Кіріспе

Уолер ( /ˈw//ʊ//l//ə/ WUULə) – Англияның Нортумберленд графтығындағы қала. Ол Нортумберленд ұлттық паркінің шетінде, Шевиот тауларына жақын орналасқан. Бұл жаяу жүргіншілер үшін танымал орын және оны "Шевиотқа қақпа" деп атайды. Көптеген дүкендер мен пабтармен қатар, қалада жастар жатақханасы, көптеген қонақүйлер мен кемпингтер бар. Ол Мельроуз аббаттығы мен Линдисфарн арасындағы Сент-Кутберт жолының ұзақ қашықтықты жаяу жолында жатыр. Басты А697 тас жолы қаланы Шотландия шекарасындағы Морпет және Колдстриммен байланыстырады. Уолерде екі мектеп бар: Уолер бастауыш мектебі (оның ішінде Кішкентай Аглорлар балабақшасы) және Глендейл қауымдық орта мектебі. Мектептер мен балабақша 2015 жылдың қыркүйегінен бастап Брюерри-роудтағы бір кампуста орналасқан, Глендейл аймағындағы 2 жастан 13 жасқа дейінгі балаларға білім беруді қамтамасыз етеді. Батысқа қарай жақын жерде Еаверинг Белл орналасқан, оның үстінде үлкен темір ғасырындағы бекініс, Вотадини тайпасының қамалы тұр. Оның шаңырағында құлаған тас қабырғамен қоршалған көптеген тас үйлердің қалдықтарын көруге болады.

Тарих

Вуллер 1086 жылы жазылған "Домсдей кітабында" тіркелмеген, себебі сол кезде Солтүстік Нортумбрия Нормандардың бақылауында болмаған. Алайда, 1107 жылы, Вуллердің 1-ші бароны құрылған кезде, елді мекен "ұлы таулардың ықпалында, күшті жаңбырларға ұшырайтын, жақсы өңделмеген аймақта орналасқан" деп сипатталған. Содан кейін Вуллер өркендеу кезеңін басынан өткерді және кеңеюімен 1199 жылы әр бейсенбіде базар өткізуге рұқсат алды. 1288 жылы Магдалиналық Мария емханасы құрылды. Вуллер 1402 жылы Гарри Хотспурдың қолынан жеңілген шотланд әскерлерінің Хэмблтон төбесіне жақын орналасқан. Осы шайқас Уильям Шекспирдің "Генрих IV, 1-бөлім" пьесасының басында еске алынады. Монастырлар таратылғаннан кейін, шіркеуге демеушілік және ондықтан түсетін кіріс Дарем епископынан Танкервилл графына көшті. Вуллерде сонымен қатар, екінші дүниежүзілік соғыста балалар эвакуацияланған жергілікті "суреттер үйі" болған жаттығу залы да болған. Бұрын қаланың Чирч-стрит көшесінің басында орналасқан фонтан да болған. Вуллерлік Александр Далзиль (1781–1832) – атақты Далзиль ағайындыларының әкесі. Оның сегіз баласының жетісі суретші болды және Лондонда ағашқа ою жасаумен аты шықты. Олардың әпкесі Маргарет та ағашқа оюшы болған. 1887 жылдан 1965 жылға дейін қалаға Вуллер теміржол станциясы қызмет көрсетті.

Есімнің мағынасы

Вуллердің атауы көне ағылшын тіліндегі "wella" ("құдық, көз") және "ofer" ("батыр, төбе") сөздерінен шыққан болуы мүмкін. 1186 жылғы "Welnfver" деген жазба осы тектің болуын көрсетеді. Мұндағы құдық немесе көз – Тіл өзені. Вуллер Вотер, оның бір бөлігі "Бақытты аңғар" деп те аталады, Тіл өзенінің саласы болып табылады және Хартхоуп пен Кери Бернс өзендерінің қосылуынан пайда болады. Бұл өзендер Шевиот тауларында, Вуллерден оңтүстікке қарай бастау алады. Тағы бір болжам бойынша, атау "Вулфаның төбесі" деген мағынаны білдіреді, мұндағы "Вулфа" – көне ағылшын тіліндегі "қарышқыр" деген жеке есім, ал "őra" – "төбе, беткей" деген сөз. Дегенмен, жер-су атауларында бұл сөз көбінесе "өзен сағасы, жағалау" мағынасын береді. 1232 жылғы "Wulloir" деген жазба осы шығу тегін меңзеуі мүмкін. Нақты қайсысы шынайы екені белгісіз.

Басқару

Осы атаумен сайлау округі бар. Бұл округ Шотландия шекарасынан оңтүстік-шығысқа қарай Инграмға дейін созылып, 2011 жылғы халық санауы бойынша жалпы саны 4 266 адамды құрайды.

Қауымның бостандығы

Келесі адамдар мен әскери бөлімдер Вуллер қауымының құрметті азаматтығымен марапатталды.

Жеке тұлғалар

Энтони Мюррей: 2021 жылдың 27 мамыры. Вуллердегі Кастерберт Аллен, 1730-1779 жж. http://cullenproject.ac.uk/case/1/