Ла-Боль: Францияның батысындағы, Бретань жағажайындағы сәнді курорт. 9 км-лік құмды жағажай, люкс қонақүйлер, казино және француз элитасының танымал демалыс орны.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Ла-Бауль-Эскублак (La Baule Escoublac; Gallo: Écoubiâ, ), көбінесе Ла-Бауль деп аталады, Францияның батысындағы Луара-Атлантик департаментіндегі коммуна. Оңтүстік Бретаньдегі бір ғасырлық жағажай курорты, виллаларымен, казиносымен, сәнді қонақүйлерімен және 9 километрлік құмды жағажайымен ескі бретон және жағажай мәдениетінің ерекше үйлесіміне ие Ла-Бауль француз элитасының жағажайдағы резиденциясына ұзақ жылдар бойы қонақжайлық еткен. Жыл сайын шілде және тамыз айларында Ла-Баульдің халқы күрт өседі, көптеген париждіктер апталар бойы демалады, ал Нант қаласынан күнделікті саяхатшылар келіп тұрады. Париждіктер Париж Монпарнас вокзалынан пойызға отырып, шамамен 3 сағатта Ла-Баульге жетеді. Бұған қарамастан, Ла-Бауль Франциядан тыс жерлерде көбіне белгілі емес.
La Baule Escoublac (la bol ɛskublak; Gallo: Écoubiâ, , ), commonly referred to as La Baule, is a commune in the Loire Atlantique department, Pays de la Loire, western France. A century old seaside resort in southern Brittany with villas, casino, luxury hotels and an original mix of old Breton and seaside culture with a 9 kilometre long sand beach, La Baule has long been home to French high society's seaside residences. During July and August each year, the population of La Baule increases dramatically with many Parisians staying for weeks and regular day trippers from Nantes. Parisians can take the train in Paris Montparnasse Station and it is about 3 hours to go to La Baule. Despite this, La Baule is still virtually unknown outside France.
Тарих
1779 жылы қазіргі Ла-Болдің орнына жақын Эскублак ауылын күшті дауыл құмға көміп қалды. Эскублак кейін ішкі жаққа қарай қайта салынды. Сол кезде өте тұрақсыз құм төбелерді тек кеденшілер ғана мекендеген, олар осы жерді "Бол" деп атады, бұл тез суға батуға бейім теңіз жағалау шалғасы екенін білдіреді.
In 1779, a violent storm buried the village of Escoublac, near the current location of La Baule, under sand. Escoublac was rebuilt further inland. At that time, the very unstable dunes were occupied only by customs officers, who gave them the name of Bôle, a term indicating an easily flooded maritime meadow.
Теңіз жағалауындағы курорттың пайда болуы
Тек 1879 жылы, париждік өнеркәсіпші Жюль Жозеф Хеннекарт Сен-Назер-Круа теміржолын жобалағанда ғана жағалаудың туристік әлеуеті танылды. Желі ашылуға аздай қалғанда, Хеннекарт Эскублак құмдары қоғамына (Société des dunes d'Escoublac) 40 гектар құм сатып алып, жергілікті сәулетші Жорж Лафонтқа жаңа қаланы жобалауды тапсырды. Лафонт Авеню де ла Гар (қазіргі Авеню дю Генерал де Голль) деп аталатын ұзын құмды серуендеу жолын және шағын шіркеуді (суретті қараңыз) жобалады. Теміржол ашылғаннан кейін Лафонт 250-ден астам вилла салып, теңіз жағалауындағы курортты дамытуға белсенді үлес қосты.
It was only in 1879, when the Saint Nazaire Croisic railroad was conceived by Parisian industrialist Jules Joseph Hennecart that the tourist potential of the coast was recognised. Just before the inauguration of the line, Hennecart bought 40 ha of dunes for the Society of Escoublac Dunes (Société des dunes d'Escoublac) and commissioned local architect Georges Lafont to design the new town. Lafont designed a long sand promenade named Avenue de la Gare (today Avenue du Général de Gaulle) and a chapel (see picture). After the railroad opened Lafont built more than 250 villas, taking the lead in the development of the seaside resort.
Теңіз жағалауындағы курорттың пайда болуы
1918 жылы казино бизнесінің магнаты Франсуа Андре (Groupe Lucien Barrière қараңыз) казино, сәнді қонақ үйлер және спорттық жабық кешендерді бір орында біріктіре отырып, Деовиль үлгісінде Ла-Боле курортының жаңа дизайнын жасады. 1920 жылдары париждік кәсіпкер Луи Лаярридж Ла-Бауле-лес-Пинс ауданындағы Бой-д'Амур ауданын жобалап, теміржол компаниясымен келісім жасады, нәтижесінде теміржол жолдары жағажайға тікелей қол жеткізуді қамтамасыз ету үшін теңізден алысқа жылжытылды. 1927 жылдың 27 шілдесінде La Baule les Pins және La Baule Escoublac жаңа станциялары салтанатты түрде ашылды, ал ескі станция гүлзар алаңын құру үшін бұзылып жатыр. Осы кезде Ла-Боле сәнді теңіз жағалау курорты болып қалыптасты.
In 1918, casino business magnate François André (see Groupe Lucien Barrière) set up the redesigning of the La Baule resort based on the Deauville model by combining casinos, luxury hotels and sports facilities all on one site. In the 1920s, Parisian businessman Louis Lajarrige designed the Bois d'Amour district at La Baule les Pins and formed an agreement with the railroad company to move the rails away from the seaside to ensure a direct access to the beach. On 27 July 1927 the new stations of La Baule les Pins and La Baule Escoublac were inaugurated while the old station was torn down to create a flower garden square. By that time, La Baule had become a fashionable seaside resort.
Сен-Назер қалтасы
Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде Ла-Бол Германияның ең үлкен кеме стансаларының бірі болған Сен-Назер портына баратын жағалаудың қорғаныс бөлігінің бір бөлігін құрады. Ол неміс су асты кемелері флотына қызмет көрсетумен қатар, Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде неміс Кригсмаринесі үшін салынған екі «Бисмарк» класындағы кеменің бірі – «Тирпиц» неміс линкорын орналастыруға қабілетті Атлантикадағы жалғыз құрғақ док болды. Ла-Бол және оның айналасындағы аудандар Екінші дүниежүзілік соғыс кезінде немістердің толық бақылауында болды. Оккупация кезінде көптеген еврей тұрғындары мен қарсылық көрсетушілер концлагерлерге депортацияланды; Ла-Болда 32 еврей ер адам, әйел және бала – ең кішісі 3 жаста болған – жергілікті француз полициясының көмегімен Аушвицке депортацияланды, онда олардың барлығы қаза тапты. 2011 жылы жергілікті тұрғындардың шағын тобы 32 еврей депортацияланғандарға арналған тұрақты ескерткіш – «Столперштейн» орнату үшін топ құрды, себебі Ла-Болда 40 соғыс құрбанының есімдері бар ескерткіш болғанымен, онда немесе басқа ескерткіштерде 32 еврей депортацияланған туралы ешқандай ақпарат жоқ еді. Қала әкімі «Столперштейн» орнату туралы өтінішті қабылдамауға қарсылық білдірді, бұл Францияның зайырлылық («laïcité») және пікір еркіндігі («liberté d'opinion») конституциялық принциптерін бұзуы мүмкін деп мәлімдеді, сондықтан Mairie Францияның конституциялық соты – Conseil d'État-қа кеңесуі керек. Шындығында, «Столперштейн» құрбан болған адамның дініне ешқандай сілтеме жасамайды, ал соғыс қылмыстарының құрбандарын еске алудан бас тартуды негіздеу үшін француз немесе еуропалық құқықта «пікір білдіру/сөз бостандығы» ешқашан қолданылмаған. Ла-Бол қаласының әкімі өзінің ұстанымын толыққанды түсіндіруден жалтарды, сондай-ақ Ла-Бол қалалық кеңесі осы қарсылықтарға қатысты Conseil d'État-тан мәлімдеме сұрағаны туралы ешқандай жазба жоқ. Немістердің бұл аймаққа берген маңызы соншалық болды, олардың әскерлері Ла-Бол мен Сен-Назерде қалған департаментке қарағанда тоғыз ай бойы соғысып, ақырында 1945 жылдың 11 мамырында (немістердің толық капитуляциясынан 3 күн өткен соң) капитуляциялады, осылайша Францияның соңғы азат етілген бөліктерінің бірі болды. Бұл оқиға француз тіліндегі «poche de résistance» сөзінен алынған «Poche de Saint Nazaire» деп аталады.
During World War II, La Baule formed part of the protective stretch of coast leading to the nearby harbour city of Saint Nazaire, home of one of the biggest U boat stations that the Germans built. It not only serviced the German submarine fleet, but was also the only dry dock on the Atlantic capable of housing the German battleship Tirpitz, one of two Bismarck class ships built for the German Kriegsmarine during World War II. La Baule and the surrounding areas were heavily occupied by the Germans throughout World War II. During the occupation, a large number of Jewish residents and resistance members were deported to the concentration camps; in La Baule itself 32 Jewish men, women and children the youngest of whom was 3 years old were deported (with the assistance of the local French police) to Auschwitz where they all perished. In 2011, a small group of local residents formed a group to create a permanent memorial, in the form of Stolperstein, to the 32 Jewish deportees since, although there was a memorial in La Baule to 40 named war victims, there was no mention there or on any other memorial of the 32 Jewish deportees. The Mayor refused to allow a request for the Stolpersteines to be installed, claiming that to do so might infringe the French constitutional principles of secularism ("laïcité") and freedom of opinion ("liberté d'opinion") and that the Mairie would therefore need to consult the Conseil d'État, France's constitutional court. In fact, Stolpersteines contain no reference to the religion of the victim who is commemorated and 'freedom of opinion/expression' has never been invoked in either French or European jurisprudence to justify the refusal to commemorate individual victims of war crimes. The Mayor of La Baule has consistently refused to elaborate on his reasoning, and there is no record of the Municipal Council of La Baule having sought a declaration from the Conseil d'Etat in respect of these objections. Such was the importance attached to the area by the Germans that their troops kept fighting in La Baule and Saint Nazaire for nine months longer than in the rest of the department, eventually surrendering on 11 May 1945 (3 days after the German unconditional surrender), making this one of the last liberated parts of France. This episode is called Poche de Saint Nazaire from the French expression poche de resistance.
Туризм
20-ғасырдың бірінші жартысында Францияның ең танымал теңіз жағалау курорттарының бірі болған Ла-Бол 1960 жылдардан бері көбірек адамдарға қолжетімді болды. Бүгінде курортта бай отбасылардың виллалары, салтанатты қонақүйлер және жағалаудағы пәтерлер үйлері қатар орналасқан. Жақын маңдағы аймақ Бретонь мәдениеті мен көршілес Луара аймағы арасындағы қарым-қатынас пен қақтығыс ошағы болғандықтан, тарихи орындарға, қамалдарға (Нант қамалы), қабырғалы қалаларға (Геранде) толы, сондай-ақ 19 ғасырдағы теңіз жағалау курорттары (мысалы, Квиберон) және көптеген дәстүрлі Бретонь балықшы ауылдары (Ле Круазик, Порнише) бар.
One of France's most exclusive seaside resorts during the first half of the 20th century, La Baule has become much more democratized since the 1960s. Today the resort mixes wealthy family villas, luxury hotels and seaside apartment buildings. The nearby region has long been an area of contact and conflict between Breton culture and that of the neighbouring Loire Valley, and consequently is rich with historic places, castles (Nantes castle), walled cities (Guerande), not to mention 19th century seaside resorts, such as Quiberon, and many typical Breton fishing villages (Le Croisic, Pornichet).
Grand Prix de la Baule (автомобильдер)
Grand Prix de la Baule) - 1930 жылдары Ла-Боль қаласында өткізілген Grand Prix автожарысы болды.
The Grand Prix de la Baule was a Grand Prix motor racing event held there during the 1930s.
Grand Prix de la Baule (аттық)
Бүгін Ла-Боль қаласының Гран-присі – халықаралық Ат спорты ұлттары кубогы сериясының бөлігі болып табылатын атпен секіру жарысы.
Today, the Grand Prix de la Ville de La Baule is an equestrian jumping competition part of the international Equestrian Nations Cup series.
Туризм
Жергілікті туристік органдар бұл шығанақты "Еуропадағы ең әдемісі" деп жиі айтады. Ла-Бол – Амур жағалауының бір бөлігі. Эскублак коммунасы өзінің азаматтық орталығын қайта жаңарту және көптеген демалыс ордаларын салу арқылы жаңа серпіліс алды. Әуежайда орналасқан Пресквиль Кот-д'Амур аэронавтикалық мұражайы (MAPICA) ұшуға дайын қалпында сақталған, қалпына келтірілген француз ұшақтарының тарихи коллекциясын ұстап тұрады.
Local tourist authorities routinely refer to the bay as "the most beautiful in Europe". La Baule is part of the Côte d'Amour. The commune of Escoublac has achieved a new vitality with the restoration of its civic center and the installation of many attractions. The Musée Aéronautique Presqu'île Côte d'Amour (MAPICA), located at the airport, maintains a collection of restored historical French aircraft in flying condition.