Кіріспе
Killing Joke – 1979 жылы Англияның Челтенхэм қаласында құрылған ағылшын пост-панк тобы. Топ құрамына Жаз Коулман (вокал, клавишатура), Пол Фергюсон (доп), Джорди Уокер (гитара) және Ют (бас-гитара) кіреді. Олардың алғашқы альбомы «Killing Joke» 1980 жылы жарық көрді. 1982 жылы «Revelations» альбомынан кейін басист Юттың орнына Пол Рейвен келді. Топ 1985 жылы «Night Time» альбомымен және әсіресе Бельгия, Нидерланды және Жаңа Зеландияда топ-10 қатарына енген «Love Like Blood» синглы арқылы кең танылды. Топтың музыкалық стилі пост-панк өнерінен туындаған, бірақ олардың ауырлау келгенімен ерекшеленеді және индустриалды рокқа зор ықпал етті. Олардың стилі жылдар бойы өзгеріп, готикалық рок, синт-поп және электрондық музыка элементтерін қамтыды, бірақ әрқашан Уокердің ерекше гитарасы мен Коулманның "қатал, өткір дауысымен" ерекшеленді.
3=The Killing Joke (disambiguation)
Killing Joke are an English rock band formed in Cheltenham, England in 1979 by Jaz Coleman (vocals, keyboards), Paul Ferguson (drums), Geordie Walker (guitar) and Youth (bass). Their first album, Killing Joke, was released in 1980. After the release of Revelations in 1982, bassist Youth was replaced by Paul Raven. The band achieved mainstream success in 1985 with the album Night Time and particularly the single "Love Like Blood" which reached the top ten in Belgium, the Netherlands and New Zealand. The band's musical style emerged from the post punk scene, but stood out due to their heavier approach, and has been cited as a key influence on industrial rock. Their style evolved over many years, at times incorporating elements of gothic rock, synth pop and electronic music, but always featuring Walker's prominent guitar and Coleman's "savagely strident vocals".
Білім алу жылдары (1978-1982)
Пол Фергюсон 1978 жылдың соңында Лондонның Ноттинг-Хилл қаласында Джаз Коулманмен (Челтенхэм, Глостершир) Matt Stagger тобында ойнап жүргенде танысты. Коулман ол топта қысқа мерзімге клавишник болды. Содан кейін Фергюсон мен ол бірлесіп Killing Joke тобын құруға кірісті. Келесі айларда олар Melody Maker және басқа да музыкалық басылымдарға жарнама берді. 1979 жылдың наурыз айында гитарист Джорди Уокер, одан кейін басист Ют қосылды. Коулман сол кездегі мақсатының «стиль, дыбыс және форма тұрғысынан атом дәуірінің тамаша сұлулығын анықтау» екенін айтты. Олардың атына қатысты Коулман былай түсіндірді: «Өлім күлкісі – адамдар Монти Пайтон сияқты теледидардан көріп күлгендей, бірақ шын мәнінде олар өздеріне күледі. Бұл Бірінші дүниежүзілік соғыстағы солдат сияқты. Ол окоптың ішінде, өмірінің аяқталғанын және келесі он минут ішінде өліп қалатынын біледі, содан кейін кенеттен Вестминстердегі біреу оны түсініп алғанын сезінеді: «Мен мұны не үшін жасап тұрмын? Мен ешкімді өлтіргім келмейді, мен жай ғана бақылаудамын». Топ 1979 жылдың 4 тамызында Брокворттағы Уиткомб ложасында Ruts және The Selecter тобына қосымша өнер көрсетті. 1979 жылдың қыркүйегінде, дебюттік EP-і Turn to Red шығар алдында, олар өз музыкаларын шығару және сату үшін график суретші Майк Коулспен бірге Malicious Damage лейблін құрды. Island Records олардың пластинкаларын таратты (және дебюттік синглын "Nervous System" шығарды), кейін 1980 жылдан бастап Polydor арқылы таратумен E. G. Records-қа ауысты. Killing Joke тобының алғашқы туындылары «панк, фанк және дуб регги элементтерін біріктірді». Turn to Red BBC Radio 1 диджейі Джон Пилдің назарына ілікті, ол топтың жаңа дыбысын қолдауға ынта танытып, оларға кең эфир уақыты берді. 1979 жылдың қазан айында топ Пилдің радиошоуы үшін алғашқы жазбасын жасады. NME газеті концерт туралы жазған мақаласында «олардың дыбысы [Siouxsie and the] Banshees тобының ерте кезеңдеріне ұқсайды, бірақ қызықты, аморальдық қиялы жоқ» делінген. Олардың тікелей өнер көрсетулері туралы айтылғанда: «сахнадағы жалғыз қозғалыс – Джаздың синтезатордың артында отырып, неандертальдық адам сияқты қимылдауы, қолмен белгі беріп, ашуланып айқайлауы» делінді. Топ студияда жұмыс істеуді қалап, 1981 жылдың маусымында «What's THIS For!» альбомын шығарды, бұл «Құнжырлы әзілден» кейін сегіз ай өткен соң болды. Бұл екінші альбом үшін олар Public Image Ltd тобымен бұрын жұмыс істеген дыбыс инженері Ник Лаунайды шақырып алды. Олар осы кезеңде Ұлыбритания бойынша кеңінен гастрольде болды, постпанк және хеви-металл жанкүйерлері «Follow the Leaders» сияқты синглдар арқылы Killing Joke тобына қызығушылық танытты. Бір жарнамалық плакатта Папа Пий XI-нің суреті деп жаңылысқан түпнұсқа фотосурет болды. Суретте Гитлерге салют айтып, салютті қайтаратын сияқты көрінетін неміс аббаты Альбан Шахлейтердің суреті бейнеленген; кейін ол топтың «Laugh? I Nearly Bought One!» жинақ альбомының мұқабасында пайдаланылды. Revelations альбомы 1982 жылы Германияда Кельн қаласының жанында, бұрын Neu! және Kraftwerk топтарымен жұмыс істеген Конни Планк продюсерімен жазылды. Альбом BBC радиосының «The John Peel Show» бағдарламасында екі рет орындалды және «Empire Song» әні үшін Ұлыбританияның Top of the Pops телешоуында көрсетілді. Бұл олардың альбомының бірінші рет Ұлыбританияның альбомдар тізіміндегі топ 20-ға енгені болды: Revelations шығарылған кезде 12-орынға жетті. Содан кейін ол Фергюсонмен бірге Brilliant тобын құрды, бірақ ол топтан шығып, Исландияға сапар шегіп, жаңа басист Пол Рейвенмен Killing Joke тобына қайта қосылды.
Пол Рейвен және жаңа бағыт (1982 1988)
Жаңа Killing Joke құрамы Планкпен қайтадан жазба жасады, нәтижесінде "Birds of a Feather" синглы және алты тректен тұратын 10" EP Ha! дүниеге келді, ол тамыз айында Торонтодағы Ларридің Hideaway клубында тікелей жазылған. 1983 жылы топ Fire Dances альбомын және оның "Let's All Go (to the Fire Dances)" синглын шығарды, бұл Killing Joke-тің алғашқы музыкалық видеосымен ілгерілеткен синглы болды. Одан бөлек, "Me or You?" атты альбомға енбеген сингл қазан айында жарық көрді. Келесі жылы продюсер Крис Кимси келді, ол бұрын Rolling Stones және Led Zeppelin тобымен жұмыс істеген. Кимсимен жасалған алғашқы туындылар – "Eighties" (сәуір 1984) және "A New Day" (шілде 1984) болды. "A New Day" синглы Ұлыбритания чарттарында 16-шы орынға жетті. Еуропада ол Нидерландыда 5-ші, Жаңа Зеландияда 6-шы, Бельгияда 8-ші орындарды иеленді. Бұл ән және бұрынғы "Eighties" синглы сол жылы шыққан бесінші альбом, Night Time-ға енді. Альбом топтың әндерін мелодиялық, "гимнистикалық" бағытта дамытып, Ұлыбритания альбомдар чартында 11-ші орынға көтерілді, бұл олардың осы күнге дейінгі ең жоғары жетістігі болды. Night Time халықаралық деңгейде сәтті болды, Голландия чарттарында тоғыз апта бойы тұрып, топ-10-ға енді және Жаңа Зеландияда 14 апталық демалыс кезінде 8-ші орынға жетті. Топ әлі де E.G. лейблінде болды, бірақ Polydor компаниясымен дистрибуциялық келісімшартты бұзып, Virgin Records компаниясымен жаңа келісімшартқа қол қойды. Келесі альбом, Brighter than a Thousand Suns (1986) де Кимсидің туындысы болды және топтың стилі одан әрі дамыды. Лейбл Кимсидің түпнұсқалық микстерін қабылдамады және коммерциялық сәттілікке жету үшін топтың қарсылығына қарамастан, альбомды қайта араластырды. Нәтижесінде альбом тым әсерлі болып шықты. Дегенмен, топ жыл соңына дейін сәтті гастрольдік турларды өткізді. Фергюсон Берлинде барабандарды жазды, бірақ Коулманның сөзінше, ол уақытты дұрыс ұстай алмағандықтан жұмыстан босатылды. Рейвен бұл оқиғаның нұсқасын жоққа шығарды, "Мен Полды жақсы білемін, ол бірдеңе істесе, оны жақсы істейді. Егер ол дұрыс болмаса, оны түзету үшін соңғы минутқа дейін қалатын еді" деді. Нәтижесінде шыққан Outside the Gate альбомы келесі маусымда жарық көрді және күрделі синтезаторлық аспаптар мен стильдік өзгерістерге байланысты Killing Joke-тің ең даулы туындысы болды. Ол Ұлыбритания альбомдар чартында 92-ші орынға еніп, бір апта ғана тізімде тұрды. Альбомды қолдау үшін концерттер өткізілмеді және ол АҚШ-та шығарылмады. Virgin екі айдан кейін топты тастады, сол кезде Коулман мен Уокер E.G. компаниясымен шарттарынан шығу үшін ұзаққа созылған заңдық дауға қатысты.
Қайта қаралған құрам (1989-1991)
1988 жылдың соңында Коулман мен Уокер топты қайта жаңғыртты және штатты бас-гитаристтер мен барабаншыларды іздеуді бастады. Бірінші болып Public Image Ltd тобында танымал болған Мартин Аткинс қосылды. Smiths тобының бұрынғы мүшесі Энди Рурк жұмысқа алынды, бірақ үш күннен кейін жұмыстан босатылды. Ақырында топ уэльстік бас-гитарист Дейв "Тайф" Боллды таңдады және 1988 жылдың желтоқсанында шамамен екі жылдан кейін алғашқы концерттерін өткізді. 1989 жылдың тамызына дейін Ұлыбритания, Еуропа және АҚШ бойынша гастрольдік сапарлар жалғасты, содан кейін Германияда жаңа материалды жазу үшін үзіліс жасады, сонымен қатар Коулманға Art of Noise тобының әншісі Энн Дадлимен бірге "Victorious City" әндерін жазуға уақыт берді. Себептері әлі анықталмаған, неміс студиясындағы жазу тоқтатылып, бас-гитарист Тайф топтан кетті. Оның орнына бұрынғы мүшесі Пол Рейвен келді және жаңа құрам Лондонда қайтадан жазуды бастады. Нәтижесінде 1990 жылы неміс Noise International лейблі арқылы Killing Joke тобының сегізінші альбомы – "Extremities, Dirt & Various Repressed Emotions" жарық көрді. Бұл ауыр дыбысқа оралуды білдірді. "Money Is Not Our God" әні жетекші сингл болды. Топ Еуропа мен Солтүстік Америкада гастрольде болды, бірақ 1991 жылдың ортасында күтпеген жерден қайтадан тарады. Коулман Тынық мұхитының шалғайдағы аралында өмір сүру үшін Жаңа Зеландияға көшіп кетті, ал Killing Joke тобы үзіліске енді. Аткинс Уолкермен, Рейвенмен және топтың тікелей эфирдегі клавишнігі Джон Бекделмен бірге Murder, Inc. тобын құрды, шотландтық вокалист Крис Коннеллиді шақырып, екінші барабаншы ретінде Фергюсонды қайтадан шақырды.
Пандемония Демократия (1992 1996)
"Көлкейіс әзілдер" антологиясы, Күлкі? I Nearly Bought One! 1992 жылы жарық көрді; оның жасалу барысында Уокер Ютпен қайта танысты, ол топты өзінің бас гитарамен қайта құруды ұсынды. Сол жылы екі сингл (кассета және CD) шықты, онда ертедегі "Change" және "Wardance" әндері Юттың ремиксінде келді. Юттың Butterfly Recordings лейблінде 1994 жылы Pandemonium альбомы жарық көрді, онда ауыр және әртүрлі жаңа стиль болды. Жаңа Зеландиялық Shihad тобының барабаншысы Том Ларкин осы альбомда орындады. Коулман бұрын Шихадтың 1993 жылғы дебюттік альбомын өндірген болатын, бірақ кейін Коулманның продюсерлік гонорарына байланысты туған даудан қарым-қатынас ушығып кетті. Pandemonium альбомында Коулманның бұрын "Victorious City" әндерінде жұмыс істеген бірнеше египеттік музыканттар да болды, олардың ішінде перкуссияшы Хоссам Рамзи және скрипкашы Абуд Абдель Аль. Осы альбом арқылы "Millennium" синглі үшін Killing Joke UK Top 40 тізіміне енді (ал альбомның өзі Top 20-ға ілесіп келді). Альбомның тақырыптық әні де сингл ретінде шығарылып, UK Top 30 тізіміне кірді. Осы альбом Killing Joke-тың ең көп сатылған жұмысы болды. 1995 жылы топ Пол Верховеннің осы аттас фильмінің саундтрегі үшін "Hollywood Babylon" әнін жазды. 1996 жылы Democracy альбомы жарық көрді, оның өндірісін де Ют жүзеге асырды. Democracy бірнеше әндерге акустикалық гитара қосты және әуендердің мәтінінде саяси мәселелер көбірек көтерілді. Альбомның тақырыптық әні сингл ретінде шығарылып, UK Top 40 тізіміне енді. Pandemonium және Democracy альбомдарының көп бөлігінде, сондай-ақ осы кезеңде топпен бірге концерттерде ойнаған сессиялық барабаншы Джефф Дагмордың орындауы болды. Ник Холиуэлл Уокер 1994 жылдан 2005 жылға дейін 11 жыл бойы топқа пернетақтада және бағдарламалауда қатысты, әсіресе Democracy және XXV Gathering альбомдарында. Ют Democracy турының басында тікелей эфирде ойнаудан бас тартып, бұрын Prong тобының мүшесі болған Трой Грегори онымен ауыстырылды. Сонымен қатар ол чехиялық режиссер Петр Зеленканың "Рок ďábla" (Иблис жылы) фильмінде басты рөлде актерлік дебютін жасады.
Пол Рейвеннің реформациясы мен өлімі (2002-2007)
2002 жылы Коулман, Уокер және Ют екінші, өз атауын алып жүретін альбомын арнайы қонақ Дэйв Гролдың барабан ойнауымен жазды. Энди Гилл продюсерлік еткен және 2003 жылы көп мақтауға ие болған бұл альбом, олардың бұрынғы классикалық туындыларына қуатты үлес ретінде жарияланды. 2003 жылы топ Польшадағы Przystanek Woodstock фестивалінде өнер көрсетті, ол Еуропадағы ең ірі ашық аспан астындағы фестиваль болып есептеледі. Терроризмге қарсы соғыс және Ирактың басып алынуы олардың қайта құрылуының маңызды факторлары болды, бұл соғыс, үкіметтік бақылау және Армагеддон тақырыптарына негізделген альбомның көп бөлігінің мәтінінде көрініс тапты. Альбом Ұлыбританияның Top 40 тізіміне енбесе де, екі сингл шығарды: "Loose Cannon" (Ұлыбританияның Top 25 хит) және "Seeing Red". Әндердің барлығы Коулман/Уокер/Ют/Гилл авторлығында болды, алайда Рейвеннің есімі де музыканттар тізімінде бар, ол он жылдан астам уақыттан кейін топқа оралғанын көрсетеді. Альбом 2003-2004 жылдары АҚШ, Еуропа және Австралия бойынша гастрольдік турмен бірге шықты, онда бұрынғы Prong барабаншысы Тед Парсонс қатысты. 2005 жылдың ақпанында, енді жас барабаншы Бен Калверт (Twin Zero, Sack Trick) қатарында, Killing Joke өздерінің 25 жылдығын атап өту үшін Лондонның Shepherd's Bush Empire сахнасында екі тізбектей концерт өткізді. Бұл концерттердің DVD және CD жазбалары сол жылдың күзінде XXV Gathering: The Band that Preys Together Stays Together деген атпен шықты. Маусым айында Cooking Vinyl компаниясы "Pandemonium" және "Democracy" альбомдарының жаңартылған және кеңейтілген нұсқаларын шығарды. Шілдеде олардың алғашқы төрт альбомының (Killing Joke-тен Ha!-ға дейін) жаңартылған нұсқалары EMI компаниясынан шықты, ол сол кезде E.G. Records каталогына иелік етті. EMI жаңартуларының екінші жинағы 2008 жылдың қаңтарына дейін жарық көрмеді. Сол жылы Реза Удин Mötley Crüe британдық турына қолдау көрсеткен кезде топқа пернелі аспаптарда қосылды, содан кейін олар Прагада келесі альбомы бойынша жұмыс істей бастады. Killing Joke-тің рок әлеміне қосқан үлесі 2005 жылғы Kerrang Awards марапатында "Өмір бойы жеткен жетістіктері үшін" сыйлығымен танылды. Топ жаңа альбомды Прагадағы Studio Faust Records студиясының жертөлесіндегі репетициялық кеңістікте "Тозақ" деп атап жазды, тікелей жазбаларды пайдалану арқылы қарапайымдылық пен шикі энергияға баса назар аударды. Нәтижесінде 2006 жылдың сәуірінде шыққан "Hosannas from the Basements of Hell" альбомы Ұлыбританияның Top 75 тізіміне енді. 2006 жылдың сәуірінде Еуропалық тур кезінде Пол Рейвен бірнеше концерттен кейін Ministry тобымен турнеге қатысу үшін кенеттен кетіп қалды, оның орнына уақытша Книл Браун келді. Қазан айында Коулманның Еуропалық Одақтың композиторы болып тағайындалғаны хабарланды, ол арнайы шаралар үшін музыка жазуға шақырылды. Бұдан кейін Bootleg Vinyl Archive екі томдық жинағы шықты, олардың әрқайсысы 1980 жылдары винилде шығарылған тірі ботлег жазбаларынан тұратын 3 CD жиынтығынан және Pandemonium турынан алынған Astoria концертінен (Kerrang барлық уақыттағы ең ұлы концерттердің бірі деп таныды) құралды. 1990 жылы шығарылған Extremities, Dirt & Various Repressed Emotions альбомы көптен бері қолжетімсіз болғандықтан, жаңартылған күйде қайта шығарылды. 20 қазанда Пол Рейвен Швейцарияның Женева қаласында жаздыру сессиясы алдында жүрек жетіспеушілігінен қайтыс болды. Оның құрметіне Коулман келесі альбомда пайда болған "The Raven King" әнін жазды. 2008 жылы Fire Dances-тен Outside the Gate-ке дейінгі альбомдардың екінші жинағы бонус тректерімен жаңартылған күйде қайта шығарылды.
Бастапқы құрамның қайта қосылуы және Джорди Уокердің өлімі (2008 жылдан қазіргі уақытқа дейін)
Равеннің қайтысынан кейін Коулман, Ют, Уокер және Фергюсонның бастапқы құрамы қайта бірікті. Коулман Terrorizer журналына Фергюсонның 20 жылдық үзілістен кейін қайтып оралуы туралы айтты:
Бәріміз Равеннің жерлеу рәсімінде кездескенде дұрыс болды. Бұл біздің бәрімізге біріктіруші күш болды, қызық болды. Ол бізге өлімнің жақындастығын және Killing Joke тобының біз үшін қаншалықты маңызды екенін түсіндірді. Олар Испанияның Гранада қаласында әлемдік турнеге дайындалды, ол әлемнің әртүрлі астаналарында екі түнді қамтитын болады. Кейін репетициялардың жазбалары Duende – The Spanish Sessions деген атпен шығарылды. Бірінші түнді олардың алғашқы екі альбомына – Killing Joke және What's THIS For! арнады, ал екінші түнінде Pandemonium альбомының көп бөлігі мен Island лейблының бірнеше ерте синглдары орындалды. Әлемдік турне қыркүйекте Токиода басталып, қазан айында Чикагода аяқталды. 2008 жылдың қыркүйегінде The Peel Sessions 1979–1981 радио сессияларының альбомы жарық көрді. Бұл 17 тректің бәрі тікелей дауыстау түрінде екінші рет жарияланды. Содан кейін топ бірнеше фестивальдерде өнер көрсетті, оның ішінде All Tomorrow's Parties, Sonisphere Festival және Rebellion Festival. Олар 2009 жылғы Уайт аралы фестивалінде Big Top Tent-те өнер көрсетті, оны Charlatans тобының вокалисі Тим Берджесс таңдады. 2009 жылдың қазан және қараша айларында олар Absolute Dissent (2010) альбомын жазды, бұл топтың 30 жылдығын белгіледі. Оған дейін 2010 жылдың маусымында In Excelsis EP шықты. Қараша айында топ 2010 жылғы Classic Rock Roll of Honour марапаттауда «Инноватор сыйлығын» алды. Led Zeppelin тобының гитарисі Джимми Пейдж бұл сыйлықты Killing Joke тобына табыс етті, ол: «Мен Jaz Coleman және топпен бірге көп жылдардан берімін. Мен олардың концерттеріне барып, олардың өнеріне қатты әсерлендім, өйткені Джордидің гитарасының дыбысы өте күшті еді. Олар өте тайпалық топ еді, өте қарқынды болды. 80-ші жылдары осындай музыканы есту өте жақсы болды, ол шаштар мен синтезаторларға деген қызығушылықты жойды» деді. Топ Metal Hammer марапаттарында да «Жыл альбомы» сыйлығын Absolute Dissent үшін алды. 2012 жылы топ MMXII альбомын шығарды. Ол шыққан аптаның өзінде 44-орынға жетті, бұл топтың 2003 жылғы Pylon альбомынан бергі Ұлыбританиядағы ең жоғары көрсеткіші. Pylon альбомы Ұлыбританиялық альбомдар тізімінде 16-орынға еніп, 1994 жылдан бергі топтың алғашқы 20-лық альбомы болды. 2022 жылдың наурызында топ жеті жылдан бергі алғашқы жаңа материалды – Lord of Chaos EP-ін шығарды. Джорди Уокер 2023 жылдың 25 қарашасында Прагада 64 жасында инсульттан кейін қайтыс болды.
Стиль және әсерлері
Топ өздерінің дыбыстарын "керілім музыкасы" деп атады. Кольменнің "қорқынышты" вокалдық стилі мен "үрейлі ұңғыруы" Motörhead тобының Lemmy-мен салыстырылды. Уокердің айтуынша, "гитара қандай да бір сезімді жеткізуі керек". Ол Siouxsie and the Banshees тобының алғашқы гитаристі Джон Маккейдің "жаңарып, өте жақсы көрінген аккорд құрылымдарымен келді" деген сөзін келтірді. Сынаушы Саймон Рейнольдстың айтуынша, Уокер Кит Левеннің PiL тобындағы гитара дыбысын одан да қатал, тіпті адамдықтан тыс деңгейге жеткізді. 1980 жылдың басында Коулман Фергюсонның Баншилерді тыңдағанын мәлімдеді.
Мұра
Killing Joke көптеген жанрдағы суретшілерге шабыт берді. Олардың есімдерін Metallica және Soundgarden сияқты бірнеше хеви-метал және рок топтары атады. Metallica "The Wait" әнін каверледі, ал Джеймс Хетфилд Колеманды өзінің сүйікті әншілерінің бірі деп атады. Soundgarden ойнай бастаған кездегі басты ықпалдарының бірі олар еді. Helmet 1993 жылы "Primitive" әнін каверледі. Faith No More барлық мүшелерінің топты ұнатуын айтты, оларды "ұлы топ" деп сипаттады. AllMusic-тің Билл Яновицтің айтуынша, Уокердің стилі Курт Кобейннің Nirvana тобымен жұмысына әсер етті, ол металл дыбысын жылтыр хор эффектісімен үйлестірді. Топ көптеген индустриалдық топтарға, соның ішінде Nine Inch Nails және Ministry-ге шабыт берді. Nine Inch Nails тобының жетекшісі Трент Резнор олардың ерте материалдарына қызығушылығын білдірді және олардың музыкасын зерттегенін айтты. Ministry тобының мүшесі Ал Джургенсен өзін топтың "үлкен жанкүйері" деп сипаттады. Мэрилин Мэнсон өзінің қалыптасу кезеңінде оларды тыңдаған. Godflesh тобының вокалисі Джастин Бродрикке олардың дубляж нұсқалары бар ерте шығарылымдары әсер етті. Топты My Bloody Valentine және LCD Soundsystem сияқты альтернативті музыка орындаушылары да атады. My Bloody Valentine тобының шугейзинг гитарисі және композиторы Кевин Шилдс топ туралы айтып, Уокердің шеберлігін мақтады, оны "күшсіз ойнау арқылы керемет дыбыс шығару" деп сипаттады. 2002 жылы LCD Soundsystem би-панк тобының Джеймс Мерфи өзінің "Losing My Edge" дебюттік синглінде "Change" әнінің ритм бөлігін пайдаланды.
Фильм
Killing Joke Шон Петтигрюдің «Өлім мен қайта тірілу шоуы» (2013) атты толықметражды деректі фильмінің тақырыбы болды; оның бастауы Коулман қаржылаған «Let Success Be Your Proof» атты алдыңғы бейнежобадан туындады. Фильм 2013 және 2014 жылдар аралығында түрлі фестивальдарда көрсетілді. Коулманның бірлесіп өндірген бұл фильмінде Killing Joke тобының өткен онжылдықтардағы мұрағаттық кадрлары, гастрольдерден түсірілген видеолар, жазу студиясынан материалдар және топ мүшелерімен, Джимми Пейджбен, Дейв Гролмен, Питер Хукпен және Алекс Паттерсонмен жасалған сұхбаттар жинақталған. «Өлім мен қайта тірілу шоуы» Санданс телеарнасында көрсетілді, ал 2017 жылы фильмнің сайты арқылы DVD форматында жарық көрді. Uncut журналы оған 10 балдық шкала бойынша 9 балл беріп, «Шон Петтигрюдің фильмі керемет әңгімелерді, жасырын философияны және құйма музыканы үйлестіреді» деді.