«Blue» Gene Tyranny (1945-2020) – американдық авангард композиторы, пианист. Өмірі, шығармашылығы, Iggy and the Stooges тобымен байланысы туралы ақпарат.
Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Американдық музыкант (1945–2020)
American musician (1945–2020)
Роберт Нейтан Шефф (1 қаңтар 1945 – 12 желтоқсан 2020), кәсіби тұрғыда "Blue" Gene Tyranny деп танылған, американдық авангард композиторы және пианист болған. Стив Смит Нью-Йорк Таймс газетіндегі Тиранияның некрологында: "Оның есімді қалдырған псевдонимі, Игги мен Стоуджтер тобымен қысқа ғана уақыт бірге жұмыс істеген кезінде туған, ішінара оның асырап алған анасы Жанның ортаңғы атынан алынған", - деп жазды. "Ол сондай-ақ өзі "гендердің тираниясы" деп атаған нәрсеге сілтеме жасады, - деді ол "Жалпы дерек үшін: "Көк гендер тираниясы" туралы әңгімелер" атты деректі фильмінде. - Бұл "күшті эмоцияларға тәнді беріп кетуге" бейімділік".
Robert Nathan Sheff (January 1, 1945 – December 12, 2020), known professionally as "Blue" Gene Tyranny, was an American avant garde composer and pianist. "His memorable pseudonym, coined during his brief stint with Iggy and the Stooges, was derived partly from Jean, his adoptive mother’s middle name," wrote Steve Smith, in his New York Times obituary for Tyranny. "It also referred to what he called 'the tyranny of the genes' — a predisposition to being 'strongly overcome by emotion,' he said in Just for the Record: Conversations With and About ‘Blue’ Gene Tyranny, a documentary film."
Ерте өмір
Тиранни Джозеф Гантик 1945 жылғы 1 қаңтарда Сан-Антонио қаласында Уильям мен Элеонора Гантиктер отбасында дүниеге келді. Сол жылы оның туған әкесі, армиядағы парашютист, Екінші дүниежүзілік соғыстың Азия майданында жоғалып кетті, содан кейін анасы оны асырап алуға берді. Оны Сан-Антонио қаласынан Дороти мен Мейер Шеффтар асырап алды және оның атын Роберт Натан Шефф деп өзгертті. Тиранни лютеран шіркеуінде тәрбиеленді. Ол Мета Гертвиг пен Родни Хоардан фортепиано сабақтарын, ал Отто Вик пен Франк Хьюздан композицияны оқыды.
Tyranny was born Joseph Gantic in San Antonio on January 1, 1945, to William and Eleanor Gantic. Later that year, after his birth father, an Army paratrooper, went missing in the Asian theater of World War II, his mother put him up for adoption. He was adopted by Dorothy and Meyer Sheff of San Antonio, who changed his name to Robert Nathan Sheff. Tyranny was raised in the Lutheran church. He studied piano with Meta Hertwig and Rodney Hoare, and composition with Otto Wick and Frank Hughes.
Мансап
Тиранни өзінің орындаушылық мансабын орта мектепте бастады, Филипп Крумммен бірге Сан-Антониодағы концерттік серияда ірі композиторлардың (мысалы, Джон Кейдж) шығармаларын орындады. 1977 жылы Карла Блей тобымен, Prime Movers (оны Игги Поп пен Майкл Эрлевин де құрады) және Iggy & The Stooges тобымен гастрольде болды. "1973 жылы "Raw Power" альбомын шығарғаннан кейін, [Поп] бұрынғы әріптесін гастрольге шақырды", - деп жазды Стив Смит "Нью-Йорк Таймс" газетіндегі Тиранниге арналған некрологында. "Мырза Тиранни келісті, шашына қызыл LED шамдар тоқылған күйде өнер көрсетті". Ол Лори Андерсонның ("Strange Angels"), Дэвид Берманның ("On the Other Ocean"), Джон Кейдждің ("Cheap Imitation and Empty Words"), Питер Гордонның және Роберт Эшлидің ("Perfect Lives, Dust, Celestial Excursions") альбомдарында ойнады, олармен жиі бірлесіп жұмыс істеді. 1971 жылдан 1982 жылға дейін Миллс колледжінде сабақ берді, оның студенттерінің арасында композитор Хсиунг Зе Вонг болды, сондай-ақ Миллстегі қазіргі заманғы музыка орталығында жұмыс істеді. 1983 жылы Нью-Йоркке көшіп, 1988 жылы Бесси сыйлығын, ал 1989 жылы Нью-Йорк өнер қорынан композиторлық грантын алды. Тиранни AllMusic-ке үлес қосты, альбомдарды рецензиялап, көптеген көрнекті заманауи артистердің өмірбаянын жазды. "Village Voice" газетінде Kyle Gann жазғандай, Тиранниде "Сесил Тейлордың клавиша энергиясы [және] Мортон Фельдманның құлағы" болған. "Оның шығармаларының ең ерекше жағы – олардың байланыстылықты құруы: олар тоналды, бірақ қатаң түрде асимметриялық. Олар құлақты қанағаттандырады, бірақ ештеңеге сенімсіздікпен қарауға мүмкіндік бермейді. Олар терең психикалық күштердің лабиринттік қайтарымсыздығымен дамиды". "Voice" журналының тағы бір мақаласында Ганн Тираннидің шеберлігін жырлап айтты: "Осы адам арқылы Құдай фортепианода ойнайды. Оның қолындағы триллиондаған шабыттанған ми импульстерінің жылдамдығын ғылым түсіндіре алмайды, нәтижесінде мінсіз ноталар туады – 1988 жылғы Kitchen-дегі кешіктірілген импровизация [Песняның аралық іздері] мен оны «мен естіген ең шабыттандырған фортепиано орындауы» деп атадым. Ол әлі де солай. Оның «шмальцистік» («Техаста күн шығысы немесе батуы») өте жақсы күні Кит Джарретке ұқсайды. Ал ең жақсысы – Айвстің «Конкорд сонатасынан» «Хоторн» әнін импровизациялағанын тыңдағандай". 2020 жылдың қазан айында Дэвид Бернабо түсірген «Жалпы дерек үшін: «Көк» ген Тиранни туралы әңгімелер» атты деректі фильмі TUSK фестивалінде көрсетілді. "The Wire" журналына жазған рецензиясында Джошуа Минсу Ким: «Тираннидің сөйлегенін естіп, оның өмірін қалай өткізгенін білу адамды сол жолмен жүруге шақырады» деп жазды. Тиранни 2020 жылдың 12 желтоқсанында Квинстегі Лонг-Айленд Ситидегі хосписте қант диабетінің асқынуынан қайтыс болды. Дэвид Бернабоның «Жалпы дерек үшін: «Көк» ген Тиранни туралы әңгімелер» атты деректі фильмінде Тиранни музыканың жұбаныш көзі екенін, сонымен қатар «басқа әлемнің бар екендігін терең түсінуге мүмкіндік беретін құрал» екенін айтты. Музыка – менің әлемде болу жолым.
Tyranny began his performance career in high school, playing pieces by major composers (such as John Cage) with Philip Krumm in a concert series in San Antonio. He toured with the Carla Bley Band in 1977 and the Prime Movers (which included Iggy Pop and Michael Erlewine) as well as Iggy & The Stooges. "After releasing the album Raw Power in 1973, [Pop] invited his former bandmate to join him on tour," Steve Smith noted in his New York Times obituary for Tyranny. "Mr. Tyranny accepted, performing with red LED lights woven into his hair." He performed on albums by Laurie Anderson (Strange Angels), David Behrman (On the Other Ocean), John Cage (Cheap Imitation and Empty Words), Peter Gordon, and Robert Ashley (Perfect Lives, Dust, Celestial Excursions), with whom he frequently collaborated. He taught at Mills College from 1971 to 1982, where his students included composer Hsiung Zee Wong, and also worked at the Center for Contemporary Music at Mills. He moved to New York in 1983 and received a Bessie in 1988 and in 1989 a Composer Fellowship from the NY Foundation for the Arts. Tyranny was a contributor for AllMusic, reviewing albums and creating biographies for many notable contemporary artists. According to Kyle Gann in the Village Voice, Tyranny had "Cecil Taylor's keyboard energy [and] Morton Feldman's ear." "The most original aspect of [his] works," wrote Gann, "is the way they create continuity: they're tonal, yet rigorously asymmetrical. They satisfy the ear without letting it take anything for granted. They evolve with the labyrinthine irreversibility of deep psychic forces." In another Voice article, Gann was lyrical in his evocation of Tyranny's virtuosity: "God plays the piano through this man. Science cannot explain the speed with which trillions of inspired brain impulses zip through his hands, resulting in note perfect works the 1988 Kitchen improv with delay [The Intermediary Following Traces of the Song] I called 'the most inspired piano performance I've ever heard.' It still is. At his schmaltziest ("Sunrise or Sunset in Texas") he's like Keith Jarrett on an extremely good day. At his best, it's like listening to Ives improvise 'Hawthorne' from the Concord Sonata." In October 2020, Just for the Record: Conversations With and About "Blue" Gene Tyranny, a documentary film directed by David Bernabo, premiered at the TUSK Festival 2020. In a review of the film for The Wire, Joshua Minsoo Kim wrote, "Hearing Tyranny talk and learning how he lived his life encourages one to go the same way." Tyranny died in hospice in Long Island City, Queens, on December 12, 2020, of complications of diabetes. In David Bernabo's documentary film Just for the Record: Conversations With and About ‘Blue’ Gene Tyranny, Tyranny said music was a source of solace, but also a means “of deeply informing myself that there’s another world. Music is my way of being in the world.”