Кіріспе
Америкалық судья және Теннесси штатынан сенатор, Миссисипи губернаторы Хью Лоусон Уайт (30 қазан 1773 – 10 сәуір 1840) – 19 ғасырдың алғашқы үштен біріндегі көрнекті американдық саясаткер. 1801 жылдан бастап Теннесси штатының сот және мемлекеттік заң шығару органдарында бірнеше лауазымдарды атқарғаннан кейін, соның ішінде Теннесси Жоғарғы сотының судьясы ретінде, 1825 жылы ол АҚШ Сенатында бұрынғы президенттік үміткер Эндрю Джексонның орнын басуға таңдалды. Ол жаңа Демократиялық партияның мүшесі болып, Джексонның саясатын және оның болашақ президенттік әкімшілігін қолдады. Алайда, 1836 жылы демократтардан шығып, сол жылғы президенттік сайлауда вигтер партиясынан кандидат болды. Қатаң құрылымдық тәсілді ұстанып, өмір бойы штаттардың құқықтарын қорғаған Уайт 1820-жылдардың соңы мен 1830-жылдардың басында Конгресте президент Джексонның ең сенімді серіктестерінің бірі болды. Уайт ұлттық банкке, тарифтерге және ішкі жақсартуларға федералдық қаражат жұмсауға қарсы күресті. 1786 жылы ол Уайт бекітін салды, ол кейіннен Теннесси штатындағы Ноксвилл қаласына айналды. Ал Уайттың немересі және өмірбаян жазушысы Нэнси Скотт, Уайт қаза болған соққыны бергенін мәлімдеді. 1812 жылы Уайт Теннесси банкінің Ноксвилл бөлімшесінің президенті болып тағайындалды. 1821 жылы президент Джеймс Монро Уайтты Испанияға қарсы талаптарды реттеу комиссиясына тағайындады, нәтижесінде Адамс-Онис шарты бойынша Испания Флориданы АҚШ-қа сатты. Сондай-ақ ол құлдық мәселесіне федералдық үкіметтің араласуына қарсы болды.
the Governor of Mississippi
Hugh Lawson White (October 30, 1773April 10, 1840) was a prominent American politician during the first third of the 19th century. After filling in several posts particularly in Tennessee's judiciary and state legislature since 1801, thereunder as a Tennessee Supreme Court justice, he was chosen to succeed former presidential candidate Andrew Jackson in the United States Senate in 1825. He became a member of the new Democratic Party, supporting Jackson's policies and his future presidential administration. However, he left the Democrats in 1836 and was a Whig candidate in that year's presidential election. An ardent strict constructionist and lifelong states' rights advocate, White was one of President Jackson's most trusted allies in Congress in the late 1820s and early 1830s. White fought against the national bank, tariffs, and the use of federal funds for internal improvements, In 1786, he constructed White's Fort, which would eventually develop into Knoxville, Tennessee. and White's granddaughter and biographer, Nancy Scott, stated that White fired the fatal shot. In 1812, White was named president of the Knoxville branch of the Bank of Tennessee. In 1821, President James Monroe appointed White to a commission to settle claims against Spain, following the Adams Onís Treaty in which that nation sold Florida to the United States. he and opposed federal intervention into the issue of slavery.
1836 жылғы президенттік сайлау
Джексонның бірінші мерзімінің соңына таяу, Уайт пен Джексон арасында келіспеушілік туды. 1831 жылы Джексон «Петикоат ісінен» кейін кабинетін қайта құрғанда, Уайтқа Соғыс министрі лауазымы ұсынылды, бірақ ол оны қабылдамады.
Кейінгі мансап
1837 жылға қарай Уайт пен Джексон арасындағы қарым-қатынас жаушыққа ұласқан. Уайттың өзінің басшылығындағы әкімшілік тікелей алаяқтық жасады деп айыптағанын білген Джексон қатты ашуланды және Адам Хантсманға жазған хатында Уайттың "әдеп нормаларының төмендігі" бар екенін мәлімдеді.
Жеке тұлға және стилі
Уайт қатаң конституциялық тұжырымдама мен шектеулі федералдық үкімет принциптеріне берік сенді және егер олардың бастамалары осы принциптерге қайшы келсе, тіпті өз Джексондықтарына да қарсы дауыс берді. Оның тәуелсіз мінезі мен қатаң әділдігі оған «Америка Құрама Штаттарының Катоны» деген лақап атты әкелді. Оның конгресс әріптесі Генри Уайз кейіннен Уайттың Сенаттың уақытша төрағасы ретіндегі «отансүйгіштігі мен нықтылығы» Нуллификация дағдарысын шешуге маңызды болды деп жазды. Уайттың шаруашылығы Ноксвиллдегі Екінші ағыстың батысында орналасқан. 19 ғасырдың соңында бұл «Уайттың қосымшасы» деп белгіленген жерді дамыту аймағына айналды. Бұл аудан қазір Теннесси университетінің кампусының және Форт-Сандерс ауданының бір бөлігі болып табылады.