1776 жылғы АҚШ Әскери-теңіз күштерінің бригі "Лексингтон"

Кіріспе

1776 жылы АҚШ Әскери-теңіз күштерінің бригант кемесі

Бірінші USS Lexington кемесі, Он үш колонияның алғашқы кемесі 1776 жылы сатып алынған бриг болды. "Лексингтон" – Америка Тәуелсіздік соғысы (1775–1783) кезіндегі колонистердің Континенттік Әскери-теңіз күштерінің 86 футтық, екі мастты, соғыс кемесінің бірі еді.

Тарих

Бастапқыда "Жабайы қаз" деп аталған, оны Абрахам ван Бибер 1776 жылдың ақпан айында Голландияның Батыс Үндістанындағы Сент-Эстациус қаласында Мэриленд қауіпсіздік комитеті үшін сатып алған. Көп ұзамай ол Делавэр мысығына қарай жолға шығып, 9 наурызда Патриоттық күштерге өте қажетті оқ-дәрі жүгімен Филадельфияға жетті. Төрт күннен кейін Теңіз комитеті "Жабайы қаз" кемесін сатып алып, оны Лексингтон шайқасынан кейін Лексингтон деп атады және оны жабдықтау үшін Уортон мен Хамфриге тапсырды. Капитан Джон Барри басқаратын Лексингтон 26 наурызда Делавэр өзенінен төмен түсіп, 6 сәуірде британдық блокададан өтті. Кеме Филадельфияға жүлдесін жеткізді, ал кеме жауынгерлік дайындыққа келген соң Барри қайтадан теңізге шықты. 26 сәуірде Лексингтон Чарльстонға шабуылға бара жатқан сэр Питер Паркердің флотына тап болды. 5 мамырда Делавэр мысығының жанында британдық екі кеме қуып жете бастады. Олар 8 сағат бойы Лексингтонды қуып, америкалық кемемен атысқа қашықтасты. Барри ізденушілерінен қашып, Филадельфияға аман-есен жетті. Лексингтон мен Репресал 20-сы күні Делавэр өзенінен Кейп-Мэйге қарай төмен түсті, сонда Уосп пен Хорнетке қосылды. Ливерпуль Делавэр мысығының жанында тұрып, американдық кемелер теңізге қашып кетуіне жол бермеді. 28 маусымда Пенсильвания бригі Нэнси 386 баррель ұнтақпен аймаққа келді және британдық блокадашы Кингфишерден қашып құтылуға тырысқанда жағаға ұшып кетті. Барри құнды ұнтақты түнде жағаға шығарып, таңертең Нэнсиде 100 баррель қалдыруды бұйырды. Бұл шайқас "Тортл Гут" сағасы шайқасы деп аталды. 10 шілдеде Лексингтон теңізге шықты. 27-сі күні ол Лорд Данмордың тори флотының Кесапик шығанағында жұмыс істейтін Лэди Сьюзанды тұтқынға алды. Бұл капердің командашысы Вильям Гудрич болды, ол Вирджиния мен Мэриленд теңіздерін қиратқан атақты тори отбасының мүшесі болды. (Лексингтонға жалданып кірген Лэди Сьюзан экипажының жеті мүшесінің бірі Ричард Дейл кейін Джон Пол Джонспен бірге атаққа ие болды.) Қыркүйектің басында Лексингтон тағы бір шлюпты, Бетсиді, басып алды. Екі аптадан кейін Лексингтонға найзағай соғылып, бригантинді жөндеуге мәжбүр етті. Лексингтон 26 қыркүйекте Филадельфияға келді, екі күннен кейін Барри командалықтан бас тартты. Жөндеу жұмыстары аяқталған соң, капитан Вильям Холлок басқаратын Лексингтон әскери жүк алу үшін Франсуа мысығына қарай жолға шықты. Қайту сапарында британ фрегаты бригантинді Делавэр мысығынан аз ғана қашықтықта 20 желтоқсанда тексеріп, тұтқынға алды. Фрегат командирі Лексингтонның офицерлерін алып тастады, бірақ оның 70 теңізшісін бортта, люктердің астында, тұтқын экипажымен қалдырды. Бірақ, тұтқынға алғандарын ромға уәде ету арқылы янки теңізшілері кемені қайтадан басып алып, Балтиморға жеткізді. Лексингтон, енді капитан Генри Джонсон басқаратын, 20 ақпан 1777 жылы Францияға жөнелді және наурыз айында Бордоға жету алдында екі жүлде алды. Францияда бригантин Репресал мен Дельфинге қосылып, маусым айының басында Дублиннен кететін ирланд зығыр флотын іздестірді. Капитан Ламберт Викс басқаратын америкалық кемелер 28 мамырда жолға шықты және қатты желмен батысқа қарай ұшып кетті. Солтүстік жағынан Дублинге жақындап, олар 18 маусымда солтүстік арнаға кірді және Кинтайр Муллден шығып кетті. Келесі төрт күн ішінде олар тоғыз жүлдеге қол жеткізді, үшеуі суға батып, біреуі босатылды, ал бесеуі сақталды. 22-сі күні оңтүстікке қарай қайтадан бет алған олар Дублин шығанағына жету алдында бригті басып алып, суға батты. Келесі күні таңертең олар тағы бір бригті басып алды және Ямайкадан қант, ром және мақта әкелген кемеге жол берді. Екі кемеде де экипаж болған соң, олар Ирландияны айналып сапарын жалғастырды. 24-сі күні олар тоқтап, контрабандисті босатып, келесі күні соңғы жүлдесін, қарды алып кетті. 26-сы күні Ушант маңында әскери кемені байқаған соң, американдық кемелер тарап, Францияға қауіпсіз жерге қарай жолға шықты. Лексингтон жаз бойы британдық әскери кемелердің қоршауында болды. Алайда, Франция, британдықтардың дипломатиялық қысымына ұшырап, 12 қыркүйекте америкалық кемелерге француз суларынан шығуға бұйрық берді. Лексингтон келесі күні таңертең жолға шықты, бірақ желдің әлсіздігіне байланысты аз алға жылжи алды. 19 қыркүйек күні таңертең Ушант маңында Джон Базели басқаратын британдық 10 зеңбірекке ие кеменің көзге түскенін байқады. Одан кейінгі шайқаста Лексингтонның қондырғысы қатты зақымдалып, қашуға мүмкіндік бермеді. Америка бригі ұнтақ таусылғанда капитан Джонсон өкінішпен байрағын түсірді.

Originally named the Wild Duck, Abraham van Bibber purchased her for the Maryland Committee of Safety, at St. Eustatius in the Dutch West Indies in February 1776. She soon got underway for the Delaware Capes and reached Philadelphia, Pennsylvania 9 March with a cargo of sorely needed gunpowder for the patriot forces. Four days later the Marine Committee purchased Wild Duck, renamed her Lexington after the Battle of Lexington (the first battle of the war), and turned her over to Wharton and Humphry for fitting out. Commanded by Capt. John Barry, Lexington dropped down the Delaware River 26 March and slipped through the British blockade 6 April. The following day she fell in with British sloop Edward, a tender to the frigate After a fierce fight which lasted about an hour Edward struck her colors. Lexington took her prize into Philadelphia and as soon as the ship was back in fighting trim, Barry put to sea again. On 26 April Lexington encountered Sir Peter Parker's fleet sailing to attack Charleston, South Carolina. Two of the British ships gave chase on 5 May off the Delaware Capes. and chased Lexington for eight hours and came close enough to exchange fire with the American ship before Barry managed to elude his pursuers and reach Philadelphia safely. Lexington and Reprisal dropped down the Delaware to Cape May on the 20th, there joining Wasp and Hornet. Liverpool stood off the Delaware Capes preventing the American ships from escaping to sea. On 28 June Pennsylvania's brig Nancy arrived in the area with 386 barrels of powder in her hold and ran aground while attempting to elude British blockader Kingfisher. Barry ordered the precious powder rowed ashore during the night leaving only 100 barrels in Nancy at dawn. A delayed action fuse was left inside the brig, which exploded the powder just as a boatload of British seamen boarded Nancy. This engagement became known as the Battle of Turtle Gut Inlet. On 10 July Lexington slipped to sea. On the 27th she captured Lady Susan, a ship of Lord Dunmore's Tory Fleet which operated out of the Chesapeake Bay. This privateer was commanded by William Goodrich, a member of the notorious Tory family which had plagued the shipping of Virginia and Maryland. (Richard Dale, one of seven members of the Lady Susan crew who signed on Lexington, later won fame under John Paul Jones.) Early in September, Lexington took another sloop, Betsy. About a fortnight later lightning struck Lexington forcing the brigantine home for repairs. Lexington anchored off Philadelphia 26 September, and two days later Barry relinquished command. With repairs completed, Lexington, Capt. William Hallock in command, got underway for Cape Francois to obtain military cargo. On the return voyage, British frigate overhauled the brigantine just short of the Delaware Capes 20 December and captured her. The commander of the frigate removed Lexington'''s officers, but left 70 of her men on board under hatches with a prize crew. But by luring their captors with a promise of rum, the Yankee sailors recaptured the ship and brought her to Baltimore. Lexington, now with Capt. Henry Johnson in command, sailed for France 20 February 1777 and took two prizes before reaching Bordeaux in March. In France, the brigantine joined Reprisal and Dolphin for a cruise seeking the Irish linen fleet scheduled to leave Dublin early in June. The American ships, commanded by Capt. Lambert Wickes, got underway 28 May and were carried far to westward by heavy winds. Approaching Dublin from the north they entered the north channel 18 June and hove to off the Mull of Kintyre. During the next four days they captured nine prizes, sinking three, releasing one, and retaining five. Heading south again on the 22nd, they took and scuttled a brig before arriving off Dublin Bay. The next morning they took another brig and released a ship bringing sugar, rum, and cotton from Jamaica. After placing prize crews on both vessels, they resumed their voyage around Ireland. On the 24th they stopped and released a smuggler and the next day took their last prize, a snow. When they sighted ship of the line near Ushant on the 26th, the American ships scattered and made their way individually to safety in France. Lexington remained at Morlaix, a Brittany fishing village, throughout the summer, hemmed in by British warships. However, France, under strong British diplomatic pressure, ordered the American ships out of French waters 12 September. Lexington got underway the next morning but made little headway because of light wind. She lay becalmed near Ushant on the morning of 19 September when British 10 gun cutter , commanded by John Bazely, came into view. In the ensuing fight, Lexington'''s rigging was seriously damaged precluding flight. When the American brigantine ran out of powder Captain Johnson reluctantly struck his colors.