Джонни Сейн: Бейсбол легендасы және жаттықтырушы шебері

Кіріспе

Джон Франклин "Джонни" Сайн (25 қыркүйек 1917 – 7 қараша 2006) – американдық бейсболшы, оң қолмен тастаушы. Ол 1946 жылдан 1951 жылға дейін "Бостон Брейвз" командасында сол қолмен тастаушы Уоррен Спанмен бірге ойнағандығымен ең көп танылды. 1948 жылы "Брейвз" командасы жеңімпаз болған маусымда Ұлттық лиганың ең құнды ойыншысы сыйлығына ие болды, ол ұлттық лигада жеңістер, толық ойындар және тасталған иннингтер бойынша көш бастады. Кейіннен ол лигадағы ең үздік питчинг жаттықтырушыларының бірі ретінде танылды.

Жүгіруші жаттықтырушы

Ойыншылық карьерасын аяқтағаннан кейін Сайн көп жылдар бойы «Атлетика», «Янкиз», «Миннесота Твинз», «Детройт Тайгерс», «Чикаго Уайт Сокс» және «Атланта Брейвз» командалары үшін беделді, бірақ әрі-бері айтатын питчинг жаттықтырушысы болды. 1960 жылдары Сайн Америка лигасының он командасының бесеуінің жеңімпаз командаларының питчерлерін жаттықтырды. «Янкиз» командасының питчинг жаттықтырушысы болып жұмыс істеген Сайн бір күні алманы алып, сынған машина антеннасын оның ішіне тықты. Алманы айналдырып, Сайн бейсболға ағаш таяқты салып, оны әртүрлі бұруға мүмкіндік беретін ойыншық ойлап тапты, соның арқасында әртүрлі соққыларды имитациялауға болады. Сайн бұл идеяны патенттеді және Арканзастағы үйінен сатты. Жатықтырушылар арасында тәуелсіз ойлы болған Сайн питчерлерінен құрмет көрді, бірақ кем дегенде екі менеджерімен – «Твинз» командасының Сэм Меле және «Тайгерс» командасының Майо Смитпен келіспеушіліктер болды. Әрбір жағдайда Сайн жұмыстан босатылды, бірақ оның кеткеннен кейін менеджердің де жұмыстан босатылуы көп ұзамай орын алды, себебі питчерлік құрамы Сайнның қатысуын сағынды. Сайн команда иелері мен бас менеджерлер арасында да достар таппады, өйткені ол питчерлерге жалақы мәселелерінде команда басшылығына «алтын баспалдақпен» көтеріліп, көп ақша талап етуге кеңес беретін. Сайн питчерлер жиі жек көретін жаттығуларды елемегенімен де танымал болды. Ол питчерлерге және менеджерлерге жиі айтатын: «Сендер допты табақша арқылы жүгіртпейсіздер. Егер жүгіру көмектессе, олар жарыс жолында питчерлерді іздеп жүрер еді». Джим Бутон өзінің «Төртінші доп» кітабында Сайнға деген шексіз құрметін білдірді, ол оның 1962 және 1963 жылдардағы алғашқы екі лигасы маусымында Нью-Йорктегі жаттықтырушысы болған. Бутон 1969 жылғы «Тайгерс» командасына қатысуды қалады, себебі Сайнның жаттықтыруынан қайтадан пайда көруге мүмкіндік болды. Сайн мен Бутон 1978 жылы «Атланта Брейвз» жүйесінде қысқа уақытқа қайта қосылды. Нед Гарвер Сайнды өмірінде кездескен ең жақсы жаттықтырушы деп атады. «Егер ол сізге пайдалы болатын бір идея айтса, ол сізге көмектесу үшін оны айтатын. Бірақ ол сізбен осы туралы сөйлескеннен кейін, сіз оны өзіңіз ойлап тапқандай сезінесіз», - деді Гарвер Сайнның тәсілі туралы. Томми Джонның Сайнмен жұмыс істеуде қиындықтары болды, себебі Сайн питчерге слайдер тастауға тырысып, оған қиындық туғызды. «Сайн сізге кітаптан кез келген соққыны қалай тастау керектігін көрсетуге болады, бірақ ол сіздің қимылыңызға қарап, механикаңыздың дұрыс еместігін айта алмайды», - деп еске алды Джон. «Мұндай жағдай синкер тастаушы үшін [Джон сияқты] қиындық туғызады». Сайнның жаттықтыруымен 20 немесе одан да көп ойын жеңген питчерлерге Джим Каат, Уайти Форд, Мадкат Грант, Денни Маклейн, Джим Бутон, Ал Даунинг, Джим Перри, Уилбур Вуд және Стэн Бхансен кіреді.

After retiring as a player, Sain spent many years as a well regarded but outspoken pitching coach for the Athletics, Yankees, Minnesota Twins, Detroit Tigers, Chicago White Sox and Atlanta Braves. During the 1960s, Sain coached the pitchers of five of the American League's ten pennant winning teams. While serving as the Yankees pitching coach, Sain picked up an apple one day and poked a broken car antenna through it. Spinning the apple, Sain came to the idea that he could do the same with a baseball by inserting a wooden rod into it, enabling him to spin the ball differently, imitating the spins used for different pitches. Sain eventually patented the idea and sold it from his home in Arkansas. An independent thinker among coaches, Sain tended to be admired by his pitchers, but he battled with at least two of his managers—Sam Mele of the Twins and Mayo Smith of the Tigers—when he disagreed with them. In each case, Sain was fired, but the manager's dismissal soon followed when his pitching staff suffered from Sain's absence. Sain did not make friends among owners and general managers, either, when he would advise pitchers to "climb those golden stairs" to their teams' front offices to demand more money in salary talks. Sain was also well known for ignoring running drills that pitchers despised. He frequently told pitchers and managers "You don't run the damn ball across the plate. If running did it, they'd look for pitchers on track teams." Jim Bouton, in his book Ball Four, expressed unreserved admiration for Sain, who had been his pitching tutor in New York during his first two Major League seasons, 1962 and 1963. Bouton openly wished to pitch for the 1969 Tigers in order to have a chance to again benefit from Sain's coaching. Sain and Bouton were briefly reunited in the Atlanta Braves system in 1978. Ned Garver said that Sain was the best pitching coach he ever encountered. "If he had an idea that he thought could be of value to you, he would tell you about it to try to help you. But by the time he finished visiting with you about it, you would think that you'd thought of it yourself," Garver described Sain's approach. Tommy John, on the other hand, had trouble working with Sain, who kept trying to get the pitcher to throw a slider, a pitch that gave John trouble. "Sain could show you how to throw any pitch in the book, but he couldn't look at your motion and tell if your mechanics were off," recalled John. "For a sinkerballer [which John was], that spells trouble." Pitchers who won 20 or more games under Sain's coaching include Jim Kaat, Whitey Ford, Mudcat Grant, Denny McLain, Jim Bouton, Al Downing, Jim Perry, Wilbur Wood, and Stan Bahnsen.