Джеймс пен Браун: Ұлыбританиялық автомобильдер тарихы

Кіріспе

Джеймс & Браун – 1898 және 1910 жылдар аралығында Лондонның Хаммерсмит қаласында орналасқан британдық автомобиль өндіруші. Кәсіпорын 1896 жылы бұрынғы жарыс велосипедшісі Джон Мелвилл Джеймс пен Том Буске Браунның серіктестігі ретінде басталды. Бұл серіктестік 1898 жылы таратылды, Браун Франсис Ли Мартиномен бірге «Джеймс және Браун» деген атпен бизнесті жалғастырды. «Джеймс және Браун» фабрикасы Батыс Лондонның Кингс-стриттің Чизуик бөлігінде орналасқан, ал Оксфорд-стритте автомобиль көрмесі болды. Алғашқы автомобильдердің қозғалтқыштары ерекше конструкцияға ие болды, цилиндрлердің арасында инерциялық дөңгелек орналасқан. Қозғалтқыштар шассиге орталық бөлігіне орнатылды, ал цилиндрлер көлденең жатқан. Жетелгіш қуат 4 жылдамдықты беріліс қорабы және тізбек арқылы артқы дөңгелектерге берілді. Беріліс қорабы екі бөліктен тұрады, олар жалғаушы таяқшамен біріктірілген, сол жақтағы бөлігінде екінші және төртінші беріліс, ал оң жақтағысында бірінші, үшінші және кері беріліс орналасқан. 2 цилиндрлі қозғалтқыштың қуаты 9 а.к. және көлемі 2,5 литрден асады. Автомобильде толық шығынды майлау жүйесі қолданылды, ол 6 негізгі май каналдарын майлайды. «Джеймс & Браун» сонымен қатар көлденең 2 цилиндрлі қозғалтқышқа ұқсас 4 цилиндрлі (16 а.к.) нұсқасын ұсынды. 1906 жылы Vertex деп аталатын тік қозғалтқышпен жабдықталған автомобиль ұсынылды, ол 20 а.к. төрт цилиндрлі немесе 30/40 а.к. алты цилиндрлі нұсқада қол жетімді болды.

Тірі қалған көліктер

Олардың бар болғаны екі автокөлігі сақталған, біреуі 1902 жылы, екіншісі 1904 жылы жасалған. Компанияның негізін қалаушылардың бірі Т. Б. Браун өмірінің соңына дейін сақталған екі машинаның жағдайына қызығушылық танытып, 1960 жылдардың басына дейін иелерімен тұрақты түрде кездесіп тұрды.

1902 жылғы үлгі

Көлік 1902 жылы салынған және Лондонның Хаммерсмит қаласындағы Джеймс және Браун шеберханасынан Шропширдің Олбрайттон станциясына дейін пойызбен тасымалданған. Бірінші иесі – Шропширдің Тонг қаласындағы «Көк үйдің» Норман Маклин мырзасы болған. Маклин мырза көлікті өзінің қорасының түсіне бояған, ол сары түсті, қара сызықтармен әшекейленген. Содан кейін көлік Тонг қасабасына, оның болашақ әйелі Мисс Хартлидің үйіне көшірілді. Хартли отбасы 1855 жылдан бері Лорд Брэдфордтан Тонг қасiлын жалға алған. Мисс Хартлидің ағасы Джон Хартли (теннисші), 1879 және 1880 жылдары Уимблдондағы ерлер арасындағы жекелей чемпионаттың жеңімпазы атанған. Маклин мырза көлікке бірнеше өзгерістер енгізу қажет деп шешті және Эрнест Рой Спенсерге жұмысты жүктеді. Спенсерлер темір ұсталар болған және олардың бизнесі 15 Бродвей, Шифналда, Тонг қасабасынан үш шақырымдай жерде орналасқан. 1910 жылы Маклин мырза көлікті Эрнест Спенсерге 20 фунт стерлингке сатуға келісім берді, содан кейін көлік Шифналдың 15 Бродвейіне көшірілді. Эрнест Спенсер мырза Маклин мырзаның түс схемасы жалпы пайдалану және демалыс сапарлары үшін тым көзге түсетіндей болды деп ойлады, сондықтан көлікті қара түсті құбырлармен сұр түске бояуға шешім қабылдады. Спенсер мырза көлікті өзінің бизнесі үшін жүк таситын көлікке айналдыруды жоспарлап, оған магнитпен іскендірілген қозғалтқыш және алдыңғы әйнек орнатты. Алайда, 1914 жылдың жазында Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанда, көлік уақытша тоқтатылып, ғимараттың арт жағындағы сарайда сақталды және 1929 жылға дейін сонда тұрды. 1929 жылы көлікті «Ескі көліктер шеруіне» (Old Crock's Run) қатыстыруға шешім қабылданды. Көліктің тұрақты емес өзгерістері алынып тасталды және ол бастапқы күйіне мүмкіндігінше жақын келтірілді. Автомобиль 20 қазанда Брайтонға қатысып, таңғы сағат 9-да Mall-ден жолға шықты. Көлік жақсы жүрді, бірақ аккумулятордың қосқыштары шайқалып түскенде уақытты жоғалтты және Брайтонға келген бесінші көлік болды. 1929 жылдың желтоқсанында көліктің иелігі Герберт Фордқа өтті, ол Спенсерлерден 35 фунт стерлингке сатып алды. Форд мырза жергілікті тұрғын және тапқыр бизнесмен болды, ол 1927 жылдан бері жақын маңдағы Лиллешолл залына ие болған. 1930 жылы Форд мырза Лиллешолл залында жұртшылыққа арналған ойын-сауық бақтарын ашты, олардың ішінде ойын-сауық паркі, тар темір жол және балалар ойын алаңдары болды. Көлік ойын-сауық паркіндегі аттракцион ретінде пайдаланылды. Форд мырза мен оның досы Т. Р. Прайс 1933 жылдың 12 қарашасында өткен 1933 жылғы Брайтон шеруіне көлікпен қатысты. Көлік (No 21) жарысты 19,61 миль/сағаттың орташа жылдамдығымен сәтті аяқтады. 1934 жылдың қазан айында бұл көлікті Джон Гарланд, Дик және Эдвард Риддл, Лондон Император колледжінің бөлімшесі – Сити және Гильдия колледжінің үш студенті сатып алды. Көлік 1934 жылдан бері бүгінгі күнге дейін колледж өмірінің белсенді бөлігі болып табылады. Көлікті студенттер әлі де күтіп ұстап, Лондоннан Брайтонға дейінгі ардагерлер көлігі шеруі сияқты көптеген іс-шараларда айдап жүреді.

The car was built in 1902 and transported by train from the James and Browne works in Hammersmith, London to Albrighton Station, Shropshire. The first owner was Mr. Norman McLean of The Blue House, Tong, Shropshire. Mr. McLean had the car painted in the colours of his stables which were yellow with black lining. The car was then moved to Tong Castle, the home of his fiancée, Miss Hartley. The Hartley family had leased Tong Castle from Lord Bradford since 1855. Miss Hartley’s brother was John Hartley (tennis), the winner of the Wimbledon Gentlemen’s Singles Championship in 1879 and 1880. Mr. McLean decided that some alterations to the car were required and instructed Mr. Ernest Roy Spencer to carry out the work. The Spencers were blacksmiths and ran their business at 15 Broadway, Shifnal, around three miles from Tong Castle. In 1910 Mr. McLean decided to sell the car to Ernest Spencer for a nominal sum of £20, and the car was then moved to 15 Broadway, Shifnal. Ernest Spencer decided that Mr. McLean’s colour scheme was too conspicuous for general use and drinking trips, so decided to paint the car battleship grey with black piping. Mr. Spencer intended to convert the car to a pick up truck for his business and fitted it with magneto ignition and a windscreen. However, with the outbreak of World War I in Summer 1914, the car was mothballed and stored in a shed at the back of the premises and stayed there until 1929. In 1929 it was decided to enter the car in the Old Crock's Run to Brighton. The less permanent alterations to the car were removed and it was returned to as near original condition as possible. The car took part in the Brighton run on Sunday 20 October (entry number 25) and departed from the Mall at around 9am. The car had a good run but lost time when the battery terminals shook loose, and was the fifth car to arrive in Brighton. In December 1929, ownership of the car passed to Mr. Herbert Ford who purchased the car from the Spencers for the sum of £35. Mr. Ford was a local man and shrewd businessman, and had owned nearby Lilleshall Hall since 1927. In 1930, Mr. Ford opened some pleasure gardens for the public at Lilleshall Hall, and these included an amusement park, narrow gauge railway and children's playgrounds. The car was used as an attraction in the amusement park. Mr. Ford and his friend, Mr. T. R. Price, entered the car in the 1933 Brighton Run on Sunday 12 November 1933. The car (entry number 21) completed the run successfully with an average speed of 19.61 mph. In October 1934 the car was purchased by John Garland, Dick and Edward Riddle, three students at the City and Guilds College, part of Imperial College London. The car has been an active part of college life from 1934 to the present day. The car is still maintained by students and driven in many events including the London to Brighton Veteran Car Run.