Пенни Синглтон: Американдық актриса және кәсіби одақ жетекшісі
Penny Singleton
Пенни Синглтон (1908-2003) – американ актрисасы, "Blondie" рөлімен және "The Jetsons" мультсериалындағы дауысымен танымал. Кәсіби одақтың басшысы болған.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық актриса (1908–2003)
American actress (1908–2003)
Пенни Синглтон (нағыз аты Мариана Дороти МакНалти, 15 қыркүйек 1908 – 12 қараша 2003) – американдық актриса және еңбек қозғалысының қайраткері. Сахнада, кинода, радиода және теледидарда 60 жылдық мансабында Синглтон 1938 жылдан 1950 жылға дейін түсірілген 28 фильмде және 1939 жылдан 1950 жылға дейін танымал «Блонди» радио бағдарламасында комикстің басты кейіпкері Блонди Бамстед рөлінде ойнады. Синглтон сонымен қатар 1962 жылдан 1963 жылға дейін «The Jetsons» мультсериалында Джейн Джетсонға дауыс берді. Көзге көрінбейтін жағынан, Синглтон AFL-CIO кәсіподағының президенті болған алғашқы әйел және Американың эстрадалық артистер гильдиясының президенті болып екі мерзім қызмет етті. Ол 1962 жылы Сенаттың комиссиясында кәсіподақтың әйел артистерге қатысты қарым-қатынасы туралы куәлік берді және 1967 жылы Radio City Rockettes ереуілін ұйымдастырды.
Penny Singleton (born Mariana Dorothy McNulty, September 15, 1908 – November 12, 2003) was an American actress and labor leader. During her 6 decade career on stage, screen, radio and television, Singleton appeared as the comic strip heroine Blondie Bumstead in a series of 28 motion pictures from 1938 until 1950 and the popular Blondie radio program from 1939 until 1950. Singleton also provided the voice of Jane Jetson in the animated series The Jetsons from 1962 to 1963. Behind the scenes, Singleton was the first woman to serve as president of an AFL CIO union, and served two terms as president of the American Guild of Variety Artists. She testified before a Senate subcommittee in 1962 on the union's treatment of women variety workers, and led a strike of the Radio City Rockettes in 1967.
Ерте өмір
Синглтон Филадельфия, Пенсильвания штатында дүниеге келген. Ол бала кезінен бастап кәсіби түрде өнер көрсетумен айналысты және мектепте бар болғаны алтыншы сыныпты ғана бітірді.
Singleton was born in Philadelphia, Pennsylvania. She began performing professionally as a child, and only completed sixth grade in her schooling.
Мансап
Синглтон үнсіз кинотеатрында ән шырқады және "The Kiddie Kabaret" атты қойылымның бөлігі ретінде водевильде гастрольде болды. Ол бала кезінен таныс болған Милтон Берлмен және актер Джин Реймондпен бірге ән шырқап, биледі, сондай-ақ Джек Беннидің "Ұлы азғырулар" пьесасында Бродвей сахнасында өнер көрсетті. Ол түнгі клубтарда, сонымен қатар пьесалар мен мюзиклдердің гастрольдік көрсетілімдерінде де өнер көрсетті. Синглтон "Go West, Young Lady" (1941) фильмінде еркек серіктесі Гленн Фордтан басымдық танытты. Сол кезде тек екі басқа әйел актер (Дороти Пейдж және Джейн Фрейзи) әнші-каугер ретінде ең жоғары мәртебеге ие болды. Ол 1962–63 жылдарғы "Жетсондар" анимациялық сериалында Джейн Джетсонның дауысын сыйлады.
Singleton sang at a silent movie theater, and toured in vaudeville as part of an act called "The Kiddie Kabaret". She sang and danced with Milton Berle, whom she had known since childhood, and actor Gene Raymond, and appeared on Broadway in Jack Benny's The Great Temptations. She also toured nightclubs and in roadshows of plays and musicals. Singleton held top billing in Go West, Young Lady (1941), over her male co star, Glenn Ford. Only two other female stars (Dorothy Page and Jane Frazee) were top billed singing cowgirls at the time. She provided the voice of Jane Jetson in the 1962–63 animated series, The Jetsons.
Еңбек белсенділігі
Синглтон Американың әртүрлі суретшілер гильдиясының (AGVA) мүшесі ретінде кәсіподақ істерінде белсенділік танытты. Ол 1958–1959 жылдары және 1969–1970 жылдары AGVA президенті болып сайланды. Кейбір кәсіподақ шенеуніктерін қаралап жазды деген айып тағылғанда, ол қарсы сотқа берді. 1963 жылы дау заңды келісіммен шешілгеннен кейін Синглтон қайтадан кәсіподақ мүшесі болып қабылданды. Ол 1962 жылы АҚШ Сенатының кіші комитеті алдында түрлі өнер саласындағы әйелдерді қанау және осы жұмысшыларды қорғаудағы кәсіподақтың жетіспеушіліктері туралы куәлік берді. "Экзотикалық және стриптиз бишілері оларға өкілдік ету және қорғау үшін жарна төлейтін кәсіподақтың өзінен жазбалы және шеттетілген", - деп мәлімдеді ол кіші комитетке. 1967 жылы ол Радио Сити Рокетс тобының жақсы жұмыс жағдайлары үшін бір айлық сәтті ереуілін ұйымдастырды.
Singleton was active in union affairs as a vocal member of the American Guild of Variety Artists (AGVA). She was elected president of the AGVA in 1958–1959, and again in 1969–1970. when she was accused of slandering some of the union's officers, and she countersued. Singleton was reinstated as a union member in 1963, after the dispute reached a legal settlement. She testified on the exploitation of women in variety work, and the union's shortcomings in representing those workers, before a United States Senate subcommittee in 1962. "I charge here and now that the exotic and strip artists have been abandoned and made outcasts by the very union to which they pay dues for representation and protection," she announced to the subcommittee. In 1967, she led a successful month long strike by the Radio City Rockettes for better working conditions.
Жеке өмірі мен мұрасы
Синглтон 1937 жылы стоматолог Лоренс Скроггс Синглтонға тұрмысқа шықты; 1939 жылы ажырасып кетті, бірақ оның тегін сақтап қалды. 1941 жылы ол теңіз жаяу әскері офицері және кино продюсері Роберт Спаркске қайта үйленді. Олар 1963 жылы оның қайтыс болғанға дейін бірге өмір сүрді. Синглтонның Дороти мен Сьюзан есімді екі қызы болды. Синглтон Голливуд Республикалық комитетінің негіздеуші мүшесі болды және 1948 жылы Томас Э. Дьюи, ал 1960 жылы Ричард Никсонды қолдап үгіт жүргізді. Радио және кино индустриясына қосқан үлесі үшін 1960 жылы Синглтон Голливуд Даңқ аллеясына енген кезде екі жұлдызбен марапатталды. Оның радио жұлдызы Голливуд бульварының 6811 нөмірінде, ал кино жұлдызы 6547 нөмірінде орналасқан. Ол Сан-Фернандо бейістігінде жерленген.
Singleton married Laurence Scroggs Singleton, a dentist, in 1937; they divorced in 1939, although she kept his surname. She remarried, to Robert C. Sparks, a Marine Corps officer and film producer, in 1941. They remained wed until his death in 1963. Singleton had two daughters, Dorothy and Susan. Singleton was a charter member of the Hollywood Republican Committee and campaigned for Republicans Thomas E. Dewey in 1948 and Richard Nixon in 1960. For her contributions to both radio and the motion picture industry, in 1960, Singleton was honored with two stars during her induction to the Hollywood Walk of Fame. Her star for radio is located at 6811 Hollywood Boulevard, and her film star is at 6547 Hollywood Boulevard. She was buried at San Fernando Cemetery.