Стивен Уоттс Керни: Американ сардары және шекара офицері

Кіріспе

Америка Құрама Штаттарының генералы (1794–1848)

Стивен Уоттс Кирни (кейде Кирни деп те жазылады) (30 тамыз 1794 – 31 қазан 1848) – Америка Құрама Штаттары армиясының соғысқа дейінгі шекаралық офицерлерінің бірі. Ол Мексика-Америка соғысындағы, әсіресе Калифорнияны бағындырудағы маңызды үлесімен есте қалады. 1846 жылдың 22 қыркүйегінде Санта-Феде жарияланған Кирни кодексі жаңадан алынған Нью-Мексико аумағының заңдарын және үкіметін белгіледі және оның құрметіне аталды. Оның сіңілі баласы – Америка Азамат соғысындағы атақты генерал-майор Филип Кирни.

Алғашқы жылдар

Стивен Уоттс Кирни Филипп пен Сюзанна Уоттс Кирнидің он бесінші және ең кіші баласы болды. Оның әкесі ирланд тегінен шыққан (отбасының аты бастапқыда О'Кирни болған), Америка революциясы (1775–83) басталғанға дейін Нью-Джерси штатының Перт-Амбой қаласында сәтті шарап саудагері және жер иесі болған. Кирни Ньюарк, Нью-Джерсиде Филип Кирни аға мен Сюзанна Уоттстың ұлы ретінде дүниеге келді. Оның анасының ата-аналары Нью-Йорктің бай саудагері Роберт Уоттс және Мэри Александр болды, ол американдық революциялық соғыста аты шыққан генерал-майор "Лорд Стирлинг" Уильям Александр мен Сара "Леди Стирлинг" Ливингстонның қызы еді. Стивен Уоттс Кирни Нью-Йорктегі Колумбия университетінде екі жыл оқыды. 1812 жылы ол Нью-Йорк милициясына прапорщик болып қосылды.

Неке және отбасы

1820-ші жылдардың аяғында, мансабы қалыптасқаннан кейін, Керни Льюис және Кларк экспедициясының қатысушысы Уильям Кларктың келін қызы Мэри Рэдфордпен танысып, махаббатқа түсіп, үйленді. Олардың он бір баласы болды, олардың алтауы бала кезінде қайтыс болды. Ол Америка Азамат соғысындағы Одақ әскерінің генералы Филипп Кернидің інісі болды, ол Шантильи шайқасында қаза тапты.

Мансап

1812 жылы Кирни 1812 жылғы соғыста АҚШ армиясының 13-ші жаяу әскер полкіне бірінші лейтенант болып тағайындалды. 13 қазан күні 1812 жылы Куинстон биіктігіндегі шайқаста Кирни және подполковник Винфилд Скотт британдықтардың позициясын басып алуға шабуылды жетектеді, бірақ «жетілмеген жауынгерлер» мақсатты алған АҚШ әскерін күшейте алмағандықтан, жау оны қайта басып алды. «Керни мен Скотт ұятқа қалды және берілуге мәжбүр болды»; жараланған және тұтқындалған ол және Скотт бірнеше ай түрмеде отырды, содан кейін босатылды. Бірақ бұл тәжірибе оның әскери мансабының қалған бөлігінде жауынгерлерге деген көзқарасын «қатайтты». 1813 жылдың 1 сәуірінде Кирни капитандыққа көтерілді. Соғыстан кейін ол АҚШ армиясында қалуды шешті және 1823 жылы майор, 1829 жылы подполковник, 1833 жылы лейтенант-полковник шеніне ие болды. Ол генерал Генри Аткинсонның басшылығымен батыс шебіне тағайындалды және 1819 жылы қазіргі Монтана және Вайоминг штаттарында Йеллоустоун өзенін зерттеу экспедициясына қатысты. 1819 жылғы Йеллоустоун экспедициясы қазіргі Небраскаға дейін ғана жетті, онда Миссури бекінісі құрылды, кейін ол Аткинсон бекінісі деп аталды. Кирни 1825 жылы Йеллоустоун өзенінің сағасына жеткен экспедицияға да қатысты. Саяхаттары барысында ол үндістермен болған қарым-қатынасын қоса, кең көлемде күнделіктер жүргізді. 1826 жылы капитан Кирни Миссури штатындағы, Сент-Луис қаласынан оңтүстікке орналасқан, жаңа Джефферсон казармасының алғашқы командирі болып тағайындалды. Ол онда қызмет еткен кезде, аймақтың тері саудасының, экономикасының және саясатының орталығы болған жақын қалаға жиі шақырылатын. Meriwether Lewis Clark, Sr. арқылы ол Льюис және Кларк экспедициясының қатысушысы Уильям Кларктың қонағы ретінде шақырылды. 1833 жылы лейтенант-полковник Кирни жаңадан құрылған 1-ші драгун полкінің екінші командирі болып тағайындалды. АҚШ кавалериясы осы полктен өркендеді, ол 1861 жылы 1-ші АҚШ кавалериясы болып қайта аталды, соның арқасында Кирни «АҚШ кавалериясының әкесі» деген лақап атын алды. Полк қазіргі Канзастағы Форт-Левенвортта орналасқан, ал Кирни 1836 жылы полк командирі полковник шеніне көтерілді. Ол сондай-ақ шекараны қорғау және Ұлы жазықтардағы үндістер тайпалары арасында бейбітшілікті сақтау міндетімен армияның үшінші әскери бөлімінің командирі болды. 1840 жылдардың басында эмигранттар Орегон жолымен саяхаттай бастағанда, Кирни өзінің әскерлеріне үндістердің шабуылына ұшырамау үшін саяхатшыларды жазық арқылы сүйемелдеуді бұйырды. Әскерилердің көшпенділерді сүйемелдеуі келесі онжылдықтарда ресми үкімет саясатына айналды. Саяхатшыларды қорғау үшін Кирни қазіргі Небраска қаласының жанындағы Тейбл-Крик өзенінің жанында жаңа бекет құрды. Бұл бекет Форт-Керни деп аталды. Алайда, армия бұл жердің дұрыс таңдалмағанын түсінді, сондықтан бекет Небрасканың орталық бөлігіндегі Платт өзенінің қазіргі орнына көшірілді. 1845 жылдың мамыр айында Кирни 15 офицер мен 250 сарбаздан тұратын 1-ші драгун полкін екі қатарға тізіп, Форт-Левенворт қақпасынан шығып, төрт айға жуық Роки таулары мен Оңтүстік өткелге барлау экспедициясын жүргізді, ол «Орегонға қақпа» деп аталды. Драгундар жеңіл және жылдам саяхаттады, 17 жүк арбасын сүйреп, 50 қой мен 25 бас ірі қара малды (сиыр) айдап әкелді. Кирнидің драгундары күніне шамамен 32 шақырым жол жүрді және Форт-Ларамиге жақындаған кезде төрт апта ішінде 966 шақырымнан астам қашықтықты басып өтті. «Екі аптадан кейін ғана Кирни мен оның әскерлері Оңтүстік өткелдің басына жетіп, континенттік бөлісте полк құрамын жинады және үйлеріне қайтты». Драгундар Роки тауларынан төмен қарай, болашақ Денвер қаласының орнынан, содан кейін Бент фортынан, содан кейін Санта-Фе жолымен жүрді. Олар 1845 жылдың 24 тамызында Форт-Левенвортқа оралғанда, 99 күн ішінде сәтті барлау жұмыстарын жүргізді. «1-ші драгун полкінің шеруі – кавалерияның жылдамдығының шынайы үлгісі болды».

In 1812 Kearny was commissioned as a First Lieutenant in the War of 1812 in the 13th Infantry Regiment in the U. S. Army. On 13 October 1812 during the Battle of Queenston Heights, Kearny and Lieutenant Colonel Winfield Scott led a charge, which took the British position; but the enemy retook it, when the "untrained militiamen" did not reinforce the U. S. Regular's which had taken the objective. "Humiliated, Kearny and Scott were forced to surrender;" wounded and prisoners, he and Scott spent several months in captivity before being paroled. But this experience would "harden" his prejudice against militias for the rest of his army career. Kearny was promoted to captain on April 1, 1813. After the war, he chose to remain in the US Army and was promoted to brevet major in 1823; major, 1829; and lieutenant colonel, 1833. He was assigned to the western frontier under command of Gen. Henry Atkinson, and in 1819 he was a member of the expedition to explore the Yellowstone River in present day Montana and Wyoming. The Yellowstone Expedition of 1819 journeyed only as far as present day Nebraska, where it established Cantonment Missouri, later renamed Fort Atkinson. Kearny was also on the 1825 expedition that reached the mouth of the Yellowstone River. During his travels, he kept extensive journals, including his interactions with Native Americans. In 1826, Captain Kearny was appointed as the first commander of the new Jefferson Barracks in Missouri south of St. Louis. While stationed there, he was often invited to the nearby city, the center of fur trade, economics and politics of the region. By way of Meriwether Lewis Clark, Sr., he was invited as a guest of William Clark of the Lewis and Clark Expedition. In 1833, Lieutenant Colonel Kearny was appointed second in command of the newly organized 1st Dragoon Regiment. The U. S. Cavalry eventually grew out of this regiment, which was re designated the 1st United States Cavalry in 1861, earning Kearny his nickname as the "father of the United States Cavalry". The regiment was stationed at Fort Leavenworth in present day Kansas, and Kearny was promoted to the rank of colonel in command of the regiment in 1836. He was also made commander of the Army's Third Military Department, charged with protecting the frontier and preserving peace among the tribes of Native Americans on the Great Plains. By the early 1840s, when emigrants began traveling along the Oregon Trail, Kearny often ordered his men to escort the travelers across the plains to avoid attack by the Native Americans. The practice of the military's escorting settlers' wagon trains would become official government policy in succeeding decades. To protect the travelers, Kearny established a new post along Table Creek near present day Nebraska City, Nebraska. The outpost was named Fort Kearny. However, the Army realized the site was not well chosen, and the post was moved to the present location on the Platte River in central Nebraska. In May 1845, Kearny marched his 1st Dragoons of 15 officers and 250 men in a column of twos out the gates of Ft. Leavenworth for a nearly four month long reconnaissance into the Rocky Mountains and the South Pass, "the gateway to Oregon." The Dragoons traveled light and fast, hauling 17 supply wagons, driving 50 sheep, and 25 beefs on the hoof (cattle). Kearny's Dragoons covered nearly 20 mile (32 km) a day and upon their approach to Ft. Laramie they had traveled nearly 600 mile (966 km) in four weeks. "Barely two weeks later Kearny and his troopers stood atop South Pass, held a regimental muster on the continental divide, and turned toward home." Marching his Dragoons down the Rocky Mountains, past the future site of Denver Colorado, then Bent's Fort, then onto the Santa Fe Trail. When they arrived back to Ft. Leavenworth on August 24, 1845, they had successfully conducted a reconnaissance of over in 99 days. "The march of the 1st dragoons was truly an outstanding example of cavalry mobility."

Мексика-Америка соғысы (1846-1848)

Мексика-Америка соғысының бастапқы кезеңінде Кирни 1846 жылдың 30 маусымында бригада генералы болып тағайындалды және Санта-Фе, Нью-Мексикоға шамамен 2500 сарбаздық күшті жеткізді. Оның Батыс армиясы (1846) Форт Ливенворт, Миссуридегі бірінші және екінші ерікті полктерден, Александр Донифан басқаратын атты кавалерия полкінен, артиллерия және жаяу әскер батальонынан, Кирнидің 300 1-ші АҚШ драгунынан (атты жаяу әскерлер) және Мормон батальонының 500-ге жуық мүшесінен тұрды. Осы күштердің және АҚШ президенті Полк, Нью-Мексико губернаторы Армихо, сондай-ақ Мексикада 20 жыл сауда тәжірибесі бар американдық саудагер Джеймс Уайли Магоффинның үйлестірілген күш-жігерінің арқасында Кирни президенттің тілегін орындап, Нью-Мексиконы бір оқ атпай жаулап алды. Кирни азаматтық және әскери бірлескен үкімет құрды, Нью-Мексикодағы Таос қаласында тұратын танымал Санта-Фе саудагері Чарльз Бентті әрекеттегі азаматтық басшы етіп тағайындады. Ол күштерін төрт бөлімге бөлді: полковник Стерлинг Прайс басқаратын бірінші бөлім, әскери губернатор болып тағайындалды, шамамен 800 сарбазымен Нью-Мексикода тәртіпті сақтап, оны бақылауда ұстауға тиіс болды; полковник Александр Уильям Донифан басқаратын екінші топ, 800-ден астам сарбазымен Мексиканың Чиуауа штатындағы Эль-Пасоны басып алуға және кейін генерал Джон Э. Вулға қосылуға бұйрық берілді; үшінші бөлім, шамамен 300 драгуны есектің үстінде, Гилла өзені бойымен Калифорнияға қарай Кирнидің жетекшілігімен аттанды. Мормон батальоны, көбінесе лейтенант-полковник Филип Сент-Джордж Куктың басшылығымен жаяу марш жасады, Кирниге арбалармен бірге Калифорнияға жаңа оңтүстік арба жолын салуға бағытталды. Санта-Федегі алаңда тағдырлы күнге арналған ескерткіш орнатылған. Генерал Кирни губернатор Армихоның басқаруымен Нью-Мексико ополчениесін жеңгеннен кейін қалаға кірді, ол сол кезде қорғалмаған, бірақ өте жауласымды қала болды. Ол Паласио Реальдың алдындағы алаңға жетіп, Нью-Мексико штатының туын, оны Мексика туы деп ойлап, алып тастады. Оның орнына ол "Жұлдыздар мен жолақтар" туын көтеріп, ескерткіште баяндалған сөз сөйледі. Нью-Мексико сол кезде демократиялық түрде құрылған үкіметке ие болды, оны Кирни құлатты және оның орнына Кирни кодексі бойынша әскери диктатураны орнатты. Келесі жылы, 1847 жылы, үш адам Нью-Мексиконың штаттығын қалпына келтіру және оны Америка Одағына қабылдау үшін күш жинады: Закари Тейлор, Авраам Линкольн және Кирнидің қарсыласы Джон Чарльз Фремонт. Нью-Мексиконың штаттығы мен өзін-өзі басқаруы 1912 жылға дейін қалпына келтірілмеді.

At the outset of the Mexican–American War, Kearny was promoted to brigadier general on June 30, 1846, and took a force of about 2,500 men to Santa Fe, New Mexico. His Army of the West (1846) consisted of 1600 men in the volunteer First and Second Regiments of Fort Leavenworth, Missouri Mounted Cavalry regiment under Alexander Doniphan; an artillery and infantry battalion; 300 of Kearny's 1st U. S. Dragoons (mounted infantrymen) and about 500 members of the Mormon Battalion. With this force, and due largely to the behind the scenes and coordinated efforts of U. S. President Polk, New Mexico Governor Armijo, and the American merchant James Wiley Magoffin, who had 20 years of trading experience in Mexico; Kearny was able to comply with the president's wishes, and conquer New Mexico without firing a shot. Kearny established a joint civil and military government, appointing Charles Bent, a prominent Santa Fe Trail trader living in Taos, New Mexico as acting civil. He divided his forces into four commands: one, under Col. Sterling Price, appointed military governor, was to occupy and maintain order in New Mexico with his approximately 800 men; a second group under Col. Alexander William Doniphan, with a little over 800 men was ordered to capture El Paso, in the state of Chihuahua, Mexico and then join up with General John E. Wool; the third command of about 300 dragoons mounted on mules, he led under his command to California along the Gila River trail. The Mormon Battalion, mostly marching on foot under Lt. Col. Philip St. George Cooke, was directed to follow Kearny with wagons to blaze a new southern wagon route to California. On the plaza in Santa Fe, a monument marks a fateful day. Gen. Kearny had entered the city after routing the militia of New Mexico under the command of Governor Armijo and entered a city then undefended but very hostile. He marched to the plaza in front of the Palacio Real, and took down the flag of the state of New Mexico, which he thought was the flag of Mexico. In its place he hoisted the Stars and Stripes and gave the speech which is summarized on the monument. New Mexico was then a state with a democratically constituted government, which Kearny overthrew, installing in its place under the Kearny Code a military dictatorship. The next year, in 1847, three men pressed the case for the restoration of New Mexico's statehood and its admission to the American Union: Zachary Taylor, Abraham Lincoln, and Kearny's rival, John Charles Frémont. New Mexico's statehood and self government were not restored until 1912.

Калифорния

Кирни президент Полк бұйрығымен 1846 жылдың 25 қыркүйегінде 300 сарбаздық күшпен «Калифорнияны жаулап алып, иеленуге» шықты. Жолда ол Джон С. Фремонттың Калифорния батальонының барлаушысы Кит Карсонмен кездесті, ол Калифорниядағы әскери қимылдар туралы хабарламаларды Вашингтонға жеткізіп бара жатқан еді. Кирни Карсонның соңғы мәліметтері бойынша, Калифорния сол кезде АҚШ Теңіз күштерінің Тынық мұхиты эскадрильясының коммодоры Роберт Ф. Стоктонның теңізшілері мен матростарының және Фремонттың Калифорния батальонының бақылауында болғанын білді. Кирни Карсоннан оны Калифорнияға қайтаруын сұрады, ал Карсонның хабарламаларын шығысқа басқа елшімен жіберді. Кирни Калифорния қауіпсіз деп есептеп, Санта-Феге 200 драгунды қайтарды. Шамамен 3219 шақырым сапардан кейін шаршаған 100 драгун мен жартылай тозығы жеткен аттарының көп бөлігі Калифорниядан Санта-Феге айдалып келген қазғы малшыдан сатып алынған, жаттығусыз қашырлармен ауыстырылды. Колорадо шөлінен Сан-Диегоға жол тартқан Кирни теңіз майоры Арчибальд Гиллеспи мен 30 шақты сарбазға Лос-Анджелесте калифорниялықтардың көтерілісі туралы хабар жеткізді. 1846 жылдың 6 желтоқсанында Кирнидің әскерлері Андрес Пикомен (Калифорния губернаторы Пио Пиконың інісі) және 150-ге жуық калифорниялық лансерлермен кездесті. Оның сарбаздарының көпшілігі шаршаған, жаттығусыз қашырларға мініп, олар Пико күштеріне үйлесімсіз шабуыл жасады. Олардың көп бөлігінің оқ-дәрісі ылғалданып, тапаншалары мен карабинтері істемеді. Көп ұзамай олар қалыңдық пен атты әскердің қылыштарының жақсы жаттығу алған аттарға мініп, калифорниялық лансерлерге қарсы нашар қорғаныс екенін түсінді. Кирни колоннасы, теңіз жаяу әскерлері мен ерікті жасақшылармен бірге жеңіліске ұшырады. Кирнидің күштерінен 18 сарбаз қаза тапты; олар оқ-дәрілерін кептіру және жарақат алғандарға көмек көрсету үшін төбеге шегінді, олар Андрес Пико күштерімен қоршалды. Кирни Сан-Паскуаль шайқасында жеңіл жарақат алды. Кит Карсон Пико сарбаздарынан өтіп, Сан-Диегоға оралды. Коммодор Стоктон капитан Арчибальд Г. Гиллеспи (USMC) және лейтенант Эдвард Ф. Бил (USN) басқаруымен АҚШ теңіз және әскери-теңіз күштерінің біріккен күштерін Кирни колоннасын құтқару үшін жіберді. АҚШ күштері калифорниялықтарды тез қуып шықты. 1847 жылдың қаңтарында Кирни драгундарынан, Стоктон теңізшілері мен матростарынан және Фремонттың Калифорния батальонының екі ротасынан құралған 600-ға жуық сарбаз Рио-Сан-Габриэль шайқасында және Ла-Меса шайқасында жеңіске жетіп, 10 қаңтарда Лос-Анджелестің бақылауын қайта алды. Калифорниядағы калифорниялық күштер 13 қаңтарда полковник Джон С. Фремонт пен оның Калифорния батальонына капитуляциялады. Кахуэнга келісімі сол күні Альта-Калифорниядағы Мексика-Америка соғысын аяқтады. Кирни мен Стоктон Фремонт ұсынған либералды шарттарды қабылдауға келісті, бірақ Андрес Пико АҚШ күштерімен шайқаспайтынына берген бұрынғы салтанатты уәдесін бұзды. Армиядағы жоғары шенді офицер ретінде және президент Полк бұйрығымен Кирни жаулық әрекеттер аяқталғаннан кейін Калифорнияға қолбасшылықты алды, тіпті Калифорния бастапқыда коммодор Стоктонның Тынық мұхиты эскадрильясының күштерімен АҚШ бақылауына алынған болатын. Бұл Стоктонмен өкінішті бәсекелестікті бастады, оның шені бүгінгі күні контр-адмиралға (кіші жартысы) тең болды. Стоктон мен Кирнидің шені бірдей болды (бір жұлдыз), өкінішке орай, Соғыс министрлігі кімнің басшылық ететінін анықтау үшін ережелерді әзірлемеген. Стоктон капитуляция шартын пайдаланып, Фремонтты Калифорнияның әскери губернаторы етіп тағайындады. 1846 жылдың шілдесінде Нью-Йорк штатының полковнигі Джонатан Д. Стивенсоннан әрқайсысы 77 сарбаздан тұратын 10 ротадан тұратын ерікті полк құрып, Калифорнияға баруды және Калифорнияда қалуды сұрады. Олар Нью-Йорк еріктілерінің 1-ші полкі деп аталды және Калифорния кампаниясында және Тынық мұхиты жағалауы кампаниясында шайқасты. 1846 жылдың тамызы мен қыркүйегінде полк Калифорнияға сапарға дайындалды. Үш жеке сауда кемесі - Томас Х. Перкинс, Лу Чоу және Сьюзан Дрю жалданып, шлюп Преблге конвойды қарауды тапсырды. 26 қыркүйекте төрт кеме Нью-Йорктен Калифорнияға қарай жолға шықты. Әр түрлі себептермен қалған 50 сарбаз 1846 жылдың 13 қарашасында USS Brutus кішкентай кемесімен кемеге отырды. 1847 жылдың 20 қаңтарында «Сьюзан Дрю» және «Лу Чоу» Чилидің Вальпараисо портына жетті, содан кейін жаңа су, азық-түлік және отын алғаннан кейін 23 қаңтарда қайта жолға шықты. «Перкинс» Сан-Францискоға дейін тоқтамай, 1847 жылдың 6 наурызында портына жетті. «Сьюзан Дрю» 20 наурызда, ал «Лу Чоу» Нью-Йорктен шыққаннан кейін 183 күн өткен соң 16 наурызда келді. «Брутус» соңғысы 17 сәуірде келді. Сапардағы дезертирлер мен қаза болғандардан кейін төрт кеме Калифорнияға 648 сарбаз жеткізді. Компаниялар сол кезде Сан-Францискодан Мексиканың Ла-Пас қаласына дейін Жоғарғы (Альта) және Төменгі (Баха) Калифорнияға таратылды. Бұл Кирниге армиядағы жоғары шенді офицер ретінде Калифорнияға қолбасшылық етуге мүмкіндік берді. Сарбаздар іс жүзінде Тынық мұхиты эскадрильясының жағалаудағы әскери және гарнизондық міндеттерін, Калифорния батальоны мен Мормон батальонының гарнизондық міндеттерін, сондай-ақ Баха Калифорниядағы кейбір міндеттерді өздеріне алды. Осы күштердің барлығымен Кирни қолбасшылықты өз қолына алды, өзінің аумақтық әскери губернаторын тағайындады және Фремонтты отставкаға жіберіп, онымен бірге Канзас штатының Форт-Ливенуортқа қайтуға бұйрық берді. Кирни мен Фремонт Калифорния жолымен шығысқа қайтып келе жатқанда, Мормон батальонының қайта тіркелген кейбір мүшелерімен бірге Сиерра-Невада тауларынан өтетін жолда Доннер тобының қалдықтарын тауып жерледі. Форт-Ливенуортқа келгеннен кейін Фремонт казармаға қамалып, бағынсыздық пен бұйрыққа қасақана мойын бұрмағаны үшін сотқа шақырылды. Сот Фремонтты кінәлі деп тапты және оны қызметтен шығаруға бұйрық берді, бірақ президент Джеймс К. Полк Фремонттің мансабындағы қызметтерін ескере отырып, үкімін жеңілдетті. Фремонт наразылық білдіріп, қызметтен кетіп, Калифорнияда қоныстанды. 1847 жылы Фремонт Йосемитиге жақын Сиерра-Невада тауларының етегінде орналасқан Лас-Марипосас ранчосын сатып алды, ол алтынға бай екенін дәлелдеді. Кейін Фремонт Калифорниядан АҚШ Сенатының алғашқы сенаторларының бірі болып сайланды және 1856 жылы жаңа Республикалық партияның алғашқы президенттік үміткері болды.

Kearny, per orders from President Polk, set out to "conquer and take possession of California" on September 25, 1846, with a force of 300 men. En route he encountered Kit Carson, a scout of John C. Frémont's California Battalion, carrying messages back to Washington, D. C., on the status of hostilities in California. Kearny learned that California was, at the time of Carson's last information, under American control of the marines and bluejacket sailors of Commodore Robert F. Stockton of the U. S. Navy's Pacific Squadron and Frémont's California Battalion. Kearny asked Carson to guide him back to California while he sent Carson's messages east with a different courier. Kearny sent 200 dragoons back to Santa Fe believing that California was secure. After traveling almost 2000 mile (3219 km) his weary 100 dragoons and most of his nearly worn out mounts were replaced by untrained mules purchased from a mule herder's herd being driven to Santa Fe from California. On a trip across the Colorado Desert to San Diego Kearny encountered marine Major Archibald H. Gillespie and about 30 men with news of an ongoing Californio revolt in Los Angeles. On a wet December 6, 1846 day Kearny's forces encountered Andrés Pico (Californio Governor Pio Pico's brother) and a force of about 150 Californio Lancers. With most of his men mounted on weary untrained mules, his command executed an uncoordinated attack of Pico's force. They found most of their powder wet and pistols and carbines would not fire. They soon found their mules and cavalry sabers were poor defense against Californio Lancers mounted on well trained horses. Kearny's column, along with the small force of Marines and volunteer militia, suffered defeat. About 18 men of Kearny's force were killed; retreating to a hill top to dry their powder and treat their wounded, they were surrounded by Andre Pico's forces. Kearny was slightly wounded in this encounter, the Battle of San Pasqual. Kit Carson got through Pico's men and returned to San Diego. Commodore Stockton sent a combined force of U. S. Marine and U. S. Navy bluejacket sailors under Capt. Archibald H. Gillespie (USMC), and Lieutenant Edward F. Beale (USN), to relieve Kearny's column. The U. S. forces quickly drove out the Californios. In January 1847 a combined force of about 600 men consisting of Kearny's dragoons, Stockton's marines and sailors, and two companies of Frémont's California Battalion won the Battle of Rio San Gabriel and the Battle of La Mesa and retook control of Los Angeles on January 10, 1847. The Californio forces in California capitulated on January 13 to Lt. Col. John C. Frémont and his California Battalion. The Treaty of Cahuenga ended the fighting of the Mexican–American War in Alta California on that date. Kearny and Stockton decided to accept the liberal terms offered by Frémont to terminate hostilities, despite Andrés Pico's breaking his earlier, solemn pledge that he would not fight U. S. forces. As the ranking Army officer, and per orders from President Polk, Kearny claimed command of California at the end of hostilities despite the fact that California was initially brought under U. S. control by Commodore Stockton's, Pacific Squadron's forces. This began an unfortunate rivalry with Stockton, whose rank was equivalent to a rear admiral (lower half) today. Stockton and Kearny had the same equivalent rank (one star) and unfortunately, the War Department had not worked out a protocol for who would be in charge. Stockton seized on the treaty of capitulation and appointed Frémont military governor of California. In July 1846, Col. Jonathan D. Stevenson of New York was asked to raise a volunteer regiment of 10 companies of 77 men each to go to California with the understanding that they would muster out and stay in California. They were designated the 1st Regiment of New York Volunteers and fought in the California Campaign and the Pacific Coast Campaign. In August 1846 and September the regiment trained and prepared for the trip to California. Three private merchant ships, Thomas H Perkins, Loo Choo and Susan Drew, were chartered, and the sloop Preble was assigned convoy detail. On 26 September the four ships left New York for California. Fifty men who had been left behind for various reasons sailed on November 13, 1846, on the small storeship USS Brutus. The Susan Drew and Loo Choo reached Valparaíso, Chile by January 20, 1847, and after getting fresh supplies, water and wood were on their way again by January 23. The Perkins did not stop until San Francisco, reaching port on March 6, 1847. The Susan Drew arrived on March 20 and the Loo Choo arrived on March 16, 183 days after leaving New York. The Brutus finally arrived on April 17. After desertions and deaths in transit the four ships brought 648 men to California. The companies were then deployed throughout Upper (Alta) and Lower (Baja) California from San Francisco to La Paz, Mexico. These troops finally allowed Kearny to assume command of California as ranking Army officer. The troops essentially took over all of the Pacific Squadron's on shore military and garrison duties and the California Battalion and Mormon Battalion's garrison duties as well as some Baja California duties. With all these reinforcements in hand Kearny assumed command, appointed his own territorial military governor and ordered Frémont to resign and accompany him back to Fort Leavenworth, Kansas. On Kearny and Frémont's trip back east on the California Trail, accompanied by some members of the Mormon Battalion who had re enlisted, they found and buried some of the Donner Party's remains on their trip over the Sierra Nevadas. Once at Fort Leavenworth, Frémont was restricted to barracks and ordered court martialed for insubordination and willfully disregarding an order. A court martial convicted Frémont and ordered that he receive a dishonorable discharge, but President James K. Polk quickly commuted Frémont's sentence due to services he had rendered over his career. Frémont resigned his commission in disgust and settled in California. In 1847 Frémont purchased the Rancho Las Mariposas, a large land grant in the foothills of the Sierra Nevada mountains near Yosemite, which proved to be rich in gold. Frémont was later elected one of the first U. S. senators from California and was the first presidential candidate of the new Republican Party in 1856.

Губернаторлық қызмет және соңғы жылдары

Керни 31 мамырға дейін Калифорнияның әскери губернаторы болып қалды, содан кейін Калифорния жолымен Вашингтонға аттанып, батыр ретінде күшті қарсылықпен қарсы алынды. Ол Веракрус, кейіннен Мехико қаласының губернаторы болып тағайындалды. 1848 жылдың қыркүйегінде Фремонттың қайын атасы, сенатор Томас Харт Бентонның қызу қарсылығына қарамастан, ол генерал-майор шеніне көтерілді. Веракруста сары қызыл ауруға шалдыққаннан кейін Керни Сент-Луиске қайта оралуға мәжбүр болды. Ол 1848 жылдың 31 қазанында 54 жасында сол жерде қайтыс болды. Қазір Сент-Луистегі Ұлттық тарихи ескерткіш саналатын Беллефонтейн зиратына жерленді.