Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Америкалық атты әскер офицері, Жаңа Зеландияның Олимпиадалық спортшысы Беверли Холкомб Робертсон (5 маусым 1827 – 12 желтоқсан 1910) – АҚШ армиясының Батыс шебіндегі атты әскер офицері және Америка Азамат соғысы кезінде Конфедерация армиясының генералы болған.
American cavalry officer
the New Zealand Olympic athlete
Beverly Holcombe Robertson (June 5, 1827 – December 12, 1910) was a cavalry officer in the United States Army on the Western frontier and a Confederate States Army general during the American Civil War.
Ерте өмір
Робертсон Вирджиния штатының Амелия округіндегі плантацияда дүниеге келген. 1845 жылы АҚШ Әскери академиясына қабылданып, 1849 жылы 43 түлектің арасында 25-ші болып бітірді. 2-ші АҚШ драгун полкіне екінші лейтенант болып тағайындалған ол Карлайл казармасындағы атты әскер мектебінде оқыды. Содан кейін Нью-Мексико, Канзас және Небраска территорияларындағы түрлі шекаралық бекеттерде қызмет етті, әр түрлі уақытта апачи және сиу тайпаларымен шайқасты. Бір кезде Робертсон полкінің командирі Филип Сент-Джордж Куктың қызы Флора Кукқа уәждеме жасады, бірақ ол кейін Дж. Е. Б. Стюарттың әйелі болды. 1855 жылы ол Джозеф Джонстонның туысы Вирджиния Невилл Джонстонға үйленді. Сол жылы Робертсон бірінші лейтенант болып тағайындалды. 1860 жылы Юта территориясында қызмет еткенде полктің адъютанты болды, жақын арада Юта департаментінің генерал-адъютантының көмекшісі болып тағайындалды. 1861 жылдың наурыз айында капитан болып жоғарылатылды. Алайда, ол Конфедерацияны жақтағандығы туралы хабарлар тарады, және Вирджиния штаты бөлінген кезде, ол туған жерінің тағдырымен бірге кететіндей болды. Ол отставкаға өтініш берді, бірақ оның орнына АҚШ Армиясынан босатылды.
Robertson was born on a plantation in Amelia County, Virginia. He received an appointment to the United States Military Academy, becoming a cadet in 1845 and graduated in 1849 as 25th out of 43. Assigned to the 2nd U. S. Dragoons as a second lieutenant, he attended the cavalry school at Carlisle Barracks. He then served on the frontier at various outposts in New Mexico Territory, Kansas Territory, and Nebraska Territory, fighting at various times with the Apache and Sioux. At one point Robertson courted Flora Cooke, the daughter of his regimental commander Philip St. George Cooke, but she eventually became the wife of J. E. B. Stuart. In 1855 he married Virginia Neville Johnston, a cousin to Joseph E. Johnston. In the same year Robertson was promoted to first lieutenant. In 1860 he became adjutant of the regiment while serving in Utah Territory, and soon was elevated to acting assistant adjutant general for the Department of Utah. He was promoted to captain in March 1861. However he was report to have pro Confederate sentiments and when Virginia seceded he decided to follow his home state he tendered his resignation but instead was dismissed from the United States Army.
Азаматтық соғыс
1861 жылдың тамызында шығысқа келгеннен кейін ол полковник болып тағайындалды және 4-ші Вирджиния атқыштар полкін ұйымдастыруға көмектесті, бірақ 1862 жылдың басында полк полковнигі болып қайта сайланбады. Дегенмен, ол 1862 жылдың 9 маусымында бригадир генерал болып тағайындалды. Ол 1862 жылдың тамызында Булл-Ранның екінші шайқасында және 1862 жылдың қыркүйегінде Мэриленд кампаниясының басында Вирджиния атқышы бригадасын басқарды. Антиэтам шайқасы алдында, жоғары лауазымдағы адамдарымен қарым-қатынасы күрделі болғандықтан, ол қызметтен босатылып, Солтүстік Каролинаға жаңа ат әскері полктерін жинап, оқыту үшін жіберілді. Сол жерде ол Уайт-Холл шайқасында Конфедерация күштеріне басшылық етті. Оқытудан және бірнеше ат әскері бөлімдерін солтүстікке жібергеннен кейін, Геттисбург кампаниясы кезінде Робертсон Солтүстік Вирджиния армиясымен қайта қосылды. Ол Стюарттың басшылығымен 4-ші және 5-ші Солтүстік Каролина атқыштар полктерін алып келген атқыштар бригадасына қайтадан қолбасшылық етті. Брэнди Станциясы шайқасында оның әскері оңтүстік-шығыстан Брэнди Станциясына жақындаған одақтас колоннасын тоқтатуға жеткіліксіз болды. Ол Стюарттың Люддон аңғарындағы Мидлбург және Аппервиллдегі кешіктіру шараларында шайқасты. Әскери еңбек жылдамдығы бойынша, кампанияның бір бөлігінде Робертсон өзінің және "Грамбл" Джонстың бригадаларын басқарды. Робертсон Геттисбург шайқасынан кейін Лидің шегінуін қамтамасыз етуге көмектесті, бригада кампания кезінде ауыр шығынға ұшырады. 1863 жылдың қазан айында Оңтүстік Каролина әскери округінің екінші кіші ауданына басшылық етуге тағайындалды. Ол Чарльстонды жаудың шабуылынан қорғауға көмектесті. Робертсон Каролина кампаниясында қызмет етті және генерал Джонстонмен бірге капитуляциялады.
In August 1861, after arriving in the east, he was appointed as Colonel and helped to organize the 4th Virginia Cavalry Regiment but failed to be reelected as regimental Colonel in early 1862. Nonetheless he was promoted to brigadier general on June 9, 1862. He led a brigade of Virginia cavalry in the Second Battle of Bull Run in August 1862, and the early part of the Maryland Campaign in September 1862. Prior to the Battle of Antietam, having a very mixed relation with his superiors, he was relieved of his command and ordered to North Carolina to recruit and train new cavalry regiments. Down there he commanded the Confederate forces at the Battle of White Hall. After training and sending north several cavalry units, during the Gettysburg Campaign Robertson was back with the Army of Northern Virginia. He again commanded a brigade of cavalry, having brought with him the 4th and 5th North Carolina cavalry regiments, under Stuart. At the Battle of Brandy Station his men failed to significantly delay a Union column approaching Brandy Station from the southeast. He fought in Stuart's delaying actions in the Loudoun Valley at Middleburg and Upperville. Due to seniority, for parts of the campaign Robertson directed both his and "Grumble" Jones's brigades. Robertson helped cover Lee's retreat following the Battle of Gettysburg, the brigade having suffered heavy losses during the campaign. He was assigned in October 1863 to command the Second Subdistrict of the Military District of South Carolina. He helped defend Charleston from enemy attack. Robertson served in the Carolinas Campaign and surrendered with Gen. Johnston.
Соғыстан кейінгі мансап
Соғыстан кейін Робертсон Вашингтон қаласына көшіп, бірнеше онжылдық бойы сақтандыру бизнесімен айналысты. Ол Вирджиния штатының Амелия округіндегі Скоттс Форкқа жақын орналасқан Робертсон зиратына жерленген.
After the war, Robertson moved to Washington, D. C., and worked in the insurance business for several decades. He is buried in Robertson Cemetery near Scott's Fork, Amelia County, Virginia.