Кіріспе

Польшаның Лодзь воеводшасындағы қала. Кутно – Польшаның орталық бөлігінде орналасқан, 42 704 тұрғыны бар қала (2021). Шілде және тамыз айлары ең ыстық айлар, орташа температурасы ал эми желтоқсан мен қаңтар айлары ең суық, орташа температурасы және ең төменгі температурасы бар. Шілдеде орташа жауын-шашын мөлшері 73 мм, ал қаңтарда – 30 мм.

Ерте тарих

Қаланың пайда болуы 12 ғасырда болған болуы мүмкін деген белгілер бар. Оның алғашқы айғағы 1161 жылы Ленчицадағы коллегиялық шіркеудің қадірленуіне орай жарияланған Ленчица препозитурасына қатысты құжатта табылды. Жергілікті халық әңгімелеріне сәйкес, қала мен приход 1250 жылы пайда болған, бірақ оны растайтын ресми құжаттар жоқ. Қаланың 12-14 ғасырлар аралығында мекендеген болуы ықтимал; оның аты алғаш рет 1301 жылғы құжатта кездеседі. Бұл құжатты Лешек, Пржемысл және Куявия герцогы Казимир оның ұлы Зеймислав үшін үш имениеден келген сарай қызметкерлерінің және Влоцлавекте өткен жиынға келген басқа да адамдардың куәлігінде жариялады. Кутноға қатысты мәліметтерде Кутно шіркеуінің ректоры Михаилдың куәгерлер тізімінде болуы айтылады. 1386 жылы Мазовия герцогы Сиемовит IV Анджей де Кутноға Кутно және Сиецехов ауылдарын барлық салықтар мен міндеттемелерден босату құқығын берді, бірақ әрбір егін жиналымынан екі монета (грош) алынып қалды. Провинциялық соттардың құзыреті герцогқа берілді. 1386 жылы Кутно ауылына сауда және қала құқықтары берілді, ал 46 жылдан кейін, 1432 жылы – қалалық жарғы берілді. Кутноның қала ретінде алғашқы жазбалары 1444 жылы пайда болды. Кутно тарихи тұрғыдан роза жәрмеңкесімен әйгілі болды, ол 1989 жылдан кейін Роза фестивалі деп атала бастады.

15001938 жыл

1 шілде 1504 жыл: Кутнолық Миколай Санкт-Вавржинец жәрмеңкесін өткізу құқығын алды, бұл қала саудасының дамуын жақсартты. 1701 жылы Куценскийлер отбасы Кутноны Анна Замойскаға берді. Замойскийлер отбасы ұзақ уақыт бойы мүлік үшін күресті. Қала қарызға батты, бірақ Анджей Иероним Замойский Кутноның иесі болған кезде жағдай жақсарды. Сол кезде Кутно гүлденген, дамыған қала болды. XVIII ғасырда Варшаваны Познань және Дрезденмен байланыстыратын жол қала арқылы өтті, және Польша королі Август III осы жолмен жиі саяхаттады. Польша королі Август III Пошта сарайын салуға бұйырғаннан кейін қаланың мәртебесі артты, содан кейін Саксон сарайы салынды. Ол 1750 және 1753 жылдар аралығында Дрезденнен Варшаваға дейінгі патшалық жол салынғаннан кейін салынды. Сарай Джон М. Уолтердің жобалары бойынша сәнді интерьермен безендірілді. 1753 жылы Кутно толығымен өртенді, нәтижесінде қала мұрағаттары және жер беріліс құжаты жоғалып кетті. Өрттен кейін патшаның кеңесшісі Анджей Замойский басқа жер беріліс құжатын алу үшін Кутнодан кетіп қалды, бірақ 1774 жылы көптеген әскерлердің өтуіне және сарбаздардың бейжай қатынасына байланысты қала тағы да өртке ұшырады. 1775 жылы Анджей Замойский Кутноны Станислав Костка Гадомскиге – Ленчица провинциясының губернаторына сатты. Оның басқаруында Кутно Польшаның орталық бөлігіндегі ең ірі елді мекендердің біріне айналды. Польшаның екінші бөлінісі 1793 жылы болды. Кутно толығымен пруссиялық билікке көшті және жаңа құрылған Оңтүстік Пруссия провинциясының бір бөлігі болды. Барлық Кутно провинциясы Ленчица департаментінің құрамына кірді, содан кейін үшінші бөліністен кейін Варшава департаментінің құрамына кірді. 1807 жылдың 4 қаңтарында Наполеон Бонапарт Кутно арқылы өтті. 1807 жылы Тильзит шарты бойынша Кутно Варшава герцогтігінің құрамына енді. 1808 жылы, Наполеон әскері салған өрт салдарынан 180 үй өртенді. 1809 жылы Кутноға Ян Генрих Дабровский келді. 1815 жылдан кейін аймақ Польшаның Конгресс Корольдігіне қосылды. 1826 жылы қаланың жоспарлы қайта құрылуына байланысты алғашқы қала картасы жарияланды. 1826 жылы Фредерик Шопен қала арқылы саяхаттады. 1840 жылы шіркеу салынды, кейіннен ол Бзура өзенінің шайқасы мұражайына айналды. Жаңа ренессанс стилінде салынған және ротонда пішіндес, күмбезбен жабылған, ол Wiosny Ludów паркінің бөлігі болып табылады. Бұрын ол Рзаткавский және Мньевский отбасыларына арналған кесене ретінде пайдаланылды. Тағы бір өрт Кролевская көшесіндегі үйлердің көп бөлігін жойды. Қазіргі Crocantino және MDM ғимараттары ғана сақталды. 1844 жылы Кутнодағы алғашқы аурухана ашылды, оған Кутноның бұрынғы иесі Феликс Мньевский демеушілік етті. 1845 жылы классицизм стилінде қала әкімдігі салынды. Маршал Пилсудский алаңында орналасқан ғимарат қазіргі уақытта Өңірлік музей ретінде қызмет етеді, онда Кутно тарихынан естеліктер мен құжаттарды көруге болады. 1862 жылы Варшава – Бидгощ темір жолы ашылды, бұл Кутноны маңызды темір жол торабына және сауда-өнеркәсіп орталығына айналдырды. Қаңтар көтерілісіне дейін және оның кезінде Кутно Гостинин провинциясының басшысының ордасы болды. Қаңтар көтерілісі кезінде 1863 жылдың 1-2 шілдесі мен 8 тамызында Кутнода поляк көтерілісшілері мен орыс әскерлері арасында қақтығыстар болды. 1867 жылы Кутно ауданы құрылды. Бұл жағдай Бірінші дүниежүзілік соғыс басталғанға дейін сақталды. 1886 жылы бұрынғы готикалық шіркеудің орнында Сент-Лоуренс шіркеуі (Константин Войцеховскийдің нео-готика стилінде жобалаған) салынды. 1904 жылдың 5 қаңтарында поляк жазушысы, Нобель сыйлығының лауреаты Генрик Сиенкевич қалалық театрға келді, ол сол кезде Өрт сөндіру бригадасының орналасқан жері болды. Оның лекциясынан түскен ақша Кутноның кедей балаларына берілді. Оның сөйлегенінен кейін, тек ер адамдарға ғана рұқсат етілген би өтті, ал әйелдер терезелерден ғана бақылай алды. 1880 жылы Кутнода танымал еврей жазушысы (Польша еврейлері) Салом Аш дүниеге келді. "Миастечко" ("Қала") атты әңгімелер жинағында ол осы қаладан шыққан еврейлердің жағдайын сипаттады. Екі жылда бір рет қалада Салом Аш фестивалі өткізіледі, оның ішінде оның шығармаларына арналған әдеби байқау ұйымдастырылады. XIX ғасырда Кутно үлкен еврей қауымының орталығы болды. 1900 жылы онда 10 356 яһуди тұрды. 1914 жылдың 15-16 қазанында орыс және неміс әскерлері арасында Кутно шайқасы болды. Орыстар шайқаста жеңіліп, Кутноны жоғалтқаннан кейін немістер Варшаваға тікелей жол ашты. 1915 жылы жергілікті шіркеудің діни қызметкері Франциск Пруски атылған. Бұл оқиғаны еске алу үшін Иоанн Баптист шіркеуіне тақта орнатылды. Кутно тұрғындарының көптегені Польша-Совет соғысына қатысты. Олар Сібір дивизиясында да шайқасты. Соғыстан кейін жүзден астам 15 жастағы ұлдар Армия Кеніш Корпусына, қазіргі таушы-әскерлерге қатысты. 1919 жылдың сәуірінен 1921 жылдың қаңтарына дейін болашақ Франция президенті Шарль де Голль генерал Луи Фоури басқаратын француз әскери миссиясының инструкторы ретінде Кутнода болды. 1938 жылдың 5 наурызында Кутно қалалық гербін алды, онда сары фонға екі шабуылдап келе жатқан қабан және жасыл қамыстың суы бейнеленген.

Екінші дүниежүзілік соғыс

Бзура өзенінің шайқасы 1939 жылдың 9-12 қыркүйегінде Германияның Польшаға басып кіруі барысында болды, осы шабуыл Екінші дүниежүзілік соғыстың бастауы болған еді. 9 қыркүйекте генерал Эдмунд Кнолл Ковнацкий басқарған Познань армиясының (Армия Познань) операциялық тобы генерал Йоханнес Бласковиц басқарған неміс 8-ші армиясына шабуыл жасады. 11 қыркүйекте Польшаның Поморье армиясы поляк әскерлерін күшейтті. Бастапқыда поляктардың шабуылы сәтті болды, бірақ 12 қыркүйекте немістер күштерін арттырып, қарсы шабуылға көшті. Генерал Тадеуш Кутржеба Кноллға Бзура өзенінен арғы жаққа шегінуге бұйрық берді. Кутно шайқас аймағынан тыс қалды. Польша армиясының толық жеңіліске ұшырауына қарамастан, Бзура өзенінің шайқасы немістерді стратегияларын өзгертуге және қайта топтасуға мәжбүр етті, сондай-ақ Варшаваның капитуляциясын кейінге ықтырды. 16 қыркүйекте 1939 жылы неміс Вермахты Кутноға кіріп, пойыз бен теміржол стансасын, сондай-ақ ауданның үйлерін бомбалады. Қазіргі Кохановский және Мая көшелерінің қиылысында неміс диверсанты теміржол стансасын бомбалау үшін нысана белгіледі. Аймақ тікелей Германияға қосылды және әкімшілік тұрғыдан Үшінші Рейхтің Рейхсгау Вартланд құрамына кірді, Кутно округіне (kreis) қарады. 1939 жылдың желтоқсанында нацистік Германияның нәсілдік және этникалық саясатына сәйкес, қала тұрғындарын толығымен неміс ету мақсатындағы қуғын-сүргін басталды. Адамдар таңертең ерте үйлерін тастап, бір сағаттың алдында хабарланып, тек аз мүлік пен ақшасын ғана ала алды. Көбінесе бұл зорлық-зомбылықпен жүзеге асырылды. Адамдар жүк көліктерімен, содан кейін жабық вагондармен тасымалданды. Сапарға сегіз күнге дейін уақыт кетіп, жағдайлар өте қиын болды. 1940 жылдың ақпанында Гостинин маңында неміс полициясы жасаған жаппай қырғынның құрбандарының арасында поляктар да болды (поляктарға қарсы нацистік қылмыстар туралы қараңыз). 1940 жылдың 14 сәуірінде АБ акциясы барысында Кутно ауданының көптеген поляк мұғалімдері тұтқындалды. Тек аздаған адамдар ғана аман қалды, олар үйлерін ертерек тастап кеткен немесе ескертілген. 1940 жылдың сәуір-мамырында Катынь трагедиясында кемінде 173 поляк кеңестік лагерьлерде өлтірілді немесе қайтыс болды. Кейін немістер 1940 жылдың 15 маусымында Кутнода гетто құрды. Бұрынғы қант зауытының ("Хортензия" немесе "Констанция" әртүрлі дереккөздерде) аумағы тікенді сыммен қоршалды. Бірінші күні поляктарға үйлерінен шығуға тыйым салынды, ал еврейлер барлық мүлкін жинап, зауытқа баруға мәжбүр болды. Неміс әскері мен СС офицерлері көшеде тұрған еврейлерді ұрып-сапалады. Сегіз мың адам зауыт аумағына, бес ғимаратқа көшірілді. Бірінші күні тығыздықтан және медициналық көмек болмауынан бірнеше адам көз жұмды. Олардың тамағы тек картоп пен нан ғана болды. Қосымша азық-түлік бағасы өте жоғары болды. Мысалы, геттода картоптың бір килограмы 40 пфенниг, ал қаланың қалған бөлігінде 5 пфенниг тұрды. Бірақ нағыз қорқыныш қыс айларында басталды, отын жетіспегендіктен еврейлер жиһаздарды немесе жабық конструкцияларды өртеп жіберуге мәжбүр болды. Келесі жылы, 1941 жылы, көшірілген адамдардың көптігі мен көлік қиындықтарына байланысты Пшемыслова көшесіндегі 7-ші үйde концентрациялық лагерь құрылды. Лагерьдегі жағдайлардың нашарлығынан күніне шамамен 10 адам дизентериядан қайтыс болды. 1941 жылдың 9 маусымында қазіргі Вольносци алаңында үш поляк – Каликст Перковский, Вильгельм Чернецкий және Пётр Санда Варшаваға азық-түлік контрабандасы жасағаны үшін жаза ретінде атылды. Олардың өлімі сабақ болғандықтан, оқиғаға жергілікті тұрғындардың қатысуы міндетті болды, тіпті өлтірілгендердің отбасылары да болды. 1942 жылдың 19 наурызында гетто жабылды. Барлық еврейлер әліпбилік тәртіппен Колога, содан кейін Хелмно жойғын лагеріне депортацияланды. Кутноның 6000 еврей тұрғыны сонда өлтірілді, ал гетто әкімшілері болған егде жастағы адамдар Кутноның өзінде өлтірілді. Сонымен қатар, 1942 жылдың қаңтарынан 1945 жылдың қаңтарына дейін аймақта мәжбүрлі еңбек лагері жұмыс істеді. 1943 жылы 31 поляк қарсыласы немістер тарапынан Дрезденде сотталып, 24-і өлім жазасына кесілді. 1945 жылдың 19 қаңтарында Қызыл Армия Кутноға кіріп, неміс оккупациясын аяқтады, қала Польшаға қайта оралды, бірақ советтік коммунистік режим орнатылды, ол 1980 жылдардың соңында коммунизм құлағанға дейін билікте болды.

1945-1989 жылдар

Мәдениет мекемелері бостандыққа қол жеткізгеннен кейінгі алғашқы жылдары қызметін қайта бастады. Алдымен, 1939 жылға дейін болған лауазымдар қайта ашылды. 1945 жылдың маусымында Кутно аудандық қоғамдық кітапханасы ашылды. Халықтың қайырымдылықтары және соғыс жылдары сақталған кітаптардың қайтарылуының арқасында кітапхана қоры тез өсті. Қоғамдық кітапхана мәдениетті кеңейтудегі маңызды рөлін атқарып келеді және қазір де атқарып келеді. Дамыған теміржол және автомобиль жолдарының арқасында Кутно инвесторлар үшін тартымды болды. Кутнодағы көптеген өнеркәсіп салаларының ішінде ең маңыздысы – электроника өнеркәсібі. 1957 жылы «Miflex» радиокомпоненттер компаниясы ашылды, ол ақырында үш мыңнан астам адамды жұмысқа алды. Компания конденсаторлар мен кедергіге қарсы сүзгілердің маңызды дистрибьюторы болып табылады. Маршал Пилсудский алаңында поляк-кеңес туыстығы ескерткіші орнатылды, онда Қызыл Армия сарбазы мен Польша Халық Армиясы сарбазы қолдасып тұрған бейнесі сомдалған. Ескерткіш салынғаннан кейін жергілікті орта мектеп оқушыларының вандализм жасауы және оны бояумен бүлдіруі сияқты жағдайлар болды. Олар «Қанды Жыртқыш» («Krwawy Jastrząb») деп аталатын топқа мүше болды. 1968 жылы хореограф, менеджер және Кутно Мәдениет үйінің директоры Казимеж Йозвиак «Кутно жерінің ән және би ансамблін» («Zespół Pieśni i Tańca Ziemi Kutnowskiej») құрды. 1971 жылы Маршал Пилсудский алаңындағы бұрынғы қала әкімдігі Кутно аймақтық мұражайы қайта ашылды. 1975 жылы қала Плоцк воеводтығына қосылды және келесі 23 жыл бойы осы құрамда болды. Жыл сайын, 1975 жылдың қыркүйегінен бастап, Кутно Мәдениет үйінде Кутно Роза фестивалі өтеді, ол Кутнодағы мәдени шаралардың маңызды орталығы болып табылады.

Қутно агроөнеркәсіптік паркі (KAIP)

1970-ші жылдардағы шешімдердің нәтижесінде өнеркәсіптік инвестициялар Кутно Скленчкидің шығыс бөлігінде, қазіргі Кутно агроөнеркәсіптік паркіне орналаса бастады. Шешуші фактор – A2 тас жолына және E20 темір жолымен байланысты қосым жолдар жүйесіне қолжетімділік болды. KAIP 1996 жылы Ұлттық азық-түлік өңдеу және тарату орталығының құрылысы барысында құрыла бастады. Құрылысқа Урбан институты мен АҚШ-тың Халықаралық даму агенттігі жетекшілік етті және 1998 жылы пайдалануға берілді. KAIP 370 гектар жерге салынған, қазір оның аумағында 60-тан астам жергілікті және шетелдік капиталға жататын кәсіпорын жұмыс істейді. Мұнда шамамен 6000 адам жұмыспен қамтылған. Азық-түлік өнеркәсібі, қаптама, пластик өңдеу, ауыл шаруашылығы техникасын жасау және фармацевтика салалары басымдыққа ие. Лодзь арнайы экономикалық аймағының құрамына 111 гектар жер бөлінді.

Лодзь арнайы экономикалық аймағының Кутно қосалқы аймағы

2000 жылы қалалық кеңес Кутно агроөнеркәсіптік паркінде Лодзь арнайы экономикалық аймағын құрды. Оның бастапқы ауданы 23 гектарды құрады және төрт аймақтан тұрды: Одлевницкая көшесі (4,24 га), Склячковская көшесі (6,48 га), Сталова I және II (7,87 га және 4,49 га). Келесі жылдары қосалқы аймақ кеңейтілді: 2002, 2005, 2007 жылы екі рет және 2010 жылы. 2010 жылдың қаңтар айының соңындағы мәліметтер бойынша, Кутно қосалқы аймағының жалпы ауданы 111 гектарға жетті. Соңғы 10 жылда тек Кутно қосалқы аймағында жұмыс істейтін компаниялардың капиталдық инвестициялары 1 миллиард PLN-нан асты.

Қалалық саябақтар

Wiosny Ludów Park – Кутнодағы ең көне және бір мезгілде ең үлкен саябақ (ауданы 17,1 га). Бұл бір кезде Гералты сарайының жанындағы сарай бағы болған және 1775 жылдан 1791 жылға дейін салынған. Саябақ екі бөлікке бөлінген: біріншісі – француз бағының пішініне ұқсас симметриялық бақ, екіншісі – 1826-1840 жылдар аралығында құрылған ағылшын пейзаждық бағы. Саябақтың батыс жағында Мниевскийлер отбасының есіне арналған шағын шіркеу орналасқан (19 ғасырдан бастап Кутноның иелері). Ромуальд Трагутт қалалық паркі – қаланың орталық бөлігінде 4,2 га аумақта орналасқан. Бірінші дүниежүзілік соғыстан кейін Польшаның 20 жылдық тәуелсіздігінің құрметіне демалу үшін құрылған. Саябақ әртүрлі биіктіктегі жерде орналасқан, бұл оған ең төменгі бөлігіндегі көлмен бірге қызықты ландшафттық композиция сыйлайды. Алғашқыда бұл қарапайым өнеркәсіптік тоған болған, бірақ қазір демалысқа арналған жер ретінде пайдаланылады. Кутнодағы көптеген мәдени шаралар осы жерде өтеді. Мұнда Стефан Жеромский атындағы қоғамдық кітапхана мен Кутно мәдениет үйі орналасқан. Очния өзені жағасындағы қалалық парк – Кутнодағы ең жаңа саябақ. Жер жұмыстары 2003 жылы аяқталды. Саябақтың ағаштардың аз болуы оған заманауи көрініс береді. Жақын жердегі футбол және баскетбол алаңдары спортпен айналысуға мүмкіндік жасайды.

Оқиғалар

"Роза фестивалі" – Кутно мәдениет үйі ұйымдастырған мәдени шара. Ол алғаш рет 1975 жылғы 20-21 қыркүйекте Кутно гүлдер жәрмеңкесі ретінде өткізілді. Бұл шараның негізгі бөлігі – түрлі кутнолық өсірушілердің розаларының көрмесі, музыкалық топтардың (көбінесе халықтық ансамбльдердің) өнер көрсетулері, жергілікті суретшілердің көрмесі және сауда орындары. 1990 жылдан бастап фестивальдің атауы және тақырыбы "Роза фестивалі" (Święto Róży) деп өзгертілді. Розалар көрмесіне көркемдік және декорациялық композициялар қосылды. "Кутно станциясы" – Кутно ауданының әкімі Жереми Прибораның құрметіне арналған бүкіл елдік әндер байқауы. Алғаш рет 2005 жылы өтті. "Сәлом Аяз" фестивалі – екі жылда бір рет өткізілетін жалпыұлттық конкурс. Фестиваль бағдарламасына еврей музыкасы, фотокөрмелер және кино көрсетулер де кіреді.

Спорт

Кутно – Еуропалық кіші лига бейсболының орталығы. 1984 жылы Кутнода тұратын кубалық Хуан Эчеваррия Мотола жастар топтарына бейсбол үйретуді бастады. Осылайша, "Стал Кутно" клубының бейсбол секциясы құрылды. Бұл Еуропадағы ең ірі жастар бейсболы орталығы. Бейсболдан Еуропа чемпионаты әртүрлі жас санаттары бойынша жыл сайын өткізіледі. Кешенде Эдвард Пишка және Стен Мусиал есімдерімен аталатын екі жарықтандырылған стадион бар, олардың сыйымдылығы шамамен екі мың көрерменге жетеді. Сондай-ақ, кешенде үш жаттығу алаңы және 200-ден астам ойыншыға арналған жатақхана да бар. Кутно қаласының спорт клубы стадионы Тадеуш Костюшко көшесінде орналасқан және Генрих Рейманның есімімен аталады.

Халықаралық ынтымақтастық

Kutno Еуропаның түрлі қалалары мен аймақтарымен ынтымақтасады. Мысалы, Израильдегі Бат-Ям қаласымен (Шалом Аш фестивалі екі қаланы байланыстырады). Кутно аймағының коммуналық бірлестігі арқасында қала Англияның Нортумберленд графтығымен байланыс орнатып тұрады.

Көлік

Кутно Орталық Еуропадағы маңызды көлік торабы болып табылады. Қала арқылы екі негізгі жол өтеді: №92 (бұрынғы №2) жолы, Miedzichowo (Nowy Tomyśl қаласының жанында) мен Łowicz және Варшаваны байланыстыратын; және №60 жолы, Кутноны Пłock және Остров Мазовецкамен байланыстыратын, сонымен қатар Балтық елдерінен Германияға жүк тасымалын жүзеге асыратын транзиттік дәліз. Қала арқылы өтетін екі жол да айналып өтеді, бұл ел ішіндегі көлік тасымалын жеңілдетіп, қаладағы трафикті азайтуға көмектеседі. Кутнодан он төрт шақырым қашықтықта Кросневице орналасқан. Осы жерде №91 және №92 жолдарының торабы орналасқан. Елді мекендерді байланыстыратын жолдармен қатар, Кутно арқылы Łódź және басқа да жақын қалаларды байланыстыратын облыстық және аудандық жолдар жүйесі де өтеді. 2012 жылдың қараша айында пайдалануға берілген A1 автожолы қаланың көлік саласындағы маңыздылығын едәуір арттырды. Кутноға A1 автожолынан екі шығу бар (Кутно Солтүстік, қаладан және Кутно Шығыс, қаладан).

Теміржол

Кутно қаласын Кутно теміржол станциясы қамтамасыз етеді. Кутно 19 ғасырдан бері Польшадағы маңызды теміржол торабы болып табылады. Теміржол ең көп дамыған кезеңі 1920-1930 жылдарға келеді. Кутнодағы теміржол тарихы 1861 жылдан басталады. Теміржолдың қарқынды дамуы соғыстар аралық кезеңде басталды. 1922-1926 жылдар аралығында Кутноны Познаньмен байланыстыратын жол (соның нәтижесінде Варшава – Познань теміржолы құрылысы аяқталды) және Лодзь мен Плоцк арасындағы байланыс аяқталды. Соғыстан кейінгі кезеңде қазіргі платформа және жер асты жолы салынды. Қазір Кутнодан Польшаның көптеген ірі қалаларына (Варшава, Лодзь, Бидгощ, Щецин, Познань, Вроцлав, Катовице, Краков, Люблин) және түрлі туристік орталықтарға (Колобжег, Криница-Здруй, Хель, Закопане) пойызбен саяхаттауға болады.

Аңыздар

Көпке таралған аңыз бойынша, Кутно қаласын 997 жылы епископ Войцехтің бауырымен бірге Богемиядан Польшаға қашқан Кутна-Гора графы Пётр құрған деседі. Кутно қаласы – отбасылық мұралық иелік ретінде пайда болған. Я. Лавскийдің “Liber beneficiorum” еңбегін жариялаған Ж. Лукавски 478-бетке мынадай түсіндірме қосты: “Пётр Кутнолық 997 жылы Польшаға келгенде, Богемиядағы үйінің есігін еске алу үшін Кутноны құрды. Осымен бірге, қауымдық шіркеу де салынды. Пётрдың әулеті өздерін Кутно графтары деп атаған, кейін Куценский атымен танылды”. Дегенмен, бұл әңгіме сенімді деп есептелмейді және көптеген тарихшылар оны күмәнді тегіне байланысты мойындамайды. Ол 18-ғасырғы аңыз немесе кейбір “ақсүйек” отбасылардың тегін әдемілеу үшін жасалған әңгіме болуы мүмкін. Польша Корольдігінің географиялық сөздігі, көбінесе “Kąty” деп аталады, Кутноның бастапқыда “Kątno” деп аталғанын жорамалдайды. Бұл аңыздың пайда болуы Кутно мен Кутна-Гора аттарының ұқсастығынан туындаған болуы мүмкін. Кутна-Гора туралы алғашқы жазбалар 1289 жылға дейін жетеді, ал Кутно туралы алғашқы мәліметтер 1301 жылға дейін белгілі болмаған. Сонымен қатар, 10-ғасырда поляктар қалалар салған жоқ, олардың орнына 13-ғасырда өзгертілген бекіністер болды. Граф атағы Богемияда 1627 жылдан бері қолданылып келеді.