Джеймс Инхоф: Американ саяхатының тарихы

Джеймс Инхоф – экс-сенатор Оклахомы (1994-2023), республиканец. Самый долгослуживший сенатор от штата. Биография, карьера и политическая деятельность.

30 мин оқу

100%

Дереккөз: Jim Inhofe — Wikipedia

Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.

Мазмұны

Кіріспе

Американдық саясаткер (1934 жылы туған)

Джеймс Маунтин Инхоф (туған күні 17 қараша, 1934 жыл) – 1994 жылдан 2023 жылға дейін Оклахома штатынан АҚШ сенаторы болып қызмет еткен американдық зейнеткер саясаткер. Республикалық партия мүшесі, Оклахома штатынан ең ұзақ қызмет еткен АҚШ сенаторы. 1966 жыл мен 2023 жыл аралығында Оклахома штатында шамамен алпыс жыл бойы түрлі сайланған лауазымдарда қызмет етті. 1934 жылы Айова штатының Де-Мойн қаласында туған Инхоф 1942 жылы ата-анасымен бірге Оклахома штатының Тулса қаласына көшіп келді. Оның әкесі Перри Инхоф сақтандыру компанияларының иесі, ал анасы Бланш Инхоф (құрметті әкесі Маунтин) – Тулсаның әлеуметтік өмірінде белгілі тұлға болды. Джим орта мектепте жеңіл атлетикамен аты шықты және Орталық орта мектепті бітірді. Ол қысқа мерзімге Колорадо университетінде оқығаннан кейін білімін Тулса университетінде аяқтады. 1956 жылы АҚШ армиясына шақырылып, 1957-1958 жылдары әскери қызметтен өтті. 1961 жылы әкесінің сақтандыру компаниясының вице-президенті, ал 1970 жылы президенті болды. Инхоф Тулса аймағын үш онжылдыққа жуық уақыт бойы өкілдік еткен сайланған лауазымды тұлға болды. Ол 1966 жылдан 1969 жылға дейін Оклахома өкілдер палатасында, ал 1969 жылдан 1977 жылға дейін Оклахома Сенатында Тулсаның аймақтарын өкілдік етті. Штат заң шығарушы органында жұмыс істеген кезінде ол Демократиялық партияның штаттық басшылығымен, әсіресе губернатор Дэвид Холлмен және штаттық қазынашы Лео Винтерспен қарым-қатынаста болды, сондай-ақ USS Batfish кемесін Оклахомаға әкелу жолында жетекшілік етті. Штат сенаторы болып жұмыс істеген кезінде 1974 жылы Оклахома штатының губернаторы және 1976 жылы АҚШ Өкілдер палатасына сайлануға тырысты, бірақ сәтті болмады. Ол 1978-1984 жылдар аралығында Тулса қаласының мэрі болып үш рет сайланды. 1987 жылдан 1994 жылға дейін АҚШ Өкілдер палатасында қызмет етті; АҚШ Сенатына сайланғаннан кейін лауазымынан кетті. Инхоф 2003 жылдан 2007 жылға дейін және 2015 жылдан 2017 жылға дейін АҚШ Сенатының Қоршаған орта және қоғамдық жұмыстар жөніндегі комитетіне (EPW) төрағалық етті. Инхоф 2017 жылдың желтоқсаны мен 2018 жылдың 6 қыркүйегі аралығында Джон Маккейн қатерлі ісікпен күрескен кезде Қарулы Күштер комитетінің міндетін атқарушы төрағасы болды. Маккейн қайтыс болғаннан кейін ол төраға болып, 2021 жылдың 3 ақпанына дейін қызмет етті. 2021 жылдың 3 ақпанынан 2023 жылдың 3 қаңтарына дейін Сенат Қарулы Күштер комитетінің жетекші мүшесі болды. Сенаттағы қызметі барысында ол климаттық ғылымды мойындамауымен, бір жынысты некеге тыйым салуға бағытталған конституциялық түзетулерді қолдауымен және ағылшын тілін АҚШ-тың мемлекеттік тілі деп жариялауға бағытталған Инхоф түзетуімен танылды.

James Mountain Inhofe ('/ɪ//n//h//ɒ//f/; INNhoff; born November 17, 1934) is an American retired politician who served as a United States senator from Oklahoma from 1994 to 2023. A member of the Republican Party, he is the longest serving U. S. senator from Oklahoma. He served in various elected offices in the state of Oklahoma for nearly sixty years, between 1966 and 2023. Born in Des Moines, Iowa, in 1934, Inhofe moved with his parents to Tulsa, Oklahoma, in 1942. His father, Perry Inhofe, was an owner of insurance companies and his mother, Blanche Inhofe (née Mountain), was a Tulsa socialite. Jim was a high school track star and graduated from Central High School. He went on to briefly attend the University of Colorado before finishing his college degree at the University of Tulsa. He was drafted to the United States Army in 1956 and served between 1957 and 1958. He became vice president of his father's insurance company in 1961 and president after his father's death in 1970. Inhofe was an elected official representing the Tulsa area for nearly three decades. He represented parts of Tulsa in the Oklahoma House of Representatives from 1966 to 1969 and the Oklahoma Senate from 1969 to 1977. During his time in the state legislature he was known for feuding with the Democratic Party's state leadership, particularly Governor David Hall and state treasurer Leo Winters, and spearheading the movement to bring the USS Batfish to Oklahoma. While a state senator, he unsuccessfully ran for Governor of Oklahoma in the 1974 election and the U. S. House in 1976. He was elected to three terms as the Mayor of Tulsa, serving between 1978 and 1984. He served in the United States House of Representatives representing from 1987 to 1994; he resigned after his election to the United States Senate. Inhofe chaired the U. S. Senate Committee on Environment and Public Works (EPW) from 2003 to 2007 and again from 2015 to 2017. Inhofe served as acting chairman of the Armed Services Committee between December 2017 and September 6, 2018, while John McCain fought cancer. After McCain's death, he became chairman and served until February 3, 2021. From February 3, 2021, to January 3, 2023, he served as Ranking Member of the Senate Armed Services Committee. During his Senate career he was known for his rejection of climate science, his support of constitutional amendments to ban same sex marriage, and the Inhofe Amendment to make English the national language of the United States.

Отбасы, балалық шағы және білімі

Джеймс Маунтин Инхоф 1934 жылғы 17 қарашада Айова штатының Де-Мойн қаласында Бланш (құрмет аты Маунтин) және Перри Дайсон Инхофтың ұлы болып дүниеге келді. Ол отбасымен бірге 1942 жылдың тамызында әкесі Ұлттық өзара сақтандыру компаниясының президенті болғаннан кейін Оклахома штатының Тулса қаласына көшіп келді. Оның әкесі Перри Инхоф Дьюк университетінде білім алып, заңгер, бірнеше сақтандыру компанияларының президенті және банкир болып жұмыс істеді. 1949 жылы оның компаниясы «Три-Стейт» Ұлттық еңбек қатынастары кеңесінен кәсіподаққа қосылуға кедері келтіруді тоқтатуға бұйрық алды. Оның әкесі Тулса сауда палатасы мен YMCA ұйымында да белсенді болды; анасы Тулсаның әлеуметтік өміріне белсенді қатысып, Джонстон Мюррей сияқты қонақтарды қабылдады. Инхофтың отбасы 1950 жылдан бері Оклахома саясатына қатысып келеді. Оның әкесі Перри Инхоф 1954 жылы демократ Реймонд Д. Гэридің сәтті сайлау науқанының атқару комитетінде қызмет еткен. 1958 жылы оның ағасы Перри кіші Оклахома штатының Өкілдер палатасына демократ ретінде үміткер болып, сәтсіз сайлау науқанын өткізді.

Білім, әскери және іскерлік мансап

Инхоф Айова штатының Де-Мойн қаласында балабақшаға барып, бірақ жылдың ортасында Иллинойс штатының Спрингфилд қаласындағы Хейзел Деллге көшті. Мектеп өртенгеннен кейін ол бірінші сыныпты өткіріп жіберіп, отбасысы Талсаға көшкен соң екінші сыныпқа түсті, онда ол Барнард бастауыш мектебінде оқыды. Жасөспірім шағында ол "жапайы қарақұмық теру үшін үндістерді жалдап", содан кейін оларды көршілеріне сататын. Ол Вудроу Уилсон орта мектебінде және Талса орталық орта мектебінде оқыды, онда мектептің жеңіл атлетика командасының мүшесі болды. 1952 жылы оның милялық эстафета командасы 3:32.6 уақытпен мектеп рекордын жаңартты. 1953 жылдың қаңтарында ол Бронс әлеуметтік клубының қазынашысы болып сайланды және сол жылдың соңында Орталық орта мектепті бітірді. Ол Колорадо университетінде үш ай оқыды және бармен болып жұмыс істеді. Ол 4-ші сыныпты мамандыққа жетіп, қызметтік мерзімінің көп бөлігін Вирджиния штатындағы Ли фортында квартирмейстерлік міндеттерін орындауда өткізді. 1970 жылдың 17 маусымында Перри Инхоф жүрек талмасынан қайтыс болды; Инхоф «Квакер өмірді сақтандыру» компаниясының президенті және «Mid Continental Casualty Co.» және «Oklahoma Surety Co.» компанияларының вице-президенті болды, ал оның інісі Перри кіші «Mid Continental» және «Surety» компанияларының президенті, ал «Quaker Life» компаниясының вице-президенті болды.

Колледжді бітіру туралы аңыз

Инхоф 1973 жылы Талса университетінен экономика мамандығы бойынша бакалавр дәрежесін алды. 1994 жылы АҚШ Сенатына сайлау науқанына дейін оның ресми өмірбаяндары мен жаңалықтарда оның 1959 жылы бітіргені көрсетілген. Осы ақпараттың рас екенін мойындағаннан кейін, Инхоф 1959 жылы бітіру салтанатына қатысуға рұқсат алғанын, бірақ дипломын алу үшін бірнеше кредит жетпейтінін және курстық жұмысын 1973 жылға дейін аяқтамағанын түсіндірді. Ол мамырдағы алғашқы сайлауда жеңіліске ұшырады, содан кейін 1966 жылғы губернаторлық сайлауда Дж. Роберт Вутэннің науқанында Тулса округінің төрағасы ретінде жұмыс істеді. 1966 жылдың қараша айында Джо МакГроу Оклахома штаты Өкілдер палатасының 70-ші округінен жаңадан сайланған губернатор Дьюи Бартлетттің бұрынғы сенат орнына үміткер болу үшін депутаттығынан кетті, бұл арнайы сайлауды тудырды. Инхоф МакГроудың бұрынғы орнына кандидаттығын бірінші болып жариялады. Ол республикалық алғашқы және жалпы сайлауда жеңіске жетті. 1966 жылдың 29 желтоқсанында қызметке кірісті. Штаттық палатада жұмыс істеген кезінде Инхоф демократ өкілі Дэвид Боренмен жақын достық қарым-қатынас орнатты. Өзінің бірінші мерзімінде ол АҚШ-тың Қоғамдық жұмыстар жөніндегі комитетінің Жолдар жөніндегі кіші комитетінде федералдық реттеуге қарсы сөйледі және абортты жеңілдету заңына қолдау көрсетті. 1968 жылы Оклахома Республикалық партиясының штаттық съезінде ережелер комитетінің төрағасының орынбасары болып қызмет етті. Сол мамыр айында ол Оклахома штатының Өкілдер палатасына қайта сайлануға түспейтінін және келесі сайлауда демократ сенаторы Бошамп Селманға қарсы күресетінін мәлімдеді.

Сайлау, бірінші мерзім және "Батфиш"

Инхоф Оклахома Сенатына сайлау науқанын жариялағаннан кейін, Бьюшамп Селман қайта сайлануға түспейтінін мәлімдеді, бұл 1968 жылғы сайлауда бос орынның ашылуына әкелді. Ол Республикалық партиясының ішкі сайлауында Білім берушілердің саяси әрекеттер комитеті қолдаған Мэдисон Дж. Бауэрспен күш сынасты. Ол ішкі сайлауда жеңіске жетіп, жалпы сайлауда Демократиялық партиядан үміткер Джерри Л. Гудманмен бетпе-бет келді. Губернатор Дьюи Бартлетт сайлау кампаниясы кезінде Инхофпен бірге үйлерге барып, дауыс жинады, содан кейін жалпы сайлауда жеңіске жетті. Арнайы сайлауда жеңіске жеткеннен кейін, Республикалық партияның өкілдері Инхофты болашақта АҚШ Сенатына кандидат ретінде қарастыра бастады. 1969 жылы ол Тулса округінің Республикалық конвенциясының төрағасы болды және Оклахома штатының 32-ші заң шығарушы жиналысында Оклахомадағы аборт заңдарын жеңілдетуге бағытталған күш-жігерді қолдады, бірақ бұл бастама Сенат комитетінде қабылданбады. Республикалық партияның өкілдері 1970 жылы Инхофты Оклахоманың қазынашысы лауазымына кандидат болуға шақыруға тырысты, бірақ ол бас тартты. 1970 жылы губернатор Дьюи Бартлетт Оклахоманың Есірткі құралдары мен нашақорлыққа қарсы кеңесін құрып, Инхофты оның алғашқы мүшесі етіп тағайындады. Сол жылдың қараша айында ол 33-ші Оклахома заң шығарушы жиналысы үшін Оклахома Сенатының азшылық фракциясының төрағасы болып сайланды. 1971 жылы Инхоф Оклахома Республикалық партиясының штаты бойынша конвенциясының төрағасы қызметін атқарды. Инхоф 1972 жылы Оклахома штатының Тең құқықтар туралы түзетуді ратификациялау туралы ұсыныс енгізгенімен, сол жылдың соңында қолдауын кері алды. 1969 жылы Инхоф зейнеткерлікке шыққан АҚШ Әскери-теңіз күштерінің су асты қайығын Оклахомаға әкелуге бағытталған сәтті заң жобасын демеледі. Инхоф бастапқыда USS Piranha-ны Тулсаға орналастыруды жоспарлаған, бірақ Арканзас өзенінің тереңдігі кемеге сол жерге дейін жүзуге жеткіліксіз екені анықталды. Маскгоги қалалық округтік сенім портының басқармасы кемені орналастыру үшін жағалаудағы 5 акр жерді сыйға берді. 1970 жылдың қыркүйегінде USS Batfish балама ретінде қарастырылды және 1971 жылдың 9 желтоқсанында Batfish Оклахома штатына тапсырылды. Кеме 1972 жылдың 4 шілдесінде ресми емес түрде ашылды, ал ресми ашылуы 1973 жылғы Еске алу күнінде өтті.

After Inhofe had already announced his campaign for the Oklahoma Senate, Beauchamp Selman announced he would not seek re election, creating an open seat for the 1968 election. He faced Madison J. Bowers, who was endorsed by the Political Action Committee of Educators, in the Republican primary election. He won the primary and faced Democratic nominee Jerry L. Goodman in the general election. Governor Dewey Bartlett knocked doors with Inhofe during his campaign and he later won the general election. After winning the special election, Republican party officials began considering Inhofe as a potential future U. S. Senate candidate. In 1969, he was the chairman of the Tulsa County Republican Convention and he supported efforts to liberalize abortions laws in Oklahoma in the 32nd Oklahoma Legislature that passed the Oklahoma House of Representatives, but they failed in Senate committee. Republican party officials tried to recruit Inhofe to run for Treasurer of Oklahoma in 1970, but he declined to run. In 1970, Governor Dewey Bartlett created the Oklahoma Narcotics and Drug Abuse Council and appointed Inhofe as an inaugural member. That November, he was elected minority caucus chair of the Oklahoma Senate for the 33rd Oklahoma Legislature. In 1971, Inhofe served as the chairman of the Oklahoma Republican Party's State Convention. While Inhofe had initially filed a resolution for Oklahoma to ratify the Equal Rights Amendment in 1972, he retracted his support later that year. In 1969, Inhofe sponsored a successful bill to bring a retired U. S. Navy submarine to Oklahoma. Inhofe initially wanted the USS Piranha for Tulsa, but it was determined that the Arkansas River was too shallow for the ship to travel that far upriver. The Muskogee City County Trust Port Authority donated five acres of waterfront property to locate the ship in Muskogee. In September 1970, the USS Batfish was considered as an alternative and on December 9, 1971, the Batfish was given to the State of Oklahoma. The ship was unofficially opened to the public July 4, 1972, with its official opening on Memorial Day 1973.

1972 жылғы сайлау науқаны және екінші мерзім

1972 жылы Инхоф Ричард Никсонның 1972 жылғы президенттік науқанында Оклахома штатындағы Ралф Г. Томпсонмен бірге төрағалыққа тағайындалды. Науқан барысында Инхоф Барри Голдуотерден Никсонның Оклахома штатындағы науқанына консервативті республикашылдарды қолдауға көндіру үшін қолдау хат жазуды сұрады және ол 1972 жылғы Республикалық Ұлттық Конвенцияда Оклахоманы өкілдік етті. Сондай-ақ ол АҚШ сенаторы Дьюи Бартлетттің науқанында Оклахома штатының 1-ші округінің төрағасы ретінде жұмыс істеді. Өзінің округінде Инхоф республикалық партия ішінде басты бәсекелеске тап болмады және жалпы сайлауда демократтық үміткер Хэппи Майлзбен күш сынасты. Ол жалпы сайлауда 7000-нан астам дауыспен жеңіске жетті, содан кейін республикашыл сенаторлар оны 34-ші Оклахома заң шығарушы жиналысының басшысының көмекшісі етіп сайлады. Ол 35-ші Оклахома заң шығарушы жиналысының Оклахома Сенатының азшылық көшбасшысы болып сайланды, бұрынғы азшылық көшбасшысы Дональд Феррелл қайта сайлауда жеңіліске ұшырағаннан кейін. 1975 жылдың сәуір айында ол Оклахома тарихындағы алғашқы соқыр жас көмекшіні тағайындады: 15 жасар Анжела Кил. Кейін сол жылы Инхоф пен Чарльз Форд Дэвид Борен мен Демократиялық партияның шығындарын сынап, партиялық газетке мақала жазды. Штаттағы газеттер Инхофтың да осы деңгейде шығындарды қолдағанын көрсетті. Мақала Associated Press арқылы жарияланды, ал Инхоф «Тулса Ворлд» газетінде жариялаған пікір мақаласында заң жобаларына түзетулер енгізуге тырысқанын және шығындарды жоюға үнемі сыншыл болғанын айтты. Ол Оклахома заң шығарушы жиналысына үшінші мерзімге қайта сайланбады және сенатор Стивен Вулф оның орнына азшылық көшбасшысы болды.

1974 жылғы губернаторлық сайлау

Инхоф 1972 жылдан бері әкімшілікке үміткер ретінде қарастырылып келді. Инхоф күшті республикалық кандидат саналды, оның жалғыз кемшілігі Лео Винтерспен қарым-қатынастағы шиеленіс пен USS Batfish жобасына наразылық болды. 1973 жылдың мамырында ол ашық түрде сайлауалды науқан жүргізіп жатты, бірақ әлі ресми түрде науқанын жарияламаған еді. Сол жылдың қазан айында республикалық праймеризде Дензил Гаррисоннан 35%-ға қарсы 65% есебімен қалып қойды. Инхоф өзінің науқанын 1974 жылдың мамырында ресми түрде бастады. Республикалық және демократиялық праймериздердегі басты мәселе – қазіргі демократ әкімі Дэвид Холлдың өкілеттігі кезіндегі сыбайлас жемқорлық болды. Инхоф Гаррисонды тамыздағы праймеризде жеңді. Науқан барысында ол 57 фунт салмақтан төмендеп, 148 фунтқа дейін салмағы түсті. 2011 жылғы сұхбатында Инхоф өзінің де, Дэвид Бореннің де Холлға наразы болғанын, сондықтан екеуі де оған қарсы науқан жүргізуге келіскенін айтты; Борен оны демократтардың праймеризінде әлсірету үшін, ал Инхоф республикалық үміткер ретінде жарысып, жеңіске жетеді деп жоспарлаған. Бірақ Борен демократтардың номинациясын ұтып алғаннан кейін жоспар орындалмады. Сол айда The Daily Oklahoman газеті жүргізген сауалнамада Борен Инхофтан 74%-ға қарсы 25% есебімен алда екені көрсетілді. Инхоф Боренге 64%-қа қарсы 36% есебімен жеңілді. Алайда, Инхоф Китингтің жарияланымдарына қатыспады, орнына өзінің жеке науқанын қарастырып жатқанын мәлімдеді. Инхоф өзінің үміткерлігін 1976 жылдың 19 ақпанында ресми түрде жариялады. Республикалық праймеризде ол Китингті және Тулса қалалық мектептері кеңесінің мүшесі Мэри Уорнерді 67%-ға қарсы 25% және 8% есебімен жеңді. Праймериз кезінде Инхоф демократтардың өкілі Джеймс Р. Джонстың қызмет еткен кезінде сайлауалды қаржысын жарияламағаны үшін Конгрестен қуылсын деп талап етті. Инхоф Джонсқа Росс Пероттан алған сыйлықты да сынады, бірақ Перот пен оның адвокаттарынан алған қорқытулардың нәтижесінде Джонстың дауыс беру тізіміне әсер еткені туралы айыптауын қайтарып алды. Басты сайлау кезінде Инхофты Америка консервативтік одағы және Ұлттық консервативтік саяси әрекет комитеті қолдады. Калифорнияның бұрынғы әкімі және болашақ президент Рональд Рейган Инхофты қолдап, оның науқанына қатысты. Оған президент Джеральд Форд, Калифорниядан АҚШ өкілі Джон Русселот және Тулса Трибьюн да қолдау көрсетті. Сайлау алдындағы сауалнамалар Джонстың Инхофтан 44%-ға қарсы 36% есебімен алда екенін көрсетті. Басты сайлауда Джонс 54%-ға қарсы 45% есебімен жеңіске жетті.

Inhofe had been floated as a potential gubernatorial candidate since 1972. Inhofe was considered a strong Republican candidate with his only weaknesses being his feuding with Leo Winters and the backlash to the USS Batfish project. By May 1973, he was openly campaigning, but had yet to officially announce his campaign. In October of that year, he was polling behind Denzil Garrison in the Republican primary 35% to 65%. Inhofe officially launched his campaign in May 1974. The main issue in both the Republican and Democratic primary campaigns was corruption during the term of incumbent Democratic Governor David Hall. Inhofe defeated Garrison in the August primary. During the campaign, he lost 57 pounds and was down to 148 pounds. In a 2011 interview, Inhofe claimed that he and David Boren were both upset with Hall, so the pair decided to both campaign against him; Boren would primary him as a Democrat to weaken his campaign and Inhofe would run as the Republican challenger and defeat him. However, the plan was thrown off when Boren won the Democratic nomination. A poll later that month by The Daily Oklahoman showed Boren leading Inhofe 74%–25%. Inhofe ended up losing to Boren by 64%–36%. however, Inhofe did not appear at Keating's announcement and instead announced he was considering his own campaign. Inhofe officially announced his candidacy on February 19, 1976. In the Republican primary, he defeated Keating and Tulsa Public Schools board member Mary Warner, 67%–25%–8%. In a 2011 interview, he credited his primary win to the use of the "Kasten Plan", a system of precinct organization. During the primary, Inhofe had called for Democratic incumbent James R. Jones to be expelled from Congress for his conviction while in office for failing to report campaign contributions. Inhofe also criticized a donation Jones had received from Ross Perot, but he retracted his accusation that the donation affected Jones's voting record after threats from Perot and his lawyers. Inhofe was endorsed by the American Conservative Union and National Conservative Political Action Committee during the general election. Former California governor, and future president, Ronald Reagan endorsed and campaigned with Inhofe. He was also endorsed by President Gerald Ford, U. S. Representative John Rousselot of California, and the Tulsa Tribune. Polling before the election showed Jones leading Inhofe, 44% to 36%. In the general election, Jones won by 54%–45%.

Талса қаласының әкімі

1978 жылдың қаңтар айында «Тулса Дэйли Уорлд» газеті республикалық партияның өкілдері Инхофты Тулса қаласының мэрі лауазымына кандидат болуға шақырғанын хабарлады. Ол бастапқыда қалалық қызметке түсуден бас тарды және конгрессмен Джонсқа қарсы қайта сайлауға қатысуды қарастырып жатқанын мәлімдеді; бірақ Инхоф ақпан айында мэрлік науқанын жариялады. Ол республикалық праймериде дауыстардың 92% -ын алып, Кит Робинсон мен Пол Каллды жеңіп шықты. Праймеридің алғашқы үш аптасында ол теннис ойнау кезінде аяғы сынғандықтан, науқан жүргізе алмады. Роджер Рэндлге қарсы өткен жалпы сайлауда оны сол кездегі мэр Роберт ЛаФортун және АҚШ сенаторы Дьюи Бартлетт қолдады. Рэндл демократиялық праймериде еңбек одақтары мен афроамерикалық сайлаушылардың коалициясымен жеңіске жетті; ал Инхофты республикалықтар, кәсіподақтарға қарсы демократтар және афроамерикалық сайлаушылардың 22% қолдады. Сәуір айында ол демократ Роджер Рэндлды 51% - 46% есебімен жеңіп, Тулса қаласының мэрі болып сайланды. «Тулса Дэйли Уорлд» бұл жарысты Инхофтың «алты жылдан бері өткен алғашқы жалпы сайлау жеңісі, ал Рэндлдің 1970 жылы саясатқа қадам басқаннан бергі алғашқы жеңілісі» деп баялады. Бұл жарыс Тулса қаласының мэрін сайлау үшін жиналған қаражат бойынша рекордты көрсетті, Рэндл 78 062 доллар, ал Инхоф 48 987 доллар жинады. Инхофтың ең ірі демеушілері – Метрополитен құрылысшылар қауымдастығы, мұнай өнеркәсіпшісі Роберт Л. Паркер және Пол Д. Хинч болды. 2 мамырда ол Тулса қаласының мэрі болып ант берді. Инхофтың мэр ретіндегі алғашқы жарлығы – Күн күнін тойлау және баламалы энергияны қолдау болды; ол жарлықта: «Біздің барлығымыз энергияның баламалы көздерін табуға қызығушымыз деп ойлаймын. Әрине, бізге таза көздер де керек» деді. Қызмет еткен алғашқы айында ол қаланың федералдық қаржыландыруға тәуелділігін сынап, «қалалық басқарудағы лауазымдарға аз ұлт өкілдерін тартуға» уәде берді және Талса қаласының Адам құқықтары жөніндегі комиссиясына еврей, зейнеткерлер, абортқа қарсы және христиан фундаменталистерін ұсынды. 1979 жылдың қаңтар айында Инхоф Оклахома штатының губернаторының алғашқы ант беру рәсіміне қатысты, бұл оқиға Тулса қаласында Джордж Найх Дэвид Бореннің АҚШ Сенатына сайланғаннан кейін оның мерзімінің соңғы бес күнін атқаруға ант берген кезде болды. Ақпан айында ол Рональд Л. Янгты қалалық комиссияға тағайындады, ол бұл комиссияда қызмет еткен алғашқы афроамерикалық болды. 1979 жылдың желтоқсанында Инхоф екінші мерзімге мэрлікке қайта сайлау науқанын ресми түрде жариялады. Ол республикалық праймериде қарсылықсыз жеңіске жетті, кейін жалпы сайлауда демократ Ричард Джонсон мен тәуелсіз кандидат Роберт Мерфиді жеңді. Ол өткен сайлауда Роджер Рэндлдің Тулса қаласының мэрін сайлау үшін жинаған қаражат бойынша рекордтық көрсеткішін 87 667 долларға жеткізді. 1982 жылы ол дауыстардың 59% -ын алып қайта сайланды. Жалпы сайлауда ол демократ Гэри Эллисонды 55% - 43% есебімен жеңді. Ол 1993 жылы ұлттық назарға ілікті, ол палата басшылығы ұзақ жылдар бойы заң жобаларын комитеттерде тоқтатып келген палатаның арыз-шағымды қарау ережесін реформалауға бастама көтерді.

In January 1978, the Tulsa Daily World reported Republican party officials were courting Inhofe to run for Mayor of Tulsa. He initially denied he would run for any city office and instead insisted he was considering a rematch against Congressman Jones; but, Inhofe announced his mayor campaign in February. He won the Republican primary with over 92% of the vote, defeating Keith Robinson and Paul Cull. During the first three weeks of the primary, he was injured with a broken leg from a tennis injury and could not campaign. In the general election against Rodger Randle, he was endorsed by then Mayor Robert LaFortune and U. S. Senator Dewey Bartlett. Randle had won the Democratic primary with a coalition of labor union and black voters; and Inhofe was supported in the general by his Republican base, anti union and anti black Democrats, and 22% of black voters. In April, he was elected mayor of Tulsa, defeating Democrat Rodger Randle, 51%–46%. The Tulsa Daily World heralded the race as Inhofe's "first general election victory in six years, and Randle's first election loss since he entered politics in 1970." The race broke then fundraising records for a Tulsa mayoral election with Randle raising $78,062 and Inhofe raising $48,987. Inhofe's biggest donors were the Metropolitan Builder's Association, oilman Robert L. Parker, and Paul D. Hinch. On May 2, he was sworn in as Mayor of Tulsa. Inhofe's first proclamation as mayor was to celebrate Sun Day and support alternative energy; in the proclamation he said, "I think we're all interested in looking for alternative sources of energy. And of course, we want clean sources." In his first month in office, he decried the city's reliance on federal funding, promised to "seek minorities to fill positions in city government, and nominated Jewish, senior citizen, anti abortion, and Christian fundamentalist members to the Tulsa Human Rights Commission. In January 1979, Inhofe attended the first swearing in of a Governor of Oklahoma to occur in Tulsa when George Nigh was sworn in to serve the last five days of David Boren's term after Boren was elected to the U. S. Senate. In February, he appointed Ronald L. Young, the first African American to ever serve on the City Commission. In December 1979, Inhofe officially announced his re election campaign for a second term as mayor. He ran unopposed in the Republican primary and later won the general election, fending off Democratic nominee Richard Johnson and Independent candidate Robert Murphy. He broke Rodger Randle's record fundraising for a Tulsa mayoral race set in the last election by raising $87,667. In 1982 he was reelected with 59% of the vote. In the general election, he defeated Democrat Gary Allison 55%–43%. He first came to national attention in 1993, when he led the effort to reform the House's discharge petition rule, which the House leadership had long used to bottle up bills in committee.

Сайлаулар

1994 жылы 1979 жылдан бері Сенатта қызмет етіп келген сенатор Дэвид Борен Оклахома университетінің президенті болуға келісіп, ізбасары сайланған соң отставкаға кететінін хабарлады. Инхоф Бореннің орнын басушы болып сайланды, бұл сайлау айналымында Республикалық партия Конгрестің екі палатасын және Оклахома штатының губернаторы лауазымын жеңіп алды. Инхоф 17 қарашада қызметке кірісіп, бұл оған сенатқа жаңадан келген сенаторлардан артық тәжірибе берді. Оның сайлау кампаниясын қаржыландырған негізгі PAC-тер: Ұшақ иелері мен ұшқыштар қауымдастығы (55 869 доллар), United Parcel Service (51 850 доллар), Ұлттық риэлторлар қауымдастығы (51 700 доллар), NRA Саяси жеңіс қоры (51 050 доллар) және Американдық медициналық қауымдастық (51 000 доллар). Бұған қоса, егер компаниялар демеушілік еткен PAC-тердің үлестері қызметкерлердің жарналарымен біріктірілсе, OpenSecrets мәліметтері бойынша Koch Industries Инхофтың ең ірі қаржылай қолдаушысы болар еді, оның көлемі 90 950 долларға жетер еді.

Қарулы Күштер комитеті

Қарулы қызметтер комитетінің мүшесі ретінде Инхоф 2004 жылғы Абу-Грейбтегі тұтқындарға жасалған зорлық-зомбылыққа қатысты куәгерлерді сұраққа тарған комиссия мүшелерінің бірі болды, ол осы зорлық-зомбылық фактілеріне байланысты туған наразылыққа "ашуға ашумен" жауап бергенін айтты. Ол тұтқындарға қатыгездік көрсеткендер жазаланғанын қаласа да, тұтқындардың "жол ережелерін бұзғандықтары үшін емес, олар кісі өлтірушілер, террористер, бүлікшілер" екенін мәлімдеді. 2006 жылы Инхоф АҚШ үкіметінің қамқорлығындағы адамдарға "қатыгез, адамдыққа жатпайтын немесе ар-ұятты төмендетуші" қарауды тыйым салатын 2005 жылғы Тұтқындарды ұстау туралы заңға қарсы дауыс берген сенаторлардың тоғыз адамының бірі болды. Сенаттың Қарулы Күштер комитетінің төрағасы Джон Маккейн мидың қатерлі ісігіне емделу үшін болмаған кезде Инхоф комитет төрағасының міндетін атқарушы болды. Осы кезеңде Инхоф 2019 қаржы жылына арналған рекордтық 716 миллиард долларлық Ұлттық қорғаныс туралы заңның қабылдануына көмектесті. Маккейн 2018 жылдың тамызында қайтыс болды, ал Инхоф оны өзінің "батыры" деп атады. Сондай-ақ Инхоф Маккейннің Ақ үйдің туды екі күннен кейін толық биіктікке көтеру туралы даулы шешіміне "жартылай кінәлі" екенін айтты, себебі Маккейн бұрын "президентпен кейбір мәселелерде келіспеген және оған онша сыпайы болмаған". 2019 жылдың 6 наурызында Инхоф Трамптың Иранның ядролық келісімінен шығу және Тегеранға қатаң санкциялар салу туралы шешімін нығайту үшін келесі қорғаныс өкілеттігі туралы заңға тиісті ережелер енгізуді жоспарлап отырғанын мәлімдеді.

Зейнеткерлік

2021 жылдың 15 шілдесінде Инхоф Tulsa World газетіне өзінің ағымдағы мерзімі аяқталғанда, 2027 жылы зейнеткерлікке шығу ниетін білдірді. 2022 жылдың ақпан айында The New York Times газеті Инхофтың 117-ші Конгресс соңында отставкаға кетуді жоспарлап отырғанын жариялады. Инхофтың орнын толтыру үшін арнайы сайлау 2022 жылы, ол тағы да қызметте жүргенде өтті. Ол бұл арнайы сайлауда бұрынғы бас штабы Люк Холландты қолдады. Оклахома штатының 2-ші сайлау округінің конгрессмені Марквэйн Муллин республикалық іріктеу сайлауында және арнайы сайлауда жеңіске жетті. Инхоф 2023 жылдың 3 қаңтарында лауазымынан кетті.

Саяси ұстанымдар

Инхоф 2017 жылғы GovTrack есеп картасында Конгрестің ең консервативті мүшесі деп бағаланды. 2018 жылы да ол осы рейтингте сақталды. 2019 жылы ол АҚШ Сенатында ең консервативті мүшелердің бірі болып, 1 балдық жүйе бойынша 0,91 ұпай жинады, бұл көрсеткішпен Марша Блэкберн (R TN), Джони Эрнст (R IA), Майк Браун (R IN) және Тед Круз (R TX) сенаторларынан кейін 5-орынға түсті.

Қоршаған орта мәселелері

1997 жылдың желтоқсан айында Инхоф атмосфераға парниктік газдар шығарылуын азайтуға бағытталған халықаралық келісім – Киото протоколын "саяси, экономикалық және ұлттық қауіпсіздік апатты" деп атады.

Қоршаған орта және қоғамдық жұмыстар комитеті

2002 жылдың қарашасында республикашылар Сенатты қайта бақылауға алғанға дейін Инхоф АҚШ-тың қоршаған ортаны қорғау агенттігін гестапо бюрократиясымен, ал EPA әкімшісі Кэрол Брауннерді Токио Роузбен салыстырған еді. 2003 жылдың қаңтарында ол Сенаттың Қоршаған орта және қоғамдық жұмыстар комитетінің төрағасы болып сайланды және Лунц меморандумына сәйкес, «нақты ғылым» деп атаған нәрсесінің пайдасына басым ғылымға қарсы күресін жалғастырды. 2012 жылы Инхофтың «The Greatest Hoax: How the Global Warming Conspiracy Threatens Your Future» атты еңбегі WorldNetDaily Books басылымында жарық көрді, онда ол жаһандық жылыну қастандығы туралы теориясын ұсынды. Ол «Құдай әлі де жоғарыда тұрғандықтан», «біз, адамдар, климатта Оның істеп жатқандарын өзгерте аламыз деп ойлаудың мақтанышы мен үшін қорқынышты» екенін айтты, бірақ бұл аргументтің көндірмейтінін де түсінеді және «дебат кезінде Жазбаларға сілтеме жасамағанын, өйткені бұл мені жамандап тастайтынын білемін» деді. Қоршаған орта және қоғамдық жұмыстар комитетінің төрағасы ретінде Инхоф 2003 жылдың 28 шілдесінде Маккейн-Либерман заң жобасы талқыланған кезде Сенатта екі сағаттық сөз сөйледі. Ол «Вашингтондағы ең күшті, ең көп қаржыландырылған лобби, солшыл экологиялық экстремистерді әшкерелейтінін» айтты және соңғы климаттың өзгеруіне адамдардың кінәсін мойындауға қарсылығын егжей-тегжейлі баяндады, «алдау» сөзін төрт рет қолданды, соның ішінде «жаһандық жылынудың апатты болғаны туралы сенімді дәлелдер ұсынғанын» және «адамның жаһандық жылынуы – американ халқына жасалған ең үлкен алдау» деген қорытынды жасады. Ол «нақты ғылым» деп атаған нәрсені қолдады, Патрик Майклс, Фред Сингер, Ричард Линдзен және Салли Балиунас сияқты қарсылық білдірген ғалымдарды, сондай-ақ кейбір басым ғалымдарды келтірді. Олардың екеуі, Том Вигли мен Стивен Шнайдер, кейіннен Инхоф өздерінің жұмысын бұрмалаған деп мәлімдеді. 29 шілдеде, Сенаттағы сөйлеген сөзінен кейін Инхоф Балиунас пен Дэвид Легатес өкілдерінің қарама-қарсы көзқарастарымен қоршаған орта және қоғамдық жұмыстар жөніндегі тыңдауды өткізді және олардың «1000 жылдық климаттық зерттеуін» мақтады, содан кейін Сун мен Балиунас даусына қатысты, «ғылымның жаңа күшті жұмысы» деп сипаттады. Оларға қарсы Майкл Э. Манн басым ғылымды және оның реконструкция жөніндегі жұмысын қорғады (хоккей таяқшасы графигі), олар және Буш әкімшілігі дауласқан. Тыңдау кезінде сенатор Джим Джеффордс Ханс фон Сторхтың электрондық хатын оқып берді, онда ол Soon and Baliunas мақаласын жариялаған журналдың бас редакторынан отставкаға кеткенін айтты, өйткені сарапшылар «мақаладағы маңызды әдістемелік кемшіліктерді анықтамады» және Манн мен оның әріптестерінің сын-пікірі дұрыс болды. Осы тақырыптарды жалғастыру үшін Инхоф өзінің «алдау» мәлімдемесін қайталап, Климаттың өзгеруі жөніндегі үкіметаралық кеңесті (IPCC) «кеңестік үлгідегі сотқа» теңеген 20 беттік брошюраны жариялады. «IPCC хоккей ойнайды» деп аталатын бөлімде ол «Маннның кемшіліктері бар, шектеулі зерттеулеріне» шабуыл жасады. Бұл кітапшада Инхофтың Сенаттағы сөзінің тақырыптары қайта жазылды, ал 2003 жылдың желтоқсан айында ол Миланда Біріккен Ұлттар Ұйымының Климаттың өзгеруі жөніндегі негіздемелік конвенциясы туралы кездесуде оның көшірмелерін таратты, онда ол «жасыл белсенділермен» кездесті, олардың қағаздарында оның «жаһандық жылыну – американ халқына жасалған ең үлкен алдау» деген сөзі келтірілген. Ол олар үшін қағазға қол қойды. 2005 жылдың қаңтарында Инхоф Bloomberg News-ке жаһандық жылыну «америкалық халқына, шіркеу мен мемлекеттің бөлінуінен кейін жасалған екінші ең үлкен алдау» екенін және көмірқышқыл газы 2003 жылғы «Ашық аспан» заңымен шектелмейтінін айтты. Сенат палатасының «жаңартуында» ол Маннның жұмысына қарсы аргументін Майкл Крайтонның «Қорық мемлекеті» атты фантастикалық триллерінен кеңінен сілтеме жасап, Крайтонды «ғалым» деп қате сипаттады. 2005 жылдың 28 тамызында Инхофтың шақыруымен Крайтон климаттың өзгеруі жөніндегі тыңдау кезінде сарапшы куә ретінде Маннның жұмысына қарсылық білдірді. 2006 жылы жарық көрген «The Republican War on Science» атты кітабында Крис Муни Инхофтың «климаттың өзгеруі туралы ғылымды саясаттастырып, теріс пайдаланғанын» жазды. 2006 жылы Солтүстік Америкадағы ыстық толқыны кезінде Инхоф экологиялық қозғалыстың өзін «Үшінші рейх, үлкен өтірік» деп еске түсіргенін айтты: «Сіз бір нәрсені қайта-қайта айтасыз, және адамдар оған сенеді, және бұл олардың стратегиясы». 2006 жылдың қыркүйек айында Сенатта сөйлеген сөзінде Инхоф жаһандық жылыну қаупін «бұқаралық ақпарат құралдары, Голливуд элитасы және біздің поп-мәдениет» ашады деп мәлімдеді. Оның айтуынша, 1960 жылдары бұқаралық ақпарат құралдары жаһандық жылыну туралы ескертуден жаһандық салқындау және алдағы мұз дәуірі туралы ескертуге ауысқан, содан кейін 1970 жылдары «климаттың өзгеруінен қорқуды» қозғау үшін қайтадан жылынуға оралған. 2007 жылдың ақпанында ол Fox News-ке басым ғылым климаттың өзгеруін көбінесе табиғи себептерге жатқызатынын, ал «Голливуд либералдары және Біріккен Ұлттар Ұйымы» сияқты «солшылдар ғана» онымен келіспейтінін айтты. 2006 жылы Инхоф Сенатқа түзету 4682-ні Кит Бондпен (R-MO) бірге енгізді, ол Армия инженерлік корпусының бақылау жауапкершілігін өзгертетін еді. Қоршаған ортаны қорғау лигасы, экологиялық ұйым, корпустың жобаларына жасалған талдаулар «қоршаған ортаға зиян келтіретін ірі жобаларды қолдау үшін манипуляцияланғанын» айтты. 109-шы Конгресте Инхоф шетелдегі мұнайды өндіруді ұлғайтуға, Арктика ұлттық жануарлар қорығында мұнайды өндіруді қамтитын Ұлттық бюджеттік түзетуге және төмен кірісті азаматтарға энергия көмегіне және қоршаған ортаны қорғауға қаржыландыруды тоқтатуға дауыс берді, өйткені олардың құны жоғары және тиімділігі дәлелденбеген. Инхоф жанармай өндірушілерден қаржы алған. Мысалы: «Exxon-ның Конгрестегі бенефициарларының ішінде Оклахома сенаторы Джим Инхоф бар, ол жаһандық жылынуды алдау деп атады және 2007 жылдан бері 20 500 доллар алған, Oil Change International ұстап тұратын Dirty Energy Money дерекқорына сәйкес».

Before the Republicans regained control of the Senate in the November 2002 elections, Inhofe had compared the United States Environmental Protection Agency to a Gestapo bureaucracy, and EPA Administrator Carol Browner to Tokyo Rose. In January 2003, he became Chair of the Senate Committee on Environment and Public Works, and continued challenging mainstream science in favor of what he called "sound science", in accordance with the Luntz memo. In 2012, Inhofe's The Greatest Hoax: How the Global Warming Conspiracy Threatens Your Future was published by WorldNetDaily Books, presenting his global warming conspiracy theory. He has said that, because "God's still up there", the "arrogance of people to think that we, human beings, would be able to change what He is doing in the climate is to me outrageous", but also that he appreciates that this argument is unpersuasive, and that he has "never pointed to Scriptures in a debate, because I know this would discredit me." As Environment and Public Works chairman, Inhofe gave a two hour Senate floor speech on July 28, 2003, in the context of discussions on the McCain Lieberman Bill. He said he was "going to expose the most powerful, most highly financed lobby in Washington, the far left environmental extremists", and laid out in detail his opposition to attribution of recent climate change to humans, using the word "hoax" four times, including the statement that he had "offered compelling evidence that catastrophic global warming is a hoax" and his conclusion that "manmade global warming is the greatest hoax ever perpetrated on the American people". He supported what he called "sound science", citing contrarian scientists such as Patrick Michaels, Fred Singer, Richard Lindzen and Sallie Baliunas as well as some mainstream scientists. Two of these, Tom Wigley and Stephen Schneider, later issued statements that Inhofe had misrepresented their work. On July 29, the day after his Senate speech, Inhofe chaired an Environment and Public Works hearing with contrarian views represented by Baliunas and David Legates, and praised their "1,000 year climate study", then involved in the Soon and Baliunas controversy, as "a powerful new work of science". Against them, Michael E. Mann defended mainstream science and specifically his work on reconstructions (the hockey stick graph) that they and the Bush administration disputed. During the hearing Senator Jim Jeffords read out an email from Hans von Storch saying he had resigned as editor in chief of the journal that published the Soon and Baliunas paper, as the peer review had "failed to detect significant methodological flaws in the paper" and the critique by Mann and colleagues was valid. In a continuation of these themes, Inhofe had a 20 page brochure published under the Seal of the United States Senate reiterating his "hoax" statement and comparing the Intergovernmental Panel on Climate Change (IPCC) to a "Soviet style trial". In a section headed "The IPCC Plays Hockey" he attacked what he called "Mann's flawed, limited research." The brochure restated themes from Inhofe's Senate speech, and in December 2003 he distributed copies of it in Milan at a meeting about the United Nations Framework Convention on Climate Change, where he met "green activists" with posters quoting him as saying that global warming "is the greatest hoax ever perpetrated on the American people". He signed a poster for them, In January 2005 Inhofe told Bloomberg News that global warming was "the second largest hoax ever played on the American people, after the separation of church and state", and that carbon dioxide would not be restricted by the Clear Skies Act of 2003. In a Senate Floor "update", he extended his argument against Mann's work by extensively citing Michael Crichton's fictional thriller State of Fear, mistakenly describing Crichton as a "scientist". On August 28, 2005, at Inhofe's invitation, Crichton appeared as an expert witness at a hearing on climate change, disputing Mann's work. In his 2006 book The Republican War on Science, Chris Mooney wrote that Inhofe "politicizes and misuses the science of climate change". During the 2006 North American heat wave, Inhofe said that the environmentalist movement reminded him of "the Third Reich, the Big Lie": "You say something over and over and over and over again, and people will believe it, and that's their strategy." In a September 2006 Senate speech Inhofe argued that the threat of global warming was exaggerated by "the media, Hollywood elites and our pop culture". He said that in the 1960s the media had switched from warning of global warming to warning of global cooling and a coming ice age, then in the 1970s had returned to warming to promote "climate change fears". In February 2007 he told Fox News that mainstream science increasingly attributed climate change to natural causes, and only "those individuals on the far left, such as Hollywood liberals and the United Nations", disagreed. In 2006, Inhofe introduced Senate Amendment 4682 with Kit Bond (R MO), which would have modified oversight responsibility of the Army Corps of Engineers. The League of Conservation Voters, an environmentalist group, said analyses for corps projects "have been manipulated to favor large scale projects that harm the environment." During the 109th Congress, Inhofe voted to increase offshore oil drilling, to include provisions for drilling in the Arctic National Wildlife Refuge in the House Budget Amendment, and to deny funding for both low income energy assistance and environmental stewardship, citing heavy costs and unproven programs. Inhofe has received money from the fossil fuel industry. For example: "Exxon's beneficiaries in Congress include the Oklahoma senator Jim Inhofe, who called global warming a hoax, and who has received $20,500 since 2007, according to the Dirty Energy Money database maintained by Oil Change International."

Климаттық зерттеулер бөлімінің электрондық поштасы туралы дау

2009 жылдың 23 қарашасында Климаттық зерттеулер бөлімінің электрондық хаттарына қатысты дау пайда болғанда, Инхоф бұл хаттар ғалымдардың «ғылымды манипуляциялауға тырысқанын» растағанын айтты. 7 желтоқсанда CNN арнасының «Жағдайлық бөлме» бағдарламасында Инхоф хаттар климаттың өзгеруіне қатысты ғылымның «көптен бері жоққа шығарылғанын» көрсеткенін мәлімдеді; фактілерді тексерумен айналысатын PolitiFact ұйымы Инхофтың бұл мәлімдемесінің жалған екенін анықтады. Сол күні Инхоф өзінің және сенаторлар Роджер Викер мен Джон Баррассодан құралған үш адамдық «правда отрядымен» 2009 жылы Копенгагенде өткен Біріккен Ұлттар Ұйымының Климаттық өзгерістер жөніндегі конференциясына баратынын хабарлады. Инхоф конференцияға қатысушы келіссөзшілермен немесе делегациялармен кездесуге мүмкіндік алмады және тек журналистердің шағын тобымен ғана сөйлесті. Сенаттың Қоршаған орта және қоғамдық жұмыстар комитетінің азшылық тобы 2010 жылдың ақпан айында «CRU дауы» тақырыбында баяндама дайындады, онда Манн мен Фил Джонс сияқты 17 ғалым «негізгі тұлғалар» ретінде тізілді. Инхоф бұл даудың «әлемдегі жетекші климат ғалымдарының әдепсіз және мүмкін заңға қайшы әрекеттері туралы» екенін айтты. 26 мамырда Инхоф АҚШ Сауда департаментінің Бас инспекторынан Ұлттық мұхит және атмосфера басқармасының (NOAA) электрондық хаттарды қалай өңдегенін және олардың қандай да бір құқық бұзушылықты көрсеткенін тексеруді ресми түрде сұрады; тексеру барысында ешқандай маңызды мәселелер мен орынсыз әрекеттер анықталмады.

Жер шарының жылыну температурасы

2010 жылдың шілдесінде Инхоф: «Біз тоғыз жыл бұрын басталған суық кезеңдеміз деп ешкім дауласпайды деп ойлаймын. Бұл менің сөзім емес, оны ғалымдар айтуда», – деді. Қауіпті ғалымдар тобы Инхофтың қате екенін айтып, NOAA-ның 2010 жылғы жаз 1880 жылдан бергі ең ыстық жаз болғанын көрсететін есебіне сілтеме жасады. Инхоф былай деп қосты: «Бұл мәселеге қарама-қарсы пікірдегілер қаңтар айында: «Инхоф, бұл бүгінгі, осы айдағы немесе келесі айдағы жағдайға қатысы жоқ. Біз ұзақ мерзімді қарастырамыз. Біз жиырма жылдық кезеңдерді қарастырамыз» деді». 2011 жылы Өкілдер палатасы комитетінің отырысында Инхоф: «Мұны мойындауым керек, және сіз білесіз, мойындау – жанға пайдалы. Мен де бір кезде антропогендік газдар ғаламдық жылынудың себебі деп ойлағанмын, себебі барлығы солай айтты», – деді. Комитет мүшесі Джей Инслидің сұрақтарына жауап бергенде, Инхоф климаттанушылардан гөрі өзінің білімі кем деген пікірді жоққа шығарып, «ғылым туралы бес сөз сөйледім», – деді. Бұл жыл Жердегі ең жылы жыл ретінде тіркелді. NASA-ның Годдард ғарыш зерттеулер институтының директоры бір аптадағы жергілікті ауа райын және жаһандық климаттың өзгеруін ажыратты. 2015 жылдың 21 қаңтарында Инхоф Сенаттағы жаңа республикалық көпшіліктің құрамында Сенаттың Қоршаған орта және қоғамдық жұмыстар комитетіне төрағалық етті. NOAA және NASA-ның 2014 жылғы температуралық көрсеткіштер бойынша әлемдегі ең жылы жыл болғаны туралы хабарламаларына жауап ретінде ол: «біз сол уақытта Батыс жарты шардың ең суық жері болдық» деді және өзгерістерді адамның әрекеттеріне емес, 30 жылдық циклға байланыстырды. Сол күні Keystone XL құбыр желісіне қатысты заң жобасын талқылау кезінде Инхоф сенатор Шелдон Уайтхаус ұсынған «Климаттың өзгеруі – шындық және алдау емес» деген түзетутін қолдады, ол 98–1 дауыспен қабылданды. Инхоф өз пікірін былай түсіндірді: «Климат өзгереді және климат әрқашан өзгеріп келді және әрқашан өзгере береді. Бұған археологиялық, Киелі кітаптағы және тарихи дәлелдер бар», – деді ол, бірақ «климатты өзгерте алатындай өте қуаттымын деп ойлайтын адамдар бар» деп қосты. 2015 жылдың 26 ақпанында Инхоф Сенат залына қар шары алып келіп, сөйлеген сөзінің алдында оны лақтырып жіберді. Ол экологиялық қорғаушылар жаһандық жылыну туралы сөйлеп тұрғанын, бірақ қысқы суықтарды еске алмайтынын айтты.

In July 2010 Inhofe said, "I don't think that anyone disagrees with the fact that we actually are in a cold period that started about nine years ago. Now, that's not me talking, those are the scientists that say that." The Union of Concerned Scientists said that Inhofe was wrong, pointing to a NOAA report indicating that the summer of 2010 had so far been the hottest on record since 1880. Inhofe added, "People on the other side of this argument back in January, they said, 'Inhofe, it has nothing to do with today's or this month or next month. We're looking at a long period of time. We go into twenty year periods.'" During a House committee hearing in 2011, Inhofe testified, "I have to admit—and, you know, confession is good for the soul I, too, once thought that catastrophic global warming was caused by anthropogenic gases—because everyone said it was." Under questioning from committee member Jay Inslee, Inhofe dismissed the notion that he was less knowledgeable than climate scientists, saying that he'd already given "five speeches on the science. "—in a year that was found to be Earth's record warmest to date. The director of NASA's Goddard Institute for Space Studies distinguished local weather in a single location in a single week from global climate change.]] On January 21, 2015, Inhofe returned to chairing the Senate Committee on Environment and Public Works as part of a new Republican majority in the Senate. In response to NOAA and NASA reports that 2014 had been the warmest year globally in the temperature record, he said, "we had the coldest in the western hemisphere in the same time frame", and attributed changes to a 30 year cycle, not human activities. In a debate on the same day about a bill for the Keystone XL pipeline, Inhofe endorsed an amendment proposed by Senator Sheldon Whitehouse, "Climate change is real and not a hoax", which passed 98–1. Inhofe clarified his view that "Climate is changing and climate has always changed and always will. There is archaeological evidence of that, there is biblical evidence of that, there is historical evidence of that", but added, "there are some people who are so arrogant to think they are so powerful they can change climate." On February 26, 2015, Inhofe brought a snowball to the Senate floor and tossed it before delivering remarks in which he said that environmentalists keep talking about global warming even though it keeps getting cold.

Гидравликалық сынықтар

2015 жылдың 19 наурызында Инхоф S.828 нөмірімен «Фрактурингтік ережелер штаттардың қарамағында тиімді (FRESH) заңы» заң жобасын ұсынды. Бұл заң жобасы гидравликалық жарылысқа қатысты реттеу құқығын федералды үкіметтен штат үкіметтеріне беруді көздейді. Заң жобасын жариялаған кезде Инхоф гидравликалық жарылыс Оклахома штатындағы жер асты суларын ешқашан ластамағанын мәлімдеді. АҚШ Сенатының жеті штаттан (Арканзас, Айдахо, Кентукки, Луизиана, Оңтүстік Дакота және Техас) сенаторлары бұл заң жобасын қолдады.

Париж келісімі

Инхоф авторлық құқығын бірлесіп жазды және президент Дональд Трампқа Париж келісімінен АҚШ-ты шығаруға шақыратын хатқа қол қойған 22 сенатордың бірі болды. OpenSecrets мәліметтері бойынша, 2012 жылдан бері Инхоф мұнай және газ өнеркәсібінен 529 000 доллардан астам қаржы алған.

Израильге қарсы бойкот туралы заң

2017 жылдың қазан айында Инхоф Израильге қарсы бойкотты тоқтату туралы заңды (s. 720) бірлесіп ұсынды, бұл заң Израиль үкіметінің әрекеттеріне қарсы наразылық білдірсе, американдықтардың Израиль мен оккупацияланған палестин аумақтарындағы израильдік қоныстарға қарсы бойкотқа шақыруын немесе қатысуын федералдық қылмыс деп қарастыратын.

Батыс Сахара

Инхофе Полисарио майданына ұзақ жылдар бойы қолдау көрсетіп келеді және оның басшыларымен кездесу үшін Алжирге көп рет сапар шекті. Ол Марокконы Батыс Сахараның тәуелсіздігі бойынша референдум өткізуге шақырды. 2017 жылы Инхофе Трамп әкімшілігінің Ж. Питер Фамды Африка істері жөніндегі мемлекеттік хатшының орынбасары лауазымына ұсынғанына кедергі келтірді, себебі Батыс Сахара мәселесіндегі келіспеушілік болды. 2020 жылдың желтоқсанында Израиль мен Марокко арасындағы қалыпқа келтіру келісімінен кейін Инхофе Трамп әкімшілігін Батыс Сахараға қатысты Марокконың талаптарын мойындағаны үшін қатты сынады, бұл шешімді "таң қалдыратын және терең өкінішті" деп атады және "Батыс Сахара халқының құқықтары сатылып кеткеніне өкінетінін" қосты.

Ауғанстандағы соғыс

Инхоф 2021 жылы Ауғанстаннан АҚШ әскерлерін Президент Байденнің басшылығымен шығаруға қарсы болды, Байденнің "2020 жылғы АҚШ-Талибан келісімінде белгіленген шарттар толық орындалғанша салыстырмалы түрде шағын әскер күшін сақтап қалуы" керек екенін айтты.

Иммиграция

Инхоф 2006 жылғы Кешенді Иммиграциялық реформа туралы заңға Инхоф түзетуін енгізді, ол 2006 жылдың мамырында Конгресте талқыланды. Бұл түзету ағылшын тілін АҚШ-тың мемлекеттік тілі деп белгілеп, жаңа азаматтардың ағылшын тілін білу деңгейін тексеруден өтуін талап етеді. Түзету 2006 жылдың 18 мамырында қабылданды, 32 демократ, бір тәуелсіз саясаткер және бір республикашыл қарсы дауыс берді. Бұл шараны 11 автор қолдады, оның ішінде бір демократ болды.

Қару саясаты

2017 жылы Лас-Вегаста болған оқ жарылысынан кейін Инхоф оқ атуға "паналы қалалар мәдениетін" кінәлады.

ЛГБТ құқықтары

Инхофты ЛГБТ-ті қорғаушы топтар ашық жауыққандықпен қарастырды, ол Адам құқықтары жөніндегі науқанның позициялық бағалау картасында өзінің барлық мерзімінде 0% көрсеткіш алды. Инхоф бір жынысты некеге тыйым салатын конституциялық түзетуді қолдайды, жекқұмарлық қылмыстарының анықтамасына сексуалдық бағдарды қосуға қарсы және сексуалдық бағдар негізінде жұмысқа қабылдаудағы кемсітушілікті тыйымдауға қарсы дауыс берді. 2008 жылы Инхоф кеңсесінің "күн тәртібінің қақтығысы болуы мүмкін болғандықтан, ашық гейлерді жұмысқа алмайтынын" мәлімдеді. 1994 жылы Сенатқа сайлау науқанында "Құдай, қару және гейлер" деген ұранды пайдаланды. 2008 жылы оның науқаны Associated Press басылымында "гейлерге қарсы көзқарасты" көрсететін жарнамасы үшін сынға ілікті, онда екі ер адамның суреті салынған той торты қарсыласының бетіне ауысады. 1999 жылы республикашыл әріптестері Тим Хатчинсон мен Боб Смитпен, сондай-ақ Сенаттағы көпшілік партиясының жетекшісі Трент Лоттпен бірге Инхоф Джеймс Хормельді Люксембургтегі АҚШ елшісі лауазымына тағайындауды оның гомосексуалдығына байланысты 20 айдан астам уақытқа тоқтатты. Президент Билл Клинтон оны 1999 жылдың маусым айында АҚШ-тың алғашқы ашық гей елшісі етіп тағайындады, бұл Инхофты ашуландырды, ол жазалау ретінде Клинтонның тағы жеті тағайындауын тоқтатты. 2015 жылы Инхоф Обергефелл против Ходжес ісі бойынша Жоғарғы Соттың шешімін айыптап, бір жынысты некеге тыйым салу Конституцияны бұзады деп мәлімдеді.

Растық және гендерлік азаматтық құқықтар

1995 жылы Инхоф федералдық қаражат есебінен жұмысқа орналастыруда артықшылықтарды беруды тыйым салуға дауыс берді. 1997 жылы ол аз ұлт өкілдері мен әйелдерге тиесілі кәсіпорындарға арналған арнайы қаржыландыруды тоқтатуға дауыс берді. Ол дауыс берген заң жобасы әйелдер мен аз ұлт өкілдеріне тиесілі кәсіпорындардың федералдық қаржыландырылатын көлік саласында бәсекелесуіне көмектесетін бағдарламаны жоюға тиіс еді; бірақ ол қабылданбады. Келесі жылы Инхоф Артықшылықсыз Кәсіпорындар Бағдарламасын таратуға дауыс берді, ол «федералдық көмек көрсетілетін автомобиль жолдары, қоғамдық көлік, әуежайлар және автомобиль жолдары қауіпсіздігі салаларындағы көлік келісімшарттары нарықтарындағы дискриминацияның жалғасуын және бұрынғы дискриминацияның салдарларын жоюға» бағытталған, сондай-ақ автомобиль жолдарынан бөлінетін қаражаттың 10 пайызын нәсілдік аз ұлт өкілдері мен әйелдерге тиесілі кәсіпорындарға бағыттау көзделген. Жалпы алғанда, 2002 жылы Америка Азаматтық Бостандықтар Одағы (ACLU) Инхофты 20 пайызға бағалады, бұл оның нәсілдік дискриминацияға қарсы азаматтық құқықтар жөніндегі жазбасы бар екенін көрсетеді. Төрт жыл өткен соң, 2006 жылдың 31 желтоқсанында, Афроамерикалықтарды дамыту жөніндегі Ұлттық қауымдастық (NAACP) Инхофты 7 пайызға бағалады, бұл оның азаматтық құқықтарға және артықшылықтарға қарсы іс-әрекеттерінің жазбасын көрсетеді.

Құпиялылық

2001 жылы Инхоф ұялы телефондарды тыңдауға қатысты шектеулерді жеңілдетуге дауыс берді. Қабылданған заң жеке азаматтың ұялы телефонын тыңдау туралы бұйрықты орындайтын тұлғаның немесе тараптың, бақылау нысанының сол кезде үйде болуын немесе тыңдалған телефонды қолданып жатқанын анықтау қажеттілігін жойды.

Сөз және пікір еркіндігі

1995 жылы Инхоф АҚШ Конституциясына қосымша түзету ұсынды, ол Конгресске және АҚШ-тың жеке штаттарына американ туын физикалық түрде зақымдауға тыйым салу құқығын беретін еді. Бұл заң жобасын бастап әкелген негізгі демеуші – Орин Хэтч (Р-Юта).

Т.Ж.Ж. заңын реформалау

Инхоф, сенатор Джим Уэббтің 2008 жылғы 9/11 оқиғасынан кейінгі ардагерлерге білім беру жөніндегі заң жобасын бастапқы демеушісі болған, кейіннен бұл заң жобасына қолдауын кері алып, оның орнына Уэббтің заң жобасында қарастырылғаннан артық мүмкіндіктер беретін бәсекелес S 2938 заң жобасын қолдады. Бірақ ол 2008 жылдың маусымында Уэббтің заң жобасын қабылдауға дауыс берді. Инхоф, әскери психологтардың ардагерлермен жеке қару туралы әңгімелесуіне рұқсат беретін заң жобасын қолдауға келісті, бұл өз өмірін қиюға бейім ардагерлердің санын азайтуға бағытталған шара еді.

Әуе қатынасы

АҚШ Әскери-теңіз күштерінде оқыған Инхоф, Конгресс мүшелерінің арасында коммерциялық ұшқыш куәлігіне ие болған санаулы адамдардың бірі еді. 1994 жылы, АҚШ Сенатына алғаш рет үміткер болған кезде, ол Оклахома штаты бойынша саяхаттап, штаттың дерлік барлық қалаларын аралау үшін ұшағын күнделікті сайлауалды көлік ретінде пайдаланды. Ол ұшақтарды реттеу мәселелеріне қатысты Сенаттағы және Конгресстегі талқылауларда елеулі рөл атқарды. 2012 жылы ол «Ұшқыштардың құқықтары туралы» заң жобасын жазды.

Салық төлеушілердің қаражатымен жүргізілетін саяхат

Инхофтың айтуынша, ол шамамен 20 жыл ішінде Африкаға 140-тан астам сапар жасады және Америка Құрама Штаттарының Африка әскерлері басқармасын құруға көмектесті. Ол АҚШ үкіметі қаржыландырған, өзі "Исаның ісі" деп сипаттаған және әсіресе Африкаға жасалған көптеген шетелдік сапарларды ұйымдастырды. Ол бұл сапарларды The Fellowship христиан ұйымының игілігі үшін пайдаланды. Инхоф өзінің сапарларында мемлекеттік жұмыстармен қатар, The Fellowship ұйымының жетекшісі Дуг Коу жинақтаған "Исаның саяси философиясы, барлығы Құдай сөзіне негізделген" мәселелерін де қарастырғанын айтты. Инхоф сенатор ретіндегі өкілетін діни мақсаттарын іске асыру үшін пайдаланды.

Федералды апаттан зардап шеккендерге көмек

Инхоф федералдық апаттан зардап шеккендерге көмек көрсетуге үнемі қарсы дауыс берді, әсіресе «Сэнди» даулынан зардап шеккен 24 штаттың жағдайында, бірақ Оклахомада табиғи апаттар болғанда федералдық көмекті қолдады. 2013 жылдың мамырында Оклахома штатында құлпынайлар болғаннан кейін «Сэнди» үшін арналған көмек қорына қарсы дауыс бергені үшін шешімін қорғай отырып, ол жағдайдың «мүлдем басқаша» екенін айтты, себебі «Сэндиді қаржыландыруға бәрі араласып, орын алған трагедияны пайдаланды». Оклахома штатында мұндай болмайды. Инхоф өз штатындағы трагедияға Президент Обаманың назар аударғаны үшін оған алғыс айтпады, осылайша оны Крис Кристимен салыстырудан сақтану үшін.

Таңбалар

2021 жылдың сәуір айында Инхоф АҚШ Сенатына қаражат бөлмелерді қайта енгізуді қолдауын білдірді.

Президенттік импичменттер

1999 жылдың 12 ақпанында Инхоф Билл Клинтонды кінәлі деп тауып, оны қызметтен шеттету үшін дауыс берген 50 сенатордың бірі болды. 2020 жылдың 5 ақпанында ол Дональд Трампты ақтауға, ал 2021 жылдың 13 ақпанында Трампты екінші рет ақтауға дауыс берді.

2016 жылғы президенттік сайлау

2016 жылы Республикалық партияның президенттік праймеризі барысында Инхоф өзінің партияласы Джон Касичті қолдаған. Дональд Трамп президенттік лауазымда болған кезеңде ол Трамптың ұстанымын 94,2% жағдайда қолдап дауыс берді.

Raytheon акцияларын сатып алу

2018 жылдың желтоқсанында Инхоф, Пентагонмен миллиардтаған долларлық келісімшарттары бар Raytheon компаниясының акцияларын 50 000-ден 100 000 долларға дейін сатып алды. Оған бір апта бұрын ол Трамп әкімшілігін әскери шығындарды арттыруға сәтті ықпал еткен еді. Этикалық бақылаушылар бұл сатып алу мүдделердің қақтығысына алып келуі мүмкін екенін айтты және Конгресс мүшелеріне жалпыға белгілі емес ақпарат негізінде акция сатып алуға рұқсат етілмейтінін атап өтті. Инхоф журналистер сатып алу туралы сұрағаннан кейін көп ұзамай акцияларын сатты. Оның сөзіне қарағанда, сатып алуды оның инвестицияларын басқаратын үшінші тарап кеңесшісі жасаған.

Сот жүйесі

2016 жылдың наурызында, келесі президенттік сайлауға шамамен жеті ай қалғанда, Инхоф Сенат Обаманың Жоғарғы Сотқа үміткерін қарастырмауы керек екенін айтты, себебі "Жоғарғы Соттың болашағын президенттік сайлау арқылы халық шешуі тиіс". 2020 жылдың қыркүйегінде, келесі президенттік сайлауға екі айдан да аз уақыт қалғанда, Инхоф Әділет Рут Бейдер Гинзбургтің қазасынан туындаған Жоғарғы Соттағы бос орынды толтыру үшін Трамптың үміткеріне дереу дауыс беруді қолдады. Инхоф сондай-ақ Нил Горсуч пен Брет Кавано (Трамптың Жоғарғы Сотқа тағайындаған тағы екі үміткері) кандидатураларын мақұлдауға дауыс берді, ал Соня Сотомайор мен Елена Каганға (Обаманың Жоғарғы Сотқа тағайындаған екі үміткері) қарсы дауыс берді. Барлығының дауысы сәтті аяқталды.

2021 жылы АҚШ Капитолиумына шабуыл

2021 жылдың 28 мамырында Инхоф 6 қаңтарда АҚШ Капитолине жасалған шабуылды зерттеу үшін тәуелсіз комиссия құруға қатысты дауыс беруден жазба жасады.

Жеке өмір

1959 жылы 19 желтоқсанда Инхоф Кей Киркпатрикке үйленді, олардың төрт баласы бар. Оның анасы Бланш М. Инхоф 1975 жылы қайтыс болды. 2013 жылдың 10 қарашасында Инхофтың ұлдарының бірі, Перри Инхоф, Оклахома штатының Овассо қаласынан тыс жерде ұшақ апатында қаза тапты. Жаңадан алынған Mitsubishi MU 2 ұшағында жаттығудан кейін алғаш рет жалғыз ұшып бара жатқан кезде осы оқиға болды. Молли Раперт, ғалым, Инхофтың қызы. Инхоф 28 жасынан бері ұшқыш куәлігіне ие; карьерасы барысында ол бірнеше рет ұшағын төтенше жағдайға байланысты жерге қонуға мәжбүр болды. Ол мемлекеттік қызметтегі адалдығы мен көшбасшылығы үшін АҚШ Әуе күштері академиясының Мінез-құлық және Көшбасшылық сыйлығын алған тұңғыш адам болды. Инхоф ұзақ COVID-тың салдарынан денсаулығы нашарлап, күнделікті іс-әрекеттерді атқару мүмкіндігі шектелді.

1976 жылғы АҚШ-тың үйі

1984 жылғы Тулса қаласы әкімінің сайлау қорытындылары
Кандидаттар Партиясы Дауыс саны %
Терри Янг Демократиялық партия 48,450 50.49%
Джим Инхоф (қазіргі әкім) Республикалық партия 47,526 49.51%
Барлық дауыс саны 95,976 100%