АҚШ-тағы христиан дін өкілдерінің ең ірі бірлестігі – NCC кеңесі. 38 христиандық ұйымды біріктіріп, 40 млн жатқызушыға қызмет етеді. Тарихы, мақсаты туралы біліңіз.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
АҚШ-тағы христиандық экуменикалық ұйым
Ecumenical body in the United States
АҚШ-тағы Христиан шіркеулерінің ұлттық кеңесі (NCC), көбінесе Ұлттық шіркеулер кеңесі ретінде танылады, АҚШ-тағы ең ірі экуменикалық ұйым болып табылады. NCC – АҚШ-тағы 38 христиан дін тобының экуменикалық серіктестігі. Оның құрамына негізгі протестанттық, шығыс православиелік, афроамерикандық, евангелистік және тарихи бейбітшілік шіркеулері кіреді. Барлығы, ол 100 000-нан астам жергілікті қауымдастықтарды және 40 миллион жатақты қамтиды. 1908 жылы Федералды шіркеулер кеңесі ретінде құрылған, кейін бірнеше экуменикалық ұйымдармен бірігіп, 1950 жылы Ұлттық шіркеулер кеңесіне айналды. Қазіргі президенті және бас хатшысы – епископ Вашти Мерфи Маккензи.
The National Council of the Churches of Christ in the USA, usually identified as the National Council of Churches (NCC), is the largest ecumenical body in the United States. NCC is an ecumenical partnership of 38 Christian faith groups in the United States. Its member communions include mainline Protestant, Eastern Orthodox, African American, evangelical, and historic peace churches. Together, it encompasses more than 100,000 local congregations and 40 million adherents. It began as the Federal Council of Churches in 1908, and expanded through merger with several other ecumenical organizations to become the National Council of Churches in 1950. Its Interim President and General Secretary is Bishop Vashti Murphy McKenzie.
Тарих
Экуменикалық ұйымға жасалған алғашқы әрекеттер 1908 жылдың мамыр айында Федералды шіркеулер кеңесінің (FCC) құрылуымен басталды. FCC Америка Құрама Штаттарының қарқынды индустриялануы кезінде туындаған "кәсіби проблемаларға" жауап ретінде құрылды. Басты назар жалақы, жұмыс жағдайлары, бала еңбегі және аптасына алты күндік жұмыс режимі (бұрынғы жеті күннен қысқартылған) сияқты көптеген салаларда жұмысшыларды қорғауға бағытталды. Келесі 40 жылдан астам уақыт бойы FCC сол кездегі ішкі әлеуметтік мәселелермен, сондай-ақ АҚШ-ты соғысқа тарту қаупі төндірген халықаралық мәселелермен айналысты. Оның прогрессивті әлеуметтік бағдарламасы және Екінші дүниежүзілік соғысқа наразылық білдіргендерге қолдау көрсетуі христиан фундаменталистерінен қатыгез сынға ұшырады. 1950 жылға қарай FCC-ге қосымша көптеген әлеуметтік бағдарламалар мен жақсарту жобалары құрылды. Үлкен бірлікке ұмтылып, 1950 жылы Кливленд (Огайо штаты) қаласында оннан астам экуменикалық ұйым (оның ішінде FCC) жиналып, олардың ортақ жұмысын тиімдірек қалай ұйымдастыру керектігін талқылады. Осы жиыннан Федералды шіркеулер кеңесі бірнеше басқа экуменикалық ұйымдармен бірігіп, NCC құрылды.
The first efforts at ecumenical organization emerged in May 1908 with the creation of the Federal Council of Churches (FCC). The FCC was created as a response to "industrial problems" that arose during the rapid industrialization of the United States. The primary concern was the protection of workers in a host of areas including wages, working conditions, child labor, and a six day work week (reduced from seven). During the next 40 plus years, FCC remained engaged in the domestic social problems of the day as well as international problems that threatened to draw the US into war. Its progressive social program along with support of conscientious objectors to World War II garnered stiff criticism from Christian fundamentalist circles. By 1950, numerous programs and efforts of social uplift had formed in addition to the FCC. Seeking greater unity, a dozen ecumenical bodies (including the FCC) gathered in Cleveland, Ohio, in 1950 to discuss how to more effectively organize their common work. Out of this meeting, via the merger of the Federal Council of Churches with several other ecumenical bodies, emerged the NCC.
Вашингтондағы ҰКК
Бірнеше жыл бойы NCC Вашингтонда жеке саясатты қолдау кеңсесін ұстады. Капитолий төбесіндегі Біріккен методист ғимаратында орналасқан NCC Вашингтон кеңсесі экуменикалық орталық ретінде қызмет етті, осы арқылы методист ғимаратында орналасқан көптеген конфессиялық саясат кеңселерімен байланыс орната алды. Оның жұмысы негізгі сенімдерде айтылған мәселелерге бағытталған, бірақ ең бастысы екі бағдарлама – Эко-әділет және Экуменикалық кедейлікке қарсы бастамаға шоғырланды. Бұл екі бағдарлама 2013 жылы NCC қайта құрылғаннан кейін жеке, тәуелсіз ұйымдар болып бөлінді. NCC DC және басқа жерлерде Дүниежүзілік нан, Адамзатқа баспана және Балалар қорғау қоры сияқты ондаған дінге негізделген ұйымдармен бірлесіп, кедейлік мәселелерін шешетін кең ауқымды саясатты іске асыруға жұмыс істейді. Кеңес 2005 жылдан бері 20-дан астам штатта ең төменгі жалақыны көтеруге сәттілік әкелген «Әділет айналсын» атты халықтық кедейлікке қарсы науқанын бастауға көмектесті. 2018 жылы кеңес Брет Каваноның Жоғарғы Сотқа тағайындалуына қарсылық білдірген мәлімдеме жасады.
For a number of years, the NCC maintained a separate policy advocacy office in Washington, D. C. Located in the United Methodist Building on Capitol Hill, the NCC Washington Office served as an ecumenical hub through which it could interact with the numerous denominational policy offices also located in the Methodist Building. Its work centered on areas mentioned in the creeds but also primarily focused around two programs, Eco Justice and the Ecumenical Poverty Initiative. Both of these programs have been spun off into separate independent organizations since NCC restructuring in 2013. NCC partners with dozens of other faith based groups in DC and elsewhere, such as Bread for the World, Habitat for Humanity, and Children's Defense Fund, to press for broad policy initiatives that address poverty issues. The council helped launch the Let Justice Roll grassroots anti poverty campaign that has been successful in raising the minimum wage in more than 20 states since 2005. In 2018, the council issued a statement opposing the nomination of Brett Kavanaugh to the Supreme Court.
Азаматтық құқықтар қозғалысы
NCC азаматтық құқық қозғалысының көшбасшыларымен, соның ішінде Мартин Лютер Кинг және Эндрю Янгпен тығыз байланыста болды. NCC азаматтық құқық қозғалысы үшін негізгі шіркеулермен маңызды байланыс болды және Монтгомери автобустарын бойкоттау және басқа да шаралар кезінде сегрегацияны үнемі айыптап отырды. 1957 жылы NCC-ге сөйлеген сөзінде Кинг NCC-ге көрсеткен қолдауы үшін алғыс айтты: "Бұл үлкен ұйым – Ұлттық шіркеулер кеңесі – сегрегацияны қайта-қайта айыптап, құрамына кіретін діни ұйымдардан да солай істеуді талап етті". NCC 1950-ші және 1960-шы жылдар бойы азаматтық құқық қозғалысымен тығыз байланыста болды. NCC бүкіл елдегі негізгі христиандарды білім беру және оларды әрекетке шақыру мақсатында "Тұрсық қатынастар күнін" құрды. 1961 жылы Эндрю Янг Ұлттық шіркеулер кеңесіндегі лауазымын тастап, Оңтүстік Христиандық Көшбасшылық Конференциясына қосылды және ақырында осы ұйымның атқарушы директоры болды. 1964 жылы Азаматтық құқықтар туралы заң ұсынылғанда, NCC оның жылдам қабылдануы үшін белсенді түрде лоббиледі. 1963 жылдың қаңтарында NCC Американың Синагогалық Кеңесі және Ұлттық Католиктік Әл-ауқаты Конференциясымен бірлесіп, Дін және Ұлт туралы ұлттық конференция өткізді, ол нәсілшілдікке моральдық тоқтау шақыру арқылы американ халқының санасына үндеді. 1966 жылдан 1973 жылға дейін Оливия П. Стоукс NCC Білім беру даму департаментінің қалалық білім беру жөніндегі директордың орынбасары болып жұмыс істеді, соның нәтижесінде Қара оқу бағдарламасының ресурстық орталығы құрылды. 1972 жылы сайланған NCC-нің бірінші қара президенті У. Стерлинг Кэри нәсілдік әділдік пен Қара күштер қозғалысын жақтаушы болды.
NCC was closely aligned with leaders in the civil rights movement, including Martin Luther King Jr. and Andrew Young. The NCC was an important link to mainline churches for the civil rights movement and it consistently condemned segregation during the Montgomery bus boycott and other actions. In a speech to NCC in 1957, King thanked the NCC for its support: "This great body—the National Council of Churches—has condemned segregation over and over again, and has requested its constituent denominations to do likewise." The NCC continued to be closely intertwined with the civil rights movement throughout the 1950s and 1960s. NCC created a Race Relations Sunday to educate and call to action mainline Christians nationwide. In 1961, Andrew Young left his position with the National Council of Churches to join the Southern Christian Leadership Conference, eventually becoming that organization's executive director. When the Civil Rights Act was introduced in 1964, NCC lobbied heavily for its swift adoption. In January 1963, the NCC together with the Synagogue Council of America and the National Catholic Welfare Conference, convened the National Conference on Religion and Race, which issued An Appeal to the Conscience of the American People for a moral end to racism. From 1966 until 1973 Olivia P. Stokes was associate director of urban education in the NCC's Department of Educational Development, developing the Black Curriculum Resource Center. W. Sterling Cary, the first Black president of the NCC who was elected in 1972, was a vocal advocate for racial justice and the Black Power movement.
Вьетнам соғысы
ҰКП құрылғаннан бері соғыстың пайдалылығына күмәнмен қараған. Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде шіркеулер федеративтік кеңесі діни сенімдегі адамдардың әскери қызметтен бас тарту құқығын қорғау үшін ар-ұжданнан бас тартушылар жөніндегі комитет құрды. Вьетнам соғысы кезінде ҰКП АҚШ-тың әскери қимылдарына қарсылық білдірді. 1965 жылы Бас кеңес «АҚШ-тың Оңтүстік-Шығыс Азиядағы бір жақты әрекеті бейбітшілікке әкелмейді» деп мәлімдеді. Вьетнам соғысына қарсы ҰКП-ның ұстанымы 1960 және 1970 жылдары күшейе түсті, және кейбір жағдайларда мүше қауымдардың жамағаттарын наразылыққа итерді. 1960 жылдардың соңынан бері ҰКП палестиналықтардың жер құқықтарын қолдап, қауіпсіз Израильді де қолдайды. Соңғы кезде ҰКП аймақтағы христиан қауымдастықтарының жағдайына ерекше назар аударды. ҰКП-ға мүше кейбір қауымдардың аймақта тікелей зардап шеккен жамағаттары немесе серіктестері бар. Дегенмен, «бейбітшілікке қол жеткізу үшін сақ болу қажеттігіне куәлік ету» аймақтағы барлық адамдарға – христиандарға, яһудилерге, мұсылмандарға, бахаилерге немесе басқаларға, сондай-ақ израильдіктерге, палестиналықтарға, сириялықтарға, египеттіктерге және басқаларға да қатысты біздің қамқорлығымызды қамтиды.
Since its inception, the NCC had been skeptical of the usefulness of war. During World War II, the Federal Council of Churches formed a Committee on Conscientious Objectors to advocate for the right of people of faith to refuse military service. During the Vietnam War, the NCC found itself in opposition to growing US military action. In 1965, the General Board stated that "unilateral action by the United States in Southeast Asia will not lead to peace." The NCC's position against the Vietnam War became increasingly strident in the 1960s and 1970s, and in some cases, alienated the laity of some member communions. Since the late 1960s the NCC has taken positions sympathetic towards Palestinian land rights and supportive of a secure Israel. More recently, NCC has been particularly concerned with the plight of Christian communities in the region. Some of NCC's member communions have congregations or partners in the region that are being directly affected. However, the NCC's "witness to the need for vigilance in brokering peace extends to our concern for all people in the region, whether they be Christians, Jews, Muslims, Baháʼís or others, and whether they be Israelis, Palestinians, Syrians, Egyptians, or others."
Кедейлік
Кеңес кедейлікті жеңілдетуге бағытталған көптеген күш-жігерді қолдады, оның ішінде ең төменгі жалақыны көтеру және Қорғау шеңбері мен Адал бюджеттік науқан сияқты бірлескен діни шараларды қолдады. 2013 жылы қайта құру барысында NCC кедейлік мәселелерімен айналысатын бөлімін жаңа ұйымға, Экуменикалық кедейлік бастамасына (Ecumenical Poverty Initiative) бөліп шығарды. NCC Экуменикалық кедейлік бастамасын қолдау арқылы және осы сала бойынша басқа да ұқсас ұйымдармен әріптестік орнату арқылы кедейлікке қарсы жұмысын жалғастыруда.
The council has supported many poverty alleviation efforts, including increases to the minimum wage and ecumenical efforts such as the Circle of Protection and the Faithful Budget Campaign. In 2013, during restructuring, NCC spun off its department dealing with poverty issues into a new organization, the Ecumenical Poverty Initiative. NCC continues its work on poverty through its support of EPI as well as partnerships with other likeminded organizations.
Қоршаған орта
1970 жылдардағы мұнай дағдарысы кезінде NCC "Экологиялық әділдік" деп аталатын мәлімдеме жасады. Мәлімдемеде жаңартылатын энергия көздерін дамыту, қоршаған ортаны ластайтын энергия көздерін азайту және денсаулық, экономика сияқты салаларға зиян келтірмейтін энергия көздерін қолдау жұмыстарын күшейту қажеттігі айтылды. Осы мәлімдеме NCC-нің Эко-әділет бағдарламасын құруға негіз болды. Вашингтондағы NCC кеңсесінде орналасқан бұл бағдарлама федералдық экологиялық саясатқа бағытталған. 2013 жылы Эко-әділет бағдарламасы жеке ұйымға – Creation Justice Ministries (CJM) бөлінді. CJM қоршаған ортаны қорғау жөніндегі күш-жігерді үйлестіру үшін NCC және оның 38 мүше қауымдастығымен бірлесіп жұмыс істеуді жалғастыруда.
During the oil crisis of the 1970s, NCC issued a statement in which it called for "Ecological Justice". The statement called for more work on renewable energy, reductions in energy sources that pollute, and support for energy sources that did not have adverse effects on communities (health, economic, etc.). This statement helped form the basis for the creation of the NCC's Eco Justice program. Housed in the NCC Washington Office, the program focused on federal environmental policy. In 2013, the Eco Justice program was spun off into its own organization, Creation Justice Ministries. CJM continues to work with NCC and its 38 member communions to coordinate efforts to protect the environment.
Жаппай қамауға алу
Соңғы үш жылда ҰКП жаппай түрмеге қамауға қарсы күресте жандандырған рөл атқарды. Әлде 1979 жылдан бастап-ақ ҰКП жазалауға негізделген әділет жүйесінің және түрмедегі түрлі этникалық топтардың үлесінің артық болуы мәселесін таныған. Жақында ҰКП ең төменгі міндетті жазаларды азайту мақсатындағы сот үкімі реформасы үшін жұмыс істеді, шартты түрде жазасы ұзартылған адамдарға кешірім беруді қолдады, сондай-ақ түрме жағдайларын жақсартуға ұсыныстар жасады. Бұған қоса, ҰКП бұл жұмысты полиция реформасын қамту үшін кеңейтті, әсіресе Батон-Руж, Миннеаполис және Даллас сияқты қалалардағы көпшілікке жария болған оқ атысу оқиғаларынан кейін.
Over the past three years, NCC has taken a more active role in the struggle against mass incarceration. As early as 1979, NCC recognized the problem of a justice system based on retribution and the over representation of communities of color in the prison population. More recently, NCC has worked for sentencing reform to reduce mandatory minimum sentences, advocated for clemency for individuals who were over sentenced, and prison conditions. In addition, NCC has also broadened this work to include police reform, especially in the wake of much publicized shootings in places such as Baton Rouge, Minneapolis, and Dallas.
Баспа және зерттеу
NCC көптеген конфессиялардың зерттеу жұмыстарын ынталандырып, "Revised Standard Version" және "New Revised Standard Version of the Bible" нұсқаларын жасауға көмектесті және екі аударманың авторлық құқығына ие. NCC "Жексенбілік мектеп сабақтарының бірыңғай сериясы" зерттеу бағдарламасын қаржылай қолдайды. Бұл серия 1872 жылы Ұлттық жексенбілік мектеп конвенциясының қолдауымен басталды. NCC сондай-ақ 2012 жылға дейін Америка және Канада шіркеулерінің жылдық жылнамасын жариялап келді, ол 1916 жылдан бері Солтүстік Америкадағы діни ұйымдардың тенденциялары, статистикасы және бағдарламалық ақпараты туралы кеңінен қолданылатын анықтамалық еңбек болып табылады. Жылнаманың болашақ басылымдарын Америка діни ұйымдарының статистиктері қауымдастығы (ASARB) жариялайды.
The NCC fostered the multi denominational research effort that produced the Revised Standard Version and the New Revised Standard Version of the Bible, and holds the copyrights to both translations. The NCC sponsors the research program on which the Uniform Sunday School Lesson Series is based. The series began in 1872 under the auspices of the National Sunday School Convention. The NCC also published until 2012 the annual Yearbook of American and Canadian Churches, since 1916 a widely used reference work on trends, statistics and programmatic information on religious organizations in North America. Future editions of the yearbook will be published by the Association of Statisticians of American Religious Bodies (ASARB).
Теологиялық және экуменикалық диалог
NCC Faith and Order Commission - бұл Солтүстік Америка христиан теологтары мен шіркеу тарихшылары арасындағы, оның ішінде евангелистік, Пятидесятницалық, Рим-католик, Православ, негізгі протестанттық және афроамерикандық ғалымдарды қамтитын, үздіксіз, ғылыми, экуменикалық диалог. 2007 жылы комиссия құрылғанына елу жыл толып, мерекелік шаралар өткізді.
The NCC Faith and Order Commission is an ongoing, scholarly, ecumenical dialogue among North American Christian theologians and ecclesiastical historians, including evangelical, Pentecostal, Roman Catholic, Orthodox, mainline Protestant, and African American scholars. In 2007, the commission celebrated its fiftieth anniversary.
Мекемелер
Кеңес 1952 жылы Колумбия университетіне, Юнион теологиялық семинариясына және Нью-Йорктегі Риверсайд шіркеуіне жақын салынған 19 қабатты Интерчерч орталығының алғашқы негізгі арендаторы болды. Ол 2013 жылы бұл ғимараттан шығып, Вашингтондағы Капитолий төбесіндегі 110 Мэриленд даңғылы, NE мекенжайындағы, мемлекеттік саясат бөлімінің қызметкерлері ұзақ жылдар бойы пайдаланған ғимаратта кеңселерін біріктірді.
The council was the original anchor tenant in the 19 story Interchurch Center built in 1952 adjacent to Columbia University, Union Theological Seminary, and the Riverside Church in New York City. It vacated these premises in 2013 when it consolidated its offices in the building long used by its public policy staff at 110 Maryland Avenue, NE, on Capitol Hill in Washington, D. C.