Хорнси: Тарихы мен географиясы

Кіріспе

Англияның Йоркширдің шығыс бөлігіндегі қала және азаматтық приход.

Хорнси, бәлкім, британ тіліндегі "corno" ("мүйіз") сөзінен туындаған Cornu Vallis деген жер атауының орны болған.

География

Хорнсидің азаматтық қауымы Холдернес жағалауында, шамамен Халл қаласының солтүстік-шығысында орналасқан. Бұл қауым солтүстікте Атвик, батыста Ситон, оңтүстікте Хэтфилд және Мэплтон азаматтық қауымдарымен, ал шығыста Солтүстік теңізімен шектеседі. Азаматтық қауымға Хорнси жағалау қаласы, бұрынғы теміржол желісінің оңтүстігіндегі "Хорнси Бридж" немесе "Хорнси Бертон" маңындағы шағын елді мекені, сондай-ақ Хорнси Мэр көлі кіреді. Қала мен оның шағын елді мекендерін есептемегенде, қауымда басқа ескеретін тұрғын үйлер жоқ, тек бірнеше шаруашылықтар бар. Қауымның қалған бөлігі – егістікке бөлінген аласа жатқан жерлер. Азаматтық қауымның көп бөлігі теңіз деңгейінен аралығында жатыр, ал қауымдағы ең биік нүктелер 98 футтан (30 м) төмен. B1242 тас жолы жағалауға параллель солтүстіктен оңтүстікке қарай өтеді, ал A1035 тас жолы батысқа қарай Левенге жақын орналасқан A165 тас жолымен қосылады. Бұған қоса, қала орталығынан оңтүстік-батысқа қарай Халлға қарай созылатын Hornsea Rail Trail жолы, Trans Pennine Trail трассасының бір бөлігі де бар. Хорнси Беверли және Холдернесс сайлау округінің құрамында.

Тарихқа дейінгі кезеңнен ортағасырлық кезеңге дейін

Бұл аймақта тарихи алдындағы адам қызметінің іздері бар. Хорнсидің солтүстігіндегі Нортхорпқа жақын жердегі егін белгілері неолиттік хендж ескерткіші деп жорылған орынды көрсетеді, кейіннен қола дәуірінде сақина тәрізді құрылым ретінде қайта пайдаланылған болуы мүмкін. Бұл орын Твингке жақын Пэддок-Хиллде қазылған жермен ұқсас. Орын, диаметрі дөңгелек аймақты қоршап тұрған дөңгелек ордың іздерін көрсететін егін белгілерінен тұрады, шығыс-оңтүстік-шығыс жағында кіреберіс болуы мүмкін. Ескерткіштің ішінде сыртқы ордың болғаны және дөңгелек үй немесе хендж орналасқандығына нұсқайтын белгілер бар. Хорнсидегі тарихи алдындағы табылған заттарға жылтыратылған неолиттік тас балқы, неолиттік немесе қола дәуірінің кремнездері және қола дәуірінің кремнезден жасалған жебе басы жатады. Сонымен қатар, Хорнси аймағында темір дәуірі/Римдік Британия кезеңіндегі адам қызметінің белгілері бар, олар далалық жүйелердің қалдықтары деп есептеледі. 1913 жылы Аскалы жолдағы Гидроның жанында англосаксон зираты табылды, ол 1982 жылы қайта қазылды. Бастапқыда 13 қаңқа табылды, ал кейінгі қазбаларда тағы алты қаңқа табылды – түрлі зират заттары, соның ішінде вазалар, қола, пил сүйегі, сүйек, күміс, ұшқыш және бұрандадан жасалған бұйымдар табылған. Хорнси «Домсдей кітабында» Хорнсес деп тіркелген. Нормандтар басып алған кезде билік Моркардан Дрого де ла Бёвриерге көшкен. Шіркеу ауласында қалпына келтірілген ортағасырлық базар айқышы бар. Шіркеу мұнарасының үстінде бұрын шпиль болған, ол 1710 жылдардың басында қираған деп хабарланған және 1733 жылы құлаған. Шіркеу 1860 жылдары Джордж Гилберт Скотт тарапынан кеңінен қалпына келтірілді, жоғарғы мұнара да қайта салынды; 20 ғасырдың басында Бродрик, Лоутер және Уокер қосымша жұмыстар жасады. Шіркеудің ортағасырлық ректориясы солтүстікке қарай, ормен қоршалған жерде орналасқан. Кейбір жер жұмыстары әлі де сақталған және 19 ғасырда қоғамдық зал Гарт паркіне енгізілген. Ортағасырлық қаланың басқа қалдықтарының ішінде Саутгейттегі 14 ғасырлық жол бойындағы айқыш бар, ол басқа ортағасырлық айқыштардың қалдықтарынан құралған болуы мүмкін. Орта ғасырлар кезеңінде Хорнси базар қаласы болған, сонымен қатар балық аулау және порттық қала ретінде де жұмыс істеген. 1377 жылы салынатын салық тізімінде Хорнсиде 271 салық төлеуші, Хорнси Бекте тағы 264 және Хорнси Бертонда 96 салық төлеуші тіркелген; 1490 жылы Хорнси приходы Хорнсиде 340 адам, Хорнси Бекте 240 және Хорнси Бертонда 50 адам болғанын тіркеген. Хорнсинің порт ретінде қаншалықты жұмыс істегені туралы шектеулі мәліметтер бар. Алайда, оған ортағасырлық бірнеше сілтемелер бар. 1228 жылғы құжаттарда Бектің солтүстігінде және оңтүстігіндегі кемелерден алынатын баждар туралы айтылған. Холлиншед Horneseie Beck-ті жағалаудағы сауда орындарының бірі деп атап көрсеткен; Елизавета I (16 ғасыр) билік құрғанға дейін Хорнсидегі теңіз жағасында 3000 фунт стерлинг жұмсалған. Ол 16 ғасырдың соңында теңіздің әсерінен жойылған. Жағалау эрозиясы Хорнсидің порт ретіндегі маңыздылығын 16 ғасырда аяқтады, бірақ оның базары жергілікті деңгейде маңызды болды. Монастырлар таратылғаннан кейін (1540 ж.) Хорнсиге меншік құқығы Корольге Сент-Мэри абаттығынан қайтарылды. Кейіннен мүлік үш бөлікке бөлінді: сарай, шіркеу және көл. Орта ғасырлар кезеңінде Хорнсиде жел диірмендері болған. 16 ғасырда Сент-Мэри абаттығына тиесілі екі диірмен тіркелген. 1584 жылы тіркелген және 1663 жылы қайта құжатталған, 19 ғасырдың соңында әлі де тіркелген. Диірмен Милл-Лейннің (қазіргі Бертон-Лейн) соңында орналасқан.

There is evidence of prehistoric human activity in the area. Near Norththorpe, north of Hornsea crop marks indicate a site interpreted as a Neolithic henge monument, thought to have been later reused as a Bronze Age ringwork. The site is similar to one excavated at Paddock Hill, near Thwing. The site consists of cropmarks indicating circular ditch surrounding a diameter circular area, with a probably entrance point at the east south east. There are cropmark indications that an outer ditch existed and that a roundhouse or henge was located inside the monument. Prehistoric finds in Hornsea include a polished Neolithic stone axehead, Neolithic or Bronze Age flints, and Bronze Age flint arrowhead. There are also cropmarks in the Hornsea area indicating human activity during the Iron Age/Roman Britain period, thought to the remnants of field systems. An Anglo Saxon burial ground was discovered in 1913 near the Hydro on Cliff Road – the site was re excavated in 1982. Thirteen skeletons were initially found, and a further six at the later excavations – a wide variety of grave goods were found including vases, and objects of bronze, ivory, bone, silver, jet and beads. Hornsea is mentioned as a Manor, as Hornesse, in the Domesday Book. At the Norman conquest overlordship passed from Morcar to Drogo de la BeuvriËre. a restored former medieval market cross is found in the churchyard. The church tower was formerly surmounted by a spire, reported as ruinous in the early 1710s and said to have fallen down in 1733. The church was extensively restored in the 1860s by George Gilbert Scott, including rebuilding of the upper tower; further work was done at the beginning of the 20th century by Brodrick, Lowther & Walker. The medieval rectory of the church was located to the north, at a moated site – some earthwork remains are still extant, and were incorporated into the public Hall Garth Park in the 19th century. Other remnants of the medieval town include a c. 14th century wayside cross on Southgate, probably formed of remnants of other medieval crosses. During the medieval period Hornsea was a market town, and also functioned as a fishing town and port. In 1377 the Poll Tax recorded 271 tax payers in Hornsea, and a further 264 at Hornsea Beck, and 96 at Hornsea Burton; in 1490 the parish of Hornsea recorded that there were 340 persons in Hornsea, and 240 at Hornsea Beck and 50 at Hornsea Burton. There is limited evidence on the extent to which Hornsea functioned as a port. However, there are several medieval references to it. In 1228 documents refer to tolls on merchandise from ships both north and south of the beck. Holinshed noted Horneseie Beck as amongst the places on the coast used for trade; and sometime before the reign of Elizabeth I (16th century) the large sum of £3,000 had been spent on a pier at Hornsea – it was destroyed by the sea sometime around the latter half of the 16th century. Coastal erosion had ended Hornsea's importance as a port by the 16th century, though its market continued to be important locally. After the Dissolution of the Monasteries (1540) right of ownership of Hornsea were returned to the Crown from St Mary's Abbey. Subsequently, the property was split into three parts – the manor, church and mere. There were windmills in Hornsea during the medieval period – two belonging to the Abbey of St Mary's are recorded in the 16th century. There was another in Hornsea Burton, recorded as early as 1584, and is documented again in 1663, with the site still recorded in the late 19th century – the mill was located at the end of the Mill Lane (now Burton Lane).

17-19 ғасырлар

1676 жылы салық мақсатында 83 үй тіркелді, ал 1743 жылы шіркеу ауданында 133 отбасы тіркелген. 1801 жылы халық саны 533 адамды құрады, тұрақты түрде 1811 жылы 704 адамға, содан кейін 1831 жылы 780 адамға және 1841 жылы 1005 адамға өсті. 17 ғасырдың ортасында Хорнсиде бірнеше квакерлер болды – алғашқы жиын бөлмесі Вестгейттегі шағын үй болды. 1676 жылы Саутгейттегі үш шағын үй квакер отбасы Акламдардың зираты ретінде пайдалануға берілгені тіркелді. 1732 жылы қалаға «дауыл» соқты, ол шіркеудің мұнарасын қиратудан басқа, шамамен 40 ғимараттың шатырын алып тастады, сондай-ақ пасторлық үйдің бір бөлігін құлатты және бір жел тегершігін құлатты. 1732 жылы Атвик жолында тағы бір жел тегершігі тіркелді, ал 1820–21 жылдары жаңа жел тегершігі салынды – 1909 жылы ол бумен жұмыс істеді. Тарихи тұрғыдан алғанда, аймақтағы ең көп қолданылатын құрылыс материалы кірпіш немесе тас болды. Кірпіштен салынған ғимараттардың кейбіреулері 17 ғасырдың соңына дейін сақталған, сонымен қатар аймақта құрылыс үшін үлкен тас та қолданылған. Қалада осы типтегі бірнеше құрылымдар сақталған, олар 17 ғасырдың соңына, 18 немесе 19 ғасырға жатады, соның ішінде тас немесе кірпіш пен тас араласқандары да бар. Хорнси базар алаңындағы Ескі зал 17 ғасырдың басына жатады және тас іргетастарға кірпіштен салынған. Hornsea Burton-дағы жерді бөлу 1660 жылдары басталған, ал Хорнси аумағындағы егістік жерлер 1809 жылы бөлінді. 19 ғасырдың ортасына қарай Хорнсидің шығыс жағында үш негізгі көше болды – Вестгейт, Саутгейт және Базар алаңы; екі көше, Ньюбегин және Истгейт, Базар алаңынан шығысқа қарай теңізге қарай созылып, жартастан бірігіп, Хорнси қаласынан шығысқа қарай теңізге қарайғы жерлер ауыл шаруашылығына пайдаланылды. Вестгейттің арт жағында орналасқан квакерлердің жиналыс үйі, қазір «Квакер шағын үйі» деп аталады, 18 ғасырда жиналыстар үшін пайдаланылды. 19 ғасырдың басында конформист емес шіркеулер салынды – Саутгейттегі тәуелсіз шіркеу 1808 жыл шамасында Сауда алаңының жанында салынды, артында жерлеу орны болды; ал Бэк Саутгейт/Мере Сайд/Чемберс Лейн бұрышында 1814 жыл шамасында Веслиан шіркеуі салынды (1870 жылы Ньюбегиндегісімен ауыстырылып, кейін мектеп ретінде пайдаланылды); 1835 жылы Вестгейтте примитивті методист шіркеуі салынды, 1864 жылы Сауда алаңындағысымен ауыстырылып, кейін бұзылды, ал оның орнына пастор үйі салынды. 1844 жыл шамасында жергілікті сыра қайнатушы Уильям Беттисон салған Беттисонның ақымақтық мұнарасы, 19 ғасырдағы жергілікті кәсіпкер салған мұнара. Мұнарада елдегі толыққанды жұмыс істейтін, кері тартылатын ту тірегі бар. Хорнси 1800 жылдан бастап теңіз жағалауындағы курорт ретінде дамыды, алғашқы көңіл көтеру орындарына суға түсу машиналары, жағажайдағы ат жарыстары және теңіз жағасындағы шалыбейт бұлағы кірді. 1830 жылдары алғашқы теңіз қонақ үйі сияқты қосымша нысандар салынды. 1846 жылы Аррамнан Хорнсиге дейін темір жол салу жобасы мақұлданды, бірақ Джордж Гудзонның құлауынан және Йорк пен Солтүстік Мидленд темір жолының қаржылық қиындықтарынан кейін салынбады. 1861 жылы Йоркширдің шығыс бөлігінде темір жолды дамыту үшін компания құрылды және 1862 жылы Уилмингтоннан, Кингстон-апон-Халлдан Хорнсиге дейін 13 миль (21 км) желіге рұхсат алынды. Халлдегі ағаш саудагері және Хорнси тұрғыны Джозеф Армитаж Уэйд желіні дамытуда маңызды рөл атқарды. Жұмыс 1862 жылдың қазан айында басталды, ал желі 1864 жылдың басында Халл және Хорнси темір жолымен аяқталды. Хорнси темір жол станциясын Роулинс және Гулд жобалаған, құмтастан жасалған кірпіштен салынған, екі жағында бес бұрышты кеңейтулермен қоршалған бес орталық бұрыштардан тұрады. Станция әлі де сақталған және 1979 жылы тізімге енгізілді. Hornsea Bridge темір жол станциясы Hornsea Town аялдамасынан аз жерде салынды және жүктерді тасымалдаумен қатар жолаушыларға да қызмет етті. Жаңа темір жол курортқа ғана емес, Хорнсидің Халлдің жатақханалық аймағы ретінде жұмыс істеуіне де мүмкіндік берді. Темір жолға дейін Хорнсиде шағын балық аулау өсті – 1851 жылы балықшы ретінде тіркелген адамдардың саны 3-тен 1870-1890 жылдарға дейін он екі немесе одан да көп адамға дейін өсті, 1894 жылы 12 қайық пен 20 адам тіркелді – басты аулау нысаны шабақ болды, жаңа балық емес. Шабақ аулау 1930 жылдарға дейін жалғасты, бірақ Екінші дүниежүзілік соғыстан кейін азайды. Темір жолды дамытумен қатар қала да жақсартылды: 1848 жылы теңізге қолжетімділікті жақсарту үшін Жаңа жол салынды – 1860-1870 жылдары Джозеф Уэйд кірпіш және плитка зауытын ашты және Гросвенор террасасын дамытты, оның 31-ші үйі оның «Ақ жаңғақ» плиткаларымен қапталған. Темір жолдың пайда болуы одан әрі дамуға әкелді, соның ішінде 1867 жылы салынған Александра қонақ үйі; 1868 жылы салынған Уилтон террасасы; 1872–73 жылдары салынған жоғары статусты Брамптон үйі; және 1865 жылдан 20 ғасырдың басына дейін салынған Гросвенор иелігі. Теңіз жағалауындағы жақсартулар, темір жол ашылғаннан кейін немесе онымен бірге жүрді, соның ішінде 1864 жылы салынған газ зауыты (Дж. А. Уэйд); 1870 жылы Клифф Роудтағы Лансдаун иелігі үшін газ зауыты (У. М. Джексон, 1899 жылы жабылды); 1874–75 жылдары жақсартылған дренаж (жергілікті кеңес); және 1878 жыл шамасында Атвик жолындағы су тарту станциясы (жергілікті кеңес). Уэйдтің кірпіш зауыты 1865 жыл шамасында Hornsea Bridge темір жол станциясының оңтүстігінде салынды – 1890 жылға қарай жанында гидравликалық инженерлік зауыт салынды, екеуі де қазіргі Freeport орнына жақын болды. Теңіздің солтүстігінде қысқа мерзімге кірпіш зауыты да болды, сонымен қатар ауданда құм және қиыршық тас өндірісі және әк пештерінің жұмысы жүргізілді. (Геология бөлімін де қараңыз.) Теңіз жағалауы да дамыды, 1837 жылғы теңіз қонақ үйі 1874 жылы және қайтадан 1900 жылы қайта салынды; 1898 жылы солтүстікке бақтар қосылды; және 1914 жылы Эспланадада Империал Гидро қонақ үйі салынды (1990 жыл шамасында бұзылды). 1878 жыл мен 1880 жыл арасында 1072 футтық (327 м) пирс салынды – бір жыл ішінде кеме дауыл кезінде соқтығысып, оны 300 футқа (91 м) қысқартты. 1897 жылы пирс бұзу үшін сатылды. Кіреберіс ғимараты 1920 жылдарға дейін ойын-сауық орталығы ретінде сақталды. Қалаға 19 ғасырдың ортасында қосылған басқа да маңызды нысандарға Ньюбегиндегі екі қабатты үш бұрышты пасторлық үй; шамамен 1830 жылы салынған Пайк және Геррон пабы; 1864 жылы Сауда алаңында салынған примитивті методист шіркеуі; 1868 жылы Хорнси Клифф Роудтағы/Нью Родтағы Готикалық жаңарту стиліндегі конформисттік Конгрегациялық шіркеуі; және 1870 жылы Бэк Саутгейттегі бірін ауыстырған Ньюбегиндегі Веслиан шіркеуі және жанындағы шіркеу залы кіреді. Променад пен бақтар (Виктория бақтары) 1890 жылдары басталды. 1913 жылы теңіз жағалауындағы бақтарға «Гүлді зал» қосылды – бақтар мен зал 1928 жылы кеңейтілді. 1906 жылдың наурыз айындағы шығыс жағалаудағы құрылысқа байланысты 1907 жыл шамасында жаңа теңіз қорғаныс құрылыстары салынды. Дауылдан ағаш қорғаныстар қирады немесе зардап шекті, жағажайдың көп бөлігі жуылды, ал төменгі қабаттар ашылды. Хорнсидегі жаңа қорғаныс құрылыстары Жаңа жолдың солтүстігінде салынды, Marine Terrace және Victoria Gardens теңіз жағалауын қорғады. Жұмысқа төрт тосқана және болат тіреулермен нығайтылған бетондық теңіз қабырғасы кірді. Жұмысты А. Фейси және Ұлы (Лейтонстоун) Уэстминстердегі У. Т. Дуглас басшылығымен жүзеге асырды. Теңіз қабырғасы 1923 жылы солтүстік және оңтүстікке қарай ұзартылды, ал 1930 жылы теңіздің шығару арнасынан оңтүстікке қарай ұзартылды. 20 ғасырдың басында қалаға қосылған нысандарға 1906–07 жылдары салынған шіркеу институты; және Кристофер Пикерингті қараңыз, 1908 жылы салынған Пикеринг қайырымдылық үйлері, екеуі де Ньюбегинде орналасқан. 1908–09 жылдары Клифф Роудта Gregson Court емдеу үйі салынды. 20 ғасырдың басындағы Wilton Road-тағы «Фарраго» үйі, кірпіш және тас әрленген болтталған болаттан жасалған каркаспен салынды және қазірде тізімге енгізілді. Хорнси гольф алаңы 1910 жылы қаланың оңтүстігінде бір шақырым жерде Сэнди Херд жобалаған. (Гольф алаңы қазіргі аудан шегінен тыс орналасқан...)

83 houses were recorded for tax purposes in 1676; and a record of 133 families in the parish was made in 1743. By 1801 the population was 533, rising steadily to 704 by 1811, then to 780 in 1831, and to 1,005 in 1841. There were several Quakers in Hornsea in the mid 17th century – an early meeting room was in a cottage in Westgate. In 1676 three cottages in Southgate were recorded as being given up for the use as a cemetery by the Acklams, a Quaker family. In 1732 the town was struck by a 'hurricane' which in addition to destroying the church's spire, unroofed around 40 buildings, as well as causing part of the vicarage to collapse, and overturned one windmill. Another windmill is recorded on Atwick Road in 1732, and in 1820–21 a new windmill was built – by 1909 it was steam operated. Historically, the common building material in the area has been brick or cobbles – extant buildings in brick date to as early as the late 17th century, alternatively large cobbles have also been used in the area for building construction – several structures of this type survive in the town, dating to the late 17th, 18th or 19th century, including some listed buildings, utilising cobbles or cobbles with brick. The Old Hall in Hornsea Market Place dates to the early 17th century, and is built of brick on cobble foundations. Whilst enclosure at Hornsea Burton had begun around 1660, the fields around Hornsea were enclosed in 1809. By the mid 19th century Hornsea comprised three main streets at the eastern end of the Mere – Westgate, Southgate and Market Place; two streets, Newbegin and Eastgate led eastward towards the sea from Market Place, merging around from the cliff – the land east of Hornsea town towards the sea was in agricultural use. A Quaker meeting house, located to the rear of Westgate, now known as 'Quaker Cottage' was used in the 18th century for meetings. Non conformist churches were built in the early 19th century – an Independent chapel was built on Southgate near to the Market Place c. 1808, with a burial ground to the rear; and a Wesleyan chapel built on the corner of Back Southgate/Mere Side/Chamber's Lane c. 1814, (replaced in 1870 by one in Newbegin and later used as a school); a Primitive Methodist chapel was built on Westgate in 1835, replaced and then demolished after a replacement was built in the Market Place in 1864, with a minister's house built on the site. A tower folly, Bettison's Folly was built c. 1844, by local brewmaster William Bettison, a tower built by a local business man in the 19th century. The tower contains the only fully working retractable flag pole in the country. Hornsea was promoted as a seaside resort from around 1800, with early attractions including bathing machines, horse races on the beach and a chalybeate spring near the mere. More facilities were built in the 1830s including the first Marine Hotel. A railway line was sanctioned in 1846 from Arram to Hornsea in 1846, but was unbuilt following the fall of George Hudson and the financial problems of the York and North Midland Railway. In 1861 a company was formed to promote railways in the East Riding of Yorkshire, and obtained an act for a 13 mile (21 km) line from Wilmington, Kingston upon Hull to Hornsea in 1862. Joseph Armitage Wade, a Hull timber merchant and Hornsea resident was a key promoter of the line. Work began October 1862, with the line completed early 1864 the Hull and Hornsea Railway. Hornsea Railway Station was designed by Rawlins & Gould, built in brick with sandstone, with five central bays surrounded by two five bay extensions on either side – the station is still extant and was listed 1979. Hornsea Bridge railway station was built short of the Hornsea Town terminus, and functioned as a goods station as well as a passenger station. The new railway not only benefited the resort, but also enabled Hornsea to function as a dormitory suburb to Hull. There was significant growth in the small scale fishing that took place at Hornsea before the railway – persons recorded as Fishermen rose from 3 in 1851 to a dozen or more in the 1870s to 1890s, with 12 boats and 20 men recorded in 1894 – crab was the major catch, rather than wet fish – crabbing continued to the 1930s but declined after the Second World War. At the same time as the promotion and development of the railway the town was also improved: New Road was laid out in 1848 to improve access to the sea – in the 1860s/'70s Joseph Wade establishing a brick and tile works, and developed Grosvenor Terrace – No.31 of which was layered with his patent 'Acorn' tiles. The coming of the railway was followed by further development, including Alexandra Hotel (1867); Wilton Terrace (1868); the high status dwellings Brampton House (1872–73); and the Grosvenor Estate, built during the period from 1865 to the early 20th century. Civic improvements following or coincidental the opening of the railway included a gas works (1864, J. A. Wade); a gasworks for the Lansdowne estate, Cliff Road (1870, W. M. Jackson, closed 1899); improved drainage (1874–75, local board); and a Waterworks on Atwick Road (c. 1878, local board). Wade's brickworks was established c. 1865 south of Hornsea Bridge railway station – by 1890 an hydraulic engineering works had been established adjacent west, both close to the site of the modern Freeport. There was also a short lived brickworks north of the mere, and sand and gravel extraction also took place in the parish, as well as lime kiln activity. (see also § Geology.) The sea front was also developed, the 1837 Marine Hotel was rebuilt in 1874, and again in 1900; gardens were added to the north in 1898; and the Imperial Hydro Hotel built 1914 on the Esplanade (demolished c. 1990). Between 1878 and 1880 a 1072 feet (327 m) pier was constructed – it was damaged within a year after a ship collided with it during a storm, shortening it by 300 feet (91 m). In 1897 the pier was sold for demolition. The entrance building remained as an amusement arcade until the 1920s. Other notable mid 19th century additions to the town include the two storey three bay vicarage on Newbegin; the stuccoed Pike and Heron public house (c. 1830); a Primitive Methodist chapel in the Market Place built 1864; a Gothic Revival style non conformist Congregational church on Hornsea Cliff Road/New Road, built 1868; and the Wesleyan church and adjacent church hall on Newbegin, built 1870, replacing the one in Back Southgate. The promenade and gardens (Victoria Gardens) were begun in the 1890s. The 'Floral Hall' was added to the seafront gardens in 1913 – both the gardens and hall were extended in 1928. New sea defences were constructed c. 1907 following a destructive storm on the east coast in March 1906. The timber defences were destroyed or damaged by the storm with most of the beach swept away, and a large amount of cliff eroded exposing the underlying clay. The new defences at Hornsea were constructed north of New Road protecting the seafront at Marine Terrace and Victoria Gardens. The works consisted of four groynes plus a concrete sea wall reinforced by steel pile supports. The work was carried out by A. Fasey and Son (Leytonstone) under W. T. Douglas of Westminster. The sea wall was lengthened by to the north and south respectively in 1923, and extended south beyond the stream dike outlet of the mere in 1930. Early 20th century additions to the town included a Church Institute built 1906–07; and the Pickering Almshouses (see Christopher Pickering) built 1908; both on Newbegin. A convalescent home, Gregson Court was built on Cliff Road in 1908–09. The early 20th century house, 'Farrago', on Wilton Road, built with a bolted steel frame with brick and stone dressing by builder David Reynard Robinson is now listed. Hornsea Golf Course was established a mile south of the town in 1910 to a design by Sandy Herd. (The course is outside the modern parish in Mappleton.) During the First World War a seaplane base was constructed on Hornsea Mere, named RNAS Hornsea Mere, the base was used to operate submarine patrols in the North Sea. The base was abandoned after the end of the war. By the 1920s the town had grown further, generally infill and fringe development, as well as housing further along Newbegin and Eastgate blurring the separation between the old town and the seaside resort. A park had also been built between the Eastgate and Newbegin filling the area formerly known as Hall Garths. Some housing had also been built in the area around Hornsea Bridge station. Civic improvements in the interbellum included transfer of the fire brigade (est.1902) to a former lifeboat house (1924); reconstruction of the sewers and supply of water from Hull via a water tower at Mappleton (1927); and an electricity supply, via the South East Yorkshire Light & Power Co. Ltd., with power supplied by Hull Corporation (1930). In 1927, the Urban District Council converted Elim Lodge into Hornsea Town Hall. In 1938 Wakefield Metropolitan District Council opened a school in Hornsea on the open air principle, the site was used by the Free French during the Second World War, and later returned to educational use. During the Second World War Hornsea was fortified with numerous anti invasion structures, designed to prevent a beachhead being established at Hornsea by invading forces – beach defences consisted of pillboxes flanking the promenade, whilst the beach was protected by anti tank cubes and mines; at South Cliff 4.7 inch guns were installed. Beyond the beach any potential invasion was protected against by road and rail blocks, further pillboxes, and minefields, limiting routes through the town to three roads and the railway line – the road access was narrowed by the use of concrete blocks and protected by pillboxes – the fortification was intended to hold up or delay any invasion force landing at Hornsea. Many of the predominantly reinforced concrete structures are no longer extant, the recorded defences include: coastal beach defence batteries, with 4.7 inch gun batteries, other gun emplacements, numerous pillboxes, road blocks and road and railway antitank obstacles, including extensive anti tank cubes on the beach, Royal Observer Corps posts, weapons pits and/or infantry trenches, barbed wire protected trackways and Army camps and associated facilities, including a camp "Rolston camp", located east of the Hornsea Bridge suburb on ground now destroyed by coastal erosion, with associated infantry trenches, grenade ranges, strongpoints and minefields, some farm buildings were also fortified. Other Second World War structures also included air raid shelters, and 'Diver' anti aircraft battery designed to destroy V1 flying bombs. By the middle of the 20th century Hornsea had continued to grow, with new housing built or under construction south of Hornsea Town station, and at the coastal resort. New schools had also been established. Hornsea's population rose consistently through the 20th century, with growth averaging several hundred persons per decade – by 1951 the population had risen by nearly 3,000 from 1900 levels to 5,324. Hornsea Pottery was founded 1949. In 1953 the business was moved to the former Wade brickworks (Marlborough Avenue), and the Hornsea Pottery Co. Ltd. established 1955. The company became a major local employer with 200 persons working by the 1960s. The Church of the Sacred Heart (Catholic) was built in 1956 on Southgate. The Hull to Hornsea railway line was closed in 1964/5. Hornsea Bridge Station was later demolished. Housing was expanded to the west of the town off the B1244/Westgate on Cheyne Walk and later Cheyne Garth after the 1970s. The estate south of the town was expanded with the addition of Tansley Lane c. 2000. A museum, The North Holderness Museum of Village Life (Hornsea Museum) was established in 1978, on Newbegin. Hornsea Pottery entered receivership in 1984 and after several changes of owner production ended in 2000. A visitor attraction was built at the site – in 1994 'Hornsea Freeport', a shopping attraction, was opened at the site. The town gained a swimming pool at 'Hornsea Leisure Centre' in 1996.

21 ғасыр

2009 жылы Tesco компаниясы Саутгейтке жақын жерде үлкен дүкен салуға өтініш берді, ол қабылданды. Дүкен 2012 жылдың қаңтар айында ашылды. 2011 жылы Хорнси халқы 8 432 адамды құрады, ал 1991 жылы – 7 934 адамды. 2012 жылы бұрынғы методист шіркеуі Хорнси қалалық әкімшілігінің жаңа ғимараты ретінде пайдалануға берілді.

Хорнси Бек

Hornsea Beck теңізге жақын шағын ауыл немесе шағын елді мекен болған. Ол 1367 жылға дейін бар екені тіркелген, ал шамамен 1747 жылға қарай жағалау эрозиясынан толыққандай қирап кеткен. 1546 жылдан 1609 жылға дейін 38 үй теңізге кеткені туралы жазбалар сақталған.

Норторп

Норторп Хорнсидің солтүстігінде орналасқан. Бұл елді мекен 1600 жылдардың соңы мен 1809 жыл аралығында толығымен құмдап қалған.

Саутсорп

Ауыл бір кезде Сауторп маңындағы елді мекен болып келген, көлдің оңтүстік жағында орналасқан. Ауыл Домсдей сарабында тіркелген және 17 ғасырға дейін болған. 19 ғасырдың басына қарай ауыл тасталып қалған.

Спорт

Хорнси крикет клубы Холлис ойын алаңында ойнайды. Атақты бұрынғы ойыншыларының қатарында Джонни Бриггс (Англия) және Том Колер Кадмор (Ворчестершир және Йоркшир) бар. Хорнсиде Хорнси регби одағы футбол клубы орналасқан. Олар Холлис демалыс алаңында ойнайды және «Hollismen» деген лақап атымен танымал. Қазіргі уақытта Йоркшир 4-ші дивизионының Оңтүстік-Шығыс тобында ойнайды. Хорнси Таун ФК – әуесқой футбол командасы, ол да Холлис ойын алаңында өнер көрсетеді. Олардың лақап аттары – «Town» немесе «The Seasiders». Клуб 2016–17 маусымда бірінші дивизионды жеңіп, Хэмбер Премьер лигасының жоғары дивизионында ойнауға жол алды. Хорнси Таунның құрамында сегіз команда бар: негізгі құрам (HPL Premier Div), дубль командасы (East Riding County League), ветерандар (Hull & District Veterans Football League) және жексенбілік команда (Hull Men's Sunday Football League).

Медиа

Жергілікті жаңалықтар мен теледидар бағдарламаларын BBC Yorkshire және Lincolnshire, сондай-ақ ITV Yorkshire ұсынады. Телевизиялық сигналдар Белмонт теледидары таратушысынан алынады. Хорнсидің жергілікті радио станциялары: BBC Radio Humberside, Viking FM, Capital Yorkshire, Greatest Hits Radio East Yorkshire, Nation Radio East Yorkshire және қоғамдық Seaside FM станциясы. Холдернес және Хорнси газеті мен Хорнси қауымдық жаңалықтары – қаланың жергілікті газеттері.