Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Жапониядағы орта білім берудің жалпы шолуы
Overview of secondary education in Japan
Жапониядағы орта білім беру жетінші сыныптан тоғызыншы сыныпқа дейінгі негізгі мектептерге (中学校 chūgakkō) және жоғары мектептерге (高等学校 kōtōgakkō, қысқартылған 高校 kōkō) бөлінеді, олар көбінесе ондан он екінші сыныпқа дейін білім береді.
Secondary education in Japan is split into junior high schools (中学校 chūgakkō), which cover the seventh through ninth grade, and senior high schools (高等学校 kōtōgakkō, abbreviated to 高校 kōkō), which mostly cover grades ten through twelve.
Орта мектеп
Орта мектептер 7, 8 және 9-сыныптарды қамтиды. Оқушылардың жасы 12/13-тен 15/16-ға дейін, академиялық сабақтарға баса назар аударылады. Орта мектепті бітіргеннен кейін ресми білім беру жүйесінен шығып, жұмыс табу мүмкін болғанымен, 1980 жылдардың соңына қарай осылай істегендердің саны 4%-дан аспады. 1980 жылдарығы орта мектептердің көп бөлігі мемлекеттік қаржыландырылатын мектептер еді, ал 5%-ы жекеменшік мектептер болды. Жеке мектептердегі бір оқушыға келетін шығын мемлекеттік мектептерге қарағанда төрт есе жоғары болды. Жапонияда оқу жылындағы кеміндегі күндер саны 210-ды құрайды, ал АҚШ-та – 180. Мектеп күнтізбесінің маңызды бөлігі спорттық жарыстар мен мектеп саяхаттары сияқты академиялық емес шараларға бөлінеді. Мұғалімдер көбінесе өкілетті пәндерінде білім алған. Әр сыныпқа жетекші ұстаз тағайындалады, ол сонымен қатар кеңесшінің қызметін де атқарады. Бастауыш мектеп оқушыларынан өзгеше, орта мектеп оқушылары әртүрлі пәндер бойынша әртүрлі ұстаздардан сабақ алады. Пән ұстаздары әдетте әр 50 минут сайын жаңа кабинетке ауысады. Көбінесе оқушылардың түскі асы мектеп тарапынан ұйымдастырылады.
Lower secondary schools cover grades seven, eight, and nine. Ages are 12/13 15/16 with increased focus on academic studies. Although it is possible to leave the formal education system after completing lower secondary school and find employment, fewer than 4% did so by the late 1980s. Most junior high schools in the 1980s were government funded public schools; 5% were private schools. At per pupil, private schools had a per student cost that was four times as high as public schools. The minimum number of school days in a year is 210 in Japan, compared to 180 in the United States. A significant part of the school calendar is taken up by non academic events such as sports days and school trips. Teachers often majored in the subjects they taught. Each class is assigned a homeroom teacher who doubles as counselor. Unlike elementary students, junior high school students have different teachers for different subjects. The subject teachers usually move to a new room for each 50 minute period. Usually, students' lunch is provided by the school itself.
Нұсқаулық
Оқыту көбінесе дәріс беру әдісіне сүйенеді. Мұғалімдер теледидар мен радио сияқты басқа да медиа құралдарын қолданады, сондай-ақ зертханалық жұмыстар да жүргізіледі. 1989 жылға қарай, барлық мемлекеттік негізгі мектептердің шамамен 45%-ы компьютерлермен жабдықталған, оның ішінде оларды әкімшілік мақсаттарда ғана пайдаланған мектептер де болды. Сыныптардағы ұйымдастыру әлі де шағын топтарға негізделген, бірақ енді бұл тәртіпті сақтау үшін емес. Оқушылар күнделікті амалдарды және қалыпты мінез-құлықты меңгерген болуы тиіс. Барлық оқу мазмұны негізгі мектептерге арналған Оқу жоспарында белгіленген. Жапон тілі және математика сияқты кейбір пәндер бастауыш мектеп оқу бағдарламасымен үйлестіріледі. Оқу бағдарламасына жапон тілі, ағылшын тілі, әлеуметтану, математика, жаратылыстану, музыка, бейнелеу өнері, еңбек оқуы, шаруашылық, денсаулық сақтау және дене шынықтыру кіреді. Әдептік тәрбие және қосымша іс-шараларға көңіл бөлінуде.
Instruction tends to rely on the lecture method. Teachers also use other media, such as television and radio, and there is some laboratory work. By 1989 about 45% of all public lower secondary schools had computers, including schools that used them only for administrative purposes. Classroom organization is still based on small work groups, although no longer for reasons of discipline. Students are expected to have mastered daily routines and acceptable behavior. All course contents are specified in the Course of Study for Lower Secondary Schools. Some subjects, such as Japanese language and mathematics, are coordinated with the elementary curriculum. The curriculum covers Japanese language, English, social studies, mathematics, science, music, fine arts, industrial arts, homemaking, health, and physical education. Moral education and special activities continue to receive attention.
Сабақтан тыс іс-шаралар
Көптеген оқушылар сабадан кейінгі үйірмелерге қатысады. Бейсбол сияқты спорттық үйірмелер ұлдардың арасында ерекше танымал, ал желді аспаптар оркестрі қыздар үшін ең танымал үйірмелердің бірі. Оқушылардың 95%-дан астамы оқуды сәтті аяқтады. Қабылдау үшін студенттер әдетте жапон тілі, математика, ғылым, қоғамтану және ағылшын тілінен емтихан тапсырады, бұл емтихан аймақтың барлық мемлекеттік жоғары мектептері үшін бірыңғай стандартта болған жағдайда немесе жекеменшік мектептер өз мектебі үшін ғана жасаған емтихан болуы мүмкін.
Many students participate in after school clubs. Sports clubs, such as baseball, are especially popular among boys, while wind bands are one of the most popular clubs for girls. and over 95% of students graduated successfully from them. To enter, students typically take an entrance examination in Japanese, mathematics, science, social studies, and English, whether it is standardized for all public high schools in the prefecture or a test created by a private high school for that school alone.
Орта мектептің тақырыптары
1980-ші жылдары орта білім деңгейінде мұғалімдер мен азаматтарды қатты алаңдататын екі мәселе пайда болды: зорлық-зомбылық, ол әлі де маңызды проблема болып қалып отыр, және мектепке барудан бас тарту синдромы (токо киохи; тым көп сабақтан қалу арқылы көрінеді), ол күшейіп бара жатқан еді. 2008 жылы үкіметтік сауалнама бойынша жасөспірімдер мектептерінде 42 754 проблемалық мінез-құлық жағдайы тіркелді. Сала мамандары осы құбылыстардың нақты себептері бойынша келіспесе де, жүйе жеке немесе арнайы көмек көрсетуде жеткіліксіз, бұл оның талаптарына сай келмейтін немесе қиындықтарға тап болған оқушылардың наразылығына себеп болады деген жалпы пікірге келді. Тағы бір мәселе – шетелден оралған жапон балаларына қатысты. Бұл оқушылар, әсіресе ұзақ уақыт сыртта болған жағдайда, оқу мен жазуда және қатаң сынып талаптарына бейімделуде көмекке мұқтаж. Тіпті бейімделудің өзі қабылдануға кепілдік бермейді. Олар шетел тілін меңгергеннен өзге, сөйлеу, киім, мінез-құлық сияқты шетелдік әдеттерді де қабылдап, басқалардан ерекшеленеді.
Two problems of great concern to educators and citizens began to appear at the lower secondary level in the 1980s: bullying, which remains a major problem, and the school refusal syndrome (toko kyohi; manifested by excessive absenteeism), which was on the rise. In 2008, there were 42,754 incidents of problematic behavior in junior high schools, according to a government survey. Experts disagreed over the specific causes of these phenomena, but there is general agreement that the system offers little individualized or specialized assistance, thus contributing to disaffection among those who can not conform to its demands or who are otherwise experiencing difficulties. Another problem concerns Japanese children returning from abroad. These students, particularly if they have been overseas for extended periods, often need help in reading and writing — and in adjusting to rigid classroom demands. Even making the adjustment does not guarantee acceptance. Besides having acquired a foreign language, many of these students have also acquired foreign customs of speech, dress, and behavior that mark them as different.
Жоғары деңгейдегі мәселелер
1989 жылы жоғарғы сатыдағы білім беру бағдарламасы жан-жақты қайта қарастырылды. Сол жылы жоғарғы сатыдағы мектептерге арналған жаңа оқу бағдарламасы жарияланды, ол 1994 жылы оныншы сыныптан бастап кезең-кезеңімен енгізіле бастады, одан кейін 1995 жылы он бірінші сынып, ал 1996 жылы он екінші сыныптарға таратылды. Ерекше өзгерістердің бірі – ұлдар мен қыздардың үй шаруашылығы пәнін оқуы міндетті болды. Үкіметтің барлық оқушыларға отбасылық өмірдің маңыздылығын, отбасы мүшелерінің міндеттері мен жауапкершілігін, отбасы ішіндегі ынтымақтастық пен өзара көмекке негізделген қарым-қатынастарды, сондай-ақ отбасының қоғамдағы рөлін түсіндіруге баса назар аударуда. Отбасы әлеуметтік құрылымның маңызды бөлігі болып табылады және министрлік өзгеретін қоғамда отбасылық тұрақтылықты сақтауға мүдделі. Тағы бір маңызды өзгеріс – бұрынғы әлеуметтік-гуманитарлық пәннің тарих, география және азаматтық білім пәндеріне бөлінуі.
The upper secondary curriculum underwent thorough revision in 1989. That year a new Course of Study for Upper Secondary Schools was announced that was to be phased in beginning with the tenth grade in 1994, followed by the eleventh grade in 1995 and the twelfth grade in 1996. Among noteworthy changes is the requirement that male and female students take a course in home economics. The government is concerned with instilling in all students an awareness of the importance of family life, the roles and responsibilities of family members, the concept of cooperation within the family, and the role of the family in society. The family continues to be an extremely important part of the social infrastructure, and the ministry clearly is interested in maintaining family stability within a changing society. Another change of note was the division of the old social studies course into history and geography and civics courses.