады. 1125 жылы Карл еврейлерді Фландриядан қуды, олардың баға көтеруі сол жылы оның иелігінде болған ашаршылық кезінде қосымша қиындықтарға себеп болды деп есептеді. Ашаршылық кезінде Карл кедейлерге нан таратты және астықты жинап алып, тым қымбат бағаға сатудың алдын алуға шаралар қолданды. Кеңесшілерінің ынталандыруымен ол осы іспен айналысқан ықпалды Эрембальд әулетін жекебасқа (құлдыққа) түсіруге бағытталған шараларды бастады. Соның салдарынан, Киелі Донациан шіркеуінің провосты, Фр. Бертульф Фиц-Эрембальд Карл мен оның кеңесшілерін өлтіру үшін құлық жасады. Генрих V қайтыс болғаннан кейін ол Рим патшасы сайлауына үміткер ретінде қарастырылды, бірақ ұсыныстан бас тартты.

Өлім

1127 жылы 2 наурызда таңертең Карл, Святого Донатиана шіркеуінде дұға етіп тізе бүккенде, Ерембальд әулетіне бағынышты рыцарлар тобы шіркеуге кіріп, оны кең қылыштармен қатыгездікпен өлтірді. Ұлы даңққа ие болған графты осылайша қатыгездікпен және құдайға қарсы келу арқылы өлтіру, халық арасында кеңінен наразылық тудырды. Ол 1882 жылға дейін ресми түрде қасиетті деп жарияланбаса да, көпшілік оны дереу шейіт және қасиетті санады. Карлдың өлтірілуін жоспарлап, орындаған Ерембальдтар Брюгге қаласының ашулы ақсүйектері мен қара халықпен бірге Генттен келгендер тарапынан Брюгге қамалында қоршауға алынды. Барлық қатысушылар жеңіліп, тұтқындалып, азаптап өлтірілді. Франция королі Людовик VI, Ерембальдтарға қарсы көтерілісті қолдағандықтан, өзінің беделін пайдаланып, Фландрияның келесі графы ретінде Уильям Клитоны таңдады.