Кіріспе

Қандағы оттегінің төмендеуі

Цианоз – капиллярлық төсектегі қызыл қан жасушаларындағы гемоглобинмен байланысқан оттегі мөлшерінің азаюы салдарынан дене тіндерінің түсінің көкшіл-қызғылт түске өзгеруі. Цианоз көбінесе жұқа тері жамылған дене тіндерінде, соның ішінде шырышты қабықтарда, еріндерде, тырнақ ортасында және құлақ жапырақшаларында байқалады. Цианозды анықтау үшін дұрыс физикалық тексеру және науқастың анамнезін алу өте маңызды. Цианозды емдеу негізгі себепке бағытталған, себебі цианоз – ауру емес, ол симптом. Бұл жүрек-өкпе жүйесінің мәселесін көрсетеді. Орталық цианоздың себептері төменде талқыланады.

Перифериялық цианоз

Перифериялық цианоз перифериялық қан айналымының веналық бөлігінде дезоксигемоглобин концентрациясының артуынан пайда болады. Яғни, цианоз дезоксигемоглобин концентрациясына тікелей байланысты. Ауыр анемиясы бар пациенттерде дезоксигемоглобин концентрациясы қалыптыдан жоғары болса да, қалыпты түспен көрінуі мүмкін. Ал қан клеткаларының саны артық (мысалы, полицитемия вера) болған пациенттерде дезоксигемоглобин концентрациясы төмен болған кезде де цианоз байқалуы мүмкін.

Орталық цианоз

Орталық цианоз көбінесе қан айналымы немесе тыныс алу мәселесіне байланысты, бұл өкпеде қанның жеткілікті түрде тотығуына кедерес келтіреді. Бұл артериялық оттегімен қанығу деңгейі 85% немесе 75% төмен түскенде дамиды. Кедергілі ұйқы апноэсі. Аяқ-қолдарға жететін қан оттегіге тоқ емес, ал тері арқылы қарағанда факторлардың жиынтығы көк түс пайда болуына әкелуі мүмкін. Орталық цианозға себеп болатын барлық факторлар перифериялық белгілердің пайда болуына да себеп болуы мүмкін, бірақ перифериялық цианоз жүрек немесе өкпе жеткіліксіздігі болмаған жағдайда да байқалуы мүмкін. Өкпе қысымы аорта қысымынан асып кеткенде, шунттың кері ағысы (оңнан солға шунт) пайда болады. Маңыздысы, лайлы қабықшалар перифериялық цианозда қызғылт түсті болады, ал орталық цианозда цианоздық болады. Егер метемоглобин деңгейі метемоглобинемияны көрсетсе, бірінші кезектегі емдеу – метилен көк түсті енгізу. Д-р Кристен Лундсгардтың пікірінше, цианозды алғаш рет 1749 жылы француз дәрігері Жан Батист де Сенак сипаттаған. Де Сенак мәйітте жасалған зерттеулер нәтижесінде цианоздың артериялық және веналық қан айналымының араласуына әкелетін жүрек ақауынан туындайтынын қорытындылады. Бірақ 1919 жылға дейін ғана Д-р Лундсгард цианозға себеп бола алатын дезоксигемоглобиннің (8% көлемдік пайыз) концентрациясын анықтады.