Кіріспе

Шотландияның дворяндық атағы

Букклех герцогтығы (/b//ə/'/k//l//uː/ bəKLOO), бұрын Букклех герцогтығы деп те аталатын, Шотландияның дворяндық атағы, 1663 жылғы 20 сәуірде екі рет құрылған. Біріншісі – Джеймс Скотт, 1-ші Монмут герцогы, екіншісі – оның әйелі Энн Скотт, 4-ші Букклех графесі. Король Карл II-нің заңсыз туған үлкен ұлы Монмут, король Джеймс II және VII-ге қарсы көтеріліс жасағаннан кейін құқығынан айырылды, бірақ оның әйелінің атағы өзгеріссіз қалды және ұрпақтарына берілді. Олар Скотт, Монтегю Скотт, Монтегю Дуглас Скотт және қайтадан Скотт тегін қабылдады. 1810 жылы 3-ші Букклех герцогы Шотландия дворяндығындағы Куинсберри герцогтығын мұра етті, осылайша бұл атақты Куинсберри маркизатынан бөліп алды. Букклехтің герцогтық үйінің бастауы 1452 жылы 8-ші Дуглас графы құлағаннан кейін король Джеймс II-нің Киркурд және Букклехтің сэр Уолтер Скотқа Шотландиядағы үлкен жерлерді сыйлаған кезіне дейін жетеді. Алайда, отбасы өз тегін Сэр Ричард ле Скоттқа (1240–1285) дейін жатқызады. Бранкхолм және Букклехтің сэр Уолтер Скотт (1552 жылы қайтыс болды) 1547 жылғы Пинки Клеу шайқасында көзге түсті. Оның шөбересі сэр Уолтер 1606 жылы Букклехтың лорды Скотт атанды. Букклех герцогтығымен байланысты басқа қосымша атақтар: Букклех графы (1619), Далкейт графы (1663) және Уитчестер мен Эскадл лорды Скотт (1619) (барлығы Шотландия дворяндығы). Герцог Монмут герцогтығының екі қосымша атағын да иеленеді, атап айтқанда Донкастер графы (1663) және Тиндейл бароны Скотт (1663) (екеуі де Англия дворяндығы), сондай-ақ Куинсберри герцогтығымен байланысты бірнеше қосымша атақтарды: Думфриссшир маркизі (1683), Драмланриг және Санкхар графы (1682), Нит, Тортолвальд және Росс виконты (1682) және Килмоунт, Миддлби және Дорнок лорды Дуглас (1682) (барлығы Шотландия дворяндығы). Донкастер графы және Тиндейл бароны Скотт бірінші герцогтың құқығынан айырылуына байланысты жойылған, бірақ 1742 жылы атақтар Букклехтың 2-ші герцогына қайтаруланды. 1835 жылға дейін герцогтар Йоркширдің Батыс Ридингіндегі жерлерге және Боуленд лордының ежелгі атағына ие болды. Букклех герцогы – Скотт кланының мұрагерлік басшысы. Ол Ұлыбританияда екі немесе одан көп герцогтыққа ие болған бес адамның бірі, қалғандары – Корнуолл, Ротсей және Кембридж герцогтары (барлығы қазіргі уақытта Уэльс принцінің иелігінде), Гамильтон және Брэндон герцогтары, Аргилл герцогы (Аргилл деп аталатын екі герцогтыққа ие) және Ричмонд, Леннокс және Гордон герцогтары. Герцогтың үлкен ұлы мен мұрагері Далкейт графы, ал Далкейт лордының үлкен ұлы мен мұрагері – Эскадл лорды атанды. Романшы сэр Уолтер Скотт Барт Букклех лордтарының тікелей ұрпағы болды. Оның отбасы тарихы, қиялға толы интерпретацияда, «Соңғы музыканттың жамылғысы» кітабының негізгі тақырыбы болып табылады. Қазіргі Букклех герцогы Ричард Скотт, 10-шы герцог, Шотландиядағы ең ірі жеке меншік жер иелерінің бірі, оның 200 000 акр (80 000 гектардан астам) жері бар және Buccleuch Group компаниясының төрағасы, ол коммерциялық жылжымайтын мүлікке, ауылдық шаруаларға, тамақ және сусындарға қызығушылық танытады. Атаудың бастауы Шотландия шекарасындағы Селкирк маңындағы жерлерге қатысты. Отбасылық орындықтар – Скотт желісін көрсететін Селкирктен үш миль қашықтықтағы Боухилл үйі; Дуглас желісін көрсететін Дамфрис және Галлоуэйдегі Драмланриг қамалы; және Монтегю желісін көрсететін Англияның Нортгемптонширдегі Бутон үйі. Бұл үш үйде әлі де отбасы тұрады және олар жұртшылыққа ашық. Отбасы сондай-ақ Мидлотиандағы Далкейт сарайына ие, ол жалға берілген, және бұрын бірнеше басқа да қалыңдықтар мен қамалдарға ие болған. Оның Лондондағы тарихи резиденциясы Монтегю Хаус, Уайтхолл болды, ол қазір бұзылып, Қорғаныс министрлігімен ауыстырылды. Уильям Монтагу Дуглас Скотт, Далкейт графы, Букклехтың 7-ші герцогы болған, 1908 жылы Сент-Эндрю жедел жәрдем қауымдастығының президенті болып сайланды. Қауымдастықтың президенттігі (қазіргі Сент-Эндрю алғашқы көмегі) сол кезден бастап Букклех отбасының қолында. Сара, Йорк герцогинясы, Йорк герцогы принц Эндрюдің бұрынғы әйелі, 6-шы Букклех герцогының шөбересі. 7-ші Букклех герцогының 1935 жылы Глостер герцогы Генриге (король Георг V-нің үшінші ұлы және королева Елизавета II-нің інісі) үйленген қызы болды. Принц Ричард, Глостер герцогы және принц Уильям Глостер 7-ші Букклех герцогының немерелері. Букклех герцогтарының көпшілігі (3-ші, 4-ші, 5-ші, 6-шы, 7-ші) Мидлотианның Далькит қаласындағы Букклех ескерткіш шіркеуіне жерленген. 2-ші герцог (1751 жылы қайтыс болды) Итон колледжі шіркеуіне жерленген. Соңғы герцогтар (8-ші және 9-шы) Мелроз аббаттығының қираған жеріне жерленген. Букклех герцогтарына әдетте Шығыс орденінің рыцары атағы беріледі.

Медиада

Ник Карравей, Ф. Скотт Фицджеральдтың «Ұлы Гэтсби» романының баяндаушысы, оның отбасының «Букклех герцогтарынан тарағанбыз» деген дәстүрі бар екенін айтады, бірақ содан кейін бұл рас емес екенін көрсетеді.