Ағылшыншамен салыстырыңыз: абзацты басыңыз — түпнұсқа терезеде ашылады. Абзац астындағы EN түймесі оны мәтін ішінде көрсетеді.
Мазмұны
Кіріспе
Құс түрлері
Species of bird
Бикнеллдің құртқасы (Catharus bicknelli) – орташа мөлшерлі құрт. Солтүстік Американың ең сирек және шешілген ареалға ие әнші құстарының бірі, ол қылқан жапырақты таулардың жоталарында және Солтүстік Американың солтүстік-шығысындағы бұзылған жерлерде көбейеді. Сыртқы түрі мен дауысы жағынан қап-қара жақ құртқасына (Catharus minimus) өте ұқсас болғанымен, екі түрдің көбею ареалдары толыққандай өзгеше, сондықтан морфологиялық ерекшеліктері мен дауысталуы да сәл айырмашылыққа ие. Ол 19 ғасырдың соңында Кэтскилл тауларындағы Слайд тауында осы түрді алғаш рет ғылыми тұрғыдан ашқан американдық орнитолог-әуесқой Юджин Бикнеллдің құрметіне аталған. Джон Берроуз "The Heart of the Southern Catskills" (1886) атты мақаласында Слайд тауының шыңына шарықтағанда Бикнелл құртқасының әуенін естігенін, ал Слайд тауында болғанда оларды тек шыңда ғана кездестіргенін және Бикнелл құртқасынан басқа ешқандай құрт көрмегенін жазған.
Bicknell's thrush (Catharus bicknelli) is a medium sized thrush, at and One of North America's rarest and most localized songbirds, it breeds on coniferous mountain tops and disturbed habitats of northeastern North America. While very similar in appearance and vocalization to the gray cheeked thrush (Catharus minimus), the two species, with two completely different breeding ranges, differ slightly in their morphology and vocalizations. It was named after Eugene Bicknell, an American amateur ornithologist, who made the first scientific discovery of the species on Slide Mountain in the Catskills in the late 19th century. John Burroughs, in his essay, "The Heart of the Southern Catskills" (1886), writes effusively about the voice of Bicknell's thrush heard near the summit on his climbs of Slide Mountain, and how on his stays on Slide saw them nowhere else but "about the summit", and saw no other thrush but Bicknell's.
Сипаттама
Бикнеллдің құртшасы басқа солтүстік көшіп-қонушы *Catharus* құртшаларынан сәл кішірек, орташа ұзындығы шамамен және салмағы әдетте 26-ден 30 грамға дейін жетеді. Екі жыныс та далалық жағдайда бірдей көрінеді және шамамен бірдей мөлшерде болады, бірақ еркектердің қанаттарының ұзындығы орташа есеппен сәл ұзын. Ересектерінің үстіңгі жағы (бас, мойын, арқа) зәйтүн түсті немесе қоңыр түсті, ал құйрығы қызыл қоңыр реңді. Дегенмен, тозған қауырсынында бұл контраст азырақ байқалады. Астыңғы жағы ақ түсті, бүйірлері сұр, ал кеудесі ақ түсті, сарғыш реңмен және жақтарына және төменгі кеудеге қарай ситаратын қоңырқай дақтармен жабылған. Аяқтары қызғылт, көз айналысы әлсіз сұр, ал беттері сұр түсті. Төменгі мандибулдың үштен екі бөлігі сары, ал төменгі және жоғарғы мандибулдың ұштары қара түсті. Бұл құртша өте ұқсас сұр жақ құрттан сәл кішірек, бірақ сыртқы түрімен ажырату өте қиын. Әні – жоғары нотамен аяқталатын, флейтаға ұқсас дыбыстардың шатасқан тізбегі.
Bicknell's thrush is just slightly smaller than the other northern migratory Catharus thrushes, with an average length of approximately and a weight ranging generally from 26 to 30g. Both sexes are identical in the field and are roughly the same size, although males average slightly larger in wing length. Adults are olive brown to brownish on the upperparts (head, nape, back) contrasting with chestnut tinged tail. The contrast is, however, less evident in worn plumage. The underparts are off white with gray on the flanks; the breast is off white with buffy wash, showing dusky spots that becomes more diffuse toward the sides and the lower breast. They have pink legs, a faint grey eye ring, and gray cheeks. Two thirds of the lower mandible is yellow colored, while the tip of the lower mandible and upper mandible is blackish. They average slightly smaller than the very similar gray cheeked thrush but are all but indistinguishable in outward appearance. The song is a jumbled series of flute like tones ending on a higher note.
Таксономия
Turdidae тұқымдасына жататын бикнеллдің құрттары Catharus туысына жатады. Бұл туысқа он екі түр кіреді, оның бесеуі Солтүстік Америкада кездеседі. Бикнеллдің құрттарының ең жақын туысы – оның бауырлас түрі, сұр жақты құрт. Сұр жақты және бикнеллдің құрттары бірге құпия түрлер жұбын құрайды, және бұрын олар бір түр деп есептелген. Дегенмен, ДНК талдауы осы екі түрдің шамамен 1 миллион жыл бұрын бөлініп шыққанын көрсетті. Олар тек осы ортада ғана емес, сонымен қатар орман шаруашылығының салдарынан жақында өзгерген екіншілік орманды да мекендейді. Қыс айларында олар әртүрлі биіктіктегі жапырақты ормандарда тіршілік етеді, бірақ көбінесе биік жерлерді ұнатады. Доминикан Республикасының Cordillera Central, Sierra de Baoruco және Cordillera Septentrional тауларында, Гаитидің Massif de la Hotte, Пуэрто-Риконың Cordillera Central, Ямайканың Blue Mountains және Кубаның шығысындағы Sierra Maestra тауларында қыстаған құстар тіркелген. Басқа да дыбыстарға дабыл қағу кезінде естілетін “crr rr rr” өңір және ұшу кезіндегі “cree e e” дыбыстары жатады.
A member of the family Turdidae, Bicknell's thrush belongs to the genus Catharus. This genus includes twelve species, five of which are found in North America. The closest relative of the Bicknell's thrush is its sister species, the gray cheeked thrush. Together, the gray cheeked and Bicknell's thrush form a cryptic species pair, and were indeed formerly considered conspecific. However, DNA analysis showed a divergence between the two species about 1 million years ago. However, they do not only live in this habitat, they also inhabit successional forests that have recently been affected by the forest industry. During the winter, they live in broadleaf forests at various elevations but generally preferring higher elevations. Wintering individuals have been recorded from the mountain ranges of the Cordillera Central, Sierra de Baoruco, and Cordillera Septentrional in the Dominican Republic, the Massif de la Hotte in Haiti, the Cordillera Central in Puerto Rico, the Blue Mountains in Jamaica, and the Sierra Maestra in eastern Cuba. Other calls include growl call given in alarm situations “crr rr rr” and flight call “cree e e”
Джон Берроуз "The Heart of the Southern Catskills" (1886) атты мақаласында Слайд тауына шарықтаған кезде естіген бикнеллдің құртының дауысы туралы, сондай-ақ Слайд тауында болғанда оларды тек шыңның маңында ғана көріп, басқа құрттарды көрмегенін жазды.
John Burroughs, in his essay, "The Heart of the Southern Catskills" (1886), writes effusively about the voice of Bicknell's thrush heard near the summit on his climbs of Slide Mountain, and how on his stays on Slide saw them nowhere else but "about the summit", and saw no other thrush but Bicknell's.
Өсіру
Бикнеллдің құрттарының ерекше жұптасу жүйесі бар, онда аналықтар бірнеше атамен жұптасады. Полиандрия деп аталатын осы практика басқа құрттардың ешқайсысында кездеспейді. Бір ұяға дейін төрт аталыққа дейін ұяны күтуге және балапандарға тамақ әкелуге қатысты міндеттерді орындайды. Аналықтардың азық аз болған кезде көбірек атамен жұптасуға бейімделуі мүмкін. Жұптасу май айының соңында аналықтар көбею орындарына келгеннен кейін басталады және көші-қон кезінде, сондай-ақ қыстау жерлерінде де жалғасады. Олар қыста жәндіктермен және жабайы жемістермен қоректенеді. Әдетте, олар орман төңірегінде азық іздейді, бірақ сонымен қатар шыбықтарды ұстайды және ағаштардың жапырақтарынан жәндіктерді теріп алады. Қыста жеміс жейтін құстар, жәндік жейтін құстарға қарағанда ағаштарда биіктеп азықтанады. Азық іздеу тәсілдері әртүрлі, бірақ Бикнеллдің құрттары көбінесе тоқтап, зерделі қарау арқылы, секіріп және қысқа ұшулармен азық іздейді. Кейде, әсіресе қыстау кезінде, жерден азық қазып алады.
Bicknell's thrushes have an unusual mating system in which females mate with more than one male. Such a practice, known as polyandry, is not known to occur in other thrushes. As many as four males perform duties connected with one nest, including bringing food for the nestlings. It is possible that females decide to mate with more males when preys are less abundant. Pair formation is thought to occur after female arrival to breeding site in late May. and continue to do so during migration, and on the wintering grounds. They forage on both insects and wild fruits in winter. They usually forage on the forest floor, but also catch flies, and glean insects from the foliage of trees. Individuals eating fruits on wintering ground forage higher in the tree than those eating insects. Foraging technique varies but Bicknell's thrush mostly searches by pausing and peering, marked by hops and short flights. Sometimes food scratch on the ground, especially in wintering range.
Халықты бақылау
Mountain Birdwatch деректеріне сәйкес, 2010 жылдан бері Солтүстік Жаңа Англия және Солтүстік-Шығыс Нью-Йорк штатында Бикнеллдің құрттарының саны жылына орташа 3,88% төмендеген (95% Байес сенімдік интервалы: 5,27%-дан 2,52%-ға дейін). Ең күрт төмендеу (>2010 мен 2022 жылдар аралығында 60% төмендеу, 95% Байес сенімдік интервалы: 75,31%-дан 33,33%-ға дейін) АҚШ-тың Нью-Йорк штатындағы Кэтскилл тауларында байқалды, ол Бикнелл құрттарының бүкіл әлемдік көбею ареалының ең оңтүстік бөлігі болып табылады. Осы темп сақталса, 2050 жылға қарай Бикнелл құрттары Кэтскилл тауларынан толығымен жойылуы мүмкін, оның нәтижесінде популяциясы 95%-дан астамға азаюы күтіледі. Дегенмен, Кэтскилл тауларында АҚШ-тың Бикнелл құрттарының жалпы санының 5%-дан аз бөлігі қоныстанғандығы белгілі. Бұл түр Массачусетс штатында бұдан бұрын жойылып кеткен, ондағы соңғы тіркелген дерек Грейлок тауында жасалған. Сонымен қатар, демалыс аймақтарының дамуы, телекоммуникация мұнаралары мен жел турбиналарының көбеюі – тіршілік ортасының фрагментациясы мен нашарлауының маңызды себептері. Өнеркәсіптік орман шаруашылығының практикасы, мүмкін зиянды болғанымен, Бикнелл құрттарын сақтауға бағытталған күш-жігерге көмектесу үшін өзгертілуі мүмкін. Қосымша зерттеулер қажет болса да, құстың кейбір екінші өсімдіктердің коммерциялық ормандырындағы бейімделуі болашақта адам жасаған Бикнелл құрттарының тіршілік ортасын "өсіруге" мүмкіндік береді. Жергілікті емес түрлер құрттардың ареалындағы әлеуетті қауіптерді құрайды; Кейп-Бретон аралына енгізілген лось құстар көбейетін ағаштардың жас өскіндерін жейді, ал Кариб теңізіндегі инвазивті қоңыр және қара егеуқұйрықтар потенциалдық қауіп төндіреді. Меркурийдің концентрациясы биіктікпен бірге артады және ол тағам тізбегінде жинақталады, бұл көбею маусымының өтуімен және құстардың жемістермен көбірек қоректенуімен түсінуге болады. Шаңғы жолдарының жанында, еңістіктегі өсімдіктерді сақтау және жапырақ арасындағы үлкен орман "аралдарын" сақтау Бикнелл құрттары үшін жақсы тіршілік ортасын құрайды. Тау шаңғысының жанындағы өсімдіктерді басқаруды көбею маусымынан тыс уақытта шектеу – бұзылуды азайтудың тағы бір жолы. Инфрақұрылымдар Бикнелл құрттарының қолайлы тіршілік ортасында салынған жағдайларда, орманды қайта өсіру арқылы қоршаған ортаның уақытша емес өзгерістерін қалпына келтіру ұсынылады. Инфрақұрылымға апаратын жолдар бойындағы белгілер мен тосқауылдар бұзылуды азайтуға бағытталған тағы бір шара болып табылады. Жаңа өсіп келе жатқан орман бұл түр үшін жақсы тіршілік ортасы болып табылатындықтан, ағаштарды толық кесуден кейін орманның үздіксіз жаңаруын қамтамасыз ету Бикнелл құрттарына пайдалы. Қысқы жайылымдарда ауылшаруашылық жерлерін қайта ағаштандыру осы төмендеп бара жатқан құртты қорғаудың ұсынылған жолы болып табылады.
Mountain Birdwatch data suggest that Bicknell's thrush populations have declined by an average of 3.88% per year (95% Bayesian credible interval: 5.27% to 2.52%) in northern New England and northeastern New York since 2010. The steepest declines (>60% decline between 2010 and 2022, 95% Bayesian credible interval: 75.31% to 33.33%, ) were observed in the Catskill Mountains in New York, USA, the southernmost portion of the Bicknell's thrush global breeding range. At that rate, it is possible that Bicknell's thrush may be extirpated entirely from the Catskills by 2050, with an estimated population loss of >95%. The Catskills, however, likely harbor less than 5% of the U. S. Bicknell's thrush population. The species has already been extirpated from Massachusetts, with the last record there being on Mount Greylock. Furthermore, recreational development, telecommunication towers and windmills increase is a major cause of habitat fragmentation and deterioration. Industrial forestry practices, although possibly harmful, may be modified to aid in conservation efforts to protect Bicknell's thrush. While more study is needed, the bird's apparent acceptance of certain commercial second growth forest gives promise to possibilities of man made "growing" Bicknell's thrush habitats in the future. Non native species are potential risks throughout the thrush's range; introduced moose on Cape Breton Island consume the saplings of the tree species birds breed on, and invasive brown and black rats in the Caribbean may pose a potential threat. Mercury level increases greatly with altitude and its concentration bioaccumulate in the food web, probably explaining why it decreases as breeding season advances and birds begin to feed more on fruits. Near ski trails, maintaining vegetation on edges in a gradual slope and keeping large forested “islands” between leaves better habitat for Bicknell's thrush. Limiting vegetation management outside of the breeding season near mountain tops is another way to diminish disturbance. In areas where infrastructures are built in favorable Bicknell's thrush habitat, restoration of non permanent modifications in the environment by reforesting is recommended. Signs or barriers along trails leading to the infrastructure to minimize disturbance is another suggested measure. As regenerating forests are known to be a good habitat for this species, assuring a continuous forest regeneration after clear cuts benefits Bicknell's thrush. On winter range, reforestation of agricultural lands is proposed way to protect this declining thrush.