Кіріспе
Porcupine Tree – 1987 жылы музыкант Стивен Уилсон құрған ағылшын прогрессивті рок тобы. Жиырма жылдан астам уақытқа созылған алғашқы мансабында олар сыншылар мен әріптес музыканттардан жоғары баға алды, жанкүйерлер қатарын кеңейтті және жаңа суретшілерге ықпал етті. Топтың мансабы негізгі музыкадан шалқап, Classic Rock және PopMatters сияқты басылымдар оларды "ешқашан естімеген ең маңызды топ" деп сипаттады. Топ бастапқыда Уилсонның жеке жобасы болды, ол топтың барлық музыкасын өзі жасады. Алайда, 1993 жылдың соңында ол топта жұмыс істеуге ниеттенді, жиі серіктес Ричард Барбиериді пернетақташы, Колин Эдвинді бассист, ал Крис Мэтландты барабаншы ретінде шақырып, алғашқы тұрақты құрамды құрды. Уилсон жетекші вокалист және гитарист ретінде, бұл құрам 2002 жылдың ақпанына дейін сақталды, ол кезде Мэтлэнд топтан кетіп, оның орнына Гэвин Харрисон қабылданды. Porcupine Tree-нің алғашқы дыбысы психоделикалық рок, ғарыш рок және эксперименталды рок стильдерін еске түсірді, кейіннен Пинк Флойдпен салыстырылатын прогрессивті/ғарыш рок бағытына қарай өтті. 1990 жылдардың соңында Kscope лейблімен келісімшарт жасағаннан кейін, топ негізгі альтернативті рок дыбысына жақындауға тырысты. 2000 жылдардың басында топ ірі лейблмен келісімшарт жасасып, дыбысын тағы да өзгертті, бұл жолы прогрессивті метал бағытына бұрылды. 2010 жылы, 2009 жылғы студиялық альбомы The Incident-ты қолдау үшін өткізілген турнеден кейін, топтың әрекеті тоқтап, Уилсон жеке жұмысына көшті, ал топтың басқа мүшелері жеке жобаларымен айналыса бастады. Дегенмен, Уилсон, Барбиери және Харрисон келесі он жыл бойы құпия түрде материалмен жұмыс істеуді жалғастырды, нәтижесінде 2022 жылдың 24 маусымында Closure/Continuation альбомы жарық көрді.
Porcupine Tree are an English rock band formed by musician Steven Wilson in 1987. During an initial career spanning more than twenty years, they earned critical acclaim from critics and fellow musicians, developed a cult following, and became an influence for new artists. The group carved out a career at a certain distance away from mainstream music, being described by publications such as Classic Rock and PopMatters as "the most important band you'd never heard of". The band began as a solo project for Wilson, who initially created all of the band's music himself. By late 1993, however, he wanted to work in a band environment, bringing on frequent collaborators Richard Barbieri as keyboardist, Colin Edwin as bassist, and Chris Maitland as drummer to form the first permanent lineup. With Wilson as lead vocalist and guitarist, this remained the lineup until February 2002, when Maitland left the band and Gavin Harrison was recruited to replace him. Porcupine Tree's early sound evoked various styles of psychedelic rock, space rock and experimental rock, later moving towards a more progressive/space rock direction comparable to that of Pink Floyd. Upon signing with Kscope record label in the late 1990s, the band began to approach a more mainstream alternative rock sound. By the early 2000s, the band had signed to a major record label and shifted their sound again, this time in a more progressive metal direction. In 2010, after the tour in support of their 2009 studio album The Incident, the band became publicly inactive as Wilson committed himself to his solo work and other members began working on their own separate projects. However, Wilson, Barbieri and Harrison continued to intermittently work on material in secrecy over the course of the following decade, leading to the release of their album Closure/Continuation on 24 June 2022.
Шығуы (19871990)
Porcupine Tree 1987 жылы Стивен Уилсон мен Малкольм Стокстың бірлескен әзіл жобасы ретінде дүниеге келді. Жастық шағында музыкалық аренада үстемдік құрған Pink Floyd сияқты 1970-ші жылдардың психоделикалық/прогрессивті топтарынан шабыттанған екеуі, Porcupine Tree деп аталатын құмарлық ойдан туған, аңызға айналған рок-топ құруға бекінді. Олар топ мүшелері мен альбомдардың атаулары туралы толыққанды ақпараттан, сондай-ақ 1970-ші жылдардағы рок-фестивальдағы кездесу және түрмеге бірнеше рет қамау сияқты оқиғаларды қамтитын "көріктей" тарихты жасады. Уилсон жеке студиялық жабдық сатып алуға жеткілікті қаражат жинаған соң, осы туындыны музыкамен толтырып, оның бар екенін "дәлелдеуге" тырысты. Стокстың ән айту мен эксперименттік гитара ойнауға бірнеше әрекеттері болғанымен, жобадағы оның рөлі көбінесе идея ұсынумен шектелді, ал материалдың көп бөлігін Уилсон жазды, орындады және ән шырқады. Бұл кезеңде Porcupine Tree – әзіл мен жеке ойын-сауықтан аспады, себебі Уилсон өзінің басқа жобасы – No Man-ға, Ұлыбританиядағы әнші және ән жазушы Тим Боунесспен бірлескен жұмысына ден қойып отырды. Алайда, 1989 жылы ол Porcupine Tree музыкасының бір бөлігін сатуға болатындығын ойлай бастады. Уилсон Porcupine Tree атынан 80 минуттық "Таркиннің теңіз балдырлары фермасы" атты кассета шығарды. Ол жазбаларға қызығушылық танытатындай сезімдегі бірнеше адамға кассетаның көшірмелерін жіберді. Ұлыбританияда The Bevis Frond гитарисі ретінде танымал Ник Саломан, оны Ұлыбританияның контрмәдени журналы Encyclopaedia Psychedelica-ның авторы және Ұлыбританияның психоделикалық гараж-рок журналы Freakbeat-тың редакторы Ричард Алленге жіберуді ұсынды. Аллен екі журналда да жазбаны мақалалады. Кейбір материалдарды ұнатпаса да, оның көп бөлігіне оң баға берді. Бірнеше айдан кейін Аллен Уилсонды жаңа Delerium лейблін іске қосуға арналған A Psychedelic Psauna атты қос LP-ге бір трек қосуға шақырды. Аллен 2004 жылға дейін топтың менеджері, баспасөз хатшысы және промоутері болды, ал The Sky Moves Sideways альбомынан кейін топтың имиджін насихаттаудағы рөлі азайды. Осы уақыт аралығында Уилсон жаңа материалдармен жұмысын жалғастырды. 1990 жылы ол Love, Death & Mussolini EP-ін шығарды, ол тек 10 дана ғана басылып шықты. Бұл EP өте сирек кездесетін, коллекционерлерге арналған құнды туынды. Ол алдағы екінші альбомның үзіндісі ретінде, бұрын жарық көрмеген тоғыз тректен тұрды. 1991 жылы Уилсон Porcupine Tree-дің екінші толық көлемді кассетасын – "Ностальгия фабрикасы" атты туындысын шығарды, ол Porcupine Tree-дің астыртын жанкүйерлер қатарын одан әрі кеңейтті, бірақ топ әлі де 1970-ші жылдардың рок жұлдыздары рөлін сомдап жүрді. Осы кезде Porcupine Tree толығымен жеке жобаға айналды, ал Стокстың басқа да іс-шараларға қатысуына мүмкіндік берді.
Өмірдің жексенбісінде...
«A Psychedelic Psauna» жинағымен қатар, Porcupine Tree тобының «Linton Samuel Dawson» атты туындысын қамтыған, Freakbeat редакторы Ричард Аллен мен Айвор Труман құрған жаңадан ашылған Delerium лейблі «Tarquin's Seaweed Farm» және «The Nostalgia Factory» кассеталарын қайта шығаруды ұсынды. Әр кассетаның 200 данасы Freakbeat-тің пошта арқылы тапсырыс беру арқылы, «The Freak Emporium» дүкені арқылы сатылды, ал көп ұзамай Porcupine Tree сол кездегі Ұлыбританияның астыртын психоделикалық музыка сахнасында жаңа, құпия топ ретінде танымал болды. Осыдан кейін Delerium Уилсонды лейблдің негізін қалаушы әртістерінің бірі ретінде келісімге келді. Осыдан кейінгі алғашқы шығарылым – екі винил альбомы және оның екі кассетасынан ең жақсы материалдарды жинаған бір CD, 1992 жылдың ортасында «On the Sunday of Life» деген атпен шықты, бұл атау Ричард Аллен жинаған мүмкін емес атаулардың ұзын тізімінен таңдалды. Бастапқы таспалардағы музыканың қалған бөлігі шектеулі салада шығарылған «Yellow Hedgerow Dreamscape» жинақ альбомында жарық көрді. 1992 жылы Delerium «On the Sunday of Life» альбомын 1000 данадан тұратын басылым түрінде шығарды, оған делюкс қақпақ мұқабасы қоса берілді. Альбом өте жақсы сатылды, әсіресе Италияда, ол қысқа мерзімге винилде қайта басылып, шыққаннан бері CD форматында қолжетімді болып келеді. Альбомда болашақ концерттерде жиі орындалатын және қосымша нөмір ретінде танымал «Radioactive Toy» әні де бар. 2000 жылға қарай «On the Sunday of Life» альбомы 20 000 данадан астам сатылды. «On the Sunday of Life» бастапқыда екі кассетаны толық қамтитын төрт (LP) / қос (CD) альбом болып жоспарланған, бірақ Уилсонның пікірінше, таспалардан ең жақсы әндерге өзгертілді. 2004 жылы Уилсон барлық үш таспаны ремикстеп, ремастерледі, оларды «Footprints: Cassette Music 1988 1992» деп аталатын үш CD жинағы ретінде шығарды. Бұл жинақ тек отбасы мен достарға таратылды.
Төменгі сатыдан жоғары
Porcupine Tree-нің табысы артып келе жатқанда Уилсонның тағы бір тобы No Man Ұлыбританиядағы маңызды музыка сыншыларының жоғары бағасына ие болды, бұл 1991 жылы топтың Ұлыбританиядағы жетекші тәуелсіз музыка баспасы Hit & Run Music Publishing-ке қол қоюына әкелді, содан кейін One Little Indian Records және АҚШ-та Epic 440/Sony баспаларымен келісім шарттары жасалды. No Man-нің жетістігі Уилсонға тұрақты жұмысын тастап, өзінің барлық уақытын музыкаға арнау мүмкіндігін берді. Delirium-нің барлық шығарылымдары Hit & Run баспасынан жарық көрді, оның атқарушы директоры Дейв Масси No Man-мен келісімшарт жасасып, Porcupine Tree жобасына белсенді қатысып жүрді. 1993 жылдың мамыр айында Porcupine Tree-нің екінші альбомы Up the Downstair шықты, ол бастапқыда қос альбом ретінде жоспарланған, бірақ ақырында бір дискіге дейін қысқартылды. "Voyage 34" екінші дискіге енуге тиіс болған, бірақ соңында жеке сингл ретінде шығару туралы шешім қабылданды. Альбом жоғары бағаланды, Melody Maker оны "жылдың альбомы – психоделикалық шедевр" деп сипаттады. Альбом электронды музыка мен рок қосылысын жалғастырды және Porcupine Tree-нің болашақ екі мүшесі – 1970-80 жылдардағы Japan арт-рок тобының мүшесі Ричард Барбиери және Колин Эдвин де қонақ ретінде қатысты. 1993 жылдың қараша айында Voyage 34 Astralasia-ның қосымша 12 дюймдік ремиксімен қайта шығарылды. Альбом алты апта бойы NME инди-картіне енді және радиода ойналмаса да, андеграунд классикасына айналды. Топтың үш жаңа мүшесі де Уилсонмен алдыңғы жылдары түрлі жобалар бойынша жұмыс істеген, әсіресе Барбиери мен Мейтленд No Man тобының гастрольдік құрамында болған. Жаңа құрамның алғашқы концерттік альбомы Spiral Circus олардың алғашқы үш өнер көрсетуінен, соның ішінде топтың ерте жақтасы болған Марк Рэдклифф үшін BBC Radio One сессиясынан жазылған материалдарды қамтыды. Porcupine Tree-нің келесі альбомы 1995 жылдың басына дейін шықпады, бірақ оған Moonloop EP-і ілесіп шықты, оның соңғы екі трекі альбом сессиялары кезінде жазылған және жаңа топтың алғашқы жұмыстары болды. 1995 жылы шыққан топтың үшінші студиялық альбомы The Sky Moves Sideways прогрессивті рок жанкүйерлері арасында сәттілікке ие болды және Porcupine Tree 1990-шы жылдардың Pink Floyd-ы деп аталды. Уилсон кейіннен: "Мен бұған араласа алмаймын. The Sky Moves Sideways кезеңінде мен Pink Floyd жанкүйерлерін қанағаттандыруға тырыстым, өйткені бұл топ енді альбом шығармайды. Мен осыған өкінемін". The Sky Moves Sideways "мелодия мен амбиенттік рок эксперименттерінің кең ауқымы" болды, бірақ ол топ құрылғанға дейін жазылған және кейін жазылған материалдардан тұратын өтпелі жұмыс екені анықталды. Альбомның көп бөлігін 35 минуттық атау трек алып тұрды, ол бір кезде Уилсон бүкіл альбомды толтыруға жеткілікті болды деп ойлаған. Тректің кейбір өшірілген музыкалық бөлімдері бар басқа нұсқасы альбомның 2004 жылғы қайта жазылған нұсқасына енгізілді. Ол сондай-ақ NME, Melody Maker және Music Week чарттарына енді. Топ келесі жылы тығыз және амбициялы рок дыбысын жетілдіру үшін үздіксіз жұмыс істеді. Porcupine Tree-нің алғашқы "Waiting" синглының шығуынан кейін, ол Ұлыбританияның барлық инди-карттарына және Ұлыбританияның Ұлттық картіне енді, сондай-ақ Еуропа бойынша эфирде ойнатылды, Signify 1996 жылдың қыркүйегінде шықты. Альбом аспаптық тректер мен әндердің қосындысынан тұрды, көптеген рок және авангард стильдерін, мысалы краутрокпен үйлестірді. Уилсон альбомның бағытына қанағаттануын білдіріп: "Every Home Is Wired" және "Dark Matter" сияқты тректер жанр мен салыстырудан асып түседі. Менің ойымша, біз толығымен түпнұсқа және 1990-шы жылдардың музыкасын жасаймыз, бірақ оның тамыры әлі де прогрессивті музыкада". Музыканттар кейбір тректерге авторлық құқық алды, әсіресе 1998 жылдың соңында Metanoia ретінде шығарылған джем сессиясынан дамыған "Intermediate Jesus" трегіне. Альбомның жарыққа шығуымен бірге Еуропалық бұқаралық ақпарат құралдарының үлкен қызығушылығы байқалды. 1997 жылдың наурыз айында олар Римде үш кеш өткізіп, 5000-нан астам көрермен жиналды. Үш күн де 1997 жылы Delerium Records-пен қоштасу ретінде шығарылған Coma Divine – Recorded Live in Rome концерттік альбомын жазу үшін жазылды, өйткені бұл баспа топтың әлемдік деңгейде дамуына қажетті ресурстарды ұсына алмайтынын сезінді. 1997 жылдың соңында Porcupine Tree-нің алғашқы үш альбомы қайта өңделіп, қайта шығарылды. Signify сондай-ақ Майлс Коплендтің Ark 21 лейблінде АҚШ-та шығарылды.
Ақылсыз арман
Уилсон, Барбиери, Эдвин және Мэтленд 1998 жылдың бәрін бесінші студиялық альбомын жазуға жұмсады, бұл альбом топтың ән жазуға көбірек назар аударуын көрсетті. Уилсон бұл жолы «мен ән жазуды дыбыс ландшафтын дамытудан гөрі, өнер түрі ретінде көбірек қызықтырды» деп мойындады және The Beach Boys' Pet Sounds, Todd Rundgren, Crosby, Stills, Nash & Young пен «өте жақсы ансамбльмен орындалған әндері бар кез келген нәрседен» шабыттанғанын айтты. Сондай-ақ, ол «поп әнін тәжірибелік симфония ретінде қарастыруға қызығушылық танытқан» екенін жеткізді. Топ альбомды лейблсыз жазды, бірақ 1999 жылдың наурыз айында Stupid Dream альбомын шығаруға дейін Snapper/Kscope компаниясымен келісім шарт жасасты. Альбом Ұлыбритания, Италия, Грекия, Нидерланды, Бельгия, Швейцария, Германия, Франция, Польша және АҚШ бойынша гастрольдік турмен қолдауға алынды. Альбомнан шыққан үш сингл – «Piano Lessons», «Stranger by the Minute» және «Pure Narcotic» – АҚШ пен Еуропада кең танылды, Ұлыбританияның тәуелсіз чарттарында жақсы көрсеткіштер көрсетті және радиостанциялардың плейлисттеріне енді. Альбом олардың бұрынғы дыбысынан өзгеше болғанымен, топқа жаңа танымалдылық әкелді және сол кезге дейін топтың ең көп сатылған және ең жоғары бағаланған альбомы болды.
Жарық шам Күн
2000 жылдың ақпанында аяқталды, XTC тобының Дейв Грегори жасаған ішекті аранжировкалармен, Porcupine Tree-дің алтыншы студиялық альбомы – Lightbulb Sun, Stupid Dream альбомының әндер жазу, дыбыстық ландшафт және рок динамикасының үйлесіміне негізделген. Альбом 2000 жылдың мамыр айында, "Four Chords That Made a Million" синглынан бұрын жарық көрді. Лондондағы Scala сахнасында өткен толық сатылған концерт Ұлыбританиядағы қысқа гастрольдік турды бастады, содан кейін еуропалық фестивальдерде өнер көрсетіп, Dream Theater тобына қолдау көрсету үшін үлкен турға қатысты. Топ 2000 жылдың соңы мен 2001 жылдың басында гастрольдік турларын жалғастырды, оның ішінде Германиядағы алғашқы маңызды гастрольдік турлары да болды. Lightbulb Sun альбомының ерекше екі дискілі нұсқасы Израиль мен Германияда шығарылды. Мамыр айында топ "Recordings" деп аталған B-side жинағын шығарды, онда Stupid Dream және Lightbulb Sun сессияларынан қалған тоғыз трек жинақталған. 2001 жылдың мамыр айында Porcupine Tree Франция, Германия және Нидерландыда Marillion тобының алдында үш рет өнер көрсетті. Маусым айында топ АҚШ-та қысқа тур өткізді, ол Пенсильваниядағы NEARfest фестивалінде басталды және Нью-Йорктегі The Bottom Line сахнасында толық сатылған концертпен аяқталды. Содан кейін топ Lava/Atlantic Records компаниясымен жаңа халықаралық келісімшартқа қол қойғанын жариялады.
Жоқ болған жағдайда
2002 жылдың ақпан айында Porcupine Tree тобының құрамында алғашқы өзгеріс болды, онда барабаншы Крис Мейтленд сегіз жылдық еңбек еткеннен кейін топтан шығарылды. Топ оның орнына ұзақ жылдардан таныс барабаншы Гавин Харрисонды қабылдады. 2002 жылдың наурыз айында топтың ерте туындыларының жинағы, Stars Die: The Delerium Years 1991–1997 жарық көрді, содан кейін топ алғашқы ірі лейбл альбомын жазуға кірісті, ол Уилсонның соңғы екі жылда жазған отыз жаңа әнінен құралды. Жазу сессиялары Нью-Йорктегі және Лондондағы Avatar студиясында өтті, тәжірибелі аудио инженер Пол Нортфилд пен скрипкаларға қойлым жасаушы Дейв Грегори де жазбаның жасалуына зор үлес қосты. Альбомды мамыр айында Лос-Анджелесте Тим Палмермен бірге микстеді. Нәтижесінде шыққан In Absentia альбомы 2002 жылдың қыркүйек айында Lava Records компаниясы арқылы жарық көрді. Топ альбомның 5.1 қоршау дыбыс нұсқасын да шығарды, оны Grammy сыйлығының иегері Эллиот Шейнер микстеді. Альбомның қоршау дыбыс нұсқасы 2004 жылғы Лос-Анджелесте өткен Surround Sound Music Awards марапатында «Ең жақсы 5.1 микс» номинациясында жеңіске ие болды. Альбомды насихаттау мақсатында топ Еуропа мен Солтүстік Америкада төрт тур өткізді, оның бірі танымал шведтік металл тобы Opeth-пен бірлесе өткізілді. Тур кезінде топтың жаңа құрамына қосымша гастрольдік вокалист және гитарист Джон Уэсли де қосылды. Бұл турлар барысында топтың өнер көрсетуінің визуалды бөлігі фильм режиссері және фотографы Лассе Хойлдің қатысуымен жаңа деңгейге көтерілді, ол In Absentia альбомының облогын жасаған болатын және енді Porcupine Tree музыкасына еңбекті және сюрреалистік визуалды бейнелер жасады. In Absentia альбомын насихаттау кампаниясы 2003 жылдың 30 қарашасында Лондонның сатылып кеткен Astoria концертімен аяқталды. Сонымен қатар, "Lazarus" әні Германияның Top 100 сингл тізімінде 91-орынға енді. "Shallow" әні Four Brothers фильмінің саундтрегінде де пайда болды. Альбом сол жылы өткен Surround Music Awards марапатында «Surround үшін жасалған үздік туынды» номинациясын жеңіп алды және 2005 жылы Sound & Vision журналында, үй электроникасы және ойын-сауық саласындағы ең көп таралған американдық журналда, жылдың екінші альбомы деп танылды. Porcupine Tree Deadwing альбомын 2006 жылдың 22 наурызында Жапонияда шығарды, бұл топтың сол елде жарық көрген алғашқы альбомы болды. Альбомды насихаттау үшін турне наурыз айының соңында Ұлыбританияда басталып, жыл бойы жалғасты. Майк Беннион болашақ Deadwing фильміне арналған Myspace парақшасын құрды, онда ол сценарийдің алғашқы 15 бетін және трейлерін жариялады. Алайда, сценарий дайын болғанымен, бюджеттің жетіспеуіне байланысты жоба әзірге тоқтап тұр.
Бос планетадан қорқу
2006 жылдың тамызында Porcupine Tree тобы Roadrunner Records UK компаниясымен келісімшарт жасағандығын хабарлады. Roadrunner-дағы алғашқы шығарылымынан бұрын, топ 10 қазан 2006 жылы өзінің тұңғыш концерттік DVD-ін – Arriving Somewhere шығарды. Бұған қоса, топтың қысқа гастрольдік турнесі өтті, онда жаңа студиялық альбомнан 50 минуттық материалдың бірінші жартысы орындалды. Еуропада Paatos (шведтік топ) және АҚШ-та ProjeKct Six қолдау көрсетті. Альбом Еуропаның көптеген елдерінде чарттарға еніп, Billboard 200 тізімінде 59-шы орынды иеленді. 2007 жылы өткен 92 күндік турне топты Финляндия және Мексика сияқты бұрын концерт бермеген елдерге жеткізді. Тур шеңберінде Нью-Орлеандағы Voodoo Experience, Германиядағы Hurricane және Southside фестивальдері, сондай-ақ Донингтон Парктегі Download фестивалі сияқты көптеген музыкалық фестивальдерде өнер көрсетілді. 2008 жылы топ Австралияда алғашқы концерттерін өткізді. Альбом мәтіндері 21-ші ғасырдың басындағы қоғамда, әсіресе жастар арасындағы биполярлық бұзылыс, назар аудару тапшылығы, есірткіге тәуелділік, шеттелу және бұқаралық ақпарат құралдарының салдарынан туындаған әлеуметтік оқшалану сияқты кең таралған мінез-құлық үрдістерін қамтиды. Альбомның идеясы Брет Истон Эллистің "Lunar Park" романынан шабыттанды, ал атауы Public Enemy тобының "Fear of a Black Planet" альбомын еске түсіреді. Екеуі де әлемдік қоғамды әсер еткен белгілі қақтығыстарды бейнелейді. Уилсонның айтуынша, Public Enemy альбомы шыққан кезде нәсілдік қатынастар жастар арасындағы басты мәселе болған, бірақ 21-ші ғасырда оның орнын жалпы беткейлік, көңілсіздік және іштен тығылу сезімі иеленді. Альбомда Rush тобының Алекс Лифесон және King Crimson тобының Роберт Фрипптің де үлесі бар. Уилсон: «Менің қорқынышым – қазіргі ұрпақ, осы ақпарат революциясында туылған, интернет, ұялы телефондар, iPod, жүктеу мәдениеті, «American Idol», реалити-шоулар, дәрі-дәрмектер, PlayStation… барлығы осы нәрселер адамдарды өмірдегі маңызды нәрседен алаңдатып, сыртта не бар екенін білуге деген қызығушылықты дамытудан ауыстырады». 2007 жылдың 5 қарашасында «Fear of a Blank Planet» альбомы 2007 жылғы Classic Rock журналының «Жыл альбомы» сыйлығын жеңіп алды. 2007 жылдың желтоқсанында «Best Surround Sound Album» номинациясы бойынша «Грэмми» сыйлығына ие болды, бірақ жеңіс The Beatles тобының «Love» альбомына бұйырды. 2007 жылдың 17 қыркүйегінде «Nil Recurring» атты жаңа EP шығарылды, онда «Fear of a Blank Planet» сессиясынан алынған төрт жарияланбаған трек және Роберт Фрипптің қосымша үлесі бар. Турдың екінші кезеңі 2007 жылдың 3 қазанында басталды, енді EP-ден жаңа музыканы насихаттады. «Nil Recurring» UK Top 30 Independent Label Albums тізімінде сегізінші орынға енді. EP 2008 жылдың 18 ақпанында Peaceville Records арқылы қайта шығарылды. 2007 жылдың 4 қазанында Флорида штатының Орландо қаласындағы Park Avenue CDs дүкенінде өткен, көбінесе акустикалық стильде орындалған концерттік жазба 2008 жылдың 18 ақпанында «We Lost The Skyline» деген атпен CD-де жарық көрді. Атау «The Sky Moves Sideways (Phase One)» әнінің мәтініне сілтеме жасайды, ол тікелей эфирде орындалған жиынтықтың ашылу әні болды. Альбом 2008 жылдың 21 наурызында винилде шығарылды. Толық топтың концерті ретінде жоспарланғанмен, дүкендегі орынның шектеулілігіне байланысты тек екі гитарист – Уилсон мен Джон Уэсли ғана орындауға мүмкіндік алды.
Оқиға
2008 жылдың қазан айында топ екінші концерттік фильмін – Anesthetize түсіру үшін қысқа еуропалық турнеге шықты, ал оған дейін сәуір айында Австралияда үш концерт өткізді. Фильм түсірілімі 15 және 16 қазанда Нидерландыдағы 013 Tilburg залында өтті. Осы концерттердің бірінде Уилсон Porcupine Tree келесі альбомының материалдарын дайындауға кіріскенін мәлімдеді, оны 2009 жылы шығару жоспарланған. DVD және Blu-ray нұсқасындағы концерттік фильм 2010 жылдың 20 мамырында жарық көрді. Топ 2009 жылдың ақпан айында The Incident атты оныншы студиялық альбомын жазуға кірісті. Бұл туралы топ растады: «Келесі PT студиялық альбомын жазу жұмысы жоспарлы түрде жүріп жатыр, топ жақында ағылшыл елдігіндегі жаңа тректермен жұмыс істеу үшін екі апта өткізді. Осы материалдарды және жаңа 35 минуттық SW әндер циклын жаздыру ақпан айында басталуға тиіс болған». Бірнеше айдан кейін Уилсон 35 минуттық ән дамып, енді 55 минуттық әнге айналғанын, ол бүкіл дискіні алып тұрғанын айтты. 2009 жылдың 12 маусымында Porcupine Tree веб-сайтында былай делінді: «Альбом 21 қыркүйекте Roadrunner Records арқылы екі дискілік форматта бүкіл әлемде шығарылады. Альбомның басты бөлігі – атау трегі, ол бірінші дискінің барлық уақытын алып тұрады. 55 минуттық туынды басталу мен аяқталу, сондай-ақ «осыдан кейін ештеңе бұрынғыдай болмайды» деген сезім туралы сәл сюрреалистік ән циклі ретінде сипатталады. Өзіндік өндірілген альбомды өткен желтоқсандағы топтың жазу сессияларынан туған төрт жеке композиция – Flicker, Bonnie The Cat, Black Dahlia және Remember Me Lover толықтырады. Бұл әндер ән циклінен тәуелсіздігін көрсету үшін жеке EP дискісінде орналасқан». Альбом топтың ең үлкен коммерциялық жетістігіне айналды, Ұлыбритания альбомдық чартында 23-орынға, ал АҚШ Billboard Top 25-іне енді. Топ 2010 жылдың маусымында Atlanta атты тағы бір концерттік альбомын шығарды. Бұл өнернама 2007 жылдың 29 қазанында Атлантадағы Roxy театрында Fear of a Blank Planet турнесі кезінде жазылған. Ол тек онлайн дистрибуция арқылы шығарылды, сатудан түскен барлық қаражат Мик Карнның қатерлі ісікке қарсы емделуіне жұмсалды.
Істеусіздігі және үзілісі (2011-2020)
2010 жылы The Incident турлық циклын аяқтағаннан кейін Уилсон жылдың қалған бөлігін және 2011 жылды өзінің екінші жеке альбомын, Grace for Drowning, және Blackfield тобының үшінші альбомын, Welcome to my DNA жазумен және шығарумен өткізді. Бастапқыда топ 2012 жылы жаңа музыкамен жұмыс істеу мүмкіндігін айтқан, Уилсон «2012 жылдың басында» деген, ал Харрисон олардың 2012 жылы жұмысты бастап, 2013 жылы музыка шығаратынын болжаған. Бірақ бұл жақын арада өзгерді, Уилсон болашақтағы өзінің күшін жеке мансабына шоғырландыратынын мәлімдеді. Бұл жаңа бағытқа 2012 жылдың бірінші жартысында Grace for Drowning альбомын қолдау үшін гастрольдік саяхаттың екінші кезеңі, жылдың екінші жартысында өзінің гастрольдік тобымен үшінші жеке альбомын жазу, оны 2013 жылдың басында шығару және содан кейін үшінші жеке альбомын қолдау үшін «жыл бойы» – 2013 жыл бойы гастрольдік сапарға шығу кірді. Уилсон топтың «тарап кетпегенін» және «тарау ниеті жоқ екенін» әлі де айтты, бірақ жаңа альбомға қатысты нақты жоспарлар жоқ екенін де жеткізді. Ол Porcupine Tree тобын «кейбір сәтте қайта құруды қалайтынын» айтса да, топты қандай бағытта алға жылжытқысі келетінін білмейтінін, тек «металл музыкасынан жалыққанын» айтты. Осыдан кейін қараша айында олардың жазбалар компаниясы Kscope арқылы екі дискілі тірі альбом, Octane Twisted шығарылды, ол 2010 жылы Чикагодағы Riviera Theater және Royal Albert Hall концерттерінде жазылған The Incident альбомының толық тіркесін қамтыды. 2013 жылдың мамырында Уилсон топтың жағдайына қатысты өз ұстанымын қайталады: «Топтың тарағанын айтуға болмайды немесе осы сияқты. Біз бір жылдан кейін, бес жылдан кейін немесе он жылдан кейін қайта қосылуымыз мүмкін. Мен қазір ешқандай жоспарды айта алмаймын». Эдвиннің пікірі де осыған ұқсас болды. 2015 жылдың наурыз айында Уилсон: «Егер Porcupine Tree қайтадан бірге келсе – және, айтқандай, мен оны ешқашан жоққа шығармағанмын – бұл қосымша жоба болады. Бұл қазіргі менің негізгі музыкалық жолым, менің жеке жұмысым екендігіне ешкімнің күмәні болмауы керек» деді. 2016 жылға келгенде Уилсонның қайта құруға қатысты көзқарастары қарама-қайшы болды. 2016 жылдың ақпан айында Prog Magazine журналына берген сұхбатында ол Porcupine Tree тобының болашақта белгісіз уақытта тағы бір студиялық альбом үшін қайта құрылуының «мүмкіндігі зор» екенін айтты. Алайда, 2016 жылдың тамызында Porcupine Tree тобының гипотетикалық өнернамасы туралы сұраққа жауап ретінде Уилсон «сіз ұзақ күтесіз, бұл топ енді жоқ» деп мәлімдеді. 2017 жылдың тамызында Уилсон былай түсіндірді: «Менің жеке жобам басталысымен басқа серіктестіктердің артқа шегінуі кездейсоқ емес. Porcupine Tree 2009 жылдан бері және No Man 2008 жылдан бері жаңа альбом шығармады. Мен қазір жеке жұмыстан басқа шығармашылықпен айналысуға азырақ мұқтажмын. Менің жеке жұмысым менің қазіргі музыкалық қажеттіліктерімді толыққанды қанағаттандырады». 2018 жылдың наурыз айында Porcupine Tree тобының одан әрі белсенділігі туралы сұраққа жауап бергенде ол: «Шыншысы, мен нөл деп айтар едім, өйткені мен мұндай адам емеспін. Мен артқа жылжуды ұнатпаймын. Мен артқа шегінуге қызығушылық танытпаймын, алға жылжуды қалаймын, басқа нәрселер жасағым келеді, басқа адамдармен жұмыс істегім келеді, әртүрлі музыканы зерттегім келеді. Бұл маған өте кері қадам сияқты көрінеді. Мен каталогты құрметтеймін, ол бар, ол бар, бірақ ол жабық, ол аяқталды» деді. Бұл мәлімдемелер Уилсон мен Барбиери арасындағы шиеленісті күшейтті, Барбиери Уилсонның Porcupine Tree тобына оралуын күтіп отырған.
Қайта қосылу, жабылу/ жалғастыру және болашақ (2021 қазіргі)
2021 жылдың 27 қазанында Porcupine Tree, Wilson және Harrison әлеуметтік желідегі парақшалары арқылы "P/T C/C" стиліндегі суретпен бірге тизерлік видео және электрондық пошта тізіміне сілтеме жариялады. 1 қарашада топ 2022 жылдың маусымында Music For Nations лейблы арқылы шығатын "Closure/Continuation" атты он бірінші альбомын, сонымен қатар 12 жылдан бері алғашқы синглын – "Harridan" әнін жариялады. Қазіргі кезде топ құрамына Wilson, Harrison және Barbieri кіреді, ал гитарист Randy McStine және басист Nate Navarro гастрольдік құрамға қосылды. Альбом 11 жыл бойы толығымен құпия түрде жазылды. Wilson, Edwin-мен жоба үзіліске ұшыраған кезде байланыстың үзілуін түсіндірді, бірақ Barbieri "Мен бұл мәселені Colin-ге кері әсер еткім демеймін және бұл оның кінәсі екенін көрсеткім жоқ" деді. "Closure/Continuation" альбомы 2022 жылдың 24 маусымында жарық көрді. 2022 жылдың наурызында The Guardian газетіне берген сұхбатында Wilson топтың болашағына қатысты, бұл жоба топтың соңғы жұмысы болуы мүмкін бе, әлде қайта құрылу альбомынан кейін де жалғаса ма, әзірге белгісіз екенін айтты. Ол, топты жақсы деңгейде аяқтауды үміттене отырып, бұл олардың соңғы альбомы болуы мүмкін екенін мәлімдеді. Алайда, 2022 жылдың маусым айының соңында Under The Radar журналына берген сұхбатында Wilson Porcupine Tree-дің тағы бір альбомын жасауға қызығушылық танытты, ол көбірек синтезаторлық элементтерге негізделген болар еді. Топ 2022 жылдың қыркүйегінде "Closure/Continuation" турының бірінші кезеңін АҚШ, Канада, Мексика және Чилиде бастады. Турдың екінші кезеңі 2022 жылдың қазан айынан қараша айына дейін Еуропаның таңдалған қалаларында және Ұлыбританиядағы Лондонның Уэмбли Аренасында өтті. Ол олардың қайтадан жазуға ниетті екенін де айтты. Амстердамдағы Ziggo Dome-де 2022 жылдың 7 қарашасында түсірілген және жазылған концерт 2023 жылдың 8 желтоқсанында "Closure/Continuation. Live" атты концерттік альбомы ретінде жарық көрді.
Әсерлер
Porcupine Tree-дің кейбір музыкалық негіздері Уилсонның балалық шағына, ата-анасы бір-біріне Рождество сыйлықтары тартқан кезге дейін жетеді. Әкесі Pink Floyd-тың "The Dark Side of the Moon" альбомын, ал анасы Донна Саммердің "Love to Love You Baby" әнін алды, оларды Уилсон мұқият тыңдады. Бұл альбомдар оның кейінгі ән жазуына зор әсер етті. The Beatles, Camel және Karlheinz Stockhausen де оған әсер еткен музыканттардың қатарында. Кейін, жасөспірім шағында Уилсон британдық хэви-металдың жаңа толқынына қысқаша увлеченді, бірақ 1970-ші жылдардағы музыка мен прогрессивті рок жанрларын танығаннан кейін металға деген қызығушылығы азайды, ал эксперименттік музыкаға көшті. Кейіннен (2000-жылдары) Gojira, Sunn O))), Neurosis және Meshuggah сияқты топтарды ашып, метал музыкасына деген сенімін қайта жаңартты. "Мен ұзақ уақыт бойы осы шығармашылық музыканттардың қайда бет бұратынын біле алмадым", - деді Уилсон, "сосын оларды таптым, олар экстремалды металл саласында жұмыс істеп жатысқан". Одан кейін ол шведтік прогрессивті дэт-метал тобы Opeth-тің үш альбомын қатарынан шығарып, оның одан әрі ән жазуына елеулі үлес қосты. Электрондық музыка мен краутрок әсері де байқалады, Уилсон Can, Neu!, Tangerine Dream, Squarepusher және Aphex Twin сияқты топтарды атады. Сонымен қатар, Уилсон ағылшын электрондық тобы Orchestral Manoeuvres in the Dark (OMD)-ті, және басқа да күтпеген әсерлер еткен ABBA, The Carpenters, Electric Light Orchestra және 1977 жылғы "Saturday Night Fever" саундтрегін (көбінесе Bee Gees жазып, орындаған) еске алды.
Сипаттамалары
Porcupine Tree тобының музыкасы көбінесе ресми түрде меланхолиялық деп сипатталады. Уилсон музыканың оның барлық жағымсыз сезімдерін бейнелеуге мүмкіндік беретінін, және ішкі жағымсыз элементтерден арылу жолы екенін айтты, сондай-ақ "әлемнің жағымсыз жағы туралы әндер жазу, әлемнің қуанышты жағы туралы жазудан оңайырақ" екенін де жеткізді. Варшавадағы тікелей эфирде жазылған альбомда "Stop Swimming" әнін орындамас бұрын Уилсонның "ең қайғылы музыка көбінесе ең әдемі болады" деген сөздерін естуге болады. Porcupine Tree – альбомдық бағыттағы топ, олардың көптеген әндері бір-бірімен байланысты. Уилсон тобының дыбысын "өте қабатты, жоғары сапалы өндірілген, жақсы реттелген және күрделі аранжировкалармен" деп сипаттайды. Құрамындағы стандартты басылымдардан басқа, Stupid Dream, Lightbulb Sun, In Absentia, Deadwing, Fear of a Blank Planet және The Incident альбомдары DTS (5.1 Surround Sound) форматында қол жетімді; бұл микстеу техникасы соңғы жылдары топ үшін дәстүрге айналды. Топтың тікелей өнер көрсетулері де жоғары бағаланды, Music Radar 2010 жылы оларды "қазіргі әлемдегі 30 ең ұлы сахналық орындаушылар" тізімінде төртінші орынға қойды. Porcupine Tree көбінесе прогрессивті рок тобы ретінде жіктеледі. Көптеген тыңдаушылар оларды осылай таниды, бірақ Стивен Уилсон бұрын оларға қатысты "прогрессивті" терминін қолдануға көңілі толмайтынын айтқан. Швециялық Katatonia тобының мүшесі Андерс Нистрем Porcupine Tree-нің творчествосының, топтың death metal кезеңінен кейін оларға үлкен әсер еткенін мәлімдеді. Техникалық death metal тобы Gorguts-тың жетекшісі Люк Лемей The Incident альбомын өзінің соңғы шығармаларын жазуға шабыттандырған "үлкен аян" деп атады. Ол осы турнедегі концертті өзі қатысқан екі маңызды концерттің бірі деп ерекше атап өтті. Электрондық музыка продюсері Seven Lions өзінің dubstep және drum and bass шығармаларына шабыт көзі ретінде оларды атады. Porcupine Tree-нің мансабына тікелей әсер еткенін айтқан суретшілерден басқа, Нил Перт, Алекс Лифессон, Адриан Белев, Джордан Рудесс, Майк Портной, Арьен Лукассен, Роб Свайр, Haken және тағы да басқалар олардың жұмысына деген құрметтерін білдірген.