Кіріспе

Америкалық бейсболшы және хабар таратушы (1936–1993)

Дональд Скотт Драйсдейл (23 шілде 1936 – 3 шілде 1993), "Биг Ди" лақап атымен танымал, американдық кәсіби бейсбол ойыншысы және хабар таратушы, Мажор лигасында ойнаған. Ол өзінің 14 жылдық мансабын Бруклин/Лос-Анджелес Доджерс командасында өткізді. Қатал бәсекелестікке бейім екенімен танылған Драйсдейл 1962 жылы Сай Янг сыйлығын жеңіп алды және ойыншылық карьерасы барысында үш рет Әлем сериясінің чемпионы атанды. Калифорния штатының Ван-Нюйс қаласында туған Драйсдейл 1956 жылы жоғары лигадағы дебютін жасады. Ол өзін қарсыластарды тепе-теңдіктен шығару үшін ішке қарай лақтырудан қорқамайтын, соққы беруге дайын ойыншы ретінде тез таныстырды. Әріптесі және Доджерс командасының үздік ойыншысы Сэнди Куфакстың артынан қалып, Драйсдейл өзінің басымдығымен көзге түсті, Сай Янг сыйлығын жеңіп алды және бес рет қатарынан таза ойын көрсетіп, 58 2/3 қатарынан ұпайсыз иннинг ойнады.

Драйсдейл 1984 жылы Бейсбол Даңқы залына енгізілді, ал сол жылы Лос-Анджелес Доджерс оның 53 нөмірін зейнеткерлікке шығарды. 1969 жылы ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін Драйсдейл 1993 жылы жүрек талмасынан қайтыс болғанға дейін радио және теледидар хабаршысы болып жұмыс істеді.

Ерте өмір

Драйсдейл Лос-Анджелестің Ван-Найс қаласында Скотт пен Верна Драйсдейлдің отбасында дүниеге келді. Оның әкесі, Драйсдейл туылмай тұрып, кіші лигада қысқаша мансап жасаған, Тынық мұхиты телефон және телеграф компаниясының жөндеу жұмысын басқарушысы болды. Драйсдейл Ван-Найс орта мектебінде оқыды, оның сыныптастарының бірі актер Роберт Редфорд еді. Бала кезінен бастап бейсбол ойнаған, көбінесе екінші нөмірде ойнаған, Драйсдейл жоғары мектептің соңғы курсында ғана питчерлікпен айналыса бастады; ол 10-1 есебімен жеңіске жетті. Оны Бруклин Доджерс клубы мектептен кейін минималды жалақымен және 4000 долларлық бонуспен шартқа алды. Келесі маусымда Драйсдейл Халықаралық лиганың Монреаль Роялз клубына көтерілді. 1955 жылы Монреаль үшін 3.33 орташа ұпай жинап, 80 соққыға ұшыраған 11-11 есебін көрсетті. Келесі жылы ол Бруклин Доджерс клубына ауысты. Драйсдейл, Доджерс командаласы Сэнди Куфакспен бірге, 1957 жылғы маусым аяқталғаннан кейін және 1958 жылғы жаттығулар басталмас бұрын Нью-Джерсидегі Форт-Дикс және Калифорниядағы Ван-Найстағы АҚШ Армиясының резервінде алты ай қызмет етті. Драйсдейл "Бір кездері бос, әрқашан Доджер" атты автобиографиясында былай деп жазды:

Осы алты ай мен үшін пайдалы болды. Күнде таңғы сағат үш жарымда оянғанда және достарың үйге жаңа ғана келгенін білгенде, өзіңді тәртіпке келтіресің. Әрбір американ баласы үшін әскери қызмет міндетті болуы керек. Өзіңді жоғары лиганың питчері ретінде бағалап, кейін Форт-Дикске барып, кім екеніңнің маңызды емес екенін түсінесің. Ешқандай ерекшелік болған жоқ. 1962 жылы Драйсдейл 25 ойын жеңіп, 232 соққымен лигадағы ең көп соққы салған питчер атанды. Ол Сай Янг сыйлығын жеңіп алды және The Sporting News журналының "Жылдың ойыншысы" және "Жылдың питчері" атағын иеленді. 1963 жылы ол 251 соққы салып, Лос-Анджелестегі Доджерс стадионында Янкистерге қарсы өткен әлем чемпионаттың үшінші ойынын 1:0 есебімен жеңді. 1965 жылы ол Доджерс клубының жалғыз .300-ге жуық соққы салған ойыншысы болды және питчерлер арасындағы Ұлттық лиганың рекордын жеті хоум-ранмен теңестірді. Сол жылы ол 23 ойын жеңіп, Доджерс клубына Лос-Анджелесте үшінші рет чемпиондыққа көмектесті. Сәтсіздікке қарамастан, Доджерс Куфакстың MVP атанған 5-ші және 7-ші ойындардағы тамаша өнерінің арқасында серияны жеңіп алды, ал Драйсдейл Доджер стадионында өткен 4-ші ойында жеңіске жетті. 1968 жылы, "питчерлер жылы" деп аталған жылы, Драйсдейл бес ойын қатарынан ұпайсыз аяқтап, 58 2/3 қатарынан ұпайсыз иннингтер тіркеп, маусым айында NL Player of the Month атағын жеңіп алды және Хьюстондағы All-Star ойынын бастады. Иық жарақаты Драйсдейлдің соңғы жылдарында оны тежеді. Ротаторлық манжеті жыртылғаннан кейін Драйсдейл 1969 жылғы маусымда 12 ойын өткізгеннен кейін бейсболдан зейнеткерлікке шықты. Ол зейнеткерлікке шыққан кезде, ол Бруклинде ойнаған Доджерс клубының соңғы белсенді ойыншысы еді.

Радио бағдарламасы

1987 жылы Драйсдейл "Радио бейсбол карточкалары" атты ұлттық синдикаттық радио бағдарламасын жүргізді. 162 эпизод қазіргі және бұрынғы Бейсбол лигасының ойыншылары айтқан оқиғалар мен әңгімелермен дайындалды. Сериалдың ең жарқын тұсы – Джеки Робинсонның естелігі мен әсеріне арналған көптеген эпизодтар, оларды командаластары, қарсыластары және оның жанкүйерлері баяндады. "Радио бейсбол карточкалары" 38 станцияда, оның ішінде WNBC Нью-Йорк, KSFO Сан-Франциско және WEEI Бостон радиостанцияларында ойынға дейінгі бағдарлама ретінде эфирге шықты. Бағдарламаның коллекциялық нұсқасы 2007 жылы подкаст ретінде қайта жарияланды.

Жеке өмір

1958 жылы Дрисдейл Ковингтон (Джорджия) қаласының тумасы, Эула "Джинджер" Дабберлиге үйленді, ол бұрын Адриан сән үйінің моделі болған. Олардың Келли Джин есімді қызы дүниеге келді (1959 ж.т.), бірақ 1982 жылы ажырасты.

Өлім

1993 жылдың 2 шілдесінде Дрисдейл Олимпиада стадионында «Доджерс» пен «Монреаль Экспоз» командалары арасындағы ойынды телеарнаға тікелей эфирде түсірді. Ойыннан кейін ол командасы тұрған «Ле-Центр Шератон» қонақ үйіне оралды. Бірақ ертесі күні таңертең команда стадионға аттанғанда, Дрисдейл олармен бірге болған жоқ. Команда Дрисдейлдің стадионға келмегенін білген соң, бірнеше телекомментаторлар қонақ үйіне қайтаруға жіберілді. Қонақ үй қызметкерлері Дрисдейлдің бөлмесіне барғанда, оның денесі еденде, беті төмен қарап жатқандығын көрді. Өлімнің себебі – жүрек талмасы деп белгіленді, ал сот медициналық сарапшылардың қорытындысы бойынша Дрисдейл денесі табылар алдында кем дегенде он сегіз сағаттан бері қайтыс болған. «Доджерс» командасы сол күні ойынды көрсету барысында бұрынғы жұлдыз ойыншысының қазасы туралы хабарлады. Дрисдейлдің отбасына хабар берілгенше, эфирде ештеңе айтпау туралы нұсқау алған телекомментатор Вин Скалли, оның қазасы туралы былай деп мәлімдеді: «Мені осылай ауыр хабарды жариялауға ешқашан сұрамаған едім. Мен мұны қиын жағдайда, жүрегім ауырып тұрып айтамын». Кейін ол бұл эфирді өміріндегі ең қиын эфир деп атады. Осы оқиғалар болып жатқанда, Дрисдейлдің бұрынғы «Уайт Сокс» командаласы Кен Харрелсонға хабар жетті. Ол сол күні кешке «Комски Парк» стадионында «Балтимор Ориолс» командасына қарсы өткізіліп жатқан ойынды WGN телеарнасы үшін тікелей эфирде түсіріп жатқанда бұл хабарды естіді. Харрелсон бұл ақпаратты тыңдаушыларына жеткізді, бірақ өзін ұстауға тырысты. «Энджелс» командасының телекомментаторы Дик Энберг: «Дон Дрисдейлмен бірге өткен әр күн жақсы күн болатын» деді. Дрисдейлдің қонақ үй бөлмесінен табылған жеке заттарының ішінде 1968 жылғы Калифорниядағы Демократиялық партияның президенттік сайлауында жеңіске жеткен Роберт Ф. Кеннедидің жеңіс сөзі жазылған кассетасы болды. Кеннеди сол сөзінде көпшіліктің ықыласымен, Дрисдейлдің сол күні кешке алтыншы рет қатарынан қарсыластарына еш мүмкіндік бермей жеңіске жеткенін атап өтті. Дрисдейл Кеннединің қазасынан кейін бұл кассетаны өзімен бірге алып жүрген. Дрисдейлдің қоштасу рәсімі Калифорния штатының Глендейл қаласындағы Крестке шегелену және қайта тірілу шіркеуінде өтті. Салтанатты рәсімді Дрисдейлдің бұрынғы командаласы, дін қызметкері болған Джон Верхас жүргізді. Вин Скалли, Томми Ласорда, Боб Уэкер және Орел Хершизер ақтық сөздерін айтты. Дрисдейлдің денесі өртеліп, күлі Калифорния штатының Глендейл қаласындағы Форрест-Лаун мемориалдық паркіндегі Ұлы мавзолейдегі Колумбарийге қойылды. Оның күлі 2002 жылдың ақпан айында отбасына қайтарылып берілді және келесі жылы шашылды.