Кіріспе
1920-жылдардағы он жылдық кино өнерінде көптеген маңызды фильмдер жасалды.
Оқиғалар
1920 жылдары Голливуд киноөндірісі кеңінен дамып, бүкіл әлемде киноға барушылардың саны арта түсті. Он жылдық бойы фильмдерді жасау барысында назар негізінен "қысқа" немесе "екі бөлімді" фильмдерден гөрі, толық метражды фильмдерге ауыстырылды. Бұл өзгеріс 1910 жылдардың ортасында Д.У. Гриффиттің ұзақ эпикалық туындыларымен басталып, 1920 жылдары басты стильге айналды. Голливудта көптеген шағын студиялар ірі студиялардың құрамына еніп, американдық, испандық және поляк фильмдерін шығару үшін 1960 жылдарға дейін қолданылған студиялық жүйені құрды. Metro Goldwyn Mayer (онжылдықтың ортасында құрылған) және Paramount Pictures осы кезеңде ең көп табыс тапқан студиялар болды, ал 20th Century Fox, Universal Pictures, United Artists және Warner Brothers нарықтың қалған бөлігінің үлкен бөлігін құрады. 1920 жылдар "Кино сарайлары" дәуірі болды: бір уақытта 1–2000 көрерменді қабылдай алатын үлкен қалалық театрлар, толық оркестрдің сүйемелдеуімен және өте әсем безендірілген (көбінесе итальяндық, испандық және барокко стильдерінің үйлесімі). Бұл кино сарайлардың көпшілігі киностудияларға тиесілі болды және олардың маңызды фильмдерінің тұсаукесері мен алғашқы көрсетілімдері үшін пайдаланылды. Осы онжылдықта шабуыл, қорқыныш және заманауи романтикалық комедия сияқты маңызды жанрлар гүлденді. Дуглас Фэрбенкс, Рамон Новарро, Пола Негри, Назимова, Грета Гарбо, Мэри Пикфорд, Лилиан Гиш, Фрэнсис Бушман, Чарли Чаплин, Бастер Китон, Гарольд Ллойд, Лон Чейни, Рудольф Валентино, Джон Гилберт, Клара Боу, Глория Свансон, Джоан Кроуфорд, Джордж О'Брайен және Джон Бэрримор осы кезеңде ең есте қаларлық рөлдер мен фильмдерін жасады. Стильдік тұрғыдан алғанда, неміс экспрессионизмі, советтік монтаж және реализм фильмнің эстетикалық жағынан маңызды өзгерістерге әкелді. Экранға композиция жасауға көбірек мән беру, фильмдерді жасауды әлемді "нақты қалпында" көрсетуге деген бұрынғы ұмтылыстан алыстатты. 1920 жылдардың ортасы мен соңында үнсіз "көркем фильмдер" көбейді, олардың қатарында Йозеф фон Штернбергтің "Админ" және "Соңғы бұйрық", Кинг Видордың "Халық", және Ф.В. Мурнаудың "Күн шығуы: Екі адамның әні" сияқты үнсіз фильмдердің ең жақсы туындылары бар. Эрих фон Строхаймның "Ашкөздік" сияқты ультрареалистік фильмдері де үлкен әсер етті. Фильмдерде дыбыс пайдалану технологиясына көшу онжылдықтың ортасында, 1926–1927 жылдары жүзеге асты, бұл 1910 жылдардың соңында басталған тәжірибелік ізденістердің нәтижесі болды. Fox Studios және Warner Brothers дыбыстық технологияны дамыту мен қабылдауда маңызды рөл атқарды. Дыбыс пайда болғаннан кейін, 1927 жылғы "Джаз әншісі" сияқты музыкалық фильмдер бірден пайда болды, өйткені үнсіз фильмдер театрларда көрсетілгенде жылдар бойы музыкамен сүйемелденген. Дыбыс Голливудтың әңгіме айту тәсіліне де үлкен өзгерістер енгізді, диалогқа көбірек сенуге және визуалды элементтерді шығармашылықпен пайдалануға көмектесті. Сондай-ақ, 1927 жылы Халықаралық кино өнері және ғылым академиясы құрылды. Кейіннен атаудан "Халықаралық" деген сөз алынып тасталды. Бүгінгі таңда Кино өнері және ғылым академиясы жыл сайын өткізілетін "Оскар" сыйлығының ресми ұйымдастырушысы ретінде танымал.