Кіріспе

Токио метросының Гинза желісі (東京メトロ銀座線) – Жапонияның Токио қаласындағы метро желісі, оны Токио метросы басқарады. Ресми атауы – 3-ші Гинза желісі (3号線銀座線). Оның ұзындығы шамамен [ұзындығын қосу керек] және Шибуя, Минато, Чуо, Чиода және Тайто аудандарына қызмет көрсетеді. Бұл Азиядағы ең көне метро желісі, ол 1927 жылы ашылған. Желі, Токионың Чуо ауданындағы Гинза сауда аймағының атымен аталып, сол аймақтың астынан өтеді. Карталарда, схемаларда және ақпараттық тақталарда бұл желі қызғылт сары түспен көрсетіледі, ал станциялары "G" әрпімен нөмірленеді.

Операциялар

Гинза желісінің көбінесе барлық пойыздары Асакусадан Шибуяға дейінгі толық маршрут бойынша қатынайды. Дегенмен, екі пойыз ертеңгі сағаттарда Тораномоннан, ал кейбір түнгі пойыздар Шибуядан Уэнода қызметтен алынады. Маруноути желісімен бірге, бұл желі өздігінен жабық және басқа теміржол желілерімен тікелей байланысы жоқ. Жұмыс күндері таңғы және кешкі сағаттарда пойыздар 2 минут 15 секунд сайын, ал күндіз 5 минут сайын жүреді. Бірінші пойыздар Шибуя мен Асакусадан сағат 05:01-де, ал соңғы пойыздар Шибуяға сағат 00:37-де, Асакусаға сағат 00:39-да жетеді.

Станциялар тізімі

Токио метросының ең көне желісі болғандықтан, станциялар да жер бетіне ең жақын орналасқан – әдетте жер астында бір жарым қабаттан аспайды. Желінің батыс ұшы, ойысқа орналасқан ғимараттың үшінші қабатында орналасқан Шибуя станциясына кіреді. № СтанцияЖапоншаАрақашықтық (км)КөшірулерАуданы Станциялар арасында Шибуядан Шибуя渋谷 0.0 Шибуя Таблесдо 1.31.3 Минато Сыртқы бақшасы 外苑前 0.72.0 Аояма-1-ші 青山一丁目 0.72.7 Акасака-Мицуке 赤坂見附 1.34.0 Тамеике-Санно 溜池山王 0.94.9 Чиёда Торномон 虎ノ門 0.65.5 Минато Шинбаши 新橋 0.86.3 Гинза 銀座 0.97.2 Чюо Кёбаши 京橋 0.77.9 Нихонбаши 日本橋 0.78.6 Мицукошимаэ 三越前 0.69.2 Канда 神田 0.79.9 Чиёда Суэхирочо 末広町 1.111.0 Уэно-Хирокоджи 上野広小路 0.611.6 Тайтō Уэно 上野 0.512.1 Инаричо 稲荷町 0.712.8 Табарачо 田原町 0.713.5 Асакуса 浅草 0.814.3

Тарих

Гинза желісін 1914 жылы Лондонға сапар шеккен, Лондон метросын көрген және Токиоға өз метрополитенінің қажет екеніне көз жеткізген Норицугу Хаякава есімді кәсіпкер ұсынған. 1920 жылы Барон Фуруичи Коимен бірге Токио метрополитенін (東京地下鉄道) құрды және 1925 жылдың 27 қыркүйегінде құрылыс жұмыстарын бастады, жобаны қаржыландыру үшін қажетті 35 миллион иеннің 6,2 миллион иенін жинағаннан кейін. Бастапқыда Гинза желісін Шимбашиден Асакусаға дейін бірден ашу жоспарланған, бірақ Ұлы Канто жер сілкінісінен кейін туған экономикалық қиындықтар желіге қаражат жинауды қиындатты. 1927 жылдың 30 желтоқсанында аяқталған бөлігі "Шығыс әлеміндегі алғашқы метрополитен" деп жарияланды. Автоматты пойыз басқару (ATC) және автоматты пойыз тоқтату басқару (TASC) жүйелері 1993 жылдың 31 шілдесінде Гинза желісінде іске қосылды, бұл бұрынғы механикалық автоматты пойыз тоқтату (ATS) жүйесін алмастырды. Бұл 1993 жылдың 2 тамызында күшіне енген ең жоғары жылдамдық шегін арттыруға мүмкіндік берді, соның салдарынан желінің маршруттық өткізгіштігі мен пойыз қатынайтын жиілігі де артты. Желідегі ең жаңа станса – Тамейке санно стансасы 1997 жылы салынып, жаңадан салынған Намбоку желісімен байланыс жасау үшін ашылды. Желі, стансалар, пойыз паркі және осыған байланысты барлық активтер 2004 жылы Тейто жылдам транзит органының (TRTA) жекешелендірілуінен кейін Токио метросына берілді.

Жылжымалы құрам

2012 жылдың сәуір айынан бастап Гинза желісі 40 алты вагондық Токио метро 1000 сериялы ЭМУ пойыз паркін пайдаланады, олардың максималды жылдамдығы сағаттағы [жылдамдық көрсетілмеген]. Әр вагонның ұзындығы [өлшем көрсетілмеген], ені [өлшем көрсетілмеген], әр жағында үш есік бар. Олар 600 В тұрақты токпен үшінші рельс арқылы қуаттандырылады. Гинза және Маруноути желілері – Токио метросының sg рельстерін және үшінші рельсті электрлендіруді пайдаланатын жалғыз желілері, ал кейінгі желілерде 1067 мм ендік тары рельстер мен 1500 В тұрақты токпен жоғарыдан қуат беру жүйесі қолданылады, бұл басқа желілермен байланысты қызметтерді қамтамасыз етуге мүмкіндік береді. Пойыздар Шибуя станциясынан кейін орналасқан Шибуя депосында және Уэно станциясының солтүстік-шығысында орналасқан, жер үсті және жер асты жолдары бар Уэно инспекциялық бөлімшесінде (上野検車区) сақталады және тексеріледі. Бұл нысан 20 алты вагондық пойыз құрамын сақтауға қабілетті. Негізгі тексерулер Токио метросының Маруноути желісіндегі Накано депосында, Акасака Мицукедегі қосылатын жол арқылы жүргізіледі.