Кіріспе

Әскери сардар Сунь Куанның (215 жылы қайтыс болған) қызметіндегі генерал Чэнь Ву (177 – 215). Ол жеті чи және жеті цун бойында (шамамен 181–186 см) болған. Шамамен 17 жасында ол Сунь Цэмен (қазіргі Аньхой провинциясының Шоу округіндегі Шучунь қаласы) кездесу үшін сапар шекті, ол кезде Сунь Цэ сардар Юань Шудың бағынышында болған. Чэнь Ву кейіннен 190-шы жылдары Сунь Цэнің Цзяндун аймағындағы жорыстарына қатысып, шайқастағы еңбегі үшін Бөлек команданың майоры (別部司馬) қызметіне тағайындалды. Ол сондай-ақ Сунь Цэге кішігірім сардар Лю Сюньға шабуыл жасауға ілесіп, Сунь Цэ әскеріне Луцзяннан көптеген қабілетті адамдарды әскерге қабылдауға көмектесті, олардың қолбасшысы ретінде ол болды. 200 жылы Сунь Цэ қайтыс болғаннан кейін Чэнь Ву Сунь Цэнің кіші інісі және мұрагері Сунь Куанның қызметінде жалғастырды. Ол бес полкке басшылық етті. Чэнь Ву мейірімді және жомарт адам ретінде танымал болды, ол туған жерінен және басқа да жерлерден көптеген адамдардың жүрегін жеңді. Сунь Куан оның үйіне бірнеше рет келіп, оны жақсы көретін. Кейіннен Чэнь Ву жетістіктері үшін генерал-лейтенант (偏將軍) шеніне көтерілді. 215 жылы Чэнь Ву Сунь Куанмен бірге қарсыласы Цао Цаоның бақылауындағы Хефэй қаласына шабуыл жасады, нәтижесінде Сяояо Форд шайқасы болды. Сунь Куанның әскерлері Хефэйді қорғаған Цао Цаоның генералы Чжан Ляодан күйреуге ұшырады. Чэнь Ву шайқаста қаза тапты. Сунь Куан Чэнь Вудың сүйікті әйелін де оның қасында өлтіру үшін құрбан етті және Чэнь Вудың отбасына 200 салық төлейтін үй шаруашылығын сыйлады. Тарихшы Сунь Шэнь Сунь Куанның Чэнь Вудың әйелін оның қасында өлтіруге мәжбүрлеуін сынап, бұрынғы Цинь герцогы Мудың жағымсыз мысалын және Вэй Кэнің (魏顆) жағымды мысалын келтірді.

Ұрпақтар

Чэн Вудың екі ұлы болды – Чэнь Сю (陳脩) және Чэнь Бяо. Чэнь Сюдың мінезі әкесіне ұқсас болды. 19 жасында Сунь Куан оны шақырып, жеке бөлімнің майоры (別部司馬) етіп тағайындады және 500 сарбазға басшылық етуге берді. Сол кезде көптеген жаңадан шақырылған сарбаздар әскерде қызмет етуге құштарлық танытпады, сондықтан қашып кетті. Бірақ Чэнь Сю өзінің әскерлеріне жақсы қарады, оның қол астындағы ең бір сарбаз да дезертирлік жасаған жоқ. Сунь Куан таңғалып, риза болды, сосын Чэнь Сюды полковник (校尉) шеніне көтерді. 210 жылдардың аяғында Сунь Куан өз қызметкерлерін құрметтеу үшін, қайтыс болған қызметкерлерінің ұрпақтарына сыйлықтар берді, осылайша Чэнь Сю әкесінің еңбегі үшін Бас ауылдың маркизі (都亭侯) атағын алды. Кейін ол Сунь Куан әскеріндегі элиталық бөлімдердің бірі – Цзифан (解煩) корпусының командирі болды. 229 жылы, Сунь Куан өзін император деп жариялап, Шығыс Ву мемлекетін құрғаннан кейін көп ұзамай қайтыс болды. Чэнь Бяо Чэнь Вудың бір кәнизағынан туған. Ол да Шығыс Вуда қызмет етті. Чэнь Бяо қайтыс болғаннан кейін, оның ұлы Чэнь Ао (陳敖) 16 жасында жеке бөлімнің майоры (別部司馬) болып тағайындалды және 400 сарбазға басшылық етуге берілді. Чэнь Ао қайтыс болғаннан кейін, оның әскери лауазымын Чэнь Сюдың ұлы, туысы Чэнь Ян (陳延) мұраға алды. Чэнь Янның кіші інісі Чэнь Ён (陳延) генерал болды және маркиз атағын алды.

Үш патшалықтың романсында

215 жылы Сяояо Форд шайқасында Чэнь Ву қалай өлгені туралы егжей-тегжейлі мәлімет берілмегенімен, оның өлімі Луо Гуанчжунның «Үш патшалықтың романсы» тарихи романының 68-тарауында көркемделіп суреттелген. Роман бойынша, Чэнь Ву Сяояо Форд шайқасынан кейін болған бір шайқаста Пан Демен (жақында Цао Цао әскеріне қосылған) кездеседі. Пан Демен шайқасқанда, ол қалың өсімдіктерге толы аңғарға тігіліп, жеңі ағаш бұтақтарына ілініп қалады. Өзін босатуға тырысқанда Пан Де оны өлтірді.