Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Лондон қаласының бөлігі
Лондон қаласының бір аймағы
Ward of the City of London
an area of London
Алдерсгейт – Англияның Лондон қаласының бөлігі, бұл атау бір кезде қаланы қоршап тұрған Лондон қабырғасының солтүстік қақпаларының бірінен шыққан. Алдерсгейт бөлігі дәстүрлі түрде Алдерсгейт Ішінде және Алдерсгейт Сыртында деп екіге бөлінеді, мұндағы жұрнақ сол бөлігі қабырғаның ішінде ме, сыртында ма, екенін көрсетеді. Ежелгі бөлік шекаралары 2013 жылы қайта сызылды; атаулары сақталды, бірақ олардың орналасқан жері тарихи аумақтарына шамамен ғана сәйкес келеді. Бұл қақпа өз атын Алдерсгейт көшесіне берді, ол бұрынғы қақпадан солтүстікке қарай Клеркенвеллге дейін созылады. Көше Алдерсгейт Сыртында бөлігінің бір бөлігі болды, содан кейін солтүстікке қарайғы шағын бөлігі қайта аталды және оған қосылды.
Aldersgate is a Ward of the City of London, England, named after one of the northern gates in the London Wall which once enclosed the City. The Ward of Aldersgate is traditionally divided into Aldersgate Within and Aldersgate Without, the suffix denoting whether the part was within the line of the wall or outside it. The ancient ward boundaries were redrawn in 2013; the names are preserved but their location only loosely approximates to their historic extent. The gate also gave its name to Aldersgate Street, which runs north from the former gate towards Clerkenwell. The street was wholly part of Aldersgate Without ward until a short section further north was renamed and so added to it.
Қақпа
Қабырға алғаш рет 200 жыл шамасында салынған, бірақ Альдерскейт римдік қақпалардың бастапқыларының бірі емес, ол римдік кезеңде кейіннен қосылған. Альдерскейт атауы алғаш рет 1000 жыл шамасында «Елдредсгейт» түрінде тіркелген, яғни «Элдрад есімді адаммен байланысты қақпа»; қақпа, басы арнасымен, саксон кезеңінің соңында атын алған болуы мүмкін. 1603 жылы Шотландияның Джеймс VI Англияға Англия мен Шотландияның тәжін алу үшін келгенде, ол Альдерскейт арқылы қалаға кірді. Осы оқиғаны еске алу үшін қақпаның сыртында (атқа мінген) және ішінде (тақта отырған) корольдің мүсіндері орнатылды. Ескі қақпа 1617 жылы бұзылып, сол жылы Жерар Кристалстың жобасы бойынша қайта салынды. Қақпа 1666 жылғы Лондонның Ұлы өрті кезінде зақымданды, бірақ жөнделіп, 1761 жылға дейін сақталды. Альдерскейт көшесінде Лондон епископының шіркеуі мен Лондон үйіндегі оның жатақханасы орналасқан, ол 18-шы ғасырдан бастап қолданылды, себебі ол Фулхэмдағы ресми резиденциясына қарағанда Сент-Пол соборына жақын болды.
The Wall was first built around the year 200, but Aldersgate was not one of the original Roman gates, being added later in the Roman period. The name Aldersgate is first recorded around 1000 in the form Ealdredesgate, i. e. "gate associated with a man named Ealdrād"; the gate probably acquired its name in the late Saxon period. When James VI of Scotland came to England to take the crowns of both England and Scotland in 1603, he entered the City at Aldersgate. Statues of the king were placed both outside (on horseback) and inside (seated on the throne) the gate to commemorate the occasion. The old gate was taken down in 1617, and rebuilt in the same year from a design by Gerard Christmas. The gate was damaged in the Great Fire of London in 1666 but was repaired and remained until 1761. Aldersgate Street contained the Bishop of London's chapel and his chambers at London House, which was used from the 18th century because it was closer to St Paul's Cathedral than his official residence in Fulham.
Алдерсгейт ауданы
Алдерсгейт бөлімі Лондон қабырғасының (қазір бұрынғы) шегі мен ескі қақпаның арасында орналасқан және тарихи тұрғыдан "ішкі" және "сыртқы" бөлімдерге бөлінген. Әр бөлімге орынбасар (алдермен) тағайындалған. Қазіргі таңда аудан үшін бір ғана орынбасар алдермен бар.
The ward of Aldersgate straddles the (now former) line of London Wall and the old gate and historically was divided into "Within" and "Without" divisions, with a deputy (alderman) appointed for each division. There is now only one deputy alderman for the ward.
Алдерсгейт ішкі
Within бөлімшесі Сент-Мартиннің Ле-Гранд (солтүстікке қарай Алдерсгейт көшесі ретінде жалғасады), Нобл көшесі және Фостер-Лейннің екі жағындағы ғимараттарға назар аударды. 16 ғасырда Сент-Мартиннің Ле-Гранд еркіндігі жойылғанда, ол бұл ауданның құрамына кірді.
The Within division was focussed on the buildings on each side of St. Martin's Le Grand (which extends northward as Aldersgate Street), Noble Street and Foster Lane. The ward took in the liberty of St. Martin's Le Grand when that was disestablished in the 16th century.
Алдерсгейтсіз
Алдерсгейт Вундер ерте заманда солтүстік қабырғасынан тыс жердің бөлігі болды, ол Скрипплегейт сокуы деп аталды және Сент-Мартин Ле-Гранд шіркеуінің меншігінде болды. Without бөлімшесі, қаланың бір бөлігі болған Елдсгейтсіз Сент-Ботольфтың ежелгі приходымен шектес болды. Бұл аймаққа Сент-Ботольфтің Альдерсгейт шіркеуі және оған іргелес Поштаман паркі кірді, ол Король Эдвард көшесіндегі бұрынғы басты сұрыптау кеңсесінің құрметіне аталған және Батырлық өзін-өзі құрбан ету ескерткіші орналасқан жер. Альдерсгейттен тыс жердегі шіркеу, 7 ғасырлық ағылшын әулиесі Сент-Ботольфқа арналған Лондонның төрт шіркеуінің бірі болды. 11 ғасырдың соңында Ботольф шекаралардың, сондай-ақ сауда мен саяхаттың қамқоршысы ретінде есептелді. Бөлім негізінен Альдерсгейт көшесінің екі жағындағы ғимараттарға шоғырланды және Барбикан мүлігінің батыс бөлігін (ішінде Лондон мұражайы), екі ливре компаниясының залдарын (Теміршілер залы мен Пластершілер залы), сондай-ақ көшенің оңтүстік жағында орналасқан 200 Алдерсгейт кеңсе кешенін қамтыды.
Aldersgate Without was, at an early date, part of an area outside the northern wall called the Soke of Cripplegate, held by the church of St. Martin's Le Grand. The Without division was coterminous with that part of the Ancient Parish of St Botolph Without Aldersgate that was part of the City. The area included the parish church of St Botolph's Aldersgate and the adjacent Postman's Park, named after the former principal sorting office in King Edward Street, and the location of the Memorial to Heroic Self Sacrifice. The church outside Aldersgate was one of four London churches dedicated to Saint Botolph, a 7th century English saint. By the end of the 11th century Botolph was regarded as the patron saint of boundaries, and by extension of trade and travel. The division was mainly focussed on the buildings on each side of Aldersgate street and included the western part of the Barbican Estate (including the Museum of London), two livery company halls (the Ironmongers' Hall and the Plaisterers' Hall) as well as 200 Aldersgate, a large office complex at the southern end of the street.
2013 жылдан кейінгі бөлім
2013 жылы сайлау округінің шекарасы өзгергеннен бері, округтің көбісі «Без» аймағында орналасқан және бұрынғы Сент-Мартин еркіндігі мен көшесі енді округ шегінде емес. Көп өзгерістерге ұшыраған жаңа Алдерсгейт округі Алдерсгейт көшесі, Бич көшесі, Нобль көшесі, Энджел көшесі, Король Эдвард көшесі және Монтегю көшесімен шектеледі.
Since ward boundary changes in 2013, almost all of the ward is Without and the former liberty and street of St. Martin's is no longer within the ward's boundaries. The much altered new ward of Aldersgate is bounded by Aldersgate Street, Beech Street, Noble Street, Angel Street, King Edward Street and Montague Street.
Алдерсгейт көшесі
Алдерсгейт көшесі Эдинбургке қарай А1 бағытының қысқа бөлігін құрайды. Ол Барбикан иелігінің батыс жағында және Барбикан орталығының жанында, Сент-Бартоломей ауруханасы мен 1976 жылы ашылған Лондон мұражайының (2022 жылдың желтоқсанында Смитфилд нарығына көшуге дейін жабылған) жанында орналасқан. Сол уақытта ол ауданның құрамына кірді. Солтүстікке қарай ол Фанн көшесімен қиылысқан жерде Госвель жолына жалғасады; оңтүстікке қарай ол Сент-Мартин-ле-Гранға жалғасады. Барбикан метро станциясы Алдерсгейт көшесінде орналасқан және 1865 жылы ашылған кезде Алдерсгейт көшесі метро станциясы деп аталды. 1910 жылы ол Алдерсгейт, ал 1924 жылы Алдерсгейт және Барбикан деп аталды, содан кейін 1968 жылы Барбикан деп өзгертілді. Бастапқыда Алдерсгейт көшесі тек Сент-Ботольф шіркеуінен басталып, Лонг-Лейнге қарай созылған бөлікті ғана қамтыды. Жолдың Лонг-Лейннен Госвелл көшесіне дейінгі бөлігі (1864 жылдан кейін Госвелл жолы) бұрын Пикакс көшесі деп аталған, қазір Барбикан метро станциясы орналасқан жер. Бұл атау Пикт Хэтчтен шыққан болуы мүмкін, ол Елизавета дәуірінде Лондонның осы бөлігінде орналасқан борделдердің ауданы болған деседі. Пикт Хэтч «Виндзордың қуанышты әйелдерінде» («Пикт Хэтч маңына барыңыз») және «Алхимикте» («Пикт Хэтчтың құлаған весталдары») есімдерімен аталады. Он сегізінші ғасырдың соңында Пикакс атауы қолданыстан шығып, жол толығымен Алдерсгейт көшесінің бір бөлігіне айналды.
Aldersgate Street forms a short section of the A1 route towards Edinburgh. It is located on the west side of the Barbican Estate and Barbican Centre, near St Bartholomew's Hospital and the Museum of London from its opening in 1976 until it closed in December 2022 prior to its move to Smithfield Market (during which time it fell within the ward). Northbound it continues into Goswell Road at the junction with Fann Street; southbound it continues into St. Martin's Le Grand. Barbican Underground station is located on Aldersgate Street and when it was opened in 1865 was named Aldersgate Street tube station. In 1910 it was renamed Aldersgate, then Aldersgate & Barbican in 1924, before finally being renamed Barbican in 1968. Originally Aldersgate Street only corresponded to the section starting from the church of St Botolph without Aldersgate towards Long Lane. The portion of the road from Long Lane till Goswell Street (after 1864 Goswell Road) was formerly named Pickax Street, where today is located the Barbican tube station. This name may derive from Pickt Hatch, an area of brothels said to be in this part of London during the Elizabethan era. Pick Hatch is mentioned in The Merry Wives of Windsor ("Goe to your Mannor of Pickt hatch") and in The Alchemist ("The decay'd Vestalls of Pickt hatch"). By the late eighteenth century the name Pickax was no more in use, and the road was fully incorporated into Aldersgate Street.
Саясат
Олдерсгейт – Лондон қаласының 25 округінің бірі. Әр округтен олдермендер сотына олдермен, ал Лондон корпорациясының Ортақ кеңес сотына (қалалық кеңесшіге балама) кеңесшілер сайланады. Тек Лондон қаласының еркін азаматы ғана кандидат бола алады. 2017 жылғы қалалық жалпы сайлауда Еңбек партиясы Олдерсгейт округінде бір орын жеңіп алды, жергілікті тұрғын Ричард Кроссан Еңбек партиясынан кандидат болып, қарсылығызсыз сайланды. Еңбек партиясы 2017 жылдың наурыз айында Ортақ кеңесте бес орынды жеңіп алды, Портсокенде екі орын, Крипплгейт округінде екі орын және Олдерсгейт округінде бір орын бөлді. 2022 жылғы Ортақ кеңес сайлауы және олдермен сайлауынан кейін Олдерсгейттегі қазіргі сайланған өкілдер: Кристофер Макин (олдермен), Рэндалл Андерсон (орынбасары), Нареш Сонпар, Стив Гудман, Хелен Фентиман, Дебора Оливер және Анет Ридэгг.
Aldersgate is one of 25 wards of the City of London, each electing an alderman to the Court of Aldermen and commoners (the City equivalent of a councillor) to the Court of Common Council of the City of London Corporation. Only electors who are Freemen of the City of London are eligible to stand. In the 2017 City wide Common Council elections, the Labour Party won one seat in Aldersgate ward with local resident Richard Crossan standing for Labour and being elected unopposed. The Labour Party won a record total of five seats on the Common Council in March 2017 winning two seats in Portsoken, two seats in Cripplegate ward and one seat in Aldersgate ward. Current elected representatives in Aldersgate, following the 2022 Common Council election and Aldermanic election are Christopher Makin (Alderman), Randall Anderson (Deputy), Naresh Sonpar, Steve Goodman, Helen Fentiman, Deborah Oliver and Anett Ridegg.
Тарих
Лондонның бөлімшелері 11-ғасырда, нормандтар басып алғанға дейін қалыптасқан сияқты. Олардың әкімшілік, сот және әскери мақсаты оларды елді мекендердегі жүздіктермен теңестірді. Алдерсгейт сияқты, қақпаны қамтитын бөлімшелердің басты мақсаты қақпаны қорғау болғанға ұқсайды, себебі қақпалар кез келген бекіністің ең осал жері еді. Бөлімше бастапқыда тек қабырғалар ішіндегі жерді қамтыды, бірақ қақпадан тыс жерлердің кеңеюі олардың қала билігіне қарауына себеп болды. Шекара белгілері – бастар – осы және басқа жерлерде орнатылды, ал қала маңы ақырында қаланың бір бөлігіне айналды. Алдерсгейт бастары 1197 жылдан бастап тіркелген. Алдерсгейт үстіндегі Олдричгейт деп аталатын үй 1395 жылы Лондонның Лорд-мэрі қызметінен кеткен кезде, Лондон қаласының ең алғашқы қылыш ұстаушысы Джон Блайтоунға сыйға берілді.
The wards of London appear to have taken shape in the 11th century, before the Norman Conquest. Their administrative, judicial and military purpose made them equivalent to Hundreds in the countryside. The primary purpose of wards like Aldersgate, which included a gate, appears to be the defence of the gate, as gates were the weakest points in any fortification. The ward initially only included land within the walls, but a degree of growth beyond the gate meant some of the land beyond came under the sway of the City. Boundary markers – bars – were established here and elsewhere with the suburb eventually becoming part of the City. Aldersgate Bars are recorded as early as 1197. A mansion above Aldersgate, referred to as Aldrichgate, was gifted to John Blytone, the earliest known sword bearer of the City of London when he resigned from the service of the Lord Mayor of London in 1395.
Дін
1554 жылы Альдерсгейт көшесінде Елизабет Крофтс қабырғаға жасырын түрде әкелініп, көктегі дауыс болып көріну үшін алаяқтық жасалды. Оның католиктерге қарсы насихаттарын тыңдауға шамамен 17 000 адам келді. Сара Сойердің Роуз және Рейнбоу алаңындағы үйі (қазіргі Лондон мұражайы орналасқан жерге жуық) Лондондағы ең алғашқы квакерлер жиындарының бірі болды (1655 жылға дейін). 1675 жылы ол арнайы жиын үйіне айналды, «Қобылған үй» деп аталды, көбінесе кедейлерге көмектесу үшін квакер әйелдері қолданды, оның үйленуіне орай. 28 Альдерсгейт көшесі – бұл моравиялық шіркеудің шамамен бұрынғы орны. 1738 жылдың 24 мамырында шіркеуде өткен жиналысқа қатысқан дін қызметкері Джон Уэсли терең діни сезімге толы тәжірибе басынан өтті. Келесі жылы ол моравиялықтардан бөлініп, Англияның методистік қоғамын құрды. Оның тәжірибесінің жылдық мерейтойын методистер Алдерсгейт күні ретінде тойлайды. Жақын жердегі Сити-роудтағы Уэсли шіркеуі бүкіл әлемдік методистік қозғалыстың маңызды орталығы болып табылады.
In 1554 Aldersgate Street was the scene of a fraud where Elizabeth Crofts was smuggled into a wall to pretend to be a heavenly voice. Reputedly 17,000 people came to listen to her give out anti Catholic propaganda. The house of Sarah Sawyer, in Rose and Rainbow Court (approximately the site of the present Museum of London), formed one of the earliest Quaker meetings in London (before 1655). In 1675, it became a dedicated meeting house, the Box Meeting, used mainly by Quaker women for poor relief, on her marriage. 28 Aldersgate Street is the approximate former location of a Moravian Church. On 24 May 1738, attending a meeting at the church, the clergyman John Wesley underwent a profound religious experience. The following year, he broke with the Moravians and founded the Methodist Society of England. The yearly anniversary of his experience is celebrated by Methodists as Aldersgate Day. Wesley's Chapel, in nearby City Road, remains a major focal point of the worldwide Methodist movement.
Өнер
Ақын Томас Флетман 1633 жылы Альдерсгейт көшесіндегі үйде дүниеге келген. Осы көшенің осы бөлігіндегі көптеген тарихи ғимараттар сияқты, бұл ғимарат та қазір жоқ. 35-38 нөмірлерде Иниго Джонс 1644 жыл шамасында салған Шафтсбери үйі орналасқан. Ол 1882 жылы бұзылыпты. Лаудердейл үйі 1708 жылы қиратылды, ол Лондон герцогы Лаудердейлдің үйі болған, ал бұрын оның анасы, Гоум графинясының үйі болды. 134 нөмірлі үйдің алдында көп жыл бойы "Бұл Шекспирдің үйі" деген тақтайша ілінген. Ғимарат Fortune Playhouse-ға жақын болғанымен, Шекспирдің осы жерде тұрғанын растайтын ешқандай құжатты дәлел жоқ. 1598 жылғы салық тізімінде "Уильям Шекспир" осы мүліктің иесі ретінде тіркелген, бірақ ол драматург екенін көрсететін ештеңе жоқ. Ғимарат қазір жоқ, ал оның орнында Барбикан станциясы салынған. Жақын жердегі Шекспир мұнарасы осы күмәнді байланысқа орай аталған. Алдерсгейт көшесі Госвелл жолына айналатын жерде "Шекспир" атты қоғамдық үй де бар.
The poet Thomas Flatman was born in a house in Aldersgate Street in 1633. As with most historic buildings on this stretch of road, the building no longer stands. At Nos. 35 38 stood Shaftesbury House, built around 1644 by Inigo Jones. It was demolished in 1882. Lauderdale House was demolished in 1708, the London home of the Duke of Lauderdale and earlier the house of his mother in law, the Countess of Home. No. 134 for many years had a sign claiming: "This was Shakespeare's House". Although the building was very close to the nearby Fortune Playhouse, there is no documentary evidence surviving to indicate that Shakespeare resided here; a subsidy roll from 1598 shows a "William Shakespeare" as owner of the property, but there is nothing to indicate that it is the playwright. The building no longer exists, and Barbican station now occupies the site. The nearby Shakespeare Tower is named for this (tenuous) connection. At the point where Aldersgate Street changes its name to Goswell Road there is also a public house "The Shakespeare".
Жоғалған ғимараттар
Қақпаның орнындағы қазіргі заманғы айналма жолға іргелес орналасқан Бас пошта кеңсесінің бұрынғы бас кеңсесі (1910 жылы жабылды және көп ұзамай қиратылды) және оған іргелес Поштаман паркі болды. Айналма жолдың оңтүстік бөлігі және бір кезде Пошта кеңсесі тұрған жердің солтүстік бөлігі 750 жылы Кент патшасы Виту құрған колледж шіркеуі мен қасиетті орынның орнында орналасқан. 1056 жылы Эссекс графы Ингебриан оны үлкендей кеңейтіп, 1068 жылы Вильгельм Жеңімпаз патшаның жарғысымен бекіткен. 1818 жылы Пошта кеңсесінің құрылысына дайындық мақсатында шіркеудің орны тазартылды. Алдерсгейт көшесіндегі ғимараттардың көпшілігі Екінші дүниежүзілік соғыста қирады немесе ауыр зақымдалды. Көшенің шығыс жағының барлық ұзындығын қазір Барбикан тұрғын үй және өнер кешенінің бір бөлігі алып жатыр. Алдерсгейт көшесі мен Лонг-Лейннің қиылысында, қазіргі Барбикан станциясы мен Бич көшесінің қарсы бетінде 240-тан астам бөлмесі бар "Манчестер қонақ үйі" тұрды. Бұл аймақтағы Виктория дәуірінің танымал нысаны болған, ол бизнесмендерге, келушілерге және Олд Бейлидегі сот отырыстарына қатысатын қазылар алқасына ұнаған. 1879 жылы ашылған, 1921 жылы қайта жаңартылған және модернизацияланған, Екінші дүниежүзілік соғыстағы бомбалардан ауыр зақымдар шегіп, содан кейін қиратылды. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін ол уақытша жабылды және Польша мен Бельгиядан қашып келген еврей босқындары үшін жатақхана ретінде үкіметке қарасты болды. Қонақ үйдің жарнамасы жергілікті журналдар мен мерзімді басылымдарда оның сәнді бөлмелері, шарап қоймасы, қалалық қызметкерлерге арналған түскі ас және тойлар өткізілетін орын ретінде жиі жарияланды.
Adjacent to the modern roundabout on the site of the gate was the former headquarters of the General Post Office (closed in 1910 and demolished shortly afterwards), and the adjoining Postman's Park. The southern part of the roundabout and the northern part of where the Post Office once stood are located on the site of a collegiate church and sanctuary founded in 750 by Withu, King of Kent, hugely expanded in 1056 by Ingebrian, Earl of Essex, and issued with a royal charter in 1068 by William the Conqueror. The site of the church was cleared in 1818 in preparation for the construction of the Post Office. Most of the buildings on Aldersgate Street were destroyed or badly damaged in the Second World War. The entire length of the eastern side of the street is now occupied by a part of the Barbican residential and arts complex. At the corner in between Aldersgate Street and Long Lane, opposite to the now Barbican station and Beech Street, stood the "Manchester Hotel" with over 240 rooms. It used to be a Victorian landmark in the area, popular with business men, visitors and juries attending trials at the Old Bailey. Opened in 1879, refurbished and modernised in 1921, suffered severe damages by the Second World War bombs and was consequently demolished. After the First World War it was temporary closed, and commanded by the government as a hostel for Jewish refugees escaping Poland and Belgium. Advertisement of the hotel regularly featured on local magazines and periodicals referring to its splendid rooms, wine cellar, luncheon for City workers, and as a venue for wedding receptions.